Ik heb een Master in de Fysica (specialisatie theoretische fysica) gedaan aan de KUL, gevolgd door een Master Burgie (wiskundige ingenieurstechnieken) en werk nu kleine 10 jaar als wiskundig ingenieur / toegepaste wiskundige in Eindhoven (technologie hotspot). Een bachelor ingenieurs heb ik dus niet gedaan, dus over gebrek aan diepgang daarin kan in niet getuigen. Mijn burgie master bood voor mij in elk geval ruim voldoende diepgang.
Hier mijn persoonlijke kijk:
TL;DR: Ik denk dat een ingenieursopleiding meer en meer inhoudelijk interessante carrièrepaden opent na het academische verhaal.
Ik denk dat veel ingenieurs in hun dagelijkse job meer met fysica in aanraking komen dan veel mensen met een fysica opleiding, zei het wel huis-tuin-en-keuken-fysica. Daarmee bedoel ik dan mechanica, thermodynamica, optica, elektromagnetisme, micro en zelfs nano tot op zekere hoogte. Dit tegenover de fysica van de extremen waar de opleiding fysica (vanaf de master) op focust: extreem klein (subatomair), extreem groot, extreem koud, extreem energetisch, ... (mss is mijn beeld niet helemaal accuraat voor fysici in vaste stof of zachte materie enzo, die hebben mss nog best wel wat overlap met materiaalkunde binnen burgie?)
Het fundamentele verschil tussen beide opleidingen is dat fysica aan de KUL een wetenschapsopleiding is, en burgie over technologie gaat. Wetenschap is het aftasten en verleggen van de grenzen van de menselijke kennis over de wereld. (In Nederland heb je ook technische universiteiten waar je fysica, wiskunde, ... kan doen, maar dat is dan eigenlijk een ingenieursopleiding.). Als je tot fysicus opgeleid wordt, word je in eerste instantie opgeleid om de grenzen van ons kennen te verleggen (maar bvb niet om een warmtevergelijking te simuleren ofzo). Dat kan als je de opleiding opvolgt met een doctoraat, postdoc, onderzoek carrière bij IMEC, SCK-CEN, ... De materie waar je dan meer werkt zit vaak 10-20 jaar van toepassingen (of veel meer). Dit pad lang voorbij een PhD aanhouden is weinigen gegeven (<10% van mensen die starten met fysica?), en moet je sowieso een goeie voor zijn.
Wat ik zie, is dat die 90% anderen terecht komen in een rol waar hun opleiding eigenlijk geen directe voorbereiding was: onderwijs, bankensector, software development, consulting, data science, ... waar ze fysica op zich niet meer gebruiken (maar nog wel hun aangescherpte analytische geest). De jobbeurs van Scientica (faculteit wetenschappen), en specifiek de bedrijven specifiek op zoek naar fysici, was in mijn tijd maar een zielige bedoening t.o.v. de jobbeurs bij VTK (faculteit ingenieurswetenschappen). Ook als ik de link van Blackblade ff bekijk: astronomy and space, climate science and meteorology, education, engineering, lasers and photonics, medical physics and digital healthcare, renewable energy, robotics and ai, vfx and gaming, finance and law: Eigenlijk betekenen deze allemaal dat je je na je opleiding (vaak on-the-job) terug omschoolt tot iets anders. Dat kan ook een omscholing tot ingenieur zijn zoals vele van die opties, maar dan lijkt de ingenieursopleiding mij toch meer aangeraden.
Ik ben toch van mening dat een opleiding die je direct op een latere job voorbereid zinvol is. Fysica studeren omdat het zeer interessant is, en later omscholen vind ik wat verspilling. Dan vind ik het logischer om moderne fysica (quantum, de kosmos) later als hobby op te pakken als dat dan nog je persoonlijke interesse heeft.
Maar goed, hiermee wil ik allemaal niet zeggen dat fysica geen goeie opleiding is en geen goede mogelijkheden biedt in het bedrijfsleven. De analytische en kwantitatieve capaciteiten worden zeker erkend, en bij ons zijn er al veel goede collega's aangeworven als 'blanco blad' maar gelukkig wel heel slim. Er is zeker mogelijkheid tot crossover tussen beide opleidingen (fysici die een uiteindelijk een ingenieursjob uitvoeren, alsook ingenieurs met een academische carriere of werkend aan fundamenteel onderzoek bij een IMEC of SCK-CEN), en 20 jaar verder in je carrière ben je mss ergens waar je je zelf nooit gedacht had. Maar als je nu dan toch een keuze moet maken, denk ik dat ingenieur voor velen de betere keuze is, met name bijna iedereen met een sterke interesse in wetenschap en techniek die geen lange carrière in fundamenteel onderzoek najaagt.