De frituur

Dave is van bij Dewever, John was van t draakse Merksem! Enfin ik denk dat ze vroeger allemaal van hem waren maar niet zeker. In ieder geval superlekker wel
Dave heeft tdraakske ook al zeer lang, nu niet 100% zeker maar ik dacht ooit wel overgenomen van John.
Dave vooral ermee bekend geraakt met Bart De Wever indertijd.
 
Frituur De Post - Poperinge

- groot met stvlss en samoerai
- bicky
- cola

€13.40

8,5/10 minstens. Heel vriendelijke frituriste ook

7/10. Bicky bun was microwave, not done.
Frieten dikke 9
Zie dit nu pas, normaal heeft die van de beste Bicky's van de streek nochtans. De rest is ook prima, uitbaatster doet dat idd perfect op elk vlak. Just wat jammer dat er weinig zitplek is.
 
Mijn stamfrituur pakt verlof de komende 2 weken en ik ga daar voor de sluit niet meer geraken :(
Maar bites 'n more is ook maar 10 minuten rijden van hier, ik zou daar wel eens durven passeren. Ne collega gaat daar altijd en hier lees ik ook alleen maar lof.
 
Mijn stamfrituur pakt verlof de komende 2 weken en ik ga daar voor de sluit niet meer geraken :(
Maar bites 'n more is ook maar 10 minuten rijden van hier, ik zou daar wel eens durven passeren. Ne collega gaat daar altijd en hier lees ik ook alleen maar lof.
Seffens de rest van het gezin warm maken voor frietjes dan!
 
Na al die onthouding, sebiet de uitspatting.

Mijn bestelling is al gemaakt :

Julientje mayo 11
Grote sate 8,5. (250gr)
Gebakken cervola 3,7
Mammoet saus 1,1
Tropico 2,8

27,6 ish, ik denk dat ze nog ietske vragen voor het meeneem zakje
 
PXL_20251220_171450098.jpg


Kheb voor 2 dagen gegeten peis ik
 
Net na het eerste uur na de frietjes de halve indigeste overleefd gehad. Het volle gevoel net stabiel. Hmm frigo open, nog wat kouwe cervola :P
 
“Da’s geen frituur dus dat mag niet”

Bitch please, voor een keer dat ik geen 3 keer frieten post op een week.

Pita Ibrahim in Aalter. Serieus bakje eten, maar tot het laatste wortelraspje naar binnen

IMG_9995.jpeg
 
Da ging niet. Vrijdag was het op restaurant gaan en gisteren hadden we volk.
Ik ben er vrijdag wel geraakt.
Winterfriet voor moi (warme pepersaus, truffelmayo 🧐 en saté-vlezekes), popcornnuggets voor de dochter en een frikandel-special met curryketchup voor den halven trouwboek. Die vroeg eerst een curryworst special (t is een antwerpse) maar besefte al snel dat ze als alleenstaande moeder veel zou moeten laten.
 
Kan ook zijn dat ze tegenwoordig effectief winst moeten halen uit hun restaurant-activiteiten.

Mijn vroegere werkgever (financiën) weigerde kebabzaken als klant wegens het zeer hoge risico op achterliggende 'klandestiene' activiteiten 🙂

Ik betwijfel serieus dat die winst maken gezien het aantal klanten dat ik er binnen zie. Nooit meer dan 30% van de tafels bezet. Het is een soort van bufferzone in Gent. (Centrum maar de toeristen komen zelden daar, beetje passage van uitgaansvolk maar geen grote groepen. Enkel in heel specifieke periodes.

Daarvoor was het een frietkot en die is waarschijnlijk eruit omwille van stijgende huurprijs/eigenaar die gebouw wou renoveren. En dat draaide ook maar matig. Die kon het waarschijnlijk wel redden want hij had geen personeel. Familiezaak. Was wel niet de beste frietkot. Iets met zijn frietvet waar mijn darmen een biologisch wapenfabriek van worden. Miljaar, zukke scheten dag nadien. Nog niet vaak meegemaakt.
 
Gisteren begonnen aan mijn fret en zuip marathon weekje en kdacht zo van "ne keer posten hier om ne goe voorbeeld te geven aan de janetten hier van BeyondGayMing

En het was avond, achttien uur precies, toen Befferke opstond van zijn zetel en sprak:
“Vandaag eet ik niet om te overleven, maar om een punt te maken.”
Het Chinees Restaurant der Hong Kong in Vilvorde
Befferke trad binnen in het Chinees restaurant, waar de tafels plakkerig waren van geschiedenis en de menukaart beloofde: pikant, zeer pikant, levensveranderend.
“Chef,” zei Befferke, “doe maar alles waar rode pepertjes naast staan.”
En zie, daar kwamen de schotels, één voor één, als krijgsheren:
Pikante tomatensoep,
Kung Pao kip, met pepers die knetterden als vuurwerk op oudejaarsavond.
Rund in zwartebonensaus, zout, scherp en onverbiddelijk.
Mapo tofu, trillend, rood als een verkeerslicht dat alleen maar STOP schreeuwt.
Scampi’s met chili-olie, zwemmend in een saus die de tafel bedreigde.
Gebakken rijst, want zelfs helden hebben een fundament nodig.
Hierbij vloeide de drank:
liters wijn “om te spoelen”,
Pinten “om af te koelen”,
vodka “tegen de hitte” (wat een leugen was),
en whisky “voor de afwerking”.
Zijn voorhoofd parelde. Zijn ogen traanden.
Maar Befferke at door, want opgeven is voor mensen met plannen morgen en Beyondgaymers.
De Openbaring van 22u
En toen, om 22u, sprak zijn maag niet van pijn, maar van roeping.
“Het fritkot,” fluisterde zij.
“Het fritkot.”
Het Frituur van de Laatste Hoop
Daar stond het, badend in neon, dampend van ossevet.
Befferke stapte binnen door de deur open te schuiven met zijn dikke cervela XXXL als een man die wist wat hij wou.
“Een grote friet me stoofvleessaas.”
“Een boulet speciaal.”
“Een cervela speciale XXXL, let et mo deu a dochter preparere, ze wet hoe ze met zulke kanjers moet omgaan 😜.”
“Een bicky burger, volledig ritueel: saus één, twee en drie.”
“Een viandel, want respect voor de klassiekers.”
“En een berenhap"
"Ne sito"
"ne vuurvreter"
Mayonaise droop. Andalouse liep over. Samurai prikte na.
Nog een 9 tal wacht- en doorspoel pinten. Misschien nog een whisky. Niemand hield nog bij.
De frituurman keek zwijgend toe. Dit was geen bestelling.
Dit was erfenis.
De Les van Befferke
En zo eindigt deze epistel, met saas op de borst en de cervela XXXL die gretig door beiden dochters werden afgelikt.
👉 Men eet pikant Chinees niet om verzadigd te zijn.
👉 Men gaat daarna naar het fritkot niet uit honger.
👉 Men doet dit uit absolute, onwrikbare toewijding.
Want Befferke leert ons:
ware dedication stopt niet bij zes gangen,
niet bij chili,
niet bij drank,
maar pas wanneer het fritkot sluit.
 
Redelijk recent is 1 van onze 2 vaste frituren overgenomen, eerste paar keren was de kwaliteit echt helemaal hetzelfde, maar sinds gisteren absoluut niet meer. Een relaas: de frieten smaakten duidelijk anders (andere patatten en oud frietvet lijkt het), andere stoofvleessaus, andere kippets (het moeten godverdomme die van Ad van Geloven zijn en het waren generische witte product nuggets).

Heel de nacht precies een blok beton op m'n maag gehad.
 
Ik ben er vrijdag wel geraakt.
Winterfriet voor moi (warme pepersaus, truffelmayo 🧐 en saté-vlezekes), popcornnuggets voor de dochter en een frikandel-special met curryketchup voor den halven trouwboek. Die vroeg eerst een curryworst special (t is een antwerpse) maar besefte al snel dat ze als alleenstaande moeder veel zou moeten laten.
My man.

Is dat iets dat je zelf thuis erop gekletst hebt, of komt dat echt uit een frituur?

Anders graag naam van de frituur, ziet er machtig goed uit 🙂
Tegen u kunt ge klappen si.

Uit de frituur uiteraard! Thuis wil ik geen werk meer als ik naar de frituur ga. Kwam van 't Gullegems Frietje, naar de gemeente mag je raden.
 
Terug
Bovenaan