Dat is toch al meermaals aan bod gekomen hier. De jonge groep mensen heeft voor een voor hen niet-gevaarlijk virus ongeveer alles moeten opofferen. Stel u een 18-jarige voor die in 2020 in't middelbaar afstudeert en naar het hoger onderwijs gaat. Die heeft géén eindejaarsreis gehad, geen laatste maanden met z'n vrienden kunnen doorbrengen op school of bij elkaar thuis of whatever wat ge met uw vrienden in uw vrije tijd doet. Die heeft geen (normale) proclamatie of galabal gehad. Z'n zomervakantie was waarschijnlijk redelijk 'normaal', hoewel. En dan begint ge mss aan uw grootste avontuur ooit (tot dan): hoger onderwijs. Thuis of op kot, ge zit heel de tijd binnen. Geen studentenleven, geen normaal leven in de aula, want ge komt er amper. Hoe maak je nieuwe vrienden in de nieuwe omgeving? Hoe doe je het eigenlijk algemeen in die nieuwe omgeving? En dat allemaal op een leeftijd van 17-18 jaar. Helemaal groen achter de oren. Onzeker tot en met.
Ik heb oprecht medelijden met al die jongeren.
En ik begrijp dat helemaal voor de volle 100% dat het na meer dan anderhalf jaar aanmodderen soms te veel voor hen wordt.
JDC, M. Boudry et al. En uiteraard Erica Vlieghe op kop.
Ik denk dat @Wilcao bedoelt dat ook voor bijna iedereen van -65 jaar het virus ongevaarlijk is maar wij hebben ook ons leven zo goed als op slot moeten doen. Het is aanmodderen voor iedereen, voor iedereen wordt het soms te veel.


