Corona: Maatregelen, Updates & Algemene discussie

Status
Niet open voor verdere reacties.
Ik heb het al eens gepost dus excuses voor de halve self copy paste, maar gaan bepalen welke mensen zich slecht mogen voelen en welke mensen dat niet mogen is echt te gek voor woorden.

Oh please, gaan we echt deze toer op? Dit is wel een discussieforum he. Als iedereen een expert moet in zijn eigen vakgebied, dan kunnen we evengoed deze topic of zelfs heel de forum opdoeken.

Je hoeft helemaal geen expert te zijn om te beseffen dat jouw uitspraken enorm kortzichtig zijn. En ja, dit is een discussieforum, dus mogen zo'n uitspraken van mij gerust aangevochten worden.

Je kan mentaal lijden geen 'minimumdrempel' geven. Kijk bijvoorbeeld naar rocksterren of filmsterren die toch zelfmoord plegen. Voor die mensen ligt de wereld aan hun voeten. Het is enorm gevaarlijk om zo'n uitspraken genre 'er zijn mensen die het veel slechter hebben' te maken, ik vind dat van hetzelfde niveau als tegen een persoon die (klinisch) depressief is zeggen 'ja joh, zoek dan een hobby of ga wat meer sporten' of iets in dat genre. Moesten we iedereen die het 'beter heeft' als een ander mentale hulp ontzeggen of hun mentale problemen minimaliseren dan zouden er al veel vermogende mensen met 'een heel goed leven' zich verhangen hebben hoor.

Wat voor jou geen probleem is kan dat voor iemand anders wel zijn, en omgekeerd. Daar is absoluut niks mis mee. Als iemand een paar keer per jaar op reis gaat en dat is die persoon zijn/haar passie waarom zou die daar dan niet mogen van af zien dat dat nu niet gaat?

Sociale contacten zijn trouwens geen luxenoden. Zie bijvoorbeeld Maslow's Hierarchy Of Needs. Ja, daar kan je (stevig) over in discussie gaan, maar feit blijft dat omgang met anderen, liefde ervaren, enzovoorts enorm belangrijk zijn voor de meeste mensen. Kan zijn dat dat voor jou niet zo is (dat weet ik niet) maar dat moet je dan niet projecteren op anderen. En ja' je kan nog gaan wandelen' en blabla maar dat is gewoon compleet anders.

Voor mijn part mag de overheid psychologen de opdracht geven om gratis info over veerkracht en zelfzorg op een website te smijten want sommige mensen hebben dit nodig. Sommige mensen zitten zodanig te snel weg te kwijnen, dat een dwaas simpel website hen kan helpen.

Ja, mensen met weinig veerkracht die mentaal minder sterk staan gaan daar van af geraken dankzij een website... Anders maken we er ook eentje voor depressies of burn outs?

Er is niks mis mee om op te roepen om mensen meer veerkracht te geven in hun leven.

Zulke zinnen tonen aan dat jij echt geen idee hebt van wat je zegt. Hoe kan je nu in godsnaam mensen 'oproepen' om meer 'veerkracht' te hebben? Je kan mensen ook geen veerkracht 'geven' by the way.

Ik hoor niet-essentiële beroepers die telewerken, in hun hof kunnen zitten, een zwembad aankopen luider roepen dan de essentiële beroepers. Die laatste zwijgt en werkt. De eerste roepen het luidst dat ze "wegkwijnen". "Oh nee een verjaardag gemist, "oh nee ik wil die lockdownbaby knuffelen. ", "oh nee de paasbrunch, foert ze, ik inviteer toch"

Anekdotisch. Zo ken ik een dokter die in een ziekenhuis werkt en er toch echt van af ziet dat zij haar verjaardag nu voor de tweede keer niet zal kunnen vieren met haar familie. Is dat overdreven? Neen. Ik geef geen moer om verjaardagen vieren bijvoorbeeld maar zij wel, en dat is okay. Daar moet niemand over oordelen.

maar er zijn ook veel mensen onterecht aan het klagen.

