Hoogbegaafdheid

Tgoh, dat soort vragen zijn toch ook niet abnormaal voor kinderen lijkt me. Is toch het type nieuwsgierigheid die elk kind heeft. Ik zou gewoon het standaard verloop van de school volgen.

Want ik snap niet hoe je met “kind stelt speciale vraag” + “blad met vermenigvuldigingen waarvan de helft fout” = mogelijks hoogbegaafd komt
Ik zou ook vermoeden dat je al een stuk vroeger signalen zou opmerken.
 
@miserable guy. No hate maar puur uit interesse. Waarom denk je met die tabel dat uw kind hoogbegaafd is?

Ter vergelijking mijn zoon zelfde leeftijd en ook 2de leerjaar en die maakt ook zo’n tabellen maar zonder fouten.
Dat doe ik ook niet. We doen de test omdat de klinische psycholoog iets vermoeden en omdat de ex reeds 1ste gesprek heeft gehad met "hoogbloeier"(https://www.hoogbloeier.be/) en op basis van die gesprek schatten ze die kans hoog in.
Maar ik zie het juist niet en op basis van dat blad zie ik het op zich ook niet. Maar het is mss niet het resultaat dat telt, maar de effort die het kind doet om eigen kracht aan kennis te geraken dat boven haar niveau is? Ik weet het niet, daarom dat ik het vraag. Wat waren voor jullie de aanwijzingen voor hoogbegaafdheid? Je komt het kamer van uw kind binnen en zie van de een dag op een ander een blad met perfect gemaakte vermenigvuldigingen zonder hulp of stimulans? Is naar de bib gaan en boeken kiezen over menselijk lichaam, ruimte,...voldoende? Elk kind is toch nieuwsgierig?

We rijden veel met de wagen en dan 1 van de spelletjes onderweg is wiskunde. Dus halveringen en vermenigvuldigen. Bvb hoeveel is 33/11.

Andere spelletjes dat we spelen. Wat de hoofdstad van. En dan is dat over de wereld hè. Wat is de hoofstad van Costa Rica of Angola.
Ik rijd ook veel met de wagen. En ze stelt ook veel wiskundige vragen. Maar jij blokt dat niet af? 1 vraagje, 2 vraagje beantwoorden en daarna is het "ok, nu luisteren we naar muziek". of verander ik het onderwerp naar school/oma/activiteiten/whatever of zet haar lievelingsmuziek op, anders zit ik naar een monoloog van 30min te luisteren(haar juf zegt ook dat ze een kwebbeltante is). . Jij pusht en stimuleert dat dus, het omgekeerde wat ik doe. Het is dus logischer dat de tabel van vermenigvuldigen wel kloppen in uw geval.
 
Laatst bewerkt:
Wat waren voor jullie de aanwijzingen voor hoogbegaafdheid?
Ik zette de klas op stelten omdat ik me verveelde (en verbeterde jufkes). Die van't eerste was één van de oude stempel en zwierde me op de gang als het te veel werd. Wat ik blijkbaar nooit thuis verteld heb. Die van't tweede was gelukkig slimmer en die heeft mijn ouders ingelicht en gezegd dat ze best verder gingen. Het was zelfs zo, dat mijn moeder dacht dat mijn twee jaar jongere broer niet slim genoeg was in het laatste kleuter omdat ze zijn werkjes en oefeningen vergeleek met de hoeveelheid die ik gedaan had. Mijn broer volgde mooi de opdracht en deed 1 van de 3 oefeningen, ik werkte op dezelfde tijd alledrie de oefeningen af. Maar op't eind van't schooljaar wel klagen over mijn gedrag...

Soit, da's dertig jaar geleden, ik hoop dat ze ondertussen slimmer geworden zijn en heb wel een goed gevoel bij de school van de dochter (3) want da's ook een snugger patéeke. Wat me voor haar ook geruststelt, is dat ze door haar prematuriteit opgevolgd wordt door het COS, dus moest er iets zijn, dan komt het daar wel aan het licht. Ik moet mezelf af leren om te ver vooruit te kijken en al te anticiperen op mogelijkheden want dat zijn eigenlijk verloren energie en zorgen. Ik hoop gewoon dat ik haar mijn brein niet meegegeven heb want het is geen cadeau.
 
