Ik ga helemaal niet zeggen dat ik hoogbegaafd ben of was, maar ik mocht als kleuter wel de 3e kleuterklas overslaan. Ik heb nooit het gevoel gehad dat ik daar beter of slechter van geworden ben. Mijn klasgenootjes achter laten was niet zo fijn omdat ik al naar “de grote school” mocht. Maar de uitdagingen die leren lezen, rekenen en schrijven meebrachten waren wel leuk. Mijn ouders hebben dan ook de keuze gemaakt mij naar een school te sturen waar de lat vrij hoog lag.
Hoogbegaafdheid
- Onderwerp starter Cerv.Be
- Startdatum
Tinufiel
Well-known member
Ja, dat vind ik ook. Haar talenten liggen ver uit elkaar want als ik haar drums hoorde was ik ook dik onder de indrujk. Maar ze heeft op dus jonge leeftijd al beslissingen gemaakt richting viool en piano waarin we haar volop ondersteunen. Ze wil nog altijd kleuterlerares volgen en van mij mag dat nog altijd als ze daar gelukkig mee is.
Ik herken dat intensieve bezig zijn wel. Ineens wou ze leren haken, en dan is dat 2-3 weken haken aan een, stuk.
Hetzelfde met breien, schilderkunst, tekenen (zie foto hiervoorr), Italiaans, tuinbouw etc....Het is spijtig dat er niet vroeger aandacht aan gegeven werd. Maar daar kan je als ouder wel iets aan doen om thuis uitdagingen te geven ook. Bij mijn oudste was sdat dus duidelijk viool.Gisteren eerste oudercontact: klaar op 3 minuten want ,"ze werkt heel goed mee, mooie punten, een plezier om in de klas te hebben." Kan je niet veel langer rekken.
Aangegeven dat we eigenlijk enkel bekommerd zijn om haar mentale welzijn aangezien we ze 's morgens vaak terug wenend moeten afzetten omdat school niet leuk is. "Daar merken we hier niets van, ze werkt actief mee, is bekommerd om haar vriendjes, goede houding in de klas".
Omdat ze nu anderhalve week school gemist heeft wegens ziekte, ben ik maandag schoolwerk gaan ophalen. Ik denk dat we al bij al 3u samen "gewerkt" hebben om de bundel te verwerken en het viel me op dat ze heel snel werkt. Ze legt snel verbanden, goede visuele discriminatie,... Dus aan de juf gevraagd of ze zich niet soms verveelt gezien haar tempo? "Ik heb extra blaadjes liggen daarvoor" wat ik toch wel straf vind voor het eerste leerjaar. Blijkt dat ze met 3 zijn in de klas die regelmatig extra uitdaging krijgen door extra blaadjes te krijgen. Fijn dat ze daar oog voor hebben!
Ik denk niet dat ze onder de stempel hoogbegaafd valt, wel begaafd/ontwikkelensvoorsprong en dan meerbepaald op vlak van taal. Daarom volgt ze les in het Franstalig onderwijs. Qua rekenen zit ze dan weer perfect op haar eigen niveau, dat interesseert haar duidelijk veel minder.
Dat laatste is het belangrijkste volgens mij. Ik probeer zo weinig mogelijk algemeenheden te geven maar volgens mij zou je kind een extra uitdaging wel goed kunnen gebruiken. Binnen mijn kinderen is dat de Taaltwist en Rekentwist boeken die ze apart doen buiten de klassen.. Dat is wel pas vanaf het 2de leerjaar lager denk ik.
Mulan
Well-known member
@Tinufiel toen ze vier was, hebben we de letters aangeleerd in het Nederlands, eergisteren was ze mij aan het voorlezen uit een AVI 1-2 boekje in het Nederlands, ze leert regelmatig woordjes in een andere taal (Spaans voornamelijk) van haar papa die 6 talen beheerst,...
Ze is van eind december wat voor haar in haar voordeel is, ze zit dus eigenlijk goed op haar plaats want de klasgenoten zijn wat ouder, ze krijgt al les in een andere taal en vooral: haar iq zal wel hoog zijn, maar niet monsterlijk hoog.
(Mijn piano wordt mishandeld zoals bij elke kleuter, ze maakt geen architecturale wonders met blokken, ze schildert kleurboekjes in ipv Picasso achterna te gaan,...)