Dat kan jij niet bepalen. Tuurlijk zijn er ergere dingen dan niet op cafe te kunnen gaan (mensen verliezen, job verliezen, ...) maar dat wil niet zeggen dat mensen niet kunnen afzien van de minder zware dingen.

Er zijn mensen die hun job verliezen, in de armoede belanden, geen hulp of steun meer krijgen, naar de voedselbank moeten gaan.

Ja, en dat is erg, maar dat wil niet zeggen dat anderen het recht verliezen om 'te klagen'. Zo kan je ook blijven gaan: 'die mensen die hun job verliezen hebben tenminste geen mensen verloren, wat zitten zij nu te klagen?' Zo kan je blijven de lat verleggen tot enkel mensen die in een oorlogszone leven en alles kwijt zijn 'recht hebben om te klagen'.

Echt, van zulke posts komt mijn haar recht.
 
Ik heb het al eens gepost dus excuses voor de halve self copy paste, maar gaan bepalen welke mensen zich slecht mogen voelen en welke mensen dat niet mogen is echt te gek voor woorden.



Je hoeft helemaal geen expert te zijn om te beseffen dat jouw uitspraken enorm kortzichtig zijn. En ja, dit is een discussieforum, dus mogen zo'n uitspraken van mij gerust aangevochten worden.

Je kan mentaal lijden geen 'minimumdrempel' geven. Kijk bijvoorbeeld naar rocksterren of filmsterren die toch zelfmoord plegen. Voor die mensen ligt de wereld aan hun voeten. Het is enorm gevaarlijk om zo'n uitspraken genre 'er zijn mensen die het veel slechter hebben' te maken, ik vind dat van hetzelfde niveau als tegen een persoon die (klinisch) depressief is zeggen 'ja joh, zoek dan een hobby of ga wat meer sporten' of iets in dat genre. Moesten we iedereen die het 'beter heeft' als een ander mentale hulp ontzeggen of hun mentale problemen minimaliseren dan zouden er al veel vermogende mensen met 'een heel goed leven' zich verhangen hebben hoor.

Wat voor jou geen probleem is kan dat voor iemand anders wel zijn, en omgekeerd. Daar is absoluut niks mis mee. Als iemand een paar keer per jaar op reis gaat en dat is die persoon zijn/haar passie waarom zou die daar dan niet mogen van af zien dat dat nu niet gaat?

Sociale contacten zijn trouwens geen luxenoden. Zie bijvoorbeeld Maslow's Hierarchy Of Needs. Ja, daar kan je (stevig) over in discussie gaan, maar feit blijft dat omgang met anderen, liefde ervaren, enzovoorts enorm belangrijk zijn voor de meeste mensen. Kan zijn dat dat voor jou niet zo is (dat weet ik niet) maar dat moet je dan niet projecteren op anderen. En ja' je kan nog gaan wandelen' en blabla maar dat is gewoon compleet anders.



Ja, mensen met weinig veerkracht die mentaal minder sterk staan gaan daar van af geraken dankzij een website... Anders maken we er ook eentje voor depressies of burn outs?



Zulke zinnen tonen aan dat jij echt geen idee hebt van wat je zegt. Hoe kan je nu in godsnaam mensen 'oproepen' om meer 'veerkracht' te hebben? Je kan mensen ook geen veerkracht 'geven' by the way.



Anekdotisch. Zo ken ik een dokter die in een ziekenhuis werkt en er toch echt van af ziet dat zij haar verjaardag nu voor de tweede keer niet zal kunnen vieren met haar familie. Is dat overdreven? Neen. Ik geef geen moer om verjaardagen vieren bijvoorbeeld maar zij wel, en dat is okay. Daar moet niemand over oordelen.