Kan je dan alleen hoogbegaafd zijn als je iets doet zonder fouten? Ik weet het niet maar dat lijkt mij een hele nauwe invulling van het begrip hoogbegaafdheid. Alsof hoogbegaafden geen fouten (mogen) maken. Nouja, misschien is dat het eerste dat ze moet leren: fouten maken is ok want als je geen fouten maakt, betekent dat je niet leert. Dus maak lekker je fouten! Oh leuk een fout! Dus ik heb dus iets wat ik kan leren.

Ze is toe aan dingen waar leeftijdsgenoten nog helemaal niet aan toe zijn, dat is duidelijk. Ze loopt voor en hoe begeleid je dat zonder dat je de hele tijd nee zegt of haar leergierigheid afstompt. Ze wil heel graag en kan daarin heel dwingend zijn. Het is moeilijk te begrijpen. Dat lijkt mij ook lastig hoor. Voor je het weet ben je haar altijd bezig aan het houden en leert ze zichzelf niet ook vermaken (waarom fantasie dus ook zo belangrijk is). Ik zou eens al mijn eigen vragen op papier kwakken tot ik uit geschreven ben, daarna de vragen groeperen en dan rondvragen voor hulp voor jouwzelf: hoe voorzie ik mijn kind in haar kennishonger die bij haar ontwikkeling past.

Voor onder het autorijden: je kan best uitleggen dat ze 10/5/3 vragen mag stellen maar dat pappa op de weg moet letten. Na de vragen doet ze iets voor zichzelf, groene autos tellen of een boekje kijken en dan luisteren jullie ondertussen naar de radio. Is de radio aan, kan je pappa even niets vragen. Is er een radiostation waar er veel gepraat wordt zonder dat het over gruwelijkheden gaat (of de politiek)? Of zijn er nog cds te vinden over een bepaald onderwerp? Eigenlijk kan je op jonge leeftijd kinderen stapje voor stapje leren een plan A te maken voor in de auto/onder het koken/als pappa aan de telefoon is en op een gegeven moment ook leren dat een plan B (of C en D) nodig is omdat A niet door kon gaan. Zullen we kijken of we een plan kunnen maken voor in de auto: wat is jouw plan en wat is mijn plan.

Daarmee begin je met het oefenen van executieve functies. Voor sommigen is ze te jong (zoals het onderdrukken van emoties ten behoeve van je concentratie, bijv). Lees eens het boek “Slim, maar …” van Peg Dawson. Het boek is én praktisch en geeft een leidraad voor de lagere school met een goede uitleg voor ouders. Dat gaat dus over vaardigheden die je niet expliciet aangereikt krijgt doorgaans maar het kan belangrijk zijn ze expliciet te maken zodat ze aangeleerd, geoefend en geautomatiseerd worden.

Verwacht niet perse dat die antwoorden er al zijn, in de wereld, soms moet je die zelf bij elkaar harken. Het kan best ingewikkeld (en eenzaam) zijn om uit te vinden wat jouw manier van leren is. Maar zoek dan vooral begeleiding voor jouwzelf als ouder van iemand die jullie vanaf begin aan in de ontwikkeling van jouw dochter volgt.

Ik heb nog wel eea maar het wordt heel lang zo.
 
Laatst bewerkt:
Ik wil deze onderstaande blad van mijn dochter (7 jaar, 2de leerjaar) hier eens posten.
Ze zijn op school niet bezig met vermenigvuldigen, nu is het nog herhaling van het 1ste leerjaar. Maar ze stelt wel al vragen over vermeningvuldigen. Ze doet dit ook bij de mama(co-ouderschap). Daar heeft ze de tafels op een blad papier geschreven.
Sinds 2de leerjaar is er ook "huiswerk op school maken"(vorig jaar was dat niet zo) waardoor ze soms naast iemand van het 3de of 4de leerjaar zit en al nieuwsgierig zit mee te kijken.
No offense, maar die paar (foutieve) vermenigvuldigingen zou ik nu niet als tekenen van hoogbegaafdheid gaan interpreteren. Als ze nu vloeiend 4-digit getallen zat te delen tot in het perfecte tot daar aan toe, maar dit nu niet direct.
 
