Hoe meer keuze en toegankelijkheid, hoe minder plezier en waarde

En dan spreken we in deze thread nog niet eens wat er oa op de radio voor onzin uitgezonden wordt. Ganse dag onnozele telefoongesprekjes met de luisteraars, dj die helemaal geen inspiratie meer hebben enzovoort enzovoort. Ik heb zo de indruk dat iedereen nu aan de microfoon kan zitten.
Destijds stond bij mij steeds Studio Brussel op, tegenwoordig kan ik er nog niet eens 20 min naar luisteren.
De beste zender vind ik tot nu toe Radio 1
 
En dan spreken we in deze thread nog niet eens wat er oa op de radio voor onzin uitgezonden wordt. Ganse dag onnozele telefoongesprekjes met de luisteraars, dj die helemaal geen inspiratie meer hebben enzovoort enzovoort. Ik heb zo de indruk dat iedereen nu aan de microfoon kan zitten.
Destijds stond bij mij steeds Studio Brussel op, tegenwoordig kan ik er nog niet eens 20 min naar luisteren.
De beste zender vind ik tot nu toe Radio 1
Ik luister zelfs enkel nog naar Nostalgie...
 
Bruce Springsteen zong in 1992 al: 57 Channels (And Nothin' On). Hij kreeg gelijk, behalve dat het er 85 zijn - op digitale TV alleen al.

Het beste is bewust enkele dingen kiezen die je wil volgen, en de hypes en het overaanbod aan je voorbij laten gaan.
 
Pink floyd zong het al op hun album The Wall: I got thirteen channels of shit on the T.V. to choose from. (Nobody Home)
Bruce Springsteen zong in 1992 al: 57 Channels (And Nothin' On).
Ten eerste: sapperdepitjes zeg, serieuze ripper die Boss.

Het is te zeggen, er zullen wel genoeg zaken zijn die mij aanspreken, en er zijn wel enkele series die ik volg, maar het overaanbod en het feit dat alles instant en in grote getale aanwezig is heeft voor mij de waarde en het genieten aanzienlijk doen dalen.

Tegenwoordig is het aanbod zodanig groot, dat het "hebben" of "kunnen bekijken" van een bepaalde film totaal geen waarde meer heeft. Ik herinner mij nog dat ik als 17 of 18 jarige een gat in de lucht sprong toen ik in de krant las dat ze Platoon nog eens uitzonden...

Met muziek heb ik hetzelfde, ik heb een abonnement op Spotify en kan in combinatie met YouTube binnen de seconde elk liedje dat ik wil beluisteren, maar toch doe ik dat niet meer omdat het bijna geen waarde meer heeft voor mij. Vroeger kon ik plaatjes, cassettes, en nadien cd's echt grijs draaien. Er was zelfs een periode als kind dat ik muziek opnam op cassettes van op de radio omdat muziek aankopen veel te duur was, ik zat toen klaar tijdens de Top 50 op de lokale zender en nam alles op wat ik graag hoorde. Die cassettes speelde ik achteraf kapot in mijn Sony Walkman, nu heb ik op mijn smartphone met Spotify in combinatie met mijn bluetooth headphone alles wat ik maar wil ter beschikking in superkwaliteit, maar het boeit me gewoon niet meer.

Online kopen is nog zoiets. Vroeger kon ik echt op zoek gaan naar een onderdeel of een ander specifiek product, en het gaf voldoening als ik dat vond. Nu is het meest zotte onderdeel enkele muisklikken en maximum twee dagen van je verwijderd.
Ten tweede: wat is er zo verschillend tussen doelbewust een album kopen op CD en dan grijsdraaien of een album kopen/streamen in MP3 en eindeloos herstarten, buiten de fysieke aankoop van de drager? Wat is er zo verschillend tussen op zaterdagmorgen een Spotifyplaylist te maken van de populairste liedjes op de radio of op zaterdagmorgen liedjes uit de actuele Ultratop op te nemen als compilatie op een cassette, buiten de fysieke handeling van de opnames?
Wat houdt er u tegen om het ganse land, uitgezonderd mogelijke coronaregels, opnieuw te doorkruisen om een tank te vinden in een speciaalzaak terwijl ge bewust die sites over tanks negeert? Die winkeliers zullen u graag verwelkomen en u zelfs feliciteren met het links laten liggen van het online shoppen, jullie hebben een gezamenlijk doel.

Vroeger gebruikte ge blijkbaar wel zulke persoonlijke limiteringen. Toen gij achttien waart, was er al een videotheek in uw dorp waar ge Platoon kon huren en bekijken wanneer ge maar wou want ge had een videorecorder. Ge gebruikte die Netflix van toen gewoon niet als ik uw post correct lees, maar wachtte tot wat ge wou zien op televisie kwam. Het aanbod en de toegankelijkheid waren op dat vlak niet beperkt, gij hield die zelf beperkt en daar kijkt ge nu nostalgisch op terug in een wereld die die beperkingen en fysieke handelingen meer dan ooit goedkoop weghaalt. Wat houdt u tegen om een smartphone- en pauzeverbod in te lassen terwijl ge uw Netflixseries die ge bewust volgt op vaste tijdstippen bekijkt zoals ge vroeger via kabeltelevisie zou doen?

In plaats van choice overload, dat echt wel bestaat natuurlijk, vind ik dit eerder een geval van "het is niet de bestemming die telt maar de reis onderweg." Ge weet min of meer welke producten ge wilt dus aan de keuze ligt het toch niet, ge consumeert ze gewoon niet meer zoals in uw goede oude tijd toen ge nog gelukkig werd van dat consumeren en het wachten daarop zoals Sylverscythe aanhaalt. De ene keer was dat aan de ene kant van de limitering van het aanbod, de andere keer aan de andere kant. Net zoals toen kunt ge die kanten ook nu nog vrij, en zelfs vrijer, kiezen als u persoonlijk dat enige meerwaarde geeft. Ik wou nog half sarcastisch een "old man yells at technology" meme posten omdat ge zo droog vroeg of ge oud wordt, maar zo ben ik niet, Stuyfmans.
 
Gelukkig heeft de VRT plannen voor vernieuwing. Binnenkort pakken ze uit met nieuwe herhalingen van FC De Kampioenen, alsook een nieuw seizoen van Thuis en kersverse afleveringen van Blokken. Heel wat om naar uit te kijken!
 
Ik begin nu te snappen waarom zoveel mensen op latere leeftijd overschakelen naar tuinieren
Ik tuinier al van mijn 25ste.
En daar is ook veel te veel keuze. Bij de kwekerij waar ik de meeste van mijn planten koop kan je kiezen uit 4000 verschillende planten. Toen ik mijn fruitverzameling aanplantte moest ik 16 kruisbessen uit een lijst van 200 soorten selecteren, en 16 druivelaars uit 250 soorten,...
 
Terug
Bovenaan