Ze is van eind december wat voor haar in haar voordeel is, ze zit dus eigenlijk goed op haar plaats want de klasgenoten zijn wat ouder, ze krijgt al les in een andere taal en vooral: haar iq zal wel hoog zijn, maar niet monsterlijk hoog.
(Mijn piano wordt mishandeld zoals bij elke kleuter, ze maakt geen architecturale wonders met blokken, ze schildert kleurboekjes in ipv Picasso achterna te gaan,...)
Laatst bewerkt:
Visenya
Well-known member
Ik denk dat je dat op peuterleeftijd nog niet echt kan vergelijken. Hangt ook zo veel van af of ze één op één gestimuleerd zijn of in een grote groep in de opvang gezeten hebben. Ik ben zelf hoogbegaafd en kon pas echt goed praten in het eerste leerjaar. 
Was zelfs zo dat mijn moeder aan de juf van de tweede kleuterklas vroeg of ik hulp nodig had en dat zij antwoordde dat ik er wel zou komen. Tegenwoordig had ik al lang bij de logo gezeten. Heb nu ook wel de 'pech' dat ik in niets echt uitblink maar gewoon in alles vrij sterk was.
Was zelfs zo dat mijn moeder aan de juf van de tweede kleuterklas vroeg of ik hulp nodig had en dat zij antwoordde dat ik er wel zou komen. Tegenwoordig had ik al lang bij de logo gezeten. Heb nu ook wel de 'pech' dat ik in niets echt uitblink maar gewoon in alles vrij sterk was.
in de peuterklas/kleuterklas is het verschil tussen kinderen GIGANTISCH. Deels omdat sommige kinderen enorm gestimuleerd worden of in een héél betrokken omgeving opgroeien en daardoor een voorsprong hebben, deels omwille van het leeftijdsverschil (je kind is mss bijna 3,5 jaar als ze dit jaar "afstudeert", terwijl andere kinderen nog maar nét 2,5 jaar/31 maanden geworden zijn. Dat verschil is héél groot.
Nu, meeste kleuterleidsters hebben genoeg ervaring om met zo'n verschillen om te gaan.
Hier idem. Ik heb bijna geen woord gezegd tot het 2e kleuter. Maar voor de rest blijkbaar sterk genoeg om geen zorgen te maken. Heb dat nog gehoord van mensen die hoogbegaafd zijn, is wel opvallend.Ik ben zelf hoogbegaafd en kon pas echt goed praten in het eerste leerjaar.
Vrouwtje Theelepel
Well-known member
Visenya
Well-known member
Ik gok dat bij mij mijn bebber niet stil stond maar dat mijn uitspraak niet goed was. Ik herinner me nog dat ik thuis op de sch-klank aan het oefenen was.
.Even deze bumpen.
Ons zoontje mag na de paasvakantie in het eerste kleuter starten maar we twijfelen nog enorm over de school naar waar we hem willen sturen.
In onze straat is er een kleuterschool, dus dat zou voor ons wel superhandig zijn, maar op een kwartiertje met de wagen is er een kleuter + lagere school die vrij populair is en gekend staat voor hun aanpak van zowel minder als hoogbegaafde kinderen.
Heeft iemand er een idee van als dit effectief al een meerwaarde zou kunnen zijn aan die leeftijd? ( 2,5 jaar )
Reden van m'n vraag:
Zoontje werd 2 maand te vroeg geboren en heeft een zware longbloeding + hersenbloeding gehad, vandaar dat we hem op 1 & 2 jaar moesten laten testen op ontwikkelingsachterstand. Maar bij de laatste test bleek dat hij op 2 jarige leeftijd al een cognitieve leeftijd van 3,5 jaar haalt, blijkbaar hadden ze in 30 jaar nog nooit zo'n hoge score gezien bij een 2 jarige
Van hoogbegaafdheid is er in principe dus nog niet echt sprake gezien hij nog te jong is, maar 't is alleszins wel een rappe.
Ons zoontje mag na de paasvakantie in het eerste kleuter starten maar we twijfelen nog enorm over de school naar waar we hem willen sturen.
In onze straat is er een kleuterschool, dus dat zou voor ons wel superhandig zijn, maar op een kwartiertje met de wagen is er een kleuter + lagere school die vrij populair is en gekend staat voor hun aanpak van zowel minder als hoogbegaafde kinderen.