No offense, maar die paar (foutieve) vermenigvuldigingen zou ik nu niet als tekenen van hoogbegaafdheid gaan interpreteren. Als ze nu vloeiend 4-digit getallen zat te delen tot in het perfecte tot daar aan toe, maar dit nu niet direct.
Feit dat er fouten staan is het niet, het feit dat ze moeite doet om het zichzelf te leren, het probeert te begrijpen zonder uitleg gehad te hebben. Dat is wat dit bijzonder maakt. En een hoogbegaafde is geen wandelende rekenmachine...
 
Feit dat er fouten staan is het niet, het feit dat ze moeite doet om het zichzelf te leren, het probeert te begrijpen zonder uitleg gehad te hebben. Dat is wat dit bijzonder maakt. En een hoogbegaafde is geen wandelende rekenmachine...
Natuurlijk niet, dat ik wou ik ook niet als criterium voorop stellen hier, maar gewoon vragen stellen of iets willen begrijpen/proberen zonder uitleg gehad te hebben is nu wel heel flou (en naar mijn ervaring doen veel kinderen van die leeftijd dit).
 
Natuurlijk niet, dat ik wou ik ook niet als criterium voorop stellen hier, maar gewoon vragen stellen of iets willen begrijpen/proberen zonder uitleg gehad te hebben is nu wel heel flou (en naar mijn ervaring doen veel kinderen van die leeftijd dit).
Maar het principe dat er zoiets als vermenigvuldigingen bestaat.. ookal heb je het 1x afgekeken? Misschien is ze meerbegaafd of gewoon heel erg slim én leergierig. Het kan best zijn dat zij haar eigen weg bewandelt en dat kan als ouder lastig zijn. Niet dat het een probleem is maar hoe begeleid je dat.

Iets anders waarin je jouw kind of jezelf kan herkennen en waarin ik sinds kort wat meer over weten wil is rechterbreindenkers tov linkerbreindenkers. Dat onderzoek staat in de kinderschoenen, wordt hier en daar hap-snap gedaan maar ik herken mij(n man) hierin.
En het verklaart zoveel.

Ik citeer: Mensen die in concepten denken verwerken informatie in hun hersenen anders dan de meeste mensen. Onder conceptueel denkers vallen onder andere mensen met AD(H)D, autisme, dyslexie, dyscalculie en hoogbegaafdheid. Dit komt uit https://www.geniaaloprechts.nl/rechts-breinig/links-en-rechts-denken-in-het-brein.html

Lineaire denkers (links) en conceptdenkers dat schuurt soms én ik begrijp nu waarom. School is lineair en als rechtsbreinig kan je je daardoor onbegrepen/ingeperkt voelen, gelimiteerd of zelfs handicap makend. Voor lineair denkers kunnen conceptdenkers bedreigend zijn.
Fruit for more thought.
 
Natuurlijk niet, dat ik wou ik ook niet als criterium voorop stellen hier, maar gewoon vragen stellen of iets willen begrijpen/proberen zonder uitleg gehad te hebben is nu wel heel flou (en naar mijn ervaring doen veel kinderen van die leeftijd dit).
Maar nee, ik ga geen testen aanvragen op basis van dat blad alleen.

We nemen haar naar een IQ test omdat m'n dochter naar een zorgboerderij ging gerund door een klinisch psycholoog die zelf ook kinderen heeft die hoogbegaafd is. Het is zij die ons aanraadde om te testen op hoogbegaafdheid. Toen we hier dan melding maakten bij de afspraak met CLB en de klasjuf en kinderopvang, zei de juf dat dat ook een piste was in haar hoofd, maar het nog niet vertelde. Iemand van de kinderopvang stemde in(kben zijn functie nu efkes vergeten). We krijgen dus van 3 verschillende personen te horen dat dit een mogelijkheid is. Toen ze nog vastgesteld moest worden voor ASS/ADHD sprak de kinderpsychiater van "bovengemiddeld intelligent".
Dus dit allemaal gebeurt, deze personen zien ergens aanwijzingen.....maar waar waren dan de aanwijzingen voor mij als ouder? Wat heb ik gemist? Vandaar mijn vraag: wat waren voor jullie als ouders een aanwijziging op hoogbegaafdheid? Nu begin ik mijn kind te overanalyseren. Wat van haar gedrag is ASS, welk deel hoogbegaafd? Is dit een aanwijzing van hoogbegaafd?

