Heb jij een lief?

Heb jij een lief?

  • Ja, iemand van het andere geslacht

    Stemmen: 302 68,0%
  • Ja, iemand van hetzelfde geslacht

    Stemmen: 17 3,8%
  • Nee, bewuste keuze

    Stemmen: 20 4,5%
  • Nee, maar wel op zoek

    Stemmen: 46 10,4%
  • Nee, maar wel verliefd

    Stemmen: 1 0,2%
  • Nee, en nog nooit een partner gehad

    Stemmen: 33 7,4%
  • Nee, iets gaan drinken en we zien wel?

    Stemmen: 18 4,1%
  • Andere: ik heb een antwoord dat niet in de lijst staat

    Stemmen: 7 1,6%

  • Totaal aantal stemmers
    444
De vriendin heeft mijn ouders pas gezien en ondertussen al een paar keer.

En wat een verschil met mijn vorige relatie.
De relatie met m'n moeder was verschrikkelijk in het begin tussen m'n ex en mijn ma.
Heeft maanden geduurd voor ik ze toen mocht meepakken en tijdje zelfs geen contact met mijn moeder gehad door heel de situatie. Ze had het toen ook moeilijk nog met de breuk met mijn vorige vriendin na 14 jaar en had een negatief beeld van mijn toenmalige vriendin.
Nu stelde mijn ma zelf net voor om mijn huidige vriendin toe te voegen in de gezinsgroep voor WhatsApp . 😅
Enorme opluchting wel.

Mijn ma weet dat ik wat traditioneler ben geworden (wilde ook nooit trouwen tot recent) en met m'n ex had ik kinderen eigenlijk aan de kant gezet omdat ze dat niet wilde (en ik ook niet echt). Maar ben over een aantal zaken wel anders gaan denken en ik sta er wel voor open (tis ook een beetje de laatste kans) en mijn vriendin wil er ook ooit echt. Al is het geen must voor mij.
Misschien dat dat ook een rol speelt want mn ma wil wel graag oma worden en van m'n zus zal het niet komen. Plus mijn vriendin nu is ook wel wat minder extrovert dan m'n ex en fijn in omgang (m'n ex ook) dus dat speelt ook wel mee.
Maar whatever de reden, fijn dat dat dus ook wel goed loopt.
Gij zijt toch verloofd geweest of ben ik mis? :unsure:
 
Ik zou het echt mega raar vinden mocht de andere partij na eens in bed gedoken te hebben (of na andere seksuele handelingen) er gewoon van uitgaan dat we een koppel zijn.
Als je blijft afspreken en dat blijft leuk en je denkt dit kan wel wat worden voor mij dan zou ik gewoon het gesprek aangaan. Maar zonder gesprek voor mij geen relatie, een minimum aan communicatie is toch wel nodig.

Andere vraag: Gaan jullie pas de relatie aan als je weet ik hou van die persoon? Of ga je voor het potentieel van de relatie en kan het houden van later komen?
 
Ik vind het moreel wel terecht dat je als man een vrouw bezwangert, je een verantwoordelijkheid dient op te nemen.
Er is natuurlijk wel een verschil tussen EEN verantwoordelijkheid opnemen en verplicht worden te trouwen. Zeker in onze maatschappij waar de vrouw solo de volledige beslissing kan nemen tussen wel of niet zwanger worden én blijven.
Ik zou het echt mega raar vinden mocht de andere partij na eens in bed gedoken te hebben (of na andere seksuele handelingen) er gewoon van uitgaan dat we een koppel zijn.
Mocht dat de enige graadmeter zijn: helemaal mee eens. Maar ik ga er van uit dat je niet in bed duikt met iemand die je niet leuk vindt, maar dat is natuurlijk een persoonlijke waarde, geen universeel gegeven. Anders zou iedereen die een ONS heeft, gejost zijn. 🙈
Andere vraag: Gaan jullie pas de relatie aan als je weet ik hou van die persoon? Of ga je voor het potentieel van de relatie en kan het houden van later komen?
Absoluut het 2de. Ik heb maanden nodig eer dat besef van "ik hou van die" begint binnen te sijpelen. Dus moet ik iets tijd geven om te laten groeien en ik kan moeilijk iemand op afstand houden tot dat besef er is én tegelijkertijd voldoende kansen geven om dat te laten groeien. Maar daar wordt ook gewoon over gepraat, @MisterV zal met dit te lezen niet compleet in shock achter zijn scherm zitten. Is het al houden van? Nee. Zie ik ons samen wel een toekomst hebben als koppel? Absoluut. Dus geven we dit gewoon tijd om te groeien.
 
