Heb jij een lief?

[Noctilucus]

Ik denk niet dat er zoveel verschil zit tussen mannen en vrouwen qua reden om vreemd te gaan. Soms is het lust, soms denken ze elders te vinden wat er thuis niet of minder is, soms zijn ze op zoek naar een back-up plan voordat ze uit hun huidige relatie willen stappen, soms zijn het gewoon onverbeterlijke vreemdgangers.

Voila, ik denk ook dat er grotere verschillen in karakter en motivatie zitten tussen mensen onderling dan tussen mannen en vrouwen.

 

[Squidward]

Allereerst sorry voor de dagboekachtige toon van deze post, maar ik loop hier al zo lang mee dat ik het gewoon ergens moet uiten en het hopelijk zo geventileerd is.

We gaan terug naar 2018. Ik was ongelukkig, had toch veel neerslachtige periodes waarbij ik redelijk wat psychologen heb versleten. Piekeren tot dat ik de werkelijkheid uit het oog verlies is een deel van me geworden. Ik was wel volle bak aan het daten ( toen het nog wel ging) omdat ik nog nooit een vriendin had gehad en er toch een groot gemis was in m'n leven, een oningevulde behoefte. Redelijk toevallig door een aangeschoten-dronken ingeving met een meisje aan de praat geraakt wat ik overigens ook enkel wilde om mee te praten en verder niks. Erna toch nummers uitgewisseld, ik merkte dat ze me wel leuk vond en gekust uiteindelijk. In het begin moest ik haar niet hebben, maar het klikte zo geweldig en ik had iemand die om me gaf, die me haast idoliseerde en uiteindelijk op me verliefd werd. Ik gaf het een kans en ja, 2 jaar een relatie gehad.

Nuchter bekeken zou dit nooit hebben gewerkt doordat ik en haar ouders extreem mismatchen en er altijd wel een punt was om over te klagen tot verhitte discussies. Ik had het nota bene soort van uitgemaakt door bij haar ouders' huis weg te lopen nadat haar pa nogal kort op me stond en begon te roepen. We stuurden na onze breuk nog vriendschappelijk, alhoewel het minder en minder werd. Black dogs running out again. Ik vernam later dat ze opnieuw een date had met een gast, nota bene ene die ik totaal niet moet + hij mij ook niet. Een depressie was een feit gevolg met suicidiale neigingen + corona

2 jaar later en ik kan nog altijd niet bevestigen dat ik hierover ben. Aan jezelf werken is het advies en dat doe ik feitelijk: avondopleiding sinds dit jaar gestart doordat het weer ter plaatse kan, had een mental breakdown gehad na suicidiale neigingen en ging dus naar een psychiater+ psycholoog. Ben ook van psycholoog gewisseld en ga nog altijd naar een psycholoog. Inmiddels ook afgebouwd met de medicijnen doordat ik er een emotieloze robot van werd. Geen donkere somberheid meer doch regenbogen en lollipopland evenmin.

Kocht een homegym bij elkaar en train dus thuis.
Ik merk wel dat ik op professioneel vlak op m'n limieten bots en accepteer dat een 3000 euro netto er niet voor me inzit gezien ik zowel niet stressbestendig ben en net die extra intellectuele vaardigheden mis.

In de tussentijd had ik mezelf gezworen om eerst zélf gelukkig te zijn vooraleer ik iemand in m'n leven toelaat. Da's ook van die psychologische praat die we allemaal vaak hebben gehoord. Echter tollen de mooie momenten met m'n ex nog altijd te vaak in m'n hoofd rond, gaande van de seks tot knuffelpartijen tot wandelingen in het bos + zelfs onze lollige Whatsappjes. Het is eruit: ik mis haar.
Dieptepunt was zelfs s'nachts nadat ik te fiets terugkwam van een drink in het dorp waar ze woont naar haar huis ben gefietst. Ik moest dat huis zien, het moest eruit. Dit is 100% stalking en strafbaar, I know.

Aan de andere kant ben ik nog altijd bang om haar tegen te komen. 2 jaar met schrik rondgelopen om haar tegen te komen of haar vriend. Ik heb zelfs een goede vriend een jaar niet gesproken doordat hij heel goed met haar huidige vriend opschoot en ik haar geregeld zou horen of iets zien. Inmiddels heb ik gelukkig terug contact met die ''geghoste'' vriend. Schrik was er altijd gezien we wel uit dezelfde gemeente komen en ze de volle 3 a 4 km van me afwoont.