Heeft iemand er een idee van als dit effectief al een meerwaarde zou kunnen zijn aan die leeftijd? ( 2,5 jaar )
Reden van m'n vraag:
Zoontje werd 2 maand te vroeg geboren en heeft een zware longbloeding + hersenbloeding gehad, vandaar dat we hem op 1 & 2 jaar moesten laten testen op ontwikkelingsachterstand. Maar bij de laatste test bleek dat hij op 2 jarige leeftijd al een cognitieve leeftijd van 3,5 jaar haalt, blijkbaar hadden ze in 30 jaar nog nooit zo'n hoge score gezien bij een 2 jarige
Van hoogbegaafdheid is er in principe dus nog niet echt sprake gezien hij nog te jong is, maar 't is alleszins wel een rappe.
Ik scoorde op een test tijdens mijn jeugd heel lang geleden 140 op een IQ test (omdat ik anders was dan de meeste kinderen en soms 'raar' over kwam hebben ze mij op van alles getest) Mijn ouders hebben toen beslist mij gewoon naar school te laten gaan. Ik heb dus altijd les gevolgd op een normale school.
Ik kon altijd zonder veel te studeren gemakkelijk volgen. Alles ging gewoon vanzelf (buiten Talen, dat was af en toe iets lastiger). Tot ik op de unif kwam. Verstandelijk kon ik dat wel aan maar mentaal niet + ik was dat niet gewoon van hard te studeren. Dus dat was een big fail.
Dus een hoge IQ hebben kan ook nadelig zijn. En finaal blijft het ook maar een cijfertje zoals een ander.
Ik kon altijd zonder veel te studeren gemakkelijk volgen. Alles ging gewoon vanzelf (buiten Talen, dat was af en toe iets lastiger). Tot ik op de unif kwam. Verstandelijk kon ik dat wel aan maar mentaal niet + ik was dat niet gewoon van hard te studeren. Dus dat was een big fail.
Dus een hoge IQ hebben kan ook nadelig zijn. En finaal blijft het ook maar een cijfertje zoals een ander.
Laatst bewerkt:
Is er bij die kleuterschool in de straat ook een lagere school of zou hij sowieso voor het lager naar de school op 15 minuten rijden gaan?Even deze bumpen.
Ons zoontje mag na de paasvakantie in het eerste kleuter starten maar we twijfelen nog enorm over de school naar waar we hem willen sturen.
In onze straat is er een kleuterschool, dus dat zou voor ons wel superhandig zijn, maar op een kwartiertje met de wagen is er een kleuter + lagere school die vrij populair is en gekend staat voor hun aanpak van zowel minder als hoogbegaafde kinderen.
Heeft iemand er een idee van als dit effectief al een meerwaarde zou kunnen zijn aan die leeftijd? ( 2,5 jaar )
Reden van m'n vraag:
Zoontje werd 2 maand te vroeg geboren en heeft een zware longbloeding + hersenbloeding gehad, vandaar dat we hem op 1 & 2 jaar moesten laten testen op ontwikkelingsachterstand. Maar bij de laatste test bleek dat hij op 2 jarige leeftijd al een cognitieve leeftijd van 3,5 jaar haalt, blijkbaar hadden ze in 30 jaar nog nooit zo'n hoge score gezien bij een 2 jarige
Indien geen lager en sowieso veranderen naar daar vanaf 1ste leerjaar zou ik voor de verdere school gaan.
Indien wel lagere ook zou ik eerst eens navragen hoe ze daar omgaan met differentiatie voor de sterkere. Vriendjes dichtbij is ook wel iets op rekening mee te houden
Nee das enkel een kleuterschool... De lagere school die eraan verbonden is ligt ook wel vlakbij, zo'n 5 tal minuten rijden.
Zitten enorm veel kindjes van dezelfde leeftijd in onze straat die naar school in de buurt gaan, dus dat speelt ook wel een rol idd
NemesisBE
Well-known member
Even deze thread bumpen.
De oudste heeft het eerste leerjaar voltooid en gaat nu naar het tweede. Door omstandigheden heeft hij 3 juffen gehad in't eerste. Pas de laatste juf (de jongste van de 3) die de laatste 2 maanden les gaf, merkte dat hij zich niet 100% op z'n gemakt voelde in de klas.