Ik zou het echt mega raar vinden mocht de andere partij na eens in bed gedoken te hebben (of na andere seksuele handelingen) er gewoon van uitgaan dat we een koppel zijn.
Als je blijft afspreken en dat blijft leuk en je denkt dit kan wel wat worden voor mij dan zou ik gewoon het gesprek aangaan. Maar zonder gesprek voor mij geen relatie, een minimum aan communicatie is toch wel nodig.
Dat is een kwestie van communicatie, vind ik, maar ook aanvoelen: "is dit gewoon voor de fun of zit er meer in?". In het tweede geval moet je dat toch op een of andere manier aangeven. Intuïtie is niet de beste raadgever, maar het geeft toch vaak een goede richting aan. Bij een eerste contact tast je toch vaak af of de andere op zoek is naar een relatie of gewoon een vrijblijvende fling.
Andere vraag: Gaan jullie pas de relatie aan als je weet ik hou van die persoon? Of ga je voor het potentieel van de relatie en kan het houden van later komen?
Als er verliefdheid mee gemoeid is, maar "houden van" komt zwaar over. Dat hoort er wel bij, maar pas na verloop van tijd.
 
Ik zou het echt mega raar vinden mocht de andere partij na eens in bed gedoken te hebben (of na andere seksuele handelingen) er gewoon van uitgaan dat we een koppel zijn.
Als je blijft afspreken en dat blijft leuk en je denkt dit kan wel wat worden voor mij dan zou ik gewoon het gesprek aangaan. Maar zonder gesprek voor mij geen relatie, een minimum aan communicatie is toch wel nodig.

Volledig mee akkoord
 
@MisterV zal met dit te lezen niet compleet in shock achter zijn scherm zitten. Is het al houden van? Nee. Zie ik ons samen wel een toekomst hebben als koppel? Absoluut. Dus geven we dit gewoon tijd om te groeien.
Totally shocked 🤯
Nee, het zijn toch de uitzonderingen waarbij het direct "houden van" is? Zeker als je elkaar voordien totaal niet kende. Zoiets moet groeien.
 
Totally shocked 🤯
Nee, het zijn toch de uitzonderingen waarbij het direct "houden van" is? Zeker als je elkaar voordien totaal niet kende. Zoiets moet groeien.
Het zijn die uitzonderingen die vaak wel onrealistische verwachtingen zijn na het zien van x aantal romantische films op teevee.
 
Het zijn die uitzonderingen die vaak wel onrealistische verwachtingen zijn na het zien van x aantal romantische films op teevee.
Goh, heeft ook wat met de leeftijd te maken heb ik de indruk. Als tiener/prille twintiger kon ik stapelverliefd zijn zonder dat er zelfs nog maar een date of een kus geweest was.
Met wat meer ervaring op de teller, weet je ook dat verliefdheid zelden een goeie indicator is van een goeie partner.
Ik bekijk het nu in elk geval allemaal pragmatischer: als bepaalde eigenschappen goed zitten, krijgt die een kans tot verliefdheid/liefde.
Ook omgekeerd: als ik me aangetrokken voel nu tot iemand waar ik nauwelijks mee heb gepraat categoriseer ik dat onder lust en niets meer dan dat.

Klinkt allemaal heel berekend als ik het zelf zo nalees, maar als er lust is én bepaalde belangrijke eigenschappen worden afgevinkt, dan heb ik er ook alle vertrouwen in dat de juiste gevoelens ook wel zullen komen zonder in de friendzone te belanden.
 
Goh, heeft ook wat met de leeftijd te maken heb ik de indruk. Als tiener/prille twintiger kon ik stapelverliefd zijn zonder dat er zelfs nog maar een date of een kus geweest was.
Met wat meer ervaring op de teller, weet je ook dat verliefdheid zelden een goeie indicator is van een goeie partner.
Ik bekijk het nu in elk geval allemaal pragmatischer: als bepaalde eigenschappen goed zitten, krijgt die een kans tot verliefdheid/liefde.
Ook omgekeerd: als ik me aangetrokken voel nu tot iemand waar ik nauwelijks mee heb gepraat categoriseer ik dat onder lust en niets meer dan dat.

