Hellrabbit
Active member
Haha, love it, merci!
De run is al gedaan, maar ga hier toch even mijn verhaal doen.
Ik ben nogal ne hypochonder en doemdenker, dus bij elk hoest, pijntje of zelfs gewoon gaan slapen, denk ik dat ik morgen niet haal.
Nu had ik afgelopen maanden steeds weerkerende keelpijn. Eigenaardig genoeg geen constante keelpijn, maar eentje die weg ging en weer terug kwam en enkel zeer deed aan 1 kant van mijn keel en vooral bij geeuwen, lachen of zingen (als ge het zo kunt noemen) en maar af en toe bij het slikken. Na 2 maanden had ik toch zoiets van 'het gaat wel weer ingebeeld zijn, maar kga toch naar de huisarts'. Bij het onderzoeken en het aftasten had ik ook werkelijk 1 plek waar het zeer deed. Dokter dacht mogelijk een klier die ontstoken was, en schreef enkele dagen iboprufen voor. Maar hij gaf ook aan dat als ik na 4 dagen nog steeds last had, ik een afspraak moest maken voor een echo van de mondbodem en de linkerkant van mijn keel (waar hij ook direct een voorschrift voor gaf).
Dus ik 4 dagen Iboprufen slikken, maar het beterde niet en het weekend erop had ik zelf zeer bij gewoon praten. Dus 1 van de volgende dagen heb ik een afspraak gemaakt voor die echo. 2 dagen voor de echo stopte de zeer. Ik dacht bij mijn eigen 'kga de afspraak toch laten doorgaan, want ik ken dat: ik zou annuleren en dan de volgende dag toch weer zeer hebben'.
Op donderdag was mijn afspraak. Nog steeds geen keelpijn meer, maar de afspraak was nu gemaakt dus ik naar daar. Tijdens de echo bleek er ook niets aan de hand op de plaats waar ik zeer had (overgang mondbodem naar keel). Ook lager niets te zien, maar algoed keek de dokter nog lager op de hals, want daar zat wel iets. Een gezwel van 2.5cm op 1cm op de linkerschildklier. De dokter die de echo maakte, kon op dat moment geen uitsluitsel geven, dus ik moest nog wachten tot de volgende dag om te horen wat het juist was.
Uiteindelijk blijkt het geen kiste te zijn, maar wel degelijk een gezwel met 5 a 10% kans dat het kanker is. Vorige week heb ik een punctie moeten laten uitvoeren en binnen 2 weken weet ik (hopelijk) het resultaat.
Anyway, op zich is dit sowieso niet het einde van mijn wereld. Als het kanker is, is het een van de best behandelbare met superhoge overlevingskansen en ook met enkel de rechterschildklier kan je gewoon verder leven (eventueel met ondersteuning van wat medicatie). Als het geen kanker is, dan is het nog beter en ga ik dus enkel elke zes maanden op controle moeten om te zien of het niet groeit, want dat zou ook no bueno zijn.
Op zich dus niet zo dramatisch, maar het moment dat ik het bericht binnen kreeg dat er kans was dat het kanker was, stond de wereld toch even stil bij mij. Zeker aangezien ik al een doemdenker ben, kwam het even heel hard binnen, ondanks dat er op dat moment nog geen uitsluitsel was. Ondertussen gaat het wel beter in mijn hoofd aangezien de endocrinoloog een heel duidelijke uitleg heeft gegeven en ik weet dat de kansen zelfs bij kanker eigenlijk goed liggen. 't is zowat de minst erge kanker (als het dus al kanker is, want meer kans van niet dan wel).
Anyway, ik loop eigenlijk wat vooruit met hier mijn verhaal al neer te pennen, want 90% kans dat het goedaardig is, maar kwou het toch gewoon even neerpennen omdat het net de run was en ik momenteel toch ook al leeft met de wetenschap dat er iets is dat er niet zou moeten zijn en dat het misschien niet goed is.
A dramaqueen I am...
Oh ja, en de keelpijn waar het allemaal mee begonnen is, heb ik sindsdien niet meer gehad. Gek he. Had ik die aanslepende keelpijn niet gehad, zou ik niet geweten hebben dat er een gezwel op m'n schildklier zat, want ik heb er geen zeer, geen zichtbare bobbel of zo en m'n bloedwaarden waren ook goed. (buiten die van m'n lever, maar dat ligt waarschijnlijk aan de medicatie die ik voor iets anders moet nemen).
Symptomen kunnen typisch opkomen en verdwijnen. Had dat bij mij ook (en dat zorgt er vaak voor dat je niet snel genoeg op controle gaat). Is zeker geen foute reactie van een echo te laten nemen en zekerheid te krijgen. En zeker ook niets mis met hoe je je voelt nu, kanker is nu eenmaal iets schrikwekkends.
Zelf helaas weer wat minder nieuws te horen gekregen. Laatste scan was niet goed, laatste ronde chemo heeft niet gewerkt. Zijn aan het uitkijken naar klinische trials, maar voorlopig is het een beetje bang afwachten. Heb ook al meer dan een maand geen chemo meer gehad in afwachting van een opvolgplan... :/