Ik ben als ouder een type die niet wilt dat ze te snel overgaat naar een volgend leerjaar. Ok, dat kind kan zich vervelen, maar dan ben ik eerder een voorstander om met haar naar een museum te gaan of natuurwetenschappelijke boeken in de bib te halen of zo. Op vlak van leerstof(zoals vermenigvuldigen) wacht ik nog liever mee omdat ze anders te ver vooruit loopt op school. Ik geef haar liever "kruimels" zodat ze zich wat zoet houdt dan haar in de auto 1 uur(30 minuten heen en 30 min terug) wiskundevragen te beantwoorden? Dan loopt ze vooruit, moet een jaartje hoger, is ze de kleinste van de klas, dat "specialleke", etc...Ik investeer ook liever in een "samenhangend gesprek" dan dat ze springt van "wiskunde" naar "random vraag over een panda". Sociale context vind ik belangrijker dan haar een berg feiten inpompen.
 
Nu begin ik mijn kind te overanalyseren. Wat van haar gedrag is ASS, welk deel hoogbegaafd? Is dit een aanwijzing van hoogbegaafd?
For what it's worth: ik deed hetzelfde op die leeftijd. Aan mijn bureautje thuis zitten en in een schriftje wiskundige dingen opschrijven. Even plus even is even. Oneven maal oneven is oneven. Bij mij was dat vooral patronen zoeken (dus ASS). Ook de monologen van dertig minuten zijn ofwel gewoon 'normaal' kindergedrag, ofwel ASS (beetje afhankelijk van het onderwerp).
 
Hoogbegaafdheid ga je niet enkel van zo'n blad of dat specifieke gedrag kunnen afleiden, maar het kan wel een aanleiding zijn om meer aandacht te besteden aan bepaalde eigenschappen of gedragingen dat uw kind stelt.
Vaak is het een combinatie van verschillende dingen die ertoe leiden dat je hoogbegaafdheid als optie gaat zien.
Bij mij, goed 30 jaar geleden, was het de juf van het vijfde leerjaar die mij wilde laten testen door het PMS. Mijn ouders wisten wel dat ik "ne slimme" was en ik moest ook geen moeite doen om los 95/100 te halen op jaarbasis, maar verder hadden ze geen idee dat ik wel of niet hoogbegaafd was.
Later hebben ze dat tegen mij gebruikt in het middelbaar toen ik plots niet meer de beste punten haalde ("maar gij zijt toch zo ne slimme?!). Ik had nooit moeten leren.

Bij m'n zoon van 7 nu herken ik enorm veel van mezelf, maar met nog enkele (sociale) trekjes bij die het plaatje helemaal compleet maken. Het punctuele, gecombineerd met een gigantische faalangst oa, wat ik niet had.

Ik zou zeggen: kijk eens naar de aflevering over hoogbegaafdheid van Durf te vragen op VRT en dan hebt ge denk ik een goei beeld van het brede spectrum wat hoogbegaafdheid inhoudt.
 
@miserableguy

Ik woon niet in België onze afstanden zijn hier anders. bij ons is school 1u enkel. We zijn nu aan het shoppen wat 6u rijden is :) Onze zonen gaat ook naar een school met Cambridge curriculum dus is een ander principe dan Belgische school.

Dus ja ik stimuleer toch tot ik het beu ben. Dat kan dus bvb 1u van de 6u rijden bvb hoofdsteden zeggen. En daarna alleen muziek. Wij kopen ook redelijk veel boeken die hij kiest. Bij hem is dit bvb 1 van zijn favoriete boeken https://books.google.co.za/books/ab...AACAAJ&source=kp_book_description&redir_esc=y

Is de referentie boek voor vogels in Zuidelijk Africa. Vooral wetenschappelijke teksten. Is ook de boek waar hij zijn eigen heeft leren mee lezen als hij tussen 3-4j was.