Klinkt allemaal heel berekend als ik het zelf zo nalees, maar als er lust is én bepaalde belangrijke eigenschappen worden afgevinkt, dan heb ik er ook alle vertrouwen in dat de juiste gevoelens ook wel zullen komen zonder in de friendzone te belanden.
Goh, ik probeer dat rationele als factor altijd opzij te schuiven maar als je een relatie wil met later samenwonen en wat er nog allemaal bijkomt, is dat inderdaad wel een belangrijke afweging. Lust en verliefdheid zijn allemaal héél plezant, maar als het praktisch niet lukt zullen frustraties vroeg of laat de overhand nemen en dan ben je terug naar af.
 
Andere vraag: Gaan jullie pas de relatie aan als je weet ik hou van die persoon? Of ga je voor het potentieel van de relatie en kan het houden van later komen?

Dit is vragen naar een compleet subjectief state of mind. Ik denk niet dat iemand een beslissingsboom heeft om te bepalen wanneer je wel of niet in een relatie gaat. Het (wederzijds) gevoel bepaalt alles. Dat en het gesprek, hoe vluchtig ook, uiteraard.
 
Absoluut het 2de. Ik heb maanden nodig eer dat besef van "ik hou van die" begint binnen te sijpelen. Dus moet ik iets tijd geven om te laten groeien en ik kan moeilijk iemand op afstand houden tot dat besef er is én tegelijkertijd voldoende kansen geven om dat te laten groeien. Maar daar wordt ook gewoon over gepraat, @MisterV zal met dit te lezen niet compleet in shock achter zijn scherm zitten. Is het al houden van? Nee. Zie ik ons samen wel een toekomst hebben als koppel? Absoluut. Dus geven we dit gewoon tijd om te groeien.
Dan zijde toch nu al een koppel?

Ik al gehad dat er eerst vriendschap was en wat aantrekking, maar dat het pas kwam na de eerste keer vrijen... Was uniek.
 
Als er verliefdheid mee gemoeid is, maar "houden van" komt zwaar over. Dat hoort er wel bij, maar pas na verloop van tijd.
Ja je hebt een punt, laat ik mijn vraag veranderen naar verliefdheid/graag zien dan.

Dit is vragen naar een compleet subjectief state of mind. Ik denk niet dat iemand een beslissingsboom heeft om te bepalen wanneer je wel of niet in een relatie gaat. Het (wederzijds) gevoel bepaalt alles. Dat en het gesprek, hoe vluchtig ook, uiteraard.
Ik snap uw punt niet goed. Soms gaan mensen pas akkoord met een relatie als ze gevoelens hebben/verliefd zijn omdat ze zo 'zeker' zijn dat er toch iets is. Anderen gaan gewoon voor het potentieel en zien wel of er later gevoelen van komen.
 
Dat kantelpunt komt voor mij vrij snel, vooral wanneer er een wederzijds begrip is dat het goed zit en dat je verder wil. Daarvoor hoef ik nog niet eens in bed beland te zijn. Bedprestaties neerzetten vind ik overrated, uiteindelijk is dat toch allemaal opnieuw vanaf nul beginnen en elkaar spelenderwijs ontdekken. Ik vind niet dat je een kwantitatieve graadmeter kan hanteren om iemands prestatie tussen de lakens te rateren. Als de communicatie goed zit geraak je al een heel eind, lijkt me. Als dat echt slecht blijft gaan ... tja. Dat heb ik nog niet meegemaakt, maar ik heb dan ook maar enkele bedpartners gehad.

Geen grote ervaringsdeskundige hier, maar kan mij perfect vinden in bovenstaande post.

Aan de eerste zin zou ik persoonlijk nog het volgende toevoegen:
Dat kantelpunt komt voor mij vrij snel, vooral wanneer er een wederzijds begrip is dat het goed zit en dat je verder wil en wanneer er sprake is van exclusiviteit
Als de ander nog aan het aftoetsen is met andere mogelijke partners (dus nog aan het (online) daten is) en/of aan het struggelen is met gevoelens voor een andere partner, dan kan je onmogelijk over een relatie spreken.

Maar van zodra er open communicatie is en exclusiviteit, dan vloeit de fase van daten spontaan over naar een "relatie", waarbij er ook een soort van ongedwongenheid ontstaat om af te spreken.

Dat er gewerkt moet worden aan een relatie vooraleer je kan spreken van "houden van", daarin volg ik volledig, maar wat mij betreft kan dat perfect onder de noemer "relatie".
 
