Je smijt te veel op 1 hoop. De doelstelling is duidelijk. X halen uit BTW verhoging. Niemand spreekt over 29%.
Je moet de logica respecteren dat X als doel gezet wordt en Y uitgevoerd wordt om dat te bereiken. Je kunt X en Y niet los zien van elkaar. Als je X aanvaardt, moet je het gevolg Y aanvaarden (of Y', Y'', Y'''). Evenmin kun je niet palaveren over Y Y' Y'' Y''' zonder X in het achterhoofd te houden.
Ik zie 21% als een "bovengrens", omdat dat we dan op z'n minst niet qua BTW de absolute top zijn van al onze buurlanden.
Ik zou het dan gewoon eerder bij de vele uitzonderingen gaan halen, wat overigens ook het advies van het IMF in deze was.
Je smijt weer te veel op een hoop. Als de verhoogde tegemoetkomingen een probleem zijn (waar ik je overigens 100% gelijk geef - we kunnen nu eenmaal niet 1/4 van de bevolking sukkelaars vinden en verhoogde tegemoetkomingen geven), moet dat daar aangepakt worden. Niet via verhuurbelastingen die toevallig partieel in die groep een effect zouden hebben.
Ik smijt het op één hoop omdat het één doelpubliek is, babyboomers, die ons met een 'Ponzi-pensioenstelsel' én een hoge staatsschuld hebben achtergelaten, en toevallig zie ik in mijn omgeving (voormalige buren van ouders, ouders van kameraad) voorbeeld van mensen die via de in België extra welige zwarte economie extra vastgoed hebben "belegd" als investering, maar dan wél klagen dat hun pensioenen te laag zijn...
Meer intra-generationele solidariteit voor het probleem van de vergrijzing lijkt mij niet meer dan logisch, gezien de "Ponzi" aard van ons pensioenstelsel én dat wij daarenboven een staatsschuld geërfd heb die vooral eind de jaren '70 begin '80 geëxplodeerd is (deels door pech, maar deels ook gewoon bewuste keuzes ten voordelen van de toenmalige belastingbetalers), degenen die daar toen voordeel uit gehaald hebben leven nu nog (deels) en daar zou ik dan toch ook eerder gaan kijken.