Ik had eigenlijk graag gezien dat ze de accijnzen op (vooral) benzine en diesel zouden verhogen. Ik weet het, da's politiek compleet onverkoopbaar, maar economisch wel interessant omdat je als overheid zo ook stuurt op minder brandstofverbruik.
Hogere brandstofaccijnzen hebben tal van positieve maatschappelijke (neven)effecten: minder uitstoot, minder verkeer en file, mogelijk lagere gemiddelde snelheid (uitstoot, geluidsoverlast, verkeersveiligheid), stimulans richting duurzamere mobiliteit (fiets, openbaar vervoer, carpoolen, ...), stimulans richting elektrische wagens (zonder subsidies te moeten inzetten), ... . Bovendien is elke euro die naar olieproducenten gaat een euro die je liever in het binnenland zou houden om tal van redenen.
De meerkost van een accijnsverhoging is gedeeltelijk vermijdbaar als consument: je kan minder en/of trager en/of zuiniger rijden met de wagen. Het stuk dat niet vermijdbaar is (bijvoorbeeld dieselverbruik voor professioneel transport) sijpelt uiteindelijk door in de prijzen van alle producten, vergelijkbaar met een btw-verhoging. Dat is te verdedigen: wie meer consumeert (en daardoor vervuilt), draagt ook meer bij.
Vandaar: verhoog via accijnzen de prijs van benzine en diesel geleidelijk (bv. 2 cent per maand) naar €2 in 2027 en €3 in 2035. Als pasmunt kan je dan iets doen aan de salariswagens, te beginnen met het afschaffen van de onbeperkte tank- of laadkaart.