Ik heb het overlijden van mijn grootmoeder mogen doen met 15 personen, allemaal op 2m van elkaar, waar is het menselijke aspect in dat? Een koffietafel, mocht niet. Samenkomen met familie om overlijden te regelen, erfenis, notaris, mocht niet. Een laatste groet brengen, mocht niet. En ja mijn grootmoeder is aan covid gestorven. En weet je wat daar het ergste aan was? Niet dat ze gestorven is aan covid, maar dat ze het half jaar daarvoor geen kat meer mocht zien/doen en zat weg te kwijnen van eenzaamheid in haar kamertje. Maar niemand caret daarover, het enige wat telt is de +1 voor de covid statistieken om deze junta (zwaar woord, I know maar zo denk ik er stilaan over) in stand te houden.
Ik ben getuige voor het huwelijk van één van mijn beste maten, we zijn mogen op restaurant gaan in kleine kring: heel blij dat dat kon dat geef ik toe. Maar we hebben nog niet eens een echt huwelijksfeest kunnen geven. Hij heeft ondertussen ook een kleine. Kraambezoek mag niet, thuisbezoek ook niet.
Dus hoezo mag je stilaan bij je familie zijn? Ik mag 1 iemand zien in theorie en dat is mijn knuffelcontact: mijn moeder. En neen "je kan met 4 buiten afspreken", daar neem ik geen genoegen meer mee.
Reizen? Je mag niet reizen naar het buitenland in dit land. En als het mocht of weer zal mogen mag je twee weken in quarantaine gaan voor of na je reis. Dus hoezo mag je reizen?
Wist je dat... er ook nog andere problematieken zijn in de wereld behalve covid? Maar die tellen natuurlijk allemaal niet; zolang je jezelf maar kunt opspelden dat je in de moraalbrigade zit.