Het is te zeggen, er zullen wel genoeg zaken zijn die mij aanspreken, en er zijn wel enkele series die ik volg, maar het overaanbod en het feit dat alles instant en in grote getale aanwezig is heeft voor mij de waarde en het genieten aanzienlijk doen dalen.
Tegenwoordig is het aanbod zodanig groot, dat het "hebben" of "kunnen bekijken" van een bepaalde film totaal geen waarde meer heeft. Ik herinner mij nog dat ik als 17 of 18 jarige een gat in de lucht sprong toen ik in de krant las dat ze Platoon nog eens uitzonden...
Met muziek heb ik hetzelfde, ik heb een abonnement op Spotify en kan in combinatie met YouTube binnen de seconde elk liedje dat ik wil beluisteren, maar toch doe ik dat niet meer omdat het bijna geen waarde meer heeft voor mij. Vroeger kon ik plaatjes, cassettes, en nadien cd's echt grijs draaien. Er was zelfs een periode als kind dat ik muziek opnam op cassettes van op de radio omdat muziek aankopen veel te duur was, ik zat toen klaar tijdens de Top 50 op de lokale zender en nam alles op wat ik graag hoorde. Die cassettes speelde ik achteraf kapot in mijn Sony Walkman, nu heb ik op mijn smartphone met Spotify in combinatie met mijn bluetooth headphone alles wat ik maar wil ter beschikking in superkwaliteit, maar het boeit me gewoon niet meer.
Online kopen is nog zoiets. Vroeger kon ik echt op zoek gaan naar een onderdeel of een ander specifiek product, en het gaf voldoening als ik dat vond. Nu is het meest zotte onderdeel enkele muisklikken en maximum twee dagen van je verwijderd.