Dat kan jij niet bepalen. Tuurlijk zijn er ergere dingen dan niet op cafe te kunnen gaan (mensen verliezen, job verliezen, ...) maar dat wil niet zeggen dat mensen niet kunnen afzien van de minder zware dingen.



Ja, en dat is erg, maar dat wil niet zeggen dat anderen het recht verliezen om 'te klagen'. Zo kan je ook blijven gaan: 'die mensen die hun job verliezen hebben tenminste geen mensen verloren, wat zitten zij nu te klagen?' Zo kan je blijven de lat verleggen tot enkel mensen die in een oorlogszone leven en alles kwijt zijn 'recht hebben om te klagen'.

Echt, van zulke posts komt mijn haar recht.
Ik denk dat we wederom best besluiten dat we beter niet in naam van anderen spreken, niet oordelen over hoe erg of niet erg alles wel is en niet gaan uitmaken of iemand het recht heeft om geholpen te worden, nog medische hulp mag krijgen of wat dan ook.
 
Britten krijgen twee gratis sneltests per week: puik.

wij kregen een pakje mondmaskers met mogelijk giftige bestanddelen, en waarvan men het wist : faal en wraakroepend.
(en waarvan het onderzoek een stille dood zal sterven).
 
Ja exact. Je reduceert en banaliseert heel het mentaal welzijn dat met deze pandemie en de maatregelen samenhangt tot iets wat jij heel eenvoudig kan wegzetten als flauw doen, zonder dat je ook maar een idee hebt over wat je spreekt.
Nee ik wil niet meedoen in het negatieve. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik kan telewerken, ik prijs mezelf gelukkig dat ik een tuin heb. Wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen.

En ja iedereen kan het lastig hebben en sommige wat meer dan andere. Maar bij sommige zaken kun je toch niet anders dan de ogen rollen? Er bestaan veel zelfhulptechnieken voor zulke zaken. Als een website niet genoeg is, kan de overheid gratis webinars inschakelen. De mogelijkheden zijn eindeloos. Mar het feit dat mensen een te lage veerkracht hebben blijft wel een feit. We zijn softies geworden.
 
Nee ik wil niet meedoen in het negatieve. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik kan telewerken, ik prijs mezelf gelukkig dat ik een tuin heb. Wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen.

En ja iedereen kan het lastig hebben en sommige wat meer dan andere. Maar bij sommige zaken kun je toch niet anders dan de ogen rollen? Er bestaan veel zelfhulptechnieken voor zulke zaken. Als een website niet genoeg is, kan de overheid gratis webinars inschakelen. De mogelijkheden zijn eindeloos. Mar het feit dat mensen een te lage veerkracht hebben blijft wel een feit. We zijn softies geworden.
Het gebeurt niet vaak, maar ik ga nestorius moeten bijtreden.
Ik denk dat we wederom best besluiten dat we beter niet in naam van anderen spreken, niet oordelen over hoe erg of niet erg alles wel is en niet gaan uitmaken of iemand het recht heeft om geholpen te worden, nog medische hulp mag krijgen of wat dan ook.

Mathias, je hebt geen idee waar je over spreekt. Heel fijn dat het voor jou mogelijk om in het positieve te blijven en fijn dat jou situatie nog prima is maar je hebt echt geen besef waar je over spreekt. Het woord privilege heeft intussen een andere connotatie maar het is in deze wel gigantisch hard van toepassing. Leuk voor jou, maar je bent er je duidelijk echt niet van bewust.
Hier past maar 1 advies: spreek voor jezelf.

