Zelf kom ik al 20 jaar internationale topbedrijven wereldwijd gezien mijn job. Er zijn voor zover ik nu ondervonden heb 3 redenen waarom België géén paradijs is voor multinationals. Dit zijn de zaken die ik van het C-level management hoor van die bedrijven. Ten eerste de draak van het systeem van automatische indexering van lonen draagt er echter wel toe bij dat bedrijven weg willen. Reken daarbij ook nog dat vakbonden hier extreem machtig zijn (tweede reden) en dat je er maar 3 mensen moet hebben die slecht gezind zijn om een heel spoornet plat te leggen helpt niet. Alleen Frankrijk staat bekend als land met nóg meer stakingen. Ook ons onderwijs niveau (derde reden) helpt niet meer.
Ik weet dat ik hier een gevoelige snaar raak voor veel mensen maar het is wel zo. Ik ijver hier niet om automatische indexering of vakbonden totaal af te schaffen. Maar het huidige systeem is vreselijk. Een Belgische werknemer kost jaar na jaar meer en tegelijk daalt ons onderwijsniveau jaar na jaar (derde reden). En dat terwijl onze talenkennis enorm hoog en ons onderwijsniveau zeer hoog was. Dwz dat we elk jaar op de internationale ladder 2 treden achteruit gaan. Voor werkzekerheid op lange termijn is dat niet goed.
Omdat ik liever denk in termen van oplossingen dan problemen heb ik ook nagedacht over hoe ik denk dat het beter kan: Ik zou automatische indexering in de huidige vorm afschaffen maar daarom geen mensen in de koude laten staan. Een systeem waarbij jaarlijks iedereen 10% krijgt is gewoon niet houdbaar. Grote multinationals hebben vaak genoeg financiële buffer om die loonschok op te vangen, maar kleine KMO's die sowieso al meer lijden zien daar heel hard van af. Opslag of promotie? Forget it. Nieuwe aanwervingen? Nope. Opleiding volgen? Nope. Maar grote multinationals hebben dan weer de mogelijkheid om productie of administratieve functies verhuizen naar goedkopere landen, terwijl een kleine Vlaamse KMO dat niet zomaar kan.
Je zou kunnen starten met de korf waarop de index gebaseerd is eens een beetje uit te kuisen. Zo is "vakantiedorpen" totaal onzinnig. Een tijd terug stond er zelfs de prijs van een tattoo nog in. Ook de prijs van Blu-rays zou niet doorslaggevend mogen zijn in zoiets. Een brood, een liter benzine, een kuub water, 1 kwh elektriciteit, 1 kwh gas,... dát is wat mensen nodig hebben om te overleven. Een beetje inkt op hun lichaam? Wie verzint het ook.
Vervolgens kun je ook eens nadenken over de manier waarop we indexeren. Nu indexeringen we domweg alle lonen en klaar. Van de slechtbetaalde garçon tot de dikbetaalde topmanager. De frequentie verschilt waarbij ambtenaren hun lonen snel geïndexeerd zien worden en anderen krijgen het wat later, maar feit is dat iedereen hetzelfde krijgt. Waarom is dat niet in schijven? Waarom krijgt een dik betaalde laborant in de petrochemie met 5000 euro bruto opeens 500 euro bruto erbij terwijl de kassamedewerkster met 2400 euro maar 240 euro bruto erbij krijgt? Ja 10% = 10%, ik weet het maar het zou veel logischer zijn als dat in schijven was. Iemand die al 5000 euro bruto verdient heeft die 10% veel minder nodig en voelt ook minder dat alles duurder geworden is dan iemand die maar 2400 euro bruto verdient. Waarom indexeren we bv niet 10% voor de eerste schijf tot 2500 euro, en dan 7% voor de schijf van 2500 tot 3000 euro, 5% voor de schijf van 3000 tot 3500 euro enz? Op die manier krijgen mensen die het het moeilijkste hebben toch de grootste indexering en mensen die minder voelen dat het leven duurder wordt krijgen minder. Mij lijkt dat eerlijker. Bovendien komt dat de economie ook ten goede.
Hell, voor mij part geef je mensen van 0-2500 euro zelfs 12%, dan nog zullen we over de ganse lijn minder uitkeren aan lonen dan nu.