Andere boeken zijn bvb encyclopedie. Volwassen atlassen. Maar ook Bear Gryls boeken of de boeken van Tony Park (die ik lees). YouTube mag ook en is vooral informatieve stuff. Nu is hij bvb ah kijken/leren over black holes. Mijn zoon spreekt wel alleen Engels dus is er sowieso meer materiaal dan Ndls.

Maar we stimuleren hem ook met veel sporten. Door meer “Amerikaans” school systeem. Dus school van 7h30 tot 14h en daarna moeten ze sporten kiezen. Mijn zoon doet volgende zwemmen, boksen, turnen (x2), piano en voetbal per week. En dan ook per trimester switchen ze tussen cricket/rugby en voetbal. Dus 1 trimester heeft hij x2 week voetbal.

Mijn zoon en mezelf hebben ook interesse in vogels we zijn dus vanaf morgen op een road trip om paar speciale/zeldzame vogels te zoeken. Hij gaat dan door al de materie en kijkt dan op mappen en geeft mij dan info waar ik ze kan vinden.

Zolang mijn zoon vrienden heeft, gelukkig is en kan gestimuleerd worden ben ik happy. Ik denk niet dat hij hoogbegaafd is, ik zal hem ook niet testen. Er worden nu al teveel mensen in hokjes gestoken. Elk kind/persoon is uniek.
 
@miserableguy

Zolang mijn zoon vrienden heeft, gelukkig is en kan gestimuleerd worden ben ik happy. Ik denk niet dat hij hoogbegaafd is, ik zal hem ook niet testen. Er worden nu al teveel mensen in hokjes gestoken. Elk kind/persoon is uniek.

Sorry maar dit is ietwat flauw. Natuurlijk, iedereen maakt zijn eigen keuze (en dan maar hopen dat die goed uitpakt, natuurlijk). Een kind laten testen is niet omdat je je verveelt en denkt goh, wat zal ik vandaag eens anders doen dan vogels kijken? Een kind laten testen doe je omdat er iets aan de hand is waardoor je kind niet bloeit. Het is nogal makkelijk om te zeggen dat je kind (of jijzelf) tevreden bent met de kleine en gewone dingen die het leven te bieden heeft. Dat is mooi! Eén van mijn kinderen wordt gezien als makkelijk. En dat is voornamelijk dat het gewone, niet bijzondere, voor hem vaak toereikend is om de dag door te komen. Maar wat nu als je iets nodig hebt wat niet in het aanbod van het gewone, doorsnee is? Dan ben je opeens moeilijk, vaak.

Dyslexie, dyscalculie, adhd, add, ass etc worden vaak als handicap gezien. Niemand zegt, goh doe mij eentje met ass en adhd & wat dyscalculie. Nou, doe er gelijk twee of drie, svp.

Mensen willen wel graag een hoogbegaafd kind, wat dat is bijzonder en straalt ook op jou af. Tegelijk word je een vorm van overbezorgdheid verweten of soms zelfs arrogantie als je je kind op hoogbegaafdheid laat testen. Maar eigenlijk zijn het allemaal uitersten van het leerspectrum. Al die eigenschappen hebben we nodig gehad gedurende de evolutie. Alleen is ons schoolsysteem, eigenlijk gemaakt voor het gemiddelde, doorsnee kind. Een niets-aan-de-hand-kind zeggen we dan. Heb je zo’n kind? Heerlijk! Heel veel zorgen, verdriet, onbegrip, verwijten, afgunst, vechten, dubben, zal je niet hoeven door te maken. Ja, natuurlijk wel de huis-tuin-keuken zorgen etc. Maar heb je een kind wiens leren niet binnen de bandbreedte van school valt, is het een heel ander verhaal.

