Guazala
Well-known member
Ik heb een jaar in Honduras en een jaar in Wales gewoond en heb daardoor België toch wel leren appreciëren. Zelfs met een doorsnee job heb je hier normaal voldoende middelen om een goed leven te leiden, weinig zorgen wanneer je eens ziek wordt, alles is hier nabij....
Bij eetcultuur denken mensen vaak aan de typische chocolade, bier en frieten, maar onze eetcultuur is zoveel ruimer dan dat. Bij Belgische restaurantjes en zelfs brasserieën zijn er echt wel pareltjes te vinden. Maar wat voor mij toch wel top is hier, is het aanbod in brood. In Honduras was er gewoon geen lekker brood te vinden. Bij een bijeenkomst met andere Belgen daar, was dat ook hetgene iedereen miste. Hoewel na enkele maanden een frietje van het frietkot best had gesmaakt, werd er bijna gekwijld toen er iemand 'een boke met kaas of preparé' uitsprak. En ook in Wales heb ik geen brood gevonden dat nog maar in de buurt kwam van het basisaanbod bij de warme bakker hier.
De geslotenheid van de Vlaming is inderdaad iets wat soms lastig is. Anderzijds, en dat beamen ook vele buitenlanders hier, zijn Vlamingen net heel oprecht in hun vriendschappen. Het duurt een tijdje voor je iemand zijn vertrouwen hebt gewonnen, maar daarna is er wel een band die de oppervlakkigheid van vele zogezegd heel open culturen overschrijdt. Waar bv. Amerikanen heel open zijn bij een eerste contact, blijft dat contact vaak heel erg aan de oppervlakte en is het daar naar mijn aanvoelen net minder evident om echte vriendschappen op te bouwen.
Uiteraard hebben bijna alle landen troeven op verschillende vlakken. En afhankelijk waar je prioriteiten liggen zal je elders misschien makkelijker je draai vinden. Maar in België hebben we zeker ook heel wat troeven, maar die beschouwen we vaak misschien als iets te vanzelfsprekend omdat we er zo aan gewoon zijn.
Daarnaast vergelijken veel mensen hun dagelijks leven in België met vakantiestemming in het buitenland. Uiteraard is de rust van vakantiemodus veel fijner dan de dagelijkse sleur van werken/eten/slapen. Maar wanneer je de stap naar leven in het buitenland zet, verdwijnt dat vakantiegevoel. Dan gaat het dagelijks leven daar na een tijdje 'gewoon' aanvoelen, kruipt daar ook de sleur in en hebt ge ook geen tijd meer op dagelijks op uw terras uitgebreid te ontbijten omdat ook daar werken dan deel wordt van het dagelijks leven.
Bij eetcultuur denken mensen vaak aan de typische chocolade, bier en frieten, maar onze eetcultuur is zoveel ruimer dan dat. Bij Belgische restaurantjes en zelfs brasserieën zijn er echt wel pareltjes te vinden. Maar wat voor mij toch wel top is hier, is het aanbod in brood. In Honduras was er gewoon geen lekker brood te vinden. Bij een bijeenkomst met andere Belgen daar, was dat ook hetgene iedereen miste. Hoewel na enkele maanden een frietje van het frietkot best had gesmaakt, werd er bijna gekwijld toen er iemand 'een boke met kaas of preparé' uitsprak. En ook in Wales heb ik geen brood gevonden dat nog maar in de buurt kwam van het basisaanbod bij de warme bakker hier.
De geslotenheid van de Vlaming is inderdaad iets wat soms lastig is. Anderzijds, en dat beamen ook vele buitenlanders hier, zijn Vlamingen net heel oprecht in hun vriendschappen. Het duurt een tijdje voor je iemand zijn vertrouwen hebt gewonnen, maar daarna is er wel een band die de oppervlakkigheid van vele zogezegd heel open culturen overschrijdt. Waar bv. Amerikanen heel open zijn bij een eerste contact, blijft dat contact vaak heel erg aan de oppervlakte en is het daar naar mijn aanvoelen net minder evident om echte vriendschappen op te bouwen.
Uiteraard hebben bijna alle landen troeven op verschillende vlakken. En afhankelijk waar je prioriteiten liggen zal je elders misschien makkelijker je draai vinden. Maar in België hebben we zeker ook heel wat troeven, maar die beschouwen we vaak misschien als iets te vanzelfsprekend omdat we er zo aan gewoon zijn.
Daarnaast vergelijken veel mensen hun dagelijks leven in België met vakantiestemming in het buitenland. Uiteraard is de rust van vakantiemodus veel fijner dan de dagelijkse sleur van werken/eten/slapen. Maar wanneer je de stap naar leven in het buitenland zet, verdwijnt dat vakantiegevoel. Dan gaat het dagelijks leven daar na een tijdje 'gewoon' aanvoelen, kruipt daar ook de sleur in en hebt ge ook geen tijd meer op dagelijks op uw terras uitgebreid te ontbijten omdat ook daar werken dan deel wordt van het dagelijks leven.

Zo van die dorpjes van een paar huizen groot te midden van de bergen. 





