Bij een zware valpartij tijdens de UCI Gran Fondo Belgium, een wedstrijd voor fanatieke wielrenners in Wallonië, zijn zondagochtend 47 deelnemers gewond geraakt. Één van hen is er ernstig aan toe, bevestigt de organisatie. Verschillende deelnemers getuigen over de wedstrijd aan de redactie van HLN.
www.hln.be
Weer een reden om gewoon solo te rijden. Allemaal gebroken frames en nog wat arbeidsongeschiktheid hier en daar. Laat wedstrijden aan profs over die er voor betaald worden.
Die moeten niet zelf opdraaien voor hun gebroken frame, kapotte wielen en andere schade, revalidatie... Wat heb je dan uiteindelijk bereikt met deel te nemen aan een amateurwedstrijd?
Je hoeft het niet te snappen, daar is niks mis mee.
Maar verkoop dan alstublieft ook geen onzin. Competitiesport voor amateurs is zo mooi en waardevol, hoeft niet ter discussie te staan.
Het probleem is ook niet de competitie op zich.
Het probleem is dat je als organisator ook een verantwoordelijkheid draagt. En als renner ook.
Aan de basis van dit voorval liggen drie belangrijke zaken.
1) een parcours dat in het begin nog te snel is en een baan die te slecht is.
2) een licentiehouder startvak waarin iedereen gestompt wordt die een licentie heeft. Alle leeftijden en geslachten door elkaar. Een vak van 400 renners die ineens een startschot krijgen en 200m krijgen om op te trekken tot 45km/h om een haakse bocht naar links te nemen.
3) veel te veel onervaren renners die 0,0 inzicht hebben en zwaar over hun limiet gaan.
Combineer dat en je krijgt dit dus.
De valpartij was op km 8, we waren goed en wel 10 minuten aan het rijden. Dat zegt toch genoeg?
Sommige mensen zijn daar gestart alsof het een zwift race was. Voor alle duidelijkheid je gaat een goeie 3,5u in het beste geval op uw fiets zitten, mensen kunnen niet door u rijden en je moet sturen.
Ik zie op Strava waarden passeren dat mensen al hun beste waarden met veel verbeterd hebben. Ik zie zelf mensen echt choco rondrijden en ik hoor van mannen die op kop reden dat sommige echt al driedubbel tussen hun kader hingen.
Financieel/... is het toch compleet andere koek wanneer de kosten van kapot materiaal en alle hospitaalkosten/ziektedagen/revalidatie/.. etc gewoon door uw werkgever worden opgevangen. Crashen als prof? Part of the job. Amateur? Veel plezier, zoek het zelf maar uit.
Fietsen is sowieso een dure sport en ook bijlange niet de duurste sport hoor.
Los daarvan weet je ook wat de risico’s zijn. Vallen betekent vaker brokken dan niet. En in een wedstrijd is het risico hoger.
Maar ook als je als een echte held van het kanaal rondrijdt kan je wel eens vallen en pech hebben.
Uiteindelijk is het financiële ook maar bijkomstig. Degelijke merken hebben wel iets van crash replacement en dingen kan je gewoon vervangen.
Ook als je gaat kijken naar de totale absentie van wielrenners dan zal dat wel serieus meevallen. Dan zijn er wel andere sporten, of niet sporten die meer bijdragen tot absentie.
Het punt is vooral als zaken zoals deze vermeden kunnen worden dan moet daar alles aan gedaan worden.
En dat is in mijn, en vele met mij, gewoon niet gebeurd.