Ik denk dat jij een volledig vertekend beeld hebt. De enige generatie die alle voordelen heeft genoten, nog steeds geniet en nergens inlevert zijn dus de babyboomers, die zijn reeds quasi allen op pensioen nu, voor deze generatie verandert er dan ook niets. De enige generatie die quasi alle negatieve hervormingen moet slikken en dus nergens kan van genieten, ondanks torenhoge bijdragen te betalen is generatie X (uitdovende salarisschalen, lager pensioen, langer werken, meer belastingen op pensioensparen, ...). Maatregelen die niet te ontwijken zijn, maar waarop er dus niet is voorbereid.
Alle generaties nadien die kunnen zich aan het veranderend landschap volledig aanpassen, die hebben immers nog jaren genoeg voor zich om iets op te bouwen (zie hoeveel jongeren er een zelfstandige consultancy venootschappen werken om sociale zekerheid en belastingen te ontwijken, vehikels die enkele jaren terug niet of in mindere mate bestonden).
Uw hele betoog valt meteen uit elkaar van zodra je zelfs maar naar een paar zaken kritischer kijkt.
Generatie X is het zwaarst getroffen? Dat is de generatie waarvoor nu vrij stevige "overgangsmaatregelen" op tafel zoud en liggen.
Do tell me hoe die jonge starters die én langer zal moeten werken, in een lagere salarisschaal én in een (woon)markt die nog eens vele malen duurder is dan dat ze in de jaren '80 -'00 was, een woning zal moeten zoeken, hoe die gemakkelijker iets op kan bouwen?
Die vennootschappen zijn er voor de happy few, ik heb er zelf ook geen hoor.
Vandaar ik herhaal een leerkracht/ambtenaar die nu 45+ is, misschien nooit heeft gespaard voor een derde pijler, want waarom zouden ze, pensioen was immers stuk hoger dan privé (zekert al geen 2de pijler), die kan nu op de korte tijd die rest onvoldoende kapitaal opbouwen om het eventuele verlies aan pensioen door aangekondigde hervormingen op te vangen. Dat is dus de generatie die is gejost. Het enige dat die nu kan doen is een overstappen op een beter betaald job in privé (lesgeven als zelfstandig consultant etc).
Ik denk dat er velen zich niet realiseren hoeveel leerkrachten er zijn die leerkracht zijn geworden, waarbij het bevoordeelde statuut een doorslaggevende rol heeft gespeeld in hun keuze.
Ik ben zelf geen leerkracht laat dat duidelijk zijn, maar indien ik dezelfde voordelen wou, moest ik het ook maar geworden zijn, ik ben geen fan om iemand zijn voordelen af te nemen, louter en alleen omdat ik ze niet heb en dus iedereen maar dezelfde slechtere voorwaarden moet hebben als ikzelf.
Dat is een zéér, zéér slechte motivatie om leerkracht te worden en ook één waar ik géén enkel respect voor heb, integendeel het is het type leerkracht dat maakt dat jonge gemotiveerde leerkrachten moeten sukkelen van school tot school, terwijl zij volop ziek vieren, elk mogelijk verlofstelsel benutten, dwarsliggen bij noodzakelijke hervormingen.
Leerkrachten moeten wat mij betreft zeker en vast een aantrekkelijke verloning krijgen, werkzekerheid én ik heb hier eerder al gepleit om een tweede pijler te voorzien (voornamelijk voor jonge leerkrachten en zeker niet meer voor ouderen), jongeren die het meeste inleveren bij deze "hervorming"/besparing.
Maar aan dat statuut schorten nog wel meerdere dingen, te veel verlofstelsels bijvoorbeeld die tijdelijke leerkrachten in werkonzekerheid dwingen, het "recht" om vakken te geven waar je feitelijk niet bekwaam voor bent, etc.
Al die starters vandaag, in mijn onmiddellijke omgeving die vanalles hebben meegekregen van thuis zijn toch vooral de generaties na generatie X. Bij de generaties ervoor hebben de meesten het toch zelf moeten opbouwen. Collega's van mij die 30 zijn, na 5 jaar werken, hebben reeds dezelfde rijkdom vermogen als ikzelf na na 25 jaar werken omdat daarvan quasi niemand van nul is gestart.
Dat zie je dan zéér verkeerd. Er zullen in elke generatie wel zijn die een mooie start van huis meegekregen hebben, en ik wil niet eens klagen over de mijne, maar met hetgeen ik meekreeg betaalde ik met moeite 5% van hetgeen ik gekocht heb.
Rijkdom/vermogen opbouwen is niet makkelijk, maar gegeven dat een zéér groot deel van het vermogen in dit land vastgoed is, zou ik vooral niet kijken richting jongere generaties die het makkelijk hebben, tenzij via erfenis/schenking. Maar de deze millennial hoort daar (zeker in het geval van erfenis gelukkig maar) niet bij.
Ipv een duw in de rug kan je ze zowel een stamp in hun kloten geven. 
