De regels zijn in sommige gevallen puur onduidelijk en Kafka. Maar de redenen daarvoor moet puur bij de bevolking gezocht worden in plaats van de regering imo.
Als Belg zijn we heer en meester in het achterpoortjes zoeken. Je ziet nu zelf hoe de allerduidelijkste regels zelfs met de voeten worden getreden.
Ook de algemene verontwaardiging van de horeca vind ik dan ook niet terecht.
Als fervente bezoeker kan ik hier in de omgeving duidelijk aangeven welke zaken ik wel of niet bezoek in deze periode. En dat niet alles met de meetlat wordt gedaan is volkomen begrijpelijk. Maar gezond verstand is in deze situatie al veel waard.
Met wie ga je nu ook op café of restaurant? Jouw eigen partner? Of met vrienden (en dan al dan niet de eigen partner). Daar wringt heel het schoentje. Je zit niet op 1,5 meter van elkaar aan een tafel. En dat is nog altijd de regel, in uw eigen tuin of op een terras.
Ook het argument: ‘Er zijn amper besmettingen in de horeca’ waarmee graag geschermd wordt… Als je verhoudingsgewijs het aantal besmettingen zet tegenover het aantal meldingen in de horeca, dan vrees ik dat het besluit is dat dat een onrealistisch scenario is dat er amper mensen nog een zaak hebben bezocht in de dagen voorafgaand.
Mensen melden zoiets niet.
Het registreren was een Nobel initiatief. Maar ofwel werd het niet gedaan/gecontroleerd door de zaak, ofwel registreerde men zichzelf onder een valse naam, of er werd geen melding gemaakt als iemand positief was. Ten nadele van de vele ondernemers die wel alles op alles hadden gezet.