Bongobong
Active member
Als ik Albanese had willen beschuldigen van antisemitisme had ik andere citaten gebruikt. Bijvoorbeeld haar statement dat “Amerika onderworpen is door de joodse lobby”. (Heeft ze later grotendeels afstand van gedaan). Of een recente bijdrage waarbij ze Netanyahu met Adolf Hitler vergelijkt. Dergelijke platte parallellen tussen Israël en de nazi’s vallen onder antisemitisme volgens de definitie van de IHRA. Misschien haar publieke verdediging van een restaurant eigenaar die een Israëlisch gezin de toegang weigerde omdat "Zionisten niet welkom zijn". Ik had waarschijnlijk ook beargumenteerd dat haar pogingen om Hamas te rehabiliteren moeten gezien worden als validatie van een beweging die in antisemitische complottheorieën gelooft en in het verleden opriep tot de dood van joden wereldwijd.Goed je verschuift van wat voor mij leek semi-vage beschuldigingen van antisemetisme, naar een patroon van onkritisch zijn t.o.v. terrorisme.
Ik vind dat radicaal anti-Zionisme vaak aanschurkt bij complotdenken en een occasionele excursie in antisemitisch vaarwater vind ik dan ook niet verrassend. Maar ik geloof niet in een antisemitische intentie. En intentie is voor mij wel determinerend om iemand van haat te veroordelen.
Dat jij geen patroon waarneemt is je goed recht. Jij ziet nuance, ik zie een patroon van apologetiek en consistente partijdigheid. Enige wat ik kan doen is mijn mening geven en enkele voorbeelden delen. Mensen moeten maar voor zichzelf beslissen of ze dit overtuigend vinden en willen uitdiepen.
Ik denk dat je wel een term mag gebruiken die geladen is als ze ook de lading dekt. Het is ook wel flauw om mij hier te komen vertellen dat ik neutralere woordenschat moet gebruiken, wanneer je twee pagina's terug mij er van beschuldigt te focussen op de formulering in plaats van de kern. Die formulering in kwestie was 'nazi'. 'Greater Israel' is trouwens ook een erg geladen term, fyi.“Problematisch dat ik dit aankaart” is geen argument. Dat is gewoon het debat verschuiven weg van de inhoud. Ik zeg ook niet dat we "slachting" moeten vervangen door "aanval" of "operatie". Dat was toch ook totaal niet mijn punt. Taal stuurt framing. Woorden hebben een retorische impact. Dus of het woord nu technisch klopt of niet is compleet irrelevant. Het ging mij om de geladenheid.
Vanuit een enigszins basis humanitair perspectief vind ik dat absoluut een neutrale beschrijving. Als je er niet toe komt om de aanval van 7 oktober te beschrijven als een 'slachting' of 'genocidair' dan hebben die termen gewoon geen betekenis meer.Gekke sprong ook: je gebruikt eerst termen zoals “genocidair” en “slachting”, en komt dan af met “de feiten zijn wat ze zijn”.... Je doet alsof je woordkeuze neutraal is (“de feiten zijn wat ze zijn”), maar je gebruikt net de meest geladen termen om je punt te versterken. Hoe is dat een neutrale beschrijving?
Spreek ik niet tegen. Israël verdedigen tegen onterechte aantijgingen is één ding maar je loopt het risico dat je misdaden tegen Palestijnen begint te relativeren of tenminste geen evenwichtige waarde toekent. Dat is gebeurd en wil ik in het vervolg proberen te vermijden.Dat je zegt dat je het ook voor Gaza zou gebruiken is mooi, maar in je analyse doe je dat in de verste verte niet.
Laatst bewerkt:

,
Zoals eerder gezegd: ze hebben precies een fetish met expansie.
