Ik kom hier even binnen gewalst met een algemenere vraag. Ik snap de geopolitieke drijfveren en ambities van de Iraanse machthebbers eigenlijk niet zo heel goed. Van wat ik er van snap:
Iran heeft een traumatisch verleden, met islamistische leiders die na een revolutie aan de macht kwamen. Ze waren van in het begin (1979) ideologisch sterk anti-Israel en anti-Amerika Ze kwamen snel in conflict met naburige landen die allemaal ambities hebben om een grotere regionale invloed uit te oefenen: Irak in een directe oorlog, Saoedi-Arabië in een soort proxy-oorlog. in welke mate deze conflicten draaiden rond ideologie of machtsspelletjes is mij niet erg duidelijk.
De haat tov Israel (en bijgevolg de VS) lijkt me bijna 100% ideologisch, en niet geopolitiek van aard te zijn. Israel heeft indertijd logistieke steun en advies aan Iran geboden toen Irak hen binnenviel. Desondanks heeft Iran Israel altijd blijven demoniseren. Het lijkt me dat Iran niet veel te winnen heeft bij slechte relaties met Israel.
Moeten we concluderen dat er met Iran eigenlijk amper te praten valt, gezien hun geopolitiek beleid voornamelijk wordt ingegeven door ideologie? Of hebben we hier te maken met een natie die zodanig getraumatiseerd is door de gebeurtenissen in het verleden (en misschien ook heden) dat hun proxy-strijd eerder een overlevingsstrategie is, en kunnen we door dialoog en toenadering de relaties langzaam maar zeker toch verbeteren? Of bestaat dit regime uit machtswellustelingen die altijd maar op zoek zijn naar meer manieren om hun invloed op de regio en de wereld te vergroten?