Ik let er eigenlijk niet meer op, heb hem nog nooit in iets anders gezien.
De buren van BeyondGaming
- Onderwerp starter Kingrotra
- Startdatum
Str8_6
Well-known member
Tzal eerder @Tonerider zijn aangezien hij geen microgolf heeft en nu moet leven van de frituur.
Str8_6
Well-known member
Don't hate me because I'm beautiful.
Wat ist nu?
Iemand het hof maken is iets anders Toon
Ik heb ook zo’n buur. Verschrikkelijk
Dit weekend was hem aan het boren om 22u30?!
edit: Een tijdje terug nog gaan aanbellen omdat hij zijn boor terug had gevonden na 21u. De kinderen waren al bijna wakker aan het worden.
Green Mamba
Well-known member
Politie bellen.... Nachtlawaai. Zo'n bullshit tolereer je toch niet?Ik heb ook zo’n buur. Verschrikkelijk
Dit weekend was hem aan het boren om 22u30?!
Ja gelukkig was het maar 5 min, maar toch. Zoals ik al zei in mijn edit: vorige keer effectief gaan aanbellen want toen liep het echt de spuigaten uit.
Green Mamba
Well-known member
Dat viel dan al bij al wel mee. Toen we nog aan het boren en afbreken waren in onze woning kwam de buurman bellen omdat mevrouw het nieuws van 19h niet goed kon verstaan. Daar heb ik toch eens goed mee gelachen. Redelijkheid moet ook van twee kanten komen natuurlijk. Al begrijp ik het in jouw situatie wel.
sarnath
Active member
Volgens mij is het ding zelfs daar immuun voor geworden.
Redelijkheid moet inderdaad van beide kanten komen. Ik heb geen problemen met klussen, zeker niet als er nog werken moeten gebeuren zoals in jouw geval. Maar als je de hele dag thuis bent en er pas aan begint na 21u dan vraag ik mij af waar het gezond verstand zit.
Ik moest hier nog eens een overzichtje over onze buren neerzetten. Eigenlijk zijn ze allemaal prima en hulpvaardig, dus geen klagen van. Er valt ook weinig over te vertellen, behalve 1 huis langs ons. Het gaat dus over de vorige bewoners van dat huis.
Toen wij de bouwgrond kochten woonde er in het bewuste huis een Iraniër. Hij huurde dat via het OCMW, terwijl het huis eigendom was van een mevrouw waarvan de moeder in het rusthuis zat (zij had nog vruchtgebruik). Moeder en dochter spraken niet meer met elkaar, en de dochter was aan het wachten tot de moeder doodging zodat ze dat huis kon cashen. De moeder interesseerde dat huis niet, dus de Iraniër kon daar rustig wonen. We zagen al dat er wat rommel in de tuin lag: oude kinderfietsen, klein bouwafval, maar al bij al viel het nog mee, en was het niks organisch (dus geen ratten of zo). De met betonplaten opgetuigde extra garage bovenop de inpandige garage was blijkbaar niet genoeg om alle rommel in kwijt te kunnen. Ook waren de rolluiken altijd neer en stond er een matras voor het raam waar geen rolluik was. De Iraniër was wel altijd vriendelijk, en na een jaar of zo kwamen we er achter dat hij ook een vrouw en kinderen had ergens in dat huis. Die hadden we dus nog nooit gezien, maar dat was in de ruwbouwfase waar we nog niet zo veel op de werf kwamen.
Na een tijd kwam het verlossende moment voor de eigenares: haar moeder was gestorven. Die Iraniër kon daar dus verkassen, want ze hadden al een vermoeden hoe dat kot er binnen ging uit zien (en wilden dat begrijpelijk genoeg zo rap mogelijk stoppen). Daar was inderdaad wat werk, al viel het al bij al nog mee: vocht in dat kot, schilderen, nieuwe laminaat en de gaatjes in de rolluikkasten dichten van de dekens die ze voor de ramen hadden genageld. Ïk denk trouwens niet dat die Iraniër een besef had dat dat allemaal nogal ongebruikelijk is in België, hij was ooit uit Iran moeten vluchten voor de oorlog. Als ik ermee sprak leek hij mij niet van slechte wil te zijn. Gewoon niemand heeft hem ooit gewezen op bepaalde cultuurverschillen vermoed ik.
Intussen waren wij naar onze nieuwbouw verhuisd, en was de mevrouw op zoek naar een nieuwe huurder: "Nooit meer een buitenlander". Toen even later een Nederlander van Turkse origine met genoeg biljetten zwaaide was dat uiteraard de nieuwe huurder. Weer een vriendelijke kerel, al was het ook weer niet het type waar je aan gaat vragen om even te komen helpen met een klus. Dat ging rustig zijn gangetje, ik ben met één van zijn zonen (die ergens tussen de 15 en 20 jaar waren schat ik) eens naar de dierenarts gereden omdat hun hond in de prikkeldraad had gezeten. Wat adoratie voor Erdogan en een beetje argwanendheid voor de Westerse wereld (die volledig door de Rotschilds gestuurd wordt blijkbaar), maar eigenlijk was dat niet echt te merken, dat kwam alleen ter sprake omdat ik wat doorgevraagd had.