En dan oprecht denken dat gratis websites/webinars van de overheid de wonderoplossing zijn :unsure:
 
Ik denk dat we wederom best besluiten dat we beter niet in naam van anderen spreken, niet oordelen over hoe erg of niet erg alles wel is en niet gaan uitmaken of iemand het recht heeft om geholpen te worden, nog medische hulp mag krijgen of wat dan ook.
Je hebt gelijk, maar ik kan het toch niet laten om op zo'n zaken te reageren. Al is het maar omdat statements als die waar ik op reageerde soms zelfs mensen kunnen tegen houden om (op tijd) hulp te zoeken wanneer ze dat nodig hebben omdat ze denken dat hun 'problemen niet ernstig genoeg zijn,' met soms zware gevolgen.
 
Je hebt gelijk, maar ik kan het toch niet laten om op zo'n zaken te reageren. Al is het maar omdat statements als die waar ik op reageerde soms zelfs mensen kunnen tegen houden om (op tijd) hulp te zoeken wanneer ze dat nodig hebben omdat ze denken dat hun 'problemen niet ernstig genoeg zijn,' met soms zware gevolgen.
Dat kan ik bevestigen. De mensen waar ik mee werk doen niets anders dan zich schamen omdat ze hulp zoeken, minimaliseren de hele tijd hun eigen problemen, doordat ze voortdurend horen dat ze maar wat sterker moeten zijn.
 
Nee ik wil niet meedoen in het negatieve. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik kan telewerken, ik prijs mezelf gelukkig dat ik een tuin heb. Wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen.

En ja iedereen kan het lastig hebben en sommige wat meer dan andere. Maar bij sommige zaken kun je toch niet anders dan de ogen rollen? Er bestaan veel zelfhulptechnieken voor zulke zaken. Als een website niet genoeg is, kan de overheid gratis webinars inschakelen. De mogelijkheden zijn eindeloos. Mar het feit dat mensen een te lage veerkracht hebben blijft wel een feit. We zijn softies geworden.
Als je op de collectieve maatschappij doelt zou ik nog kunnen meegaan dat we als samenleving soms wel wat weerbaarheid missen, maar op individueel vlak kan je dit nergens gaan zeggen dat we softies geworden zijn. Iedereen voelt dit anders aan en niemand kan daarover oordelen of dit gelegitimeerd is of niet. Als je het op maatschappelijk niveau zet dan kan je dit mssh wel zeggen maar dan moet je er eerlijkheidshalve ook beide zijden van het verhaal erbij vertellen. Zo klagen we mssh wel te veel over de maatregelen maar dan klagen we anderzijds mssh ook wel teveel over de zaken waarbij de maatregelen niet gevolgd worden. Besteden we dan als maatschappij ook niet teveel energie aan de zaken die mislopen langs alle zijden?
 
We moeten positief blijven. De cijfers zijn gunstig aan het evolueren. Persoonlijk heb ik een hekel aan verzuring en doemberichten.
 
Ik heb het al eens gepost dus excuses voor de halve self copy paste, maar gaan bepalen welke mensen zich slecht mogen voelen en welke mensen dat niet mogen is echt te gek voor woorden.
non taken
Je hoeft helemaal geen expert te zijn om te beseffen dat jouw uitspraken enorm kortzichtig zijn. En ja, dit is een discussieforum, dus mogen zo'n uitspraken van mij gerust aangevochten worden.
ok, vecht maar aan. I'm in.

Je kan mentaal lijden geen 'minimumdrempel' geven. Kijk bijvoorbeeld naar rocksterren of filmsterren die toch zelfmoord plegen. Voor die mensen ligt de wereld aan hun voeten. Het is enorm gevaarlijk om zo'n uitspraken genre 'er zijn mensen die het veel slechter hebben' te maken, ik vind dat van hetzelfde niveau als tegen een persoon die (klinisch) depressief is zeggen 'ja joh, zoek dan een hobby of ga wat meer sporten' of iets in dat genre. Moesten we iedereen die het 'beter heeft' als een ander mentale hulp ontzeggen of hun mentale problemen minimaliseren dan zouden er al veel vermogende mensen met 'een heel goed leven' zich verhangen hebben hoor.
Je hebt gelijk, maar eens niet op vakantie gaan, is niet het einde van de wereld. Als je daardoor in een depressie valt, heb je een lage weerstand/veerkracht.