Op alle rapporten stond er altijd hetzelfde: goed bezig. top. goed gedaan. heel flink. ... waar je dus niets mee bent.
Maar bij het laatste oudercontact begon de juf dan toch zelf over de zoon. Dat hij precies wat faalangst heeft, hoewel hij het best mee is van de klas. Of wij daar thuis soms wat van merken?
In't begin van't schooljaar hadden we al aangegeven aan de juf/school dat hij eigenlijk al kon rekenen (tot in het oneindige) en kon lezen (basis). Juist schrijfletters moest hij nog leren. Maar dat is dan door al dat gewissel tussen juffen nooit echt doorgekomen op school, zo bleek.
Hij kreeg wel eens extra blaadjes of extra oefeningen, maar "het niveauveschil in de klas is zo gigantisch groot, dat we eigenlijk geen tijd hebben om de beste leerlingen extra te ondersteunen. De leerlingen met een achterstand genieten de voorkeur van de zorgjuf."
Daar sta je dan als ouder.
Subtiel gepolst bij het CLB op school tijdens een 'kennismakings'gesprek met de dochter van 4 of er ook eens een gesprek zou kunnen volgen met/over de zoon, om te zien wat de school of het CLB kan betekenen voor ons.
Krijg ik net voor einde schooljaar een mail: "ja sorry, er waren dringendere zaken. Moet het anders volgend schooljaar nog maar eens vragen..."
Dusja: de school is blijkbaar niet mee. Het CLB is niet mee. Wat moet ge dan doen? Van school veranderen? Externen contacteren om een bepaald niveau te laten vaststellen en dat aan de school meedelen om actie te ondernemen?
Afgelopen donderdag was het dan een korte kennismaking in de klas met de juf. Blijkbaar weer een nieuwe ipv diegene dat het normaal ging worden. Maar blijkbaar wel een juf die zelf een kind heeft met een ontwikkelingsvoorsprong, dus
dan maar zeker?
De oudste heeft het eerste leerjaar voltooid en gaat nu naar het tweede. Door omstandigheden heeft hij 3 juffen gehad in't eerste. Pas de laatste juf (de jongste van de 3) die de laatste 2 maanden les gaf, merkte dat hij zich niet 100% op z'n gemakt voelde in de klas.
Op alle rapporten stond er altijd hetzelfde: goed bezig. top. goed gedaan. heel flink. ... waar je dus niets mee bent.
Maar bij het laatste oudercontact begon de juf dan toch zelf over de zoon. Dat hij precies wat faalangst heeft, hoewel hij het best mee is van de klas. Of wij daar thuis soms wat van merken?
In't begin van't schooljaar hadden we al aangegeven aan de juf/school dat hij eigenlijk al kon rekenen (tot in het oneindige) en kon lezen (basis). Juist schrijfletters moest hij nog leren. Maar dat is dan door al dat gewissel tussen juffen nooit echt doorgekomen op school, zo bleek.
Hij kreeg wel eens extra blaadjes of extra oefeningen, maar "het niveauveschil in de klas is zo gigantisch groot, dat we eigenlijk geen tijd hebben om de beste leerlingen extra te ondersteunen. De leerlingen met een achterstand genieten de voorkeur van de zorgjuf."
Daar sta je dan als ouder.
Subtiel gepolst bij het CLB op school tijdens een 'kennismakings'gesprek met de dochter van 4 of er ook eens een gesprek zou kunnen volgen met/over de zoon, om te zien wat de school of het CLB kan betekenen voor ons.
Krijg ik net voor einde schooljaar een mail: "ja sorry, er waren dringendere zaken. Moet het anders volgend schooljaar nog maar eens vragen..."
Dusja: de school is blijkbaar niet mee. Het CLB is niet mee. Wat moet ge dan doen? Van school veranderen? Externen contacteren om een bepaald niveau te laten vaststellen en dat aan de school meedelen om actie te ondernemen?
Afgelopen donderdag was het dan een korte kennismaking in de klas met de juf. Blijkbaar weer een nieuwe ipv diegene dat het normaal ging worden. Maar blijkbaar wel een juf die zelf een kind heeft met een ontwikkelingsvoorsprong, dus
dan maar zeker?Dat is ook gewoon een type voorbeeld-carrière van een hoogbegaafd persoon hoor. Er zijn enorm veel hoogbegaafden in dezelfde situatie.
