Je kan op elke parameter kritiek geven, maar zeggen dat consumer confidence nu de metric is die je moet gebruiken om de staat van de economie in te schatten is toch wel sketchy. Da's als het Vlaamse belang dat naar onveiligheidsgevoel kijkt ipv onveiligheid en doet alsof de subjectieve inschatting beter is dan de objectieve meting.
Consumer confidence is een belangrijke metric omdat het voorspellende kracht heeft, als de consumenten zich negatief voelen zal de vraag waarschijnlijk dalen. Niemand gaat echter consumer confidence gebruiken om bijvoorbeeld te zeggen hoe goed de economie liep in de jaren 90. Dat cijfer geeft een sentiment weer terwijl er ook objectieve data aanwezig is.
Correct natuurlijk, maar zoals gezegd, wanneer er immense investeringen in AI worden gedaan, waar er eigenlijk weinig "mensen" voordeel aan hebben, want weinig werkgelegenheid, integendeel, het potentieel om werkgelegenheid te doen verminderen, dan gaat dat mooi lijken in de grafieken en lijken alsof je economie draait als een trein, maar wil dat effectief zeggen dat het goed gaat?
Goed voor de allerrijksten die die AI bedrijven hebben, en potentieel goed voor (meestal rijkere) investeerders, maar mogelijks niet zo goed voor de mens op de straat (side note, wel goed voor de 401K's, wat pensioen is).
Is wel belangrijk voor Trump en zijn vrienden, zie bijvoorbeeld Nvidia die plots weer wel naar China mogen exporteren...
Idem voor de consumptienummers, die zijn zeer goed, alleen een van de grootste drijvende factors erachter is healthcare. De immense sommen die het gewone publiek en de verzekeringen aan hospitalen (en wat er rond hangt) geven doen het lijken alsof de Amerikaan er op los consumeert, maar dat is dus niet aan zaken wat wij hier consumptie zouden noemen...
Let op, de gewone consumptie doet het ook niet bepaald slecht, maar die loopt meestal achter op de consumer confidence index.
En niet vergeten, een stukje van de nog steeds hoge gewone consumptie kwam voort uit hogere prijzen.
Inflatie zat misschien op 2.8%, maar daar zitten zaken in die goedkoper zijn geworden (brandstof) en andere die (een heel) stuk duurder zijn geworden, zoals koffie, fruit, ...
Inflatie is ook geen nummer dat alles vertelt, bepaalde dingen die niet noodzakelijk zijn kunnen zakken in prijs (zeg maar iets, elektronica zoals TV's etc) terwijl andere zaken wel kunnen stijgen en wel belangrijk zijn (eten).
Is de reden waarom in België voor de indexbepaling niet het zuivere inflatienummer wordt genomen, maar dat dit wordt bepaald door een "portefeuille" van producten.
En dan komt zoiets als consumer confidence wel in het beeld, want dat geeft aan dat niettegenstaande de economie en de rijke eigenaars en investeerders het wel heel goed doen, de man in de straat de economie helemaal niet zo goed vindt.
En zoals je zelf schrijft, deze index is een beetje een voorspellende factor, dat wordt dan een cyclus die heel moeilijk is om uit te geraken.
Netto effect is een enorme verschuiving van de rijkdom van de lagere en de middenklasse naar (veel) hogere middenklasse en de rijken.
Allee, eigenlijk een heel betoog om te zeggen dat hoewel de economie het goed mag doen, de man in de straat het niet noodzakelijkerwijze ook goed doet.
En op het einde van de rit is de man in de straat wel een belangrijke factor, tenzij je naar een ander soort regime afschuift waar de man in de straat niet meer telt, maar enkel de elite (economisch of politiek).
En daar lijkt het in Amerika wat naar af te glijden (is er bijlange na zeker nog niet en zal er hopelijk ook nooit komen).
) kwaliteit soms wat achteruitgaan, wat meer copy paste fouten, en wat ik hoor bij je collega's is dat er teveel werk is en te weinig tijd gebudgeteerd per job.
