Euthanasie voor jonge mensen psychisch lijden

Een kennis van mij die pakweg 15 jaar met depressies gekampt heeft, heeft een mislukte zelfmoordpoging ondernomen waarbij het effectief de bedoeling was om te sterven (en het geen schreeuw om aandacht was). Die heeft maanden in coma gelegen en heeft blijvende schade overgehouden. Die zegt al enkele jaren gelukkiger te zijn dan ooit en geniet nu van het leven, en blijkbaar zijn er nog zulke mensen.

Ik begrijp dat je als dokter niet wilt meewerken aan de euthanasie van iemand vanwege ondraaglijk psychisch lijden als je zulke extreme verhalen hoort, waarbij 'genezing' alsnog mogelijk is. Je moet er als arts ook jaren later mee kunnen leven dat je een leven beëindigd hebt van iemand die op dat moment mogelijk wel 'genezen' was geweest. Het is dubbel, want de geëuthanaseerde zal effectief nooit spijt hebben gezien die daar de kans niet toe heeft gekregen waardoor je daar eigenlijk ook geen rekening mee mag houden en je die persoon op dat moment na jaren lijden wel geholpen hebt, maar toch weet je nooit zeker of het jaren later de goede beslissing was geweest.
Er zijn ook mensen die genezen zijn van ongeneeslijke ziektes. Dat wil toch niet zeggen dat iedereen met een ongeneeslijke ziekte geneest?
 
Er zijn ook mensen die genezen zijn van ongeneeslijke ziektes. Dat wil toch niet zeggen dat iedereen met een ongeneeslijke ziekte geneest?
Ik denk dat je extreem zwaar onderschat hoe zwaar het is om 10-20-30 jaar te leven met een depressie.
Als je de eisen voor euthanasie niet streng genoeg maakt ga je veel gevallen krijgen van mensen die het laten uitvoeren terwijl ze anders nog konden genezen.
In principe is euthanasie de allerlaatste optie als er geen mogelijkheid meer bestaat op genezing.
Eenmaal de euthanasie gebeurd is, is er geen mogelijkheid meer om het nog terug te draaien achteraf.
 
Als je de eisen voor euthanasie niet streng genoeg maakt ga je veel gevallen krijgen van mensen die het laten uitvoeren terwijl ze anders nog konden genezen.
In principe is euthanasie de allerlaatste optie als er geen mogelijkheid meer bestaat op genezing.
Eenmaal de euthanasie gebeurd is, is er geen mogelijkheid meer om het nog terug te draaien achteraf.
Er is altijd een kans op genezing.
Enerzijds omdat de wetenschap vooruit gaat, anderzijds omdat er nu eenmaal mensen miraculeus genezen.
Wat is het nut van iemand 30 jaar met een depressie te laten rondlopen omdat hij mss na 40 jaar nog kan genezen?
 
Aja?Ik rij hier rond met 82 percent derde graads brandwonden met alle grote ongemakken die daarbij horen.Kan jij mij eens die gegevens doorsturen van de dokter die mij geneest?
Hij zegt letterlijk: Enerzijds omdat de wetenschap vooruit gaat.
Wie weet is er binnen x jaar een oplossing.
 
Aja?Ik rij hier rond met 82 percent derde graads brandwonden met alle grote ongemakken die daarbij horen.Kan jij mij eens die gegevens doorsturen van de dokter die mij geneest?
Je bewijst mijn punt net he. Is er 100% kans dat er in de rest van uw leven geen oplossing wordt gevonden? Er gebeurt daar veel onderzoek naar gebruik van stamcellen bvb, er is geen enkele manier dat je zeker kan zijn dat er geen kans op genezing komt.
 
Je bewijst mijn punt net he. Is er 100% kans dat er in de rest van uw leven geen oplossing wordt gevonden? Er gebeurt daar veel onderzoek naar gebruik van stamcellen bvb, er is geen enkele manier dat je zeker kan zijn dat er geen kans op genezing komt.
Dus bv. als uw moeder in coma komt te liggen.Uw gedacht is laat die maar liggen al is het 30 jaar.Ja,de wetenschap he.
Je bent zelf al niet veel beter dan die dokters.
Ik hoop voor jou dat je ook niet in een toestand komt dat je nog amper een vork kan vasthouden en nog volledig bij uw verstand bent.
 