Dan zijde toch nu al een koppel?
Ja hoor, dat is ook zo uitgesproken naar elkaar.
Maar zelf had ik de seks nodig ook (ook, niet alleen!) Om te zien of naast de mentale/emotionele raakpunten (die ik van vrienden ook verwacht) ook de fysieke klik er was. Zonder daar gelijk een specifieke verwachting aan te koppelen. Was het sukkelseks geweest met identiek dezelfde voor- en nafase zeg maar, had ik waarschijnlijk even goed gezegd: "Hier zullen we als koppel nog wel in groeien". 😁
 
Ik zou het echt mega raar vinden mocht de andere partij na eens in bed gedoken te hebben (of na andere seksuele handelingen) er gewoon van uitgaan dat we een koppel zijn.
Als je blijft afspreken en dat blijft leuk en je denkt dit kan wel wat worden voor mij dan zou ik gewoon het gesprek aangaan. Maar zonder gesprek voor mij geen relatie, een minimum aan communicatie is toch wel nodig.

Hm, maar je mag er dan toch wel vanuit gaan dat jullie de enige zijn waar de andere mee slaapt als je iets serieus wil beginnen, toch?
Enfin wat is dan nog het verschil uiteindelijk? Eerder een beetje een semantische discussie, of niet?
Want uiteindelijk zien jullie samen een toekomst, zijn jullie exclusief samen, hebben seks,... Dus ja dan ben je een koppel of toch al aardig op weg om een koppel te worden. Met natuurlijk dat verschil dat in een pril stadium wanneer je elkaar leert kennen er sneller dealbreakers over iemands karakter, zienswijze,... uit de kast kunnen komen en een "breuk" sneller kan gaan.

Andere vraag: Gaan jullie pas de relatie aan als je weet ik hou van die persoon? Of ga je voor het potentieel van de relatie en kan het houden van later komen?

Houden van is ook zo een moeilijke. Want ja, wat is dat hé? Dat groeit inderdaad en verandert met de jaren ook.

Ik kan niet zeggen dat ik toen we zeiden dat toen we een gesprek hadden dat we een koppel waren dat al echt houden van was op dat moment.
Ik zou dat ook bizar vinden mocht iemand dat zo snel zeggen. Nu we 2 maand verder zijn, waarvan de laatste weken onafgebroken samenslapen en veel tijd hebben genomen voor elkaar durf ik dat wel te zeggen.
Al blijft dat toch voorzichtiger op een of andere manier. Omdat het vroeg is, we nog weinig zware zaken hebben meegemaakt en ik er ook wat realistischer in ben geworden.
Aan de andere kant want maakt het uit: ervoor zag ik ook iemand doodgraag en dat bleek ook een domme keuze.
 
Laatst bewerkt:
Hm, maar je mag er dan toch wel vanuit gaan dat jullie de enige zijn waar de andere mee slaapt als je iets serieus wil beginnen, toch?
Enfin wat is dan nog het verschil uiteindelijk? Eerder een beetje een semantische discussie, of niet?
Want uiteindelijk zien jullie samen een toekomst, zijn jullie exclusief samen, hebben seks,... Dus ja dan ben je een koppel of toch al aardig op weg om een koppel te worden. Met natuurlijk dat verschil dat in een pril stadium wanneer je elkaar leert kennen er sneller dealbreakers over iemands karakter, zienswijze,... uit de kast kunnen komen en een "breuk" sneller kan gaan.

Ik probeer nooit ergens van uit te gaan, dat zorgt zo vaak voor problemen. Als ik al een paar keer heb afgesproken met iemand en we hebben al dan niet al samen geslapen ga ik er nog altijd nooit zomaar van uitgaan dat wij samen zijn. De ene kan al helemaal overtuigd zijn, de andere kan nog aan het twijfelen zijn.

Hoe kan je weten of de ander het serieus meent, met jou een toekomst ziet, exclusief is, etc als je er niet over praat? Nee er moet voor mij altijd een gesprek zijn, dat hoeft daarom geen super serieus zwaar lang gesprek te zijn maar ik wil vertellen waar ik sta op dat moment en horen waar de andere staat. Voor het ingaan van een relatie net hetzelfde. Hoe je zo'n dingen intuïtief zonder woorden kan beslissen begrijp ik echt niet (als in, letterlijk niet begrijpen hoe mensen dat kunnen en dat zomaar weten van elkaar.)
 
Terug
Bovenaan