Laat ons ook eerlijk zijn. Leerkrachten hebben zo een goede 41 dagen vakantie op een jaar.
Wat ruim een pak meer is dan de gemiddelde werknemer.
Ze klokken elke week 36uren. Tel daar nog de voorbereidingen etc. bij en je zit op een goede 40-42u werkweek.
Dat is voor velen gewoon een standaard werkweek.
Dus nee zeggen dat er gerust wel enkele dagen van die vakantie kan besteed worden om bijscholingen te volgen is niet populair.
Maar nu ook niet zo een extreem gek idee.
Ik neem bovenstaande post enkel ter illustratie. Dus voel u niet persoonlijk aangevallen.
Het feit dat er hier quasi 2 kampen zijn toont ook aan dat dit topic weinig zin heeft.
Het afschaffen van pedagogische studiedagen vind ik een jammere zaak, aangezien het collectieve bijscholing betreft en de werking van een school kan bevorderen. Ik kan u overigens ook garanderen dat er heel wat leerkrachten zijn die naast die pedagogische studiedagen ook nog bijscholing volgen, zelf buiten de werkuren.
Ik nodig u overigens graag uit om ook eens zo'n standaard werkweek te doen met een hoop dyslectici, ex-OKAN, ASS, ADHD, dysorthografie, kansarmoede en ga zo maar door.
De kortzichtigheid van een deel mensen hier in dit topic is hemeltergend. Het toont voor mij ook net het probleem aan waarom leerkrachten niet tot hun kerntaak kunnen komen. De perceptie van heel veel mensen die niet in het onderwijs staan.
Ja, ik zit in het kamp van de leerkracht en ja, ik geef les in het secundair, op een niet zo witte school in een omgeving waar de drugs gewoon voor uw neus voorbijrijdt of verkocht wordt onder het mom van viswinkel.
Als je nu werkelijk denkt dat een leerkracht als individu hier de stoorzender is, zwijg dan gauw aub. Ik word daar pisnijdig van. Ja, er zijn rotte appels. Net zoals je die rotte appels hebt in een kmo of elders. Je moet maar 'mijn-ergernissen-op-het-werk' 2 minuten doorpluizen om dat te zien.
Stop met janken over het feit dat er meer of minder verlofdagen zijn dan in de privé. DAT IS NIET HET PROBLEEM. Het probleem zit veel fundamenteler ingebed in de maatschappij. Je kan er iets aan proberen doen, maar noch het gejank hier, noch het gekrabbel in de marge van Demir brengt soelaas. Een pleister op een houten been, dat is het.