Je bewijst mijn punt net he. Is er 100% kans dat er in de rest van uw leven geen oplossing wordt gevonden? Er gebeurt daar veel onderzoek naar gebruik van stamcellen bvb, er is geen enkele manier dat je zeker kan zijn dat er geen kans op genezing komt.
Stel dat dat zo is, en dat ze op zijn 70ste een oplossing vinden. Dan is hij genezen van zijn brandwonden. Is hij dan ook genezen van alle psychologische schade die hij heeft opgelopen? We zijn geen vaas die je gewoon weer kunt lijmen en klaar. Er is iets onherroepelijks veranderd. De vraag is dus niet eens of er een kans is dat die vaas ooit weer perfect gemaakt kan worden. Hij heeft jaren en jaren geen water kunnen vasthouden, alles wat erin zat, is eruit. De vraag is of die kapotte vaas zelf mag beslissen of het genoeg is geweest en het nog waarde of nut heeft tov het constante lijden. Zélf is in het ideale scenario waarin ze nog een oplossing vinden, is het toch bijzonder om voor een ander te gaan aangeven dat de kans op genezing er is, dus hij het maar moet slikken.
 
Dus bv. als uw moeder in coma komt te liggen.Uw gedacht is laat die maar liggen al is het 30 jaar.Ja,de wetenschap he.
Je bent zelf al niet veel beter dan die dokters.
Ik hoop voor jou dat je ook niet in een toestand komt dat je nog amper een vork kan vasthouden en nog volledig bij uw verstand bent.
Je leest of begrijpt echt niet wat hij schrijft hoor.
 
Wat er in de toekomst kan gebeuren kan je nooit met zekerheid zeggen. Kans bestaat dat er binnen 10 jaar een geneesmiddel bestaat voor iedere vorm van kanker. Maar wie weet in welke staat we de wereld over een jaar aantreffen. Een wereldwijde recessie kan ervoor zorgen dat R&D bij farmaceutische bedrijven helemaal instort, waarbij het ontwikkelen van een kankervaccin naar de achtergrond verdwijnt. Er zomaar van uit gaan dat alles beter gaat worden is naïef.

Euthanasie is een gewetenskwestie, als je het vanuit het perspectief van de dokter bekijkt. Een dokter die een uitbehandelde, palliatieve patiënt euthanaseert moet zelf weten of zijn geweten die onherroepelijke handeling aan kan.
 
Dit zijn van die onderwerpen waar imo alleen de mening van mensen met kennis relevant zijn. Die kunnen een inschatting maken (althans beter dan ons) wat wenselijk is om in de wet op te nemen wanneer euthanasie mogelijk is. Ik kan in de verste verte niet begrijpen waarom de gewone mens, met 0,0 kennis of kennis van de situatie, moet gaan zeggen wanneer iemand al dan niet terecht euthanasie zou mogen doen. Het ontgaat me ook wat de reden(en) hiervoor is/zijn? Dat iemand vanuit zijn compleet andere situatie gaat roepen dat leeftijd x te jong is op euthanasie te plegen. Als ik soms het commentaar nog hoor op mensen met een burn-out of depressie, lijkt het me sowieso dat we als buitenstaanders daar best niet te veel over "beslissen".
 
Dan moet je het mij maar eens in mensentaal uitleggen wat hij bedoeld.Met mijn post intencive care syndroom en post traumatische stress stoornis is begrijpend lezen moeilijk geworden.
Mijn punt is net dat euthanasie bij psychisch lijden (ook op jonge leeftijd) wél moet kunnen, en dat "je kan nog altijd genezen" geen argument is want dat dat voor fysiek lijden ook altijd zo is.
Stel dat dat zo is, en dat ze op zijn 70ste een oplossing vinden. Dan is hij genezen van zijn brandwonden. Is hij dan ook genezen van alle psychologische schade die hij heeft opgelopen? We zijn geen vaas die je gewoon weer kunt lijmen en klaar. Er is iets onherroepelijks veranderd. De vraag is dus niet eens of er een kans is dat die vaas ooit weer perfect gemaakt kan worden. Hij heeft jaren en jaren geen water kunnen vasthouden, alles wat erin zat, is eruit. De vraag is of die kapotte vaas zelf mag beslissen of het genoeg is geweest en het nog waarde of nut heeft tov het constante lijden. Zélf is in het ideale scenario waarin ze nog een oplossing vinden, is het toch bijzonder om voor een ander te gaan aangeven dat de kans op genezing er is, dus hij het maar moet slikken.
Exact wat ik zeg dus :P
 