Vanaf welke leeftijd wordt er eigenlijk officieel getest? Dochter lijkt op sommige vlakken echt mijlenver voor te liggen op de andere kleuters, maar het niveauverschil in een kleuterklas is sowieso groot en die kunnen dingen in sneltempo inhalen...
Onze school had zelf aangeraden om dit extern te laten bekijken ipv het CLB. Wij zijn daarna dan ook via Exentra gegaan. Ik herinner mij nog dat dat de testen officieel vanaf 4 jaar zijn, ze moesten de geboortedatum aanpassen van onze zoon omdat hij nog maar eind de 3 was. Ik moet wel zeggen dat je dan een heel uitgebreid rapport krijgt en gesprek met de persoon die hem begeleid heeft gedurende de testen. Dat is voor ons wel heel verhelderend geweest. Daarna hadden wij de resultaten aan de school meegedeeld en heeft de school een gesprek opgezet tussen ons, directie, zijn juffen, Exentra en CLB.
(Verschiet natuurlijk niet, heel dat traject van Exentra kost een stevige duit)
(Verschiet natuurlijk niet, heel dat traject van Exentra kost een stevige duit)
Even deze thread bumpen.
De oudste heeft het eerste leerjaar voltooid en gaat nu naar het tweede. Door omstandigheden heeft hij 3 juffen gehad in't eerste. Pas de laatste juf (de jongste van de 3) die de laatste 2 maanden les gaf, merkte dat hij zich niet 100% op z'n gemakt voelde in de klas.
Op alle rapporten stond er altijd hetzelfde: goed bezig. top. goed gedaan. heel flink. ... waar je dus niets mee bent.
Maar bij het laatste oudercontact begon de juf dan toch zelf over de zoon. Dat hij precies wat faalangst heeft, hoewel hij het best mee is van de klas. Of wij daar thuis soms wat van merken?
In't begin van't schooljaar hadden we al aangegeven aan de juf/school dat hij eigenlijk al kon rekenen (tot in het oneindige) en kon lezen (basis). Juist schrijfletters moest hij nog leren. Maar dat is dan door al dat gewissel tussen juffen nooit echt doorgekomen op school, zo bleek.
Hij kreeg wel eens extra blaadjes of extra oefeningen, maar "het niveauveschil in de klas is zo gigantisch groot, dat we eigenlijk geen tijd hebben om de beste leerlingen extra te ondersteunen. De leerlingen met een achterstand genieten de voorkeur van de zorgjuf."
Daar sta je dan als ouder.
Subtiel gepolst bij het CLB op school tijdens een 'kennismakings'gesprek met de dochter van 4 of er ook eens een gesprek zou kunnen volgen met/over de zoon, om te zien wat de school of het CLB kan betekenen voor ons.
Krijg ik net voor einde schooljaar een mail: "ja sorry, er waren dringendere zaken. Moet het anders volgend schooljaar nog maar eens vragen..."
Dusja: de school is blijkbaar niet mee. Het CLB is niet mee. Wat moet ge dan doen? Van school veranderen? Externen contacteren om een bepaald niveau te laten vaststellen en dat aan de school meedelen om actie te ondernemen?
Afgelopen donderdag was het dan een korte kennismaking in de klas met de juf. Blijkbaar weer een nieuwe ipv diegene dat het normaal ging worden. Maar blijkbaar wel een juf die zelf een kind heeft met een ontwikkelingsvoorsprong, dus
Als ouders met een hoogbegaafde 7-jarige, die een heel bumpy eerste jaar achter zich hebben: don't hope for it, don't cross fingers en ga er (tenzij je in een dedicated school zit die achtergrond in de materie heeft) bij voorkeur van uit dat de school en zeker de zorgleerkrachten niet het flauwste benul hebben wat er mee te doen, liefst met het hele zaakje niets te maken hebben (of erger, bij voorkeur diagnoses gaan stellen waar ze niet de minste background laat staan opleiding toe hebben) en onder het mom van "drukte" of "teveel andere issues" niets doen.