Het moment kwam er toch waar ik zelfs met haar en haar vriend heb gesproken op een plaatselijk evenement, dit jaar met Pasen. Ik weet nog dat ik met m'n moeder belde en zo blij was gezien de pijn eindelijk weg zou zijn. Helaas is niets minder waar. Ik merk dat ik toch een week of 2 me mentaal slecht voel, weer pieker en somber voel nadat ik haar heb gezien. Gisteren was weer een plaatselijk evenement waar ik het gewoon tegen m'n vrienden uitte dat ik schrik had en dit dat. Ja, ze liep er rond en ik heb haar vaag bekeken,wel niet in het gezicht. Ze is precies ferm dik(ker) geworden, doch probeerde ik op een afstand te blijven.

Een veel te lange tijd merk ik dat ik een behoefte aan het negeren ben onder het mom '' eerst zelf 100% gelukkig zijn''. Diegen die een relatie hebben (gehad) weten wat het allemaal biedt. Oké, schoonouders waarmee het totaal niet klikt heb ik niet meer, maar dat was alles.
Ik mis knuffels, seks, belangstelling van en voor iemand, zelfs pallaveren omtrent de alledaagse gang van zaken...
Het spookt ontiegelijk veel door m'n hoofd om eens naar de hoeren gaan, alhoewel ik eerst een serieuze aanloop moet nemen vooraleer ik de drempel over geraak.

Mis ik haar nu of mis ik een relatie? Kan ik ooit nog gevoelens voor iemand hebben? Het hele dategebeuren zal toch altijd allereerst gaan om een fysieke aantrekking. Ik moet echt een soort coup de foudre hebben, iets wat me doet omdraaien. Ik neem sowieso niet gauw initiatief omdat ik fysiek ook een 6/10 ben.

Ik weet dat dit veel te uitgebreid is en dat die behoeftigheid afschrikt, maar het is extreem moeilijk.

Sorry, maar je moest haar eigenlijk niet maar de aandacht, adoratie en seks waren mooi meegenomen. Zoals je over haar praat in het heden, is ook niet echt super. Veel mensen hebben schoonouders waar het niet mee klikt, was er langs jouw kant oprecht iets geweest, dan had je voor haar wel een manier kunnen vinden om dat te managen. In haar specifiek geval, mis je dus niet de vrouw maar de relatie. Maar jij was niet de man die zij verdiende.
Jij bent geen ‘6 op 10’, het ontbreekt je gewoon aan zelfvertrouwen. Als je die logica wil gebruiken: er zijn meer 3/4/5 op 10en in de wereld dan 8/9/10’s en toch geraken heel veel van die mensen verliefd, verloofd, getrouwd. Uiterlijk is echt niet de reden daarvoor. De vicieuze cirkel is dat je zelfvertrouwen zonder intiemere relaties niet groeit maar die intiemere relaties (en ik bedoel daarmee dating en partnerships evenzeer als seks) komen niet zonder dat zelfvertrouwen. Iedereen heeft zijn eigen criteria om aan die relaties te kunnen beginnen. Voor jou is een coup de foudre datgeen waarvan je weet dat je een begin kan maken, maar dat is natuurlijk geen dagelijkse gebeurtenis. Zou het kunnen dat dit ook een beschermingsmechanisme is?

 

[JanusDR]

Vind het overigens ook bizar gewoon want de politie moet op haar nieuwe locatie gaan kijken of ze daar woont en niet of ze weg is op haar oude?

Inderdaad maar vreemd dat een wijkagent mee gaat verhuizen, met wat geluk staat die daar met een combi en dan is de camionette ook al uitgespaard

Maar serieus: volgens mij gaat die wijkagent enkel mee als er een gegronde vrees zou zijn voor iemands veiligheid. Niet om ambtshalve te checken of iemand werkelijk verhuist, daarvoor gaat de wijkagent op het nieuwe adres kijken.

Nope, sinds een paar jaar moet de wijkagent ook gaan kijken op het oude adres of de persoon in kwestie weg is.
Dit om meer gevallen van domiciliefraude te voorkomen.

Los daarvan vind ik het misschien niet héél abnormaal dat ze een agent mee wil, gezien de voorgeschiedenis, en gezien Kaygell er al eens achter aan is gereden en daar aan de deur stond van het huis van de nieuwe vriend...?

 

[kay-gell]

Nope, sinds een paar jaar moet de wijkagent ook gaan kijken op het oude adres of de persoon in kwestie weg is.
Dit om meer gevallen van domiciliefraude te voorkomen.

Los daarvan vind ik het misschien niet héél abnormaal dat ze een agent mee wil, gezien de voorgeschiedenis, en gezien Kaygell er al eens achter aan is gereden en daar aan de deur stond van het huis van de nieuwe vriend...?