Dit zijn van die onderwerpen waar imo alleen de mening van mensen met kennis relevant zijn. Die kunnen een inschatting maken (althans beter dan ons) wat wenselijk is om in de wet op te nemen wanneer euthanasie mogelijk is. Ik kan in de verste verte niet begrijpen waarom de gewone mens, met 0,0 kennis of kennis van de situatie, moet gaan zeggen wanneer iemand al dan niet terecht euthanasie zou mogen doen. Het ontgaat me ook wat de reden(en) hiervoor is/zijn? Dat iemand vanuit zijn compleet andere situatie gaat roepen dat leeftijd x te jong is op euthanasie te plegen. Als ik soms het commentaar nog hoor op mensen met een burn-out of depressie, lijkt het me sowieso dat we als buitenstaanders daar best niet te veel over "beslissen".
Begrijp wat je zegt, maar misschien is het in deze situatie net wel op zijn plek om buitenstaanders hun mening te laten uiten. Ik maak er geen geheim van mijn ervaring met de psychiatrie te hebben en daarin heb ik spijtig genoeg iets te vaak mensen gezien die het heft zelf in handen namen.
Dan is het hier misschien mooi speculeren met voorbeelden van overlevenden die daarna een gelukkig leven hebben, maar dan blijf je wel blind voor zij bij wie de poging geslaagd is en zij die daarna in nog grotere ellende belandde vanwege de nevenschade.
 
Begrijp wat je zegt, maar misschien is het in deze situatie net wel op zijn plek om buitenstaanders hun mening te laten uiten. Ik maak er geen geheim van mijn ervaring met de psychiatrie te hebben en daarin heb ik spijtig genoeg iets te vaak mensen gezien die het heft zelf in handen namen.
Dan is het hier misschien mooi speculeren met voorbeelden van overlevenden die daarna een gelukkig leven hebben, maar dan blijf je wel blind voor zij bij wie de poging geslaagd is en zij die daarna in nog grotere ellende belandde vanwege de nevenschade.
Maar jij bedoelt dan buitenstaanders als in het delen van verhalen? Ik bedoel eerder dat Jan modaal zich niet te veel moet moeien in de regelgeving rond euthanasie.
 
Ik bedoel eerder dat Jan modaal zich niet te veel moet moeien in de regelgeving rond euthanasie.
En daardoor krijg je zelfmoorden, vaak/meestal minder proper om te gaan halen en om te groeten door de familie dan een euthanasie.
 
En daardoor krijg je zelfmoorden, vaak/meestal minder proper om te gaan halen en om te groeten door de familie dan een euthanasie.
Maar nee, Wilcao zegt toch heel duidelijk dat het verbieden van euthanasie niet moet beslist worden door mensen die er nooit mee te maken gehad hebben op het moment dat ze oordelen. Dat het makkelijk praten is voor iemand die niet ondraaglijk lijdt om te zeggen: Na regen komt zonneschijn. Dat iemand zonder kennis gaat zeggen dat het strenger moet dan wat mensen mét kennis zeggen. Of zoals hier in dit topic, iemand die letterlijk het verhaal deelt van een meisje dat er ervaring mee heeft die zegt dat de euthanasieregels haar gered hebben, en haar woorden dan gebruikt om te pleiten tégen die euthanasie.
 
Maar nee, Wilcao zegt toch heel duidelijk dat het verbieden van euthanasie niet moet beslist worden door mensen die er nooit mee te maken gehad hebben op het moment dat ze oordelen. Dat het makkelijk praten is voor iemand die niet ondraaglijk lijdt om te zeggen: Na regen komt zonneschijn. Dat iemand zonder kennis gaat zeggen dat het strenger moet dan wat mensen mét kennis zeggen. Of zoals hier in dit topic, iemand die letterlijk het verhaal deelt van een meisje dat er ervaring mee heeft die zegt dat de euthanasieregels haar gered hebben, en haar woorden dan gebruikt om te pleiten tégen die euthanasie.
Ik las het omgekeerd. Mijn excuses
 
Maar jij bedoelt dan buitenstaanders als in het delen van verhalen? Ik bedoel eerder dat Jan modaal zich niet te veel moet moeien in de regelgeving rond euthanasie.
Misschien begrijp ik je verkeerd, maar in deze denk ik dat de stemmen van gewone burgers wel wat harder mogen klinken net omdat artsen en psychiaters iets al te vaak als een puzzel zien die ze wel kunnen oplossen.
 
Terug
Bovenaan