Verleden jaar startte onze 6-jarige in het eerste leerjaar; rekenen kon hij al, lezen ging de basis al, schrijven deed ie nog niet. Na twee maanden de eerste keer op school mogen komen om "eens te praten", wat in essentie neerkwam op een eerste keer een diagnose suggereren (spectrumstoornis), aangezien hij snel afgeleid was, soms heel faalangstig, niet onderdanig naar leerkrachten en heel "present" wanneer hij vond dat hem of anderen onrecht werd aangedaan (rechtvaardigheidsgevoel komt wel vaker voor). Onze suggesties over hoe hem aan te pakken werden gevraagd maar eigenlijk genegeerd; onze feedback dat een spectrumstoornis niet aan de orde is, maar dat iets anders speelt (zoals hoogbegaafdheid) werd niet serieus genomen. Er werd hoogstens een skippy-werking opgestart en wat extra oefenblaadjes voor rekenen, wat qua uitdaging eigenlijk gewoon meer van hetzelfde was ipv echte uitdaging.
Op eigen houtje hem maar bij Exentra ingeschreven voor testing net na Nieuwjaar. Daar kwam die hoogbegaafdheid quasi knallend naar boven, inclusief wat markers van typerende valkuilen, mogelijke handvaten om daarmee om te gaan, en een zwart op wit raport dat aangaf dat hij eigenlijk al richting einde 2de leerjaar zat qua skills dus dat springen heel dringend nodig was aangezien hij zich kapot verveelde (wat sommige gedrag ook verklaarde).
Dachten we daarmee een goede doorstart te maken, dan was dat buiten de school, vooral gestuurd door de zorgleerkracht, gerekend die zich plots gekrenkt voelden dat we niet naar hun luisterden (de spectrumstoornis zat nog steeds vast in hun gedacht), dat ze niet betrokken waren bij de testing van Exentra (patiëntengeheim kenden ze niet, hun eigen rol evenmin) en dat we het nog maar aandurfden suggesties te geven aan hen, de educatief onderlegden met jaren ervaring.
Dat is in essentie doorgegaan tot net na Pasen in kalme periodes met af en toe een "uitbarsting", waarin zij hun spectrumstoornis-aanpak verder zetten, die uiteraard niet werkt bij een hoogbegaafde, en die uiteindelijk ontploft is in een week schorsing (van een 6-jarige, jawel), en waarin school lijnrecht tegenover ons, CLB, Vokan en Exentra stond.
En niet zo vriendelijk bezoekje van onze advocaat aan directie en bestuur later, die er hun fijntjes op wees dat welke diagnose dan ook niet van hen kan komen (op straffe van), en al zeker niet als dat lijnrecht ingaat tegen diagnose van 4 partijen die wel onderlegd en gemachtigd zijn diagnoses te maken, bracht ze ietwat hardhandig tot inkeer aan de tafel, en de week nadien (de derde week na de Paasvakantie) is hij naar het 2de leerjaar gesprongen.
Die juf had een heel andere aanpak, stond open voor onderlegde feedback en samenwerking, hield de zorgleekracht ver weg en vooral, gaf hem de extra uitdaging die hij nodig had aangezien hij op enkele weken tijd een volledige 2de leerjaar mocht inhalen.
Gekkenwerk dat we hen uiteindelijk quasi tegen de muur hebben moeten zetten, om te doen wat meerderen tegen dan al maanden aangaven.
Om hem de kans te geven verder te gaan met zijn vriendjes, start hij daar nu in het 3de leerjaar. De leerkracht geven we enkele weken het voordeel van de twijfel, de zorgleerkracht is iemand die we heel expliciet nooit meer in de buurt van ons kind willen zien. In parallel hebben we backup lijnen staan bij 2 andere scholen vlakbij, die wel met Exentra samenwerken, en we zijn ook aan het kijken om hem naar de pi-klas te brengen vanaf het 4de in St Michiels (3de zat al vol).
Het is dus even afwachten, maar als we een leekracht kunnen hebben zoals zijn juf van het 2de, wordt dit een veel vlotter jaar. We sturen hem daarnaast wellicht terug naar zaken zoals de diepdenkboot van Exentra.
TLDR: get in contact met mensen die onderlegd zijn in de materie, en laat hen je ondersteunen om een juist traject te forceren. Tenzij de school dat echt serieus neemt, is de kans immers groot dat ze er of niets mee doen (beste geval), of je kind gaan behandelen als een ander probleem.