Want heb je dyslexie of ben je hoogbegaafd (wat ik dus eerder een vloek dan een zegen vind) dan leer je dus anders. Wordt een kind daarin niet voorzien, welk kind ook, óók het jouwe, raakt het gedemotiveerd, stopt het met willen leren, ontwikkelt het zich niet, krijg je een depressief kind. Als dat aan de hand is, wordt er vaak verder gekeken. En dus niet, goh, doe mij eens een testje … a of b, en daarom bloeit je kind niet.

Fijn dat jij jouw kind vanalles te bieden hebt wat er makkelijk voorhanden is, dat het daarmee voort kan en gelukkig is. Ik snap dat jij dat heel gewoon vindt maar voor een deel van de mensen is dat bijzonder en zouden ze zo met je willen ruilen. Niet het kind zelf natuurlijk, maar het niets-mee-aan-het-handje deel ervan.
 
Laatst bewerkt:
Ik heb zelfs geen zin om op uw post te antwoorden. Maar ik heb nergens gezegd wat ik doe voor mijn kind geldt voor andere. Nergens heb ik gezegd dat mijn kind hoogbegaafd is of dyslexie of dat ik zelfs zo een hoogbegaafd kind zou willen.

Ik woon trouwens zeer remote waar ik mijn kinderen dus stuk minder kan geven dan bvb de gemiddelde Belg die alles op zakdoek heeft.

Je hebt geen idee hoe mijn leven is, waar ik woon en hoeveel tijd we moeten spenderen om een normaal leven te kunnen geven. Meerderheid van de mensen zouden zelfs zo remote niet kunnen leven.
 
Ik heb zelfs geen zin om op uw post te antwoorden. Maar ik heb nergens gezegd wat ik doe voor mijn kind geldt voor andere. Nergens heb ik gezegd dat mijn kind hoogbegaafd is of dyslexie of dat ik zelfs zo een hoogbegaafd kind zou willen.

Ik woon trouwens zeer remote waar ik mijn kinderen dus stuk minder kan geven dan bvb de gemiddelde Belg die alles op zakdoek heeft.

Je hebt geen idee hoe mijn leven is, waar ik woon en hoeveel tijd we moeten spenderen om een normaal leven te kunnen geven. Meerderheid van de mensen zouden zelfs zo remote niet kunnen leven.

Het wordt pas erg als je daar ongelukkig van wordt. Word je dat ook? Nee! Dus die jas past jou en jouw kinderen helemaal prima. Tja, zou jij meer willen geven? Ja, zo als wij allemaal, denk ik dan. Daar ben je ouder voor. Dat is wat je hoopt in het leven. Maar een kind waar je geen passende jas voor kan vinden, dat is een heel ander verhaal. Dan kan je nog zoveel mooie jassen hebben hangen, dat doet er dan niet meer toe.
Tel je zegeningen.
 
Sorry maar dit is ietwat flauw. Natuurlijk, iedereen maakt zijn eigen keuze (en dan maar hopen dat die goed uitpakt, natuurlijk). Een kind laten testen is niet omdat je je verveelt en denkt goh, wat zal ik vandaag eens anders doen dan vogels kijken? Een kind laten testen doe je omdat er iets aan de hand is waardoor je kind niet bloeit. Het is nogal makkelijk om te zeggen dat je kind (of jijzelf) tevreden bent met de kleine en gewone dingen die het leven te bieden heeft. Dat is mooi! Eén van mijn kinderen wordt gezien als makkelijk. En dat is voornamelijk dat het gewone, niet bijzondere, voor hem vaak toereikend is om de dag door te komen. Maar wat nu als je iets nodig hebt wat niet in het aanbod van het gewone, doorsnee is? Dan ben je opeens moeilijk, vaak.

Dyslexie, dyscalculie, adhd, add, ass etc worden vaak als handicap gezien. Niemand zegt, goh doe mij eentje met ass en adhd & wat dyscalculie. Nou, doe er gelijk twee of drie, svp.

