Bedrog in je relaties?

Hoe zit het met bedrog in jouw relaties?

  • Ik ben al bedrogen geweest door een partner.

  • Ik heb een partner al bedrogen.

  • Ik ben al bedrogen + heb al bedrogen.

  • Geen van bovenstaande.


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
EDIT: ik zie ook niet in waarom dit het vertrouwen zou schaden? Als je natuurlijk plechtig belooft hebt om dit niet te doen OK dan schendt je het vertrouwen. Mijn partner was 3 weken geleden op mannenweekend. Stel dat die daar nu 's avonds in een bar iemand tegen gekomen heeft en daar een one night stand mee gehad heeft. Welk vertrouwen zou er dan geschaad worden?

Maar zoals gezegd uiteraard is dat correct als je daar beiden expliciet zo over denkt. En als zowel jij als je partner gezegd hebben dat zoiets geen schending van vertrouwen is en dat dingen verzwijgen perfect ok is, dan is dat ok natuurlijk.

Maar als 1 partij die denkwijze heeft en de andere niet .. dat is iets anders natuurlijk. Jullie hebben gewoon een open relatie en dat is ok. Maar in een 'gewone' ( I know, stout woