Ik zit sinds begin november in het gips met een gebroken enkel. Ik loop de muren op van verveling en frustratie, kan niks anders doen dan heel dagen in de zetel zitten. Zaken als koken of lekker eten voorzien zitten er dus ook niet in. Dus als vorige vrijdag mijn vriendin geheel onverwachts hier mee binnen kwam, werd het me bijna even te veel