Mensen willen wel graag een hoogbegaafd kind, wat dat is bijzonder en straalt ook op jou af. Tegelijk word je een vorm van overbezorgdheid verweten of soms zelfs arrogantie als je je kind op hoogbegaafdheid laat testen. Maar eigenlijk zijn het allemaal uitersten van het leerspectrum. Al die eigenschappen hebben we nodig gehad gedurende de evolutie. Alleen is ons schoolsysteem, eigenlijk gemaakt voor het gemiddelde, doorsnee kind. Een niets-aan-de-hand-kind zeggen we dan. Heb je zo’n kind? Heerlijk! Heel veel zorgen, verdriet, onbegrip, verwijten, afgunst, vechten, dubben, zal je niet hoeven door te maken. Ja, natuurlijk wel de huis-tuin-keuken zorgen etc. Maar heb je een kind wiens leren niet binnen de bandbreedte van school valt, is het een heel ander verhaal.

Want heb je dyslexie of ben je hoogbegaafd (wat ik dus eerder een vloek dan een zegen vind) dan leer je dus anders. Wordt een kind daarin niet voorzien, welk kind ook, óók het jouwe, raakt het gedemotiveerd, stopt het met willen leren, ontwikkelt het zich niet, krijg je een depressief kind. Als dat aan de hand is, wordt er vaak verder gekeken. En dus niet, goh, doe mij eens een testje … a of b, en daarom bloeit je kind niet.

Fijn dat jij jouw kind vanalles te bieden hebt wat er makkelijk voorhanden is, dat het daarmee voort kan en gelukkig is. Ik snap dat jij dat heel gewoon vindt maar voor een deel van de mensen is dat bijzonder en zouden ze zo met je willen ruilen. Niet het kind zelf natuurlijk, maar het niets-mee-aan-het-handje deel ervan.
Ik denk dat er enorm onderschat wordt hoeveel volwassenen momenteel ongelukkig (of op zen minst met twijfels) rondlopen over het feit dat ze misschien hoger begaafd zijn dan gemiddeld en veel kansen hebben misgelopen doordat het school-traject niet op hen is afgestemd. Vroeger als lagere school u met gemak lukte, dan was je gewoon slim en had je geluk.
Dat het dan in het middelbaar allemaal moeizaam ging (lees: er ook door geraken zonder echt te studeren) en in het hoger vaak compleet fout loopt, daar hoor je al veel minder over.

Hier vandaag een eerste gesprek met de juf gehad. Wij hebben nog geen officiële testen laten doen, maar hadden gewoon eens voorgesteld om ze mss af en toe eens een namiddag in een hogere kleuterklas te laten proberen. Daar werd nog heel afhoudend op gereageerd ("ze moet emotioneel ook mee zijn natuurlijk". Ze is 4/1 geboren, als ze een week vroeger was geboren zat ze ook in die klas he...) Maar ze gaven wel al aan dat als ze alleen met de zorgjuf iets speelt, dat ze dan volledig open lijkt te bloeien (enkel als het alleen is, niet als er nog een klasgenootje bij zit). Dat is voor mezelf al een enorme red flag dat ze zich waarschijnlijk "dommer" voordoet in de klas dan ze is, en ze zich dus ook niet echt top voelt in die klas...

Nu, we zien wel. Als wij onze vermoedens blijven hebben, en school reageert niet, dan zullen we wel eens die officiële tests laten doen.
 
Hier vandaag een eerste gesprek met de juf gehad. Wij hebben nog geen officiële testen laten doen, maar hadden gewoon eens voorgesteld om ze mss af en toe eens een namiddag in een hogere kleuterklas te laten proberen. Daar werd nog heel afhoudend op gereageerd ("ze moet emotioneel ook mee zijn natuurlijk". Ze is 4/1 geboren, als ze een week vroeger was geboren zat ze ook in die klas he...) Maar ze gaven wel al aan dat als ze alleen met de zorgjuf iets speelt, dat ze dan volledig open lijkt te bloeien (enkel als het alleen is, niet als er nog een klasgenootje bij zit). Dat is voor mezelf al een enorme red flag dat ze zich waarschijnlijk "dommer" voordoet in de klas dan ze is, en ze zich dus ook niet echt top voelt in die klas...

Nu, we zien wel. Als wij onze vermoedens blijven hebben, en school reageert niet, dan zullen we wel eens die officiële tests laten doen.

