Toch even wat extra duiding geven als het aankomt op de raffinage discussie want hoewel hetgeen men hier vertelt in grote lijnen klopt mist het wel enige nuance en men simplificeert regelmatig het raffinage proces.
a) Je kan niet elke zwaardere aardolie omvormen tot bitumen. Er zijn specifieke kenmerken die je nodig hebt om bitumen te kunnen produceren uit aardolie. De belangrijkste parameter voor bitumen is de penetratiewaarde. Een andere optie kunnen "Tar sands" zijn die men upgrade zoals Western Canadian Select (WCS). In technische termen betekent dat, dat men enkel crudes met een zeer lage API density kan gebruiken en dat die crudes moeten beschikken over een certificaat dat aangeeft dat zij geschikt zijn om bitumen te maken. Kan je bitumen maken uit andere crudesoorten? Ja, maar dan mag je dat niet verkopen als bitumen.
b) Veel raffinaderijen worden gebouwd met een bepaald type crude(mix) in gedachte en zijn bijgevolg weinig flexibel. De belangrijkste redenen hiervoor zijn:
-Belasting van de eenheden, je bouwt die raffinaderij met een bepaalde afzetmarkt in gedachte. Je rekent dus op een bepaalde yield van je sidecuts. Wanneer je verandert van crude zullen ook je yields veranderen en dat kan allerlei gevolgen hebben voor de belasting van je individuele eenheden. Dat heeft uiteindelijk gevolgen voor zaken zoals stoomproductie, waterstofproductie, stookgasproductie, etc maar je eenheden zijn ook technisch gelimiteerd op wat ze kunnen verwerken, de zogenaamde operating limits. Een belangrijke daarvan is het debiet door de ovens die men gebruikt om je feed te verwarmen. Je hebt een minimum debiet door je oven (je ovenpassen om correcter te zijn) nodig om oververhitting van je pijpen te voorkomen want dat kan resulteren in oven(pijp)breuk wat relatief zware branden zijn. Andere parameters zijn temperatuur en druk omwille van de uitstoot van je branders, voorkomen van corrosie, etc.
-Corrosiedruk, heel simpel gezegd, hoe meer zwavel je crude bevat hoe hoger de corrosiedruk. Jaren geleden waren er problemen met de aanvoer uit Rusland omdat de crude in één van hun pijpleidingen dusdanig corrosief was dat zowel de pijpleiding als de verwerkende raffinaderijen vrij letterlijk werden "weggevreten". Hoe sneller je materiaaldikte afneemt, des te sneller moet je eenheid in "turn around" gaan wat enorme kosten zijn tijdens een periode waarin je geen inkomsten hebt. Als je raffinaderij dan niet super flexibel is wilt dat zeggen dat je de volledige raffinaderij moet stilleggen omdat je atmosferische destillatie in onderhoud moet.
-Catalyst deactivatie, veranderende type crudes kunnen een impact hebben op de catalysatoren die men gebruikt in bepaalde eenheden (katalytische krakers, katalytische reformers, (mild) hydrocrackers, ontzwavelaars, ...). Heel simpel uitgelegd, die catalyst bevat metalen zoals nikkel, paladium, platinum, etc en door de afzetting van bijvoorbeeld zwavelverbindingen kan men de catalyst zodanig vervuilen dat deze zijn reactiviteit verliest.
-Nelson Complexity Index, De NCI bepaalt hoe "complex" een raffinaderij is. Hoe complexer, hoe groter het vermogen om allerlei brandstoffen te produceren wat je dus flexibeler maakt.
c) In tegenstelling tot wat iemand hier zei is (of was) de crude oil die uit Rusland kwam, Ural blend, niet hoogzwavelig maar mediumzwavelig.
Er zijn in Europa slechts een paar raffinaderijen die de echt hoogzwavelige crudes kunnen verwerken omdat hun eenheden aangepast zijn aan de corrosiedruk en omdat ze voldoende ontzwavelingscapaciteit hebben en voldoende beschikking hebben over waterstof om die ontzwavelingscapaciteit te kunnen benutten.
d) Ook de logistieke problematiek mag men niet onderschatten. Het is niet omdat je op papier 100% van je binnenlandse noden aan bepaalde brandstoffen kunt produceren dat je die ook ter plaatse kunt krijgen. Dat is een probleem dat Rusland momenteel ondervindt door de aanvallen van Oekraïense drones. Hoewel het verloren aandeel aan productiecapaciteit relatief weinig is hebben zij de logistieke middelen niet om brandstoffen uit andere landsdelen aan te voeren richting de getroffen gebieden waardoor je "lokaal" brandstoftekorten krijgt ondanks dat er geen brandstoftekort is op landelijk niveau. Op dat vlak zijn wij in West-Europa gezegend door de aanwezigheid van een hoop pijpleidingen en vooral een relatief groot aantal aan kustvaart.
e) In hoeverre Europa last heeft van een "zwavelcrisis" weet ik niet maar ik betwijfel ten zeerste dat een tekort aan hoogzwavelige crude oil hier de oorzaak van is. De grote schuldige in dit verhaal lijkt mij Europa met hun doorgedreven uitstootregels. Wanneer je hoogzwavelige crude verwerkt gaan automatisch je SOx-emissies omhoog wat serieuze kosten met zich meebrengt en laat staan toekomstige vergunningsproblematiek. Grotere raffinaderijen kunnen budget genereren om dit aan te pakken maar ik kan mij perfect inbeelden dat de kleinere spelers dan eerder opteren om lichtere crude soorten te verwerken en de hogere kost hiervan door te rekenen aan de klant.