Wat voor jou geen probleem is kan dat voor iemand anders wel zijn, en omgekeerd. Daar is absoluut niks mis mee. Als iemand een paar keer per jaar op reis gaat en dat is die persoon zijn/haar passie waarom zou die daar dan niet mogen van af zien dat dat nu niet gaat?
Klopt, daar is niks mis mee. Die mag daarvan afzien. Die mag eens goed vloeken. Maar als je bijna 2 jaar lang énkel en alleen maar vloekt op die rotvirologen en regeringen omdat je slechts 1 uitlaatklep hebt(reizen dus in uw voorbeeld), dan ben je niet goed bezig. Dan zit je vast in een tunnelvisie. Een psycholoog zou eventueel de mensen hierin kunnen helpen. Iemand die wat eerder naar een psyschooloog is geweest kent zowat technieken om zichzelf te helpen of iemand die wat meer veerkrachtig is, gaat op zoek naar andere hobby's, nieuwe zaken proberen.
Mogen wij niet aankaarten dat mensen hierover niet mogen blijven zagen? Is het niet de bedoeling dat ze zich beter in hun vel voelen?

Sociale contacten zijn trouwens geen luxenoden. Zie bijvoorbeeld Maslow's Hierarchy Of Needs. Ja, daar kan je (stevig) over in discussie gaan, maar feit blijft dat omgang met anderen, liefde ervaren, enzovoorts enorm belangrijk zijn voor de meeste mensen. Kan zijn dat dat voor jou niet zo is (dat weet ik niet) maar dat moet je dan niet projecteren op anderen. En ja' je kan nog gaan wandelen' en blabla maar dat is gewoon compleet anders.
1 knuffelcontact mag je hebben. Alleenstaanden nog wat extra. En je kunt nog steeds buiten afspreken met 4. Je kunt dagdagelijks afspreken met verschillende mensen. Dat is niet voldoende, maar wel om mensen mentaal erdoor te helpen. Wees ook positief dat er geen harde lockdown is.

Ja, mensen met weinig veerkracht die mentaal minder sterk staan gaan daar van af geraken dankzij een website... Anders maken we er ook eentje voor depressies of burn outs?
Dus is er niks mee om mensen zelfhulptechnieken aan te leren zodat ze dit dagdagelijks kunnen toepassen in hun eigen leven. Er is niks mis mee om dit aan te kaarten op een discussieforum. Veel mensen hebben een lage veerkracht. Het is wat het is.

Zulke zinnen tonen aan dat jij echt geen idee hebt van wat je zegt. Hoe kan je nu in godsnaam mensen 'oproepen' om meer 'veerkracht' te hebben? Je kan mensen ook geen veerkracht 'geven' by the way.
Ik bedoel dat je ze technieken kunt aanleren. Technieken die iedereen wel kent die al eens naar een psyscholoog is geweest. Mensen veerkracht geven, dat gaat idd niet zomaar, je kunt dat niet "geven", dat is iets wat je hen moet aanleren.

Anekdotisch. Zo ken ik een dokter die in een ziekenhuis werkt en er toch echt van af ziet dat zij haar verjaardag nu voor de tweede keer niet zal kunnen vieren met haar familie. Is dat overdreven? Neen. Ik geef geen moer om verjaardagen vieren bijvoorbeeld maar zij wel, en dat is okay. Daar moet niemand over oordelen.
Tuurlijk is dat okay.

Dat kan jij niet bepalen. Tuurlijk zijn er ergere dingen dan niet op cafe te kunnen gaan (mensen verliezen, job verliezen, ...) maar dat wil niet zeggen dat mensen niet kunnen afzien van de minder zware dingen.
Ik vind toch dat er een minimum aan veerkracht moet zijn. Kun je niet gaan naar je favoriete stamcafé, jammer. Wil je je hierdoor urenlang of dagenlang u mottig voelen? Dat is begrijpbaar en ok, maar niet maandenlang of jarenlang. Daar trekken we de grens, dat is niet meer gezond.