Goh ja als ze mij kent en ik hem toen op het meest emotionele moment al ni bij mekaar heb geslagen... In de relatie is zij overigens degene die me ooit als enige es geslagen heeft en kleren kapot getrokken toen ik achterdochtig was en haar gsm pakte.

Plus ik zie ze elke dag in de gym. En tis gewoon gek dat ze daar nu ineens mee afkomt terwijl de afspraak anders was.
Ook feit da ze gisteren die afspraak op stad moest gehad hebben en nu niks wil afspreken.
Mja ik zie wel, tis ni dat t in de weg ligt.

 

[Mr.Anderson]

Goh ja als ze mij kent en ik hem toen op het meest emotionele moment al ni bij mekaar heb geslagen... In de relatie is zij overigens degene die me ooit als enige es geslagen heeft en kleren kapot getrokken toen ik achterdochtig was en haar gsm pakte.

Plus ik zie ze elke dag in de gym. En tis gewoon gek dat ze daar nu ineens mee afkomt terwijl de afspraak anders was.
Ook feit da ze gisteren die afspraak op stad moest gehad hebben en nu niks wil afspreken.
Mja ik zie wel, tis ni dat t in de weg ligt.

Je kan ook altijd een Diaz'ke doen met de agent of uw ex. (link naar Youtube met het Diaz'ke)

O, en blijven lachen natuurlijk.

 

[kay-gell]

Je kan ook altijd een Diaz'ke doen met de agent of uw ex. (link naar Youtube met het Diaz'ke)

O, en blijven lachen natuurlijk.

Dat laatste vooral se

 

[kay-gell]

Vanmorgen mn ex gestuurd dat als ze deze week de domicilie niet gewijzigd had ik aangifte zou doen van domicilie fraude en kijk, ineens was t in orde.
Ze zou vrijdagmiddag normaal langskomen voor de spullen. Thank fucking God.

 

[kay-gell]

Voila ben hare boel al op de gang gaan zetten se. Had nu toch tijd. Dan mag ze hier binnen nog ff checken dak niks vergeten ben, zie ik da de hond op werk is en kan ze op haar gemak alles verhuizen.

285de79c5ec40831c007e5a8cc13406a

Afbeelding 285de79c5ec40831c007e5a8cc13406a gehost in Freeimage.host

freeimage.host

 

[makila]

Dacht altijd dat het de mannen waren die hun piemel achterna liepen maar naar wat ik zie en hoor zijn het toch vooral de vrouwen die hun doos achterna lopen en het ergste van al is, degene die ik ken hebben allemaal een doodlieve vriend of man zitten waarmee ze mss niet gelukkig zijn maar zeg dat dan en move on. Crazy bitches.

Ja als je samen bent met iemand, maar hij/zij geeft geen deftige seks meer OF je bent er niet meer gelukkig mee OF .. (whatever). Zeg dat dan gewoon en ga op een ander - mits wederzijdse toestemming -, OF trek de deur dicht en ga op een ander. Dat geeft je nog steeds geen recht om zomaar je man of vrouw te bedriegen.

 

[MisterV]

Ja als je samen bent met iemand, maar hij/zij geeft geen deftige seks meer OF je bent er niet meer gelukkig mee OF .. (whatever). Zeg dat dan gewoon en ga op een ander - mits wederzijdse toestemming -, OF trek de deur dicht en ga op een ander. Dat geeft je nog steeds geen recht om zomaar je man of vrouw te bedriegen.

Inderdaad. Iemand die zegt "ik zie u niet meer graag" en het aftrapt, dat doet ook zeer hé. Maar bedrogen worden is toch nog een categorie apart qua hartzeer.
(en als je dan te horen krijgt dat het allemaal uw schuld is dan is het helemaal geflipt)

 

[Googke]

Sorry, maar je moest haar eigenlijk niet maar de aandacht, adoratie en seks waren mooi meegenomen. Zoals je over haar praat in het heden, is ook niet echt super. Veel mensen hebben schoonouders waar het niet mee klikt, was er langs jouw kant oprecht iets geweest, dan had je voor haar wel een manier kunnen vinden om dat te managen. In haar specifiek geval, mis je dus niet de vrouw maar de relatie. Maar jij was niet de man die zij verdiende.
Jij bent geen ‘6 op 10’, het ontbreekt je gewoon aan zelfvertrouwen. Als je die logica wil gebruiken: er zijn meer 3/4/5 op 10en in de wereld dan 8/9/10’s en toch geraken heel veel van die mensen verliefd, verloofd, getrouwd. Uiterlijk is echt niet de reden daarvoor. De vicieuze cirkel is dat je zelfvertrouwen zonder intiemere relaties niet groeit maar die intiemere relaties (en ik bedoel daarmee dating en partnerships evenzeer als seks) komen niet zonder dat zelfvertrouwen. Iedereen heeft zijn eigen criteria om aan die relaties te kunnen beginnen. Voor jou is een coup de foudre datgeen waarvan je weet dat je een begin kan maken, maar dat is natuurlijk geen dagelijkse gebeurtenis. Zou het kunnen dat dit ook een beschermingsmechanisme is?