Vermoed je iets in de orde van hoogbegaafdheid of juist iets anders? Niet dat je dat hier precies uit de doeken hoeft te doen.
Ik heb wel gezien hoe leerkrachten reageren op in hun ogen ambitieuze ouders. Eigenlijk hetzelfde als ouders met een zorgenkind, dat niet als zorgenkind gezien wordt. Als ouder en ook als kind ben je al snel een passant voor school, zelfs al zou je elke maand een 6-ling baren. Een school die goed met ouders communiceert is wel een unicum, in mijn ogen 🙈.
 
Vermoed je iets in de orde van hoogbegaafdheid of juist iets anders? Niet dat je dat hier precies uit de doeken hoeft te doen.
Ik heb wel gezien hoe leerkrachten reageren op in hun ogen ambitieuze ouders. Eigenlijk hetzelfde als ouders met een zorgenkind, dat niet als zorgenkind gezien wordt. Als ouder en ook als kind ben je al snel een passant voor school, zelfs al zou je elke maand een 6-ling baren. Een school die goed met ouders communiceert is wel een unicum, in mijn ogen 🙈.
Hoogbegaafd niet perse (moeilijk te zeggen bij een 3-jarige), maar eerder dat er beter zou passen in een kleuterklas hoger. Ze is veel bezig met leren schrijven, kan goed tellen, is heel taalvaardig, ... En in haar klas zijn ze dan bezig met de dieren uit de boerderij te leren... Dat is echt iets dat ze al 1,5 jaar kan.
Maar bvb qua tekenen loopt ze niet perse voor (de koppoters krijgen nu ongeveer een buik). Maar al sinds het allereerste oudercontact krijgen we te horen "ja, ze is altijd als eerste met iets weg" of "ja, ze is eigenlijk de enige die dat al doet". Aangezien de juf haar activiteiten aanpast zodat ook de jongste meekunnen, is dat dus heel vaak (ver) onder haar niveau ...
 
Ik wil deze onderstaande blad van mijn dochter (7 jaar, 2de leerjaar) hier eens posten.
Ze zijn op school niet bezig met vermenigvuldigen, nu is het nog herhaling van het 1ste leerjaar. Maar ze stelt wel al vragen over vermeningvuldigen. Ze doet dit ook bij de mama(co-ouderschap). Daar heeft ze de tafels op een blad papier geschreven.
Sinds 2de leerjaar is er ook "huiswerk op school maken"(vorig jaar was dat niet zo) waardoor ze soms naast iemand van het 3de of 4de leerjaar zit en al nieuwsgierig zit mee te kijken.

Als jullie onderstaande blad zien....Denken jullie "aanwijzingen" van hoogbegaafdheid te zien? Ook al zitten daar fouten in? Wat is nu de bedoeling? Blijven vasthouden op leerstof van de juf of haar de juiste oplossingen aanleren en verder stimuleren? De juf is ook al op de hoogte. Haar corrigeren is ook niet simpel want dan wordt ze boos en gefrustreerd. Het is alsof ze op ontdekkingstocht is(dorst naar kennis) en ik weet niet of ik haar moet pushen of tegenhouden.

And thank god for "google voiceopdracht" want ze stelt daar vragen als "wat is de duurste auto ter wereld? "wat is de bekendste merk ter wereld? ", "waar is het grootste huis? " Ik ben soms blij dat ik die vragen niet krijg.

Er is sprake van ASS/ADHD(ze neemt medicatie om concentratie te verhogen) en over een paar weken wordt ze getest op hoogbegaafdheid. Ik loop mss wat vooruit, maar ik wil gewoon weten wat mij te wachten staat.


ivm afbeelding: de "T" = triljoen en "m" = miljoen, want ik dacht efkes dat ze bezig was met algebra :oink:


Komop, dit moet toch een trollpost zijn. Als volledige foute tafels een teken van hoogbegaafdheid zijn, dan is iedereen op deze planeet hoogbegaafd...

De tafels op dat blad kon ik trouwens zelf foutloos opschrijven in het 2e leerjaar, maar geen haar op mijn hoofd dat denkt dat dat mij hoogbegaafd maakte.
 
Terug
Bovenaan