Ja, en dat is erg, maar dat wil niet zeggen dat anderen het recht verliezen om 'te klagen'. Zo kan je ook blijven gaan: 'die mensen die hun job verliezen hebben tenminste geen mensen verloren, wat zitten zij nu te klagen?' Zo kan je blijven de lat verleggen tot enkel mensen die in een oorlogszone leven en alles kwijt zijn 'recht hebben om te klagen'.

Echt, van zulke posts komt mijn haar recht.
We zitten 1 jaar in corona. Die klachten over corona hebben we al bij de eerste maanden al gehad. Compleet begrijpbaar. Maar mensen mogen niet in herhaling vallen, toch niet na zoveel maanden of jaar. Men moet de mensen aanleren om een nieuwe uitlaatklep te zoeken. Iedereen zit precies vastgeroest, hun einige uitlaatklep is klagen geworden, zelfs over de meest banale luxezaken. Kunnen we dan nog spreken van een hoge veerkracht of weerstand? Mensen moeten leren om er het beste van te maken. Leren roeien met de riemen dat ze hebben.
 
Oh please, gaan we echt deze toer op? Dit is wel een discussieforum he. Als iedereen een expert moet in zijn eigen vakgebied, dan kunnen we evengoed deze topic of zelfs heel de forum opdoeken.

Ik ga geen enkele toer op. Ik zeg trouwens ook nergens dat je expert moet zijn in een vakgebied om daarover te oordelen. Ik stel enkel in vraag wie jij bent om daarover te oordelen. Mijn punt is dat je daar voor jezelf over oordeelt.

Er is een verschil tussen zaken die hooguit "vervelend" zijn én anderzijds mensen die écht "mentaal het lastig" hebben. Er is een ganse gradaties daartussenin. Er is niks mis mee om op te roepen om mensen meer veerkracht te geven in hun leven. Dat is nuttiger dan mensen te laten zeuren over her en der. En vooral als het over zaken gaat als "help, ik kan niet met verlof, hierdoor lig ik mentaal weg te kwijnen". Ik zou echt niet weten waarom we hierover niet mogen praten. Het is wel degelijk zo dat mensen een te lage weerstand hebben, dat ze een gebrek aan veerkracht hebben. Wat is er mis mee om dit op te merken? Voor mijn part mag de overheid psychologen de opdracht geven om gratis info over veerkracht en zelfzorg op een website te smijten, want sommige mensen hebben dit nodig. Sommige mensen zitten zodanig te snel weg te kwijnen, dat een dwaas simpel website hen kan helpen.

Gratis en overheid...

Nee ik wil niet meedoen in het negatieve. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik kan telewerken, ik prijs mezelf gelukkig dat ik een tuin heb. Wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen.

En ja iedereen kan het lastig hebben en sommige wat meer dan andere. Maar bij sommige zaken kun je toch niet anders dan de ogen rollen?
Er bestaan veel zelfhulptechnieken voor zulke zaken. Als een website niet genoeg is, kan de overheid gratis webinars inschakelen. De mogelijkheden zijn eindeloos. Mar het feit dat mensen een te lage veerkracht hebben blijft wel een feit. We zijn softies geworden.

Jij mag zo veel rollen als jij wil, dat is uw goed recht. Doe het dan misschien enkel niet te veel wanneer die minder weerbare mensen het zouden kunnen merken.

Opnieuw in deze paragraaf: gratis webinars en overheid....



Ik vind uw kijk hierop veel te kort door de bocht en zeer erg dat je daar zo over denkt. Je zegt "wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen." Misschien moet je voor jezelf de bedenking eens maken waarom dat sommigen dat niet doen. Waarschijnlijk omdat ze dat niet kunnen en niet omdat ze dat niet willen.
 