Thanks voor de tip. Tot nu toe was de commentaar van de juf vooral "als ze aan dit tempo blijft dingen oppikken, dan gaat ze nooit moeite moeten doen in school". Wat als compliment bedoeld is, maar voor mij al direct een rode vlag was omdat ik liever niet heb dat mijn dochter dezelfde schoolcarrière krijgt als ik.
Vooral schrik voor dat eventueel springen van jaren, aangezien lagere school toch ook een voortbouwend traject is. Als je dan al veel signalen in kleuterklas krijgt, lijkt me dat toch een pak simpeler om het daar te doen. Anderzijds blijf je bij kleuters nu eenmaal kleuters hebben met een voorsprong die nadien terug worden ingehaald door de rest...
Het is uiteindelijk ook Exentra die ons heeft laten inzien dat hij een jaar moest springen, wij waren als ouders daar eerder sceptisch tegenover. Nu gaat hij maandag al naar het 3e leerjaar, tijd vliegt. Het is gewoon de beste beslissing geweest achteraf bekeken.
Ik moet wel eerlijk zijn dat onze zoon van het streverige type is, dus er zijn verder ook geen bijkomende problemen op school. Altijd aandachtig, doet altijd zijn best. Hij heeft zijn vriendjes. Alles loopt hier op wieltjes. Zijn juf afgelopen jaar heeft zelf ook hoger begaafde kinderen met al dan niet faalangst. In het 1e leerjaar had hij ook een prachtjuf. Het moet ook wat meezitten. Het zal vooral hartje vasthouden worden als hij naar het middelbaar gaat.
Ik moet wel eerlijk zijn dat onze zoon van het streverige type is, dus er zijn verder ook geen bijkomende problemen op school. Altijd aandachtig, doet altijd zijn best. Hij heeft zijn vriendjes. Alles loopt hier op wieltjes. Zijn juf afgelopen jaar heeft zelf ook hoger begaafde kinderen met al dan niet faalangst. In het 1e leerjaar had hij ook een prachtjuf. Het moet ook wat meezitten. Het zal vooral hartje vasthouden worden als hij naar het middelbaar gaat.
Laatst bewerkt:
June
Active member
Just my 2 cents. Mijn zoon liep ook voor en begon zich te vervelen. School heeft toen gekozen voor verdiepen van de leerstof (of het aanreiken van leerstof die niet op school werd gegeven, bijv Russische of Chinese taal of alles over de ruimte, het milieu… net waar je kinds belangstelling naar uitgaat). Met versnellen snijd je jezelf in de vingers als kind alle stof heeft gehad en dan eigenlijk naar de vervolgopleiding zou moeten maar daar sociaal of emotioneel eigenlijk nog niet aan toe is. Met versnellen wordt school saai(er) en dan heb je kans dat de externe of interne motivatie langzaam dooft. Zie die dan maar eens weer aangezwengeld krijgen. Dat is zo vreselijk lastig. Als je kind intern gemotiveerd is, is dat het beste wat er is (externe motivatie is veel lastiger).
Overigens, waar meervoudig of hoogbegaafde kinderen veel minder of niet goed in zijn én wat vaak vergeten wordt of over het hoofd gezien zijn dingen als werkgeheugen gebruiken ipv automatiseren (bijv de tafels elke keer razend snel uitrekenen maar die niet hebben geautomatiseerd) en leren plannen & organiseren. Zoek maar eens of executieve functies (ef). Als je aan het werk moet om school enigszins bij te kunnen houden, oefen je die zaken ongewild. Het zijn ook zaken die niet expliciet maar impliciet worden aangeleerd en als er geen noodzaak is, oefen je die niet en dan leer je ze niet. En die heb je later nodig, op je vervolgstudie, op je werk etc.. en soms zie je hele slimmerds opeens niet meer bloeien… of dan doen ze opeens veel langer over een toets en scoren ze opeens zesjes (niets mis met een zes). En dit soort kinderen kan daar heel onzeker van worden en zich dom voelen. Geen kind hoort zich dom te voelen, daar bloeien ze niet van.
En als laatste, misschien leuk om wat over te lezen en zien of je je kind erin herkent: zoek eens op hoogbegaafdheid en rechter hersenhelft. Misschien herken je jezelf en je kind. Altijd leuk om te weten.