Bwah, dit vind ik wat sterk geformuleerd, al is het ook afhankelijk hoe je men post interpreteerde.

Het klopt inderdaad dat ik nu ook Blind getrouwd-gewijs die fysieke aantrekkingskracht bij haar miste. Ik zat enorm graag bij haar, we stuurden ook veel en er was wel iets wat vriendschap oversteeg volgens m'n gevoel, waardoor ik het een kans gaf. En ja, uiteindelijk had ik oprechte gevoelens voor haar gezien ik zoals het wel eens mellow wordt omschreven, het liefst bij haar was.

Uw 2de punt is gewoon algemene clichépraat die niet opgaat en gewoon te contextafhankelijk is. Over de schoonouders ga ik geen woorden meer vuilmaken, gezien bij haar huidige vriend hetzelfde riedeltje speelt. Culturele verschillen kunnen een relatie breken. Destijds koos zij voor haar ouders ipv mij doordat een opeenvolging van meningsverschillen en conflicten daartoe heeft geleid. Na de breuk wist ook wel dat over wel echt over was hoor. Voor een volgende relatie is dit een absolute red flag.

Zelfvertrouwen vind ik een andere benaming voor zelfrealisme. Als persoon die zich door het leven heeft geworsteld met disfunctioneel stotteren weet ik wel wat het is om te botsen op beperkingen. Realisme in dit geval is dat ge "de stamelaar", maar die toch droog uit de hoek kunt komen, blijft. Heel veel moeite hebben gehad met het vinden van werk omdat ik niet vlot genoeg praat, is ook een teken aan de wand.

Ik lag nooit echt wakker van intieme relaties tot bovengenoemde leeftijd. Ik had het op zich wel leuk alleen, nu op zich ook wel, al is het ook inderdaad ook alleen. Een mens heeft gewoon eens nood aan een omhelzing of een diepgaande connectie, dieper dan praten over voetbal, koers en uitgaan.
Ik besef dat ik nu ook geen nice catch ben voor eender wie door mijn zeer wispelturige moodswings en date ook niet, waardoor ik wel eens het verleden glorifieer doordat ik het wel eens mis.

 

[Sir WarCry III]

Destijds koos zij voor haar ouders ipv mij

Vanaf dat ge mensen voor dit soort keuzes zet hebt ge sowieso verloren.

Daarmee zeg ik niet dat ge absoluut haar ouders moet tolereren of zo he. Als dat echt niet te verzoenen is dan is het einde van de relatie misschien de juiste stap. Ik zeg maar dat als ze moet kiezen tussen een lief of haar familie, dan de keuze vrij voor de hand liggend is.

 

[Mulan]

Vanaf dat ge mensen voor dit soort keuzes zet hebt ge sowieso verloren.

Daarmee zeg ik niet dat ge absoluut haar ouders moet tolereren of zo he. Als dat echt niet te verzoenen is dan is het einde van de relatie misschien de juiste stap. Ik zeg maar dat als ze moet kiezen tussen een lief of haar familie, dan de keuze vrij voor de hand liggend is.

Warcry: ik heb nergens het idee gekregen dat hij haar effectief heeft gezegd: "en nu ben ik het beu, het is hen of ik!"

Vaak voelen mensen zich vanuit zichzelf gedwongen "te kiezen" en vanuit loyaliteit wint de familie dan het vaakst omdat er meer te verliezen is, 1 persoon kan namelijk geen volledige "clan" vervangen.

 

[JPV]

Nja ze doet maar uiteindelijk. Ik heb 10 berichten dat ik zeg dat ze haar spullen gewoon direct kan komen halen als haar domicilie geschrapt is. Voor de rest heb ik 0,0 communicatie met haar gehad.
We zien wel.

Beetje laat van reactie, maar als haar domicilie bij jou staat, heb jij niks te zeggen over wanneer ze haar zullen kan/mag komen halen. Dan komt ze binnen wanneer zij dat wil.