Dat ging allemaal zijn gangetje, tot ik op een dag tijdens het werk een telefoon krijg van mijn partner (die thuiswerkte, of verlof had, ik weet het niet meer juist): er liep politie bij de buren. En niet zomaar politie, maar politie met zo'n bandje rond hun arm: de recherche dus. Mijn vrouw mocht niet kijken op onze oprit, en even later kwamen de mannen met beschermde pakken. Intussen krijg ik een bericht van een andere buurman dat Infrax blijkbaar een abnormaal hoog stroomverbruik gemeten had bij dat huis, dus ik kon mijn partner al informeren dat het geen moord was. 's Anderendaags in het nieuws inderdaad een heel artikel over de wietplantage die gevonden was (dat Westerse kapitalisme was uiteindelijk zo slecht nog niet blijkbaar). Na enkele dagen eens gaan kijken, en toen bleek dat ze in die betonplaten garage met sandwichplaten een extra kot hadden gemaakt, waarin ze hun tuinierhobby zonder storen konden uitoefenen. De reden waarom de hond nooit in zijn hok lag (vrouwen valt dat blijkbaar op) was ook meteen duidelijk: daar kwam de afzuiging terecht. Vernuftig!
Enfin, de eigenares zat met nog meer miserie opgescheept dan na de vorige huurder. Bij de huiszoeking is uiteraard uitvoerig te werk gegaan door ook in de koelkast en de diepvries te zoeken (en ze terug toe doen stond niet in het draaiboek), waarna het huis maandenlang verzegeld was en de elektriciteit afgesloten was. We hebben wel nog wat soeveniertjes gekregen: we hebben hier nog wat bloempotten staan die een (voor een bloempot) spannend leven gehad hebben.
Het huis is weer opgeknapt, en uiteindelijk verkocht. Nu woont er een Zuid-Amerikaan met zijn Belgische vrouw, en ze zijn al even vriendelijk en behulpzaam als de andere buren. De kinderen zijn ook maar enkele jaren ouder dan onze kinderen, dus ze kunnen goed samen spelen.
Toen wij de bouwgrond kochten woonde er in het bewuste huis een Iraniër. Hij huurde dat via het OCMW, terwijl het huis eigendom was van een mevrouw waarvan de moeder in het rusthuis zat (zij had nog vruchtgebruik). Moeder en dochter spraken niet meer met elkaar, en de dochter was aan het wachten tot de moeder doodging zodat ze dat huis kon cashen. De moeder interesseerde dat huis niet, dus de Iraniër kon daar rustig wonen. We zagen al dat er wat rommel in de tuin lag: oude kinderfietsen, klein bouwafval, maar al bij al viel het nog mee, en was het niks organisch (dus geen ratten of zo). De met betonplaten opgetuigde extra garage bovenop de inpandige garage was blijkbaar niet genoeg om alle rommel in kwijt te kunnen. Ook waren de rolluiken altijd neer en stond er een matras voor het raam waar geen rolluik was. De Iraniër was wel altijd vriendelijk, en na een jaar of zo kwamen we er achter dat hij ook een vrouw en kinderen had ergens in dat huis. Die hadden we dus nog nooit gezien, maar dat was in de ruwbouwfase waar we nog niet zo veel op de werf kwamen.
Na een tijd kwam het verlossende moment voor de eigenares: haar moeder was gestorven. Die Iraniër kon daar dus verkassen, want ze hadden al een vermoeden hoe dat kot er binnen ging uit zien (en wilden dat begrijpelijk genoeg zo rap mogelijk stoppen). Daar was inderdaad wat werk, al viel het al bij al nog mee: vocht in dat kot, schilderen, nieuwe laminaat en de gaatjes in de rolluikkasten dichten van de dekens die ze voor de ramen hadden genageld. Ïk denk trouwens niet dat die Iraniër een besef had dat dat allemaal nogal ongebruikelijk is in België, hij was ooit uit Iran moeten vluchten voor de oorlog. Als ik ermee sprak leek hij mij niet van slechte wil te zijn. Gewoon niemand heeft hem ooit gewezen op bepaalde cultuurverschillen vermoed ik.