Dus wacht, jij bent oprecht positief over een daling van 6% ? Zo van hoera !!!! de daling is er... t'is goed jongens en meisjes feest er nu maar op los want we hebben onze objectieven gehaald. De opening van de horeca, dat halen we even op onze sokken ?
Dat is leuk als startpunt die 6%. Maar de perspectieven zijn toch duidelijk? De daling moet zwaarder zijn indien we echt de horeca en dergelijke terug willen openen.
Dus het is nu niet van foert ik geef het op. Maar we moeten ons verrekte best doen allemaal of anders zijn we nog harder gejost en blijven we nog langer in deze lockdown.

Realisme is juist wat we nodig hebben. Niet optimisme van yay 1 mei is de horeca open. Om dan op 9 mei de horeca terug te moeten sluiten want, ja we krijgen het niet meer onder controle anders... de zorg klapt in...
Stel dat op een bepaald moment (in december dit jaar?) 100% van de bevolking gevaccineerd is. Maar de cijfers zijn nog altijd boven de 800 positieve tests per dag. Dat is perfekt mogelijk, want gevaccineerd <> besmet zijn / positief testen. Ga je dan nog steeds alles verbieden?

Allé ja ik ben het eens met je post hé. Maar fixeren op dat cijfer van 800 is ook zinloos. Dat cijfer is achterhaald/outdated omdat de vaccinatiecampagne gestart is.
 
Stel dat 100% van de bevolking gevaccineerd is. Maar de cijfers zijn nog altijd boven de 800 positieve tests (besmettingen) per dag. Dat kan, want gevaccineerd <> besmet zijn / positief testen. Ga je dan nog steeds alles verbieden?

Allé ja ik ben het eens met je post hé. Maar fixeren op dat cijfer van 800 is ook zinloos. Dat cijfer is achterhaald/outdated omdat de vaccinatiecampagne gestart is.
Dat cijfers is ook en vooral arbitrair.
 
Jij mag zo veel rollen als jij wil, dat is uw goed recht. Doe het dan misschien enkel niet te veel wanneer die minder weerbare mensen het zouden kunnen merken.

Opnieuw in deze paragraaf: gratis webinars en overheid....



Ik vind uw kijk hierop veel te kort door de bocht en zeer erg dat je daar zo over denkt. Je zegt "wat meer focus op het positieve zou iedereen wat meer goed doen." Misschien moet je voor jezelf de bedenking eens maken waarom dat sommigen dat niet doen. Waarschijnlijk omdat ze dat niet kunnen en niet omdat ze dat niet willen.
Ik las eens hier dat er een vrouw was die geen gewone kapper kon betalen. Haar kind werd op school soms uitgelachen als haar haar scheef geknipt was. Die mens was blij dat er dankzij corona andere kindjes op school noodzakelijk ook thuis hun haar knipten, en dat was ook soms scheef geknipt. Nu werden haar kinderen niet meer uitgelachen daardoor.

Mss dat als je zulke verhalen leest, je je eigen problemen wat meer kunt relativeren?


Ik ging als kind ook niet elk jaar op reis, ging met m'n oma naar 2dehandswinkels, woonde in een ghettowijk waar nu geen enkel Belg een huis zou kopen, het zit nu vol met allochtonen.

Mijn punt is enkel maar: Life sucks, deal with it.
 