Met alle respect voor je woede/ergernis, kay-gell, maar als je je berichtjes van de afgelopen weken leest, versta ik perfect waarom ze de politie erbij wil. Genoeg alarmsignalen die al afgegaan zijn hier en door anderen ook aangehaald zijn.

 

[Sir WarCry III]

Warcry: ik heb nergens het idee gekregen dat hij haar effectief heeft gezegd: "en nu ben ik het beu, het is hen of ik!"

Als dat zo is dan heb ik het misschien verkeerd verstaan en mijn excuses daarvoor dan.

Het kwam mij gewoon een beetje raar over om zo te lezen "ze koos voor haar ouders ipv mij".

 

[kay-gell]

Beetje laat van reactie, maar als haar domicilie bij jou staat, heb jij niks te zeggen over wanneer ze haar zullen kan/mag komen halen. Dan komt ze binnen wanneer zij dat wil.

Dat kan wettelijk wel, maar dat was onze onderlinge afspraak niet.
Van mij mocht ze haar spullen al 4 weken geleden komen halen maar ze ging dat doen als de domicilie in orde was bij haar nieuwe vriend, zo was het afgesproken. Dan had ik zekerheid dat ze hier na 2 weken niet kon komen staan omdat haar domicilie in orde was.
Ik weet overigens ook sinds eind vorige week van haar collega dat de reden waarom dat zo lang duurt is/was omdat haar nieuwe vriend daar niet zo happig op was en ze ook bij haar ouders niet meer terecht kan. Het politieverhaal was ook maar een smokescreen om voor haar wat tijd te winnen blijkbaar.

Met alle respect voor je woede/ergernis, kay-gell, maar als je je berichtjes van de afgelopen weken leest, versta ik perfect waarom ze de politie erbij wil. Genoeg alarmsignalen die al afgegaan zijn hier en door anderen ook aangehaald zijn.

Mja denk dat dat toch een misverstand is.
Nu: eind goed, al goed. Morgen is alles van de baan en is het laatste loodje hier weg

 

[JPV]

Dat kan wettelijk wel, maar dat was onze onderlinge afspraak niet.

Ik acht de kans klein dat jullie beide samen al opbouwende gesprekken hebben gehad waar zonder veel emoties afspraken zijn gemaakt waar beide zich goed bij voelen.

En dat is nu niet specifiek tegenover jou gericht, maar besef dat afspraken in de eerste weken na een breuk, altijd afspraken in emotie of zonder goed na te denken zijn (tenzij de breuk er in de praktijk al véél eerder was, bvb omdat je al maanden in de praktijk naast elkaar leeft maar niemand dit weet).

Daarom je moeilijk kan zeggen dat zo'n dingen "afgesproken" zijn.

 

[Herman De Croo]

Met alle respect voor je woede/ergernis, kay-gell, maar als je je berichtjes van de afgelopen weken leest, versta ik perfect waarom ze de politie erbij wil. Genoeg alarmsignalen die al afgegaan zijn hier en door anderen ook aangehaald zijn.

Choquerende uitspraak JPV. kay-gell neemt dit heel goed op vind ik, hij kan zich heel goed beheersen, zeker in het licht van alles wat hem is overkomen. Dat politie-gedoe was duidelijk een toneeltje van haar kant toe.
Ik heb al langer de indruk dat je vaak standaard de kant kiest van de weerloze vrouw.

 

[Mulan]

Choquerende uitspraak JPV. kay-gell neemt dit heel goed op vind ik, hij kan zich heel goed beheersen, zeker in het licht van alles wat hem is overkomen.
Ik heb al langer de indruk dat je vaak standaard de kant kiest van de weerloze vrouw.

Dan heb je mss zaken gemist, maar ik snap ook waarom ze liever de politie er bij zou willen (niet in het minst omdat dat ze eigenlijk een pak rammel zou "verdienen" ): hij is terecht woest maar een geoefend man in gevechtssport, heeft meermaals de confrontatie opgezocht zoals om 6u 's morgens aan de deur te staan,... Dat zijn objectieve gevaarssignalen.

 

[Herman De Croo]

Je kan het zo selectief vertellen [aan de politie] waardoor het zo lijkt, maar dat is niet de realiteit dat ze effectief gevaar loopt. De kans dat zij gewelddadig is tegen hem bleek groter dan omgekeerd. Ze is gewoon naar de politie te gaan omdat ze het toneeltje wilt opvoeren dat zij het slachtoffer is van een gewelddadige man, als bliksemafleider van de ziekelijke bedrieger die ze zelf is.
Voor de rest lijkt het mij niet gepast om kay-gells situatie nog teveel te bespreken dus ga ik me onthouden.