Intussen waren wij naar onze nieuwbouw verhuisd, en was de mevrouw op zoek naar een nieuwe huurder: "Nooit meer een buitenlander". Toen even later een Nederlander van Turkse origine met genoeg biljetten zwaaide was dat uiteraard de nieuwe huurder. Weer een vriendelijke kerel, al was het ook weer niet het type waar je aan gaat vragen om even te komen helpen met een klus. Dat ging rustig zijn gangetje, ik ben met één van zijn zonen (die ergens tussen de 15 en 20 jaar waren schat ik) eens naar de dierenarts gereden omdat hun hond in de prikkeldraad had gezeten. Wat adoratie voor Erdogan en een beetje argwanendheid voor de Westerse wereld (die volledig door de Rotschilds gestuurd wordt blijkbaar), maar eigenlijk was dat niet echt te merken, dat kwam alleen ter sprake omdat ik wat doorgevraagd had.
Dat ging allemaal zijn gangetje, tot ik op een dag tijdens het werk een telefoon krijg van mijn partner (die thuiswerkte, of verlof had, ik weet het niet meer juist): er liep politie bij de buren. En niet zomaar politie, maar politie met zo'n bandje rond hun arm: de recherche dus. Mijn vrouw mocht niet kijken op onze oprit, en even later kwamen de mannen met beschermde pakken. Intussen krijg ik een bericht van een andere buurman dat Infrax blijkbaar een abnormaal hoog stroomverbruik gemeten had bij dat huis, dus ik kon mijn partner al informeren dat het geen moord was. 's Anderendaags in het nieuws inderdaad een heel artikel over de wietplantage die gevonden was (dat Westerse kapitalisme was uiteindelijk zo slecht nog niet blijkbaar). Na enkele dagen eens gaan kijken, en toen bleek dat ze in die betonplaten garage met sandwichplaten een extra kot hadden gemaakt, waarin ze hun tuinierhobby zonder storen konden uitoefenen. De reden waarom de hond nooit in zijn hok lag (vrouwen valt dat blijkbaar op) was ook meteen duidelijk: daar kwam de afzuiging terecht. Vernuftig!
Enfin, de eigenares zat met nog meer miserie opgescheept dan na de vorige huurder. Bij de huiszoeking is uiteraard uitvoerig te werk gegaan door ook in de koelkast en de diepvries te zoeken (en ze terug toe doen stond niet in het draaiboek), waarna het huis maandenlang verzegeld was en de elektriciteit afgesloten was. We hebben wel nog wat soeveniertjes gekregen: we hebben hier nog wat bloempotten staan die een (voor een bloempot) spannend leven gehad hebben.
Het huis is weer opgeknapt, en uiteindelijk verkocht. Nu woont er een Zuid-Amerikaan met zijn Belgische vrouw, en ze zijn al even vriendelijk en behulpzaam als de andere buren. De kinderen zijn ook maar enkele jaren ouder dan onze kinderen, dus ze kunnen goed samen spelen.
Squidward
Well-known member
Polle32
Well-known member
In het appartement waar we vroeger woonden kreeg ik overdag de buurvrouw op mijn dak omdat ik aan het boren was en haar vriend met de nacht stond en agressief werd als hij niet kon slapen... Tja, ik wil daar wel enigszins rekening mee houden, maar ergens houdt het ook wel op natuurlijk.
CerumenCrevice
Well-known member
De laatste weken ben ik de buren hier op hun geduld aan het testen.
Sinds begin januari ben ik elke week een calibratie process van de AVR aan het runnen.
Zelf doe ik daar oordoppen voor in en ga 2 kamers verder zitten, dus dat is echt wel luid en vooral vervelend.
Telkens om 13u ongeveer zodat ik hun niet wakker schud.
Reden is omdat dat eigenlijk bij elke grote verschuiving van meubelen gedaan moet worden.
Tot nu toe alleen maar vieze blikken en mentaal bespeekt geweest door de onderbuur; no biggie.
Sinds begin januari ben ik elke week een calibratie process van de AVR aan het runnen.
Zelf doe ik daar oordoppen voor in en ga 2 kamers verder zitten, dus dat is echt wel luid en vooral vervelend.
Telkens om 13u ongeveer zodat ik hun niet wakker schud.
Reden is omdat dat eigenlijk bij elke grote verschuiving van meubelen gedaan moet worden.
Tot nu toe alleen maar vieze blikken en mentaal bespeekt geweest door de onderbuur; no biggie.
Squidward
Well-known member
Ik zou u al (figuurlijk) afgeschoten hebben. Da’s niks persoonlijks maar van écht lawaai kookt mijn bloed bijna direct. Denk dat het PTSD is van mijn kindertijd toen alle geluid in huis ‘komplett verboten’ was.
Toen ik mijn vriendin pas kende woonde ze in een appartement in Gent. De bovenbuurvrouw is ooit eens enorm kwaad geworden omdat we om 14u 2 gaten boorden in een muur om iets te kunnen ophangen, zij werkte namelijk 's nachts.
Geen idee wat ze precies deed, maar het was blijkbaar wel thuiswerk, want elke nacht maakte die ons wakker met al haar lawaai.
Dat hoeft echt niet zo luid te staan als je dat doet he
Vergelijkbare onderwerpen
- Artikel