Laatst bewerkt door een moderator:

Waarom zou ik voor een zelftest gaan? Dat kost 8€ en het voordeel dat ik eraan heb volgens Hermanneke alvast? Noegabollen. Ik mag dan nog niks.
Dan kan ik beter als ik hoest naar de huisarts voor ne deftige test aan te vragen. Of mis ik iets? :unsure:
 
Als je op de collectieve maatschappij doelt zou ik nog kunnen meegaan dat we als samenleving soms wel wat weerbaarheid missen, maar op individueel vlak kan je dit nergens gaan zeggen dat we softies geworden zijn. Iedereen voelt dit anders aan en niemand kan daarover oordelen of dit gelegitimeerd is of niet. Als je het op maatschappelijk niveau zet dan kan je dit mssh wel zeggen maar dan moet je er eerlijkheidshalve ook beide zijden van het verhaal erbij vertellen. Zo klagen we mssh wel te veel over de maatregelen maar dan klagen we anderzijds mssh ook wel teveel over de zaken waarbij de maatregelen niet gevolgd worden. Besteden we dan als maatschappij ook niet teveel energie aan de zaken die mislopen langs alle zijden?
Als maatschappij zijn we extreem egocentrisch en rotverwend. Dan heb je nog de typische welvaartsziektes als depressies, burnout, vereenzaming,..
Iedereen heeft een profiel op sociae media, iedereen is de "ster" van hun eigen leven en boohoo als het toch maar niet is zoals ze het zelf willen.
 

Waarom zou ik voor een zelftest gaan? Dat kost 8€ en het voordeel dat ik eraan heb volgens Hermanneke alvast? Noegabollen. Ik mag dan nog niks. Dan kan ik beter als ik hoest naar de huisarts voor ne deftige test aan te vragen.
vb 3 gezinnen die samen op vakantie willen gaan.

Zelftest kopen, iedereen test z'n eigen. Blijkt iedereen negatief te zijn? ok fuck de coronaregels, we vormen allen 1 grote bubbel in ons vakantie.

Zoiets?
 
Als maatschappij zijn we extreem egocentrisch en rotverwend. Dan heb je nog de typische welvaartsziektes als depressies, burnout, vereenzaming,..
Iedereen heeft een profiel op sociae media, iedereen is de "ster" van hun eigen leven en boohoo als het toch maar niet is zoals ze het zelf willen.
Que?
Depressie en burn out zijn er al van voor de welvaart hoor. Zeg toch niet zulke domme dingen.
Freud had wel degelijk patienten, dat waren geen acteurs. Depressie is in de 19de eeuw al onderzocht en beschreven, niet als randfenomeen maar omdat het veel voorkwam.
 
Als maatschappij zijn we extreem egocentrisch en rotverwend. Dan heb je nog de typische welvaartsziektes als depressies, burnout, vereenzaming,..
Iedereen heeft een profiel op sociae media, iedereen is de "ster" van hun eigen leven en boohoo als het toch maar niet is zoals ze het zelf willen.
Sorry maar als we depressies, burnouts en vereenzaming welvaartziektes gaan noemen stopt het voor mij en ben je gewoon aan het trollen. Imo zijn dat nog altijd effectief medische aandoeningen en geen verzinsels van mensen met teveel vrije tijd. Mentaal welzijn is niet iets wat afhankelijk is van welvaart.
 
Que?
Depressie en burn out zijn er al van voor de welvaart hoor. Zeg toch niet zulke domme dingen.
Freud had wel degelijk patienten, dat waren geen acteurs. Depressie is in de 19de eeuw al onderzocht en beschreven, niet als randfenomeen maar omdat het veel voorkwam.
Als maatschappij zijn we extreem egocentrisch en rotverwend. Dan heb je nog de typische welvaartsziektes als depressies, burnout, vereenzaming,..
Iedereen heeft een profiel op sociae media, iedereen is de "ster" van hun eigen leven en boohoo als het toch maar niet is zoals ze het zelf willen.
Iemand uit een arm land krijgt ook een depressie en/of burnout. Alleen wordt men dan aan zijn lot overgelaten, desnoods verlies je je job, kan je je rekeningen niet meer betalen en sterf je letterlijk van de honger en dorst. Nobody cares. Hier in de Westerse wereld, krijg je pillen en kan je hulp vragen hé.
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Terug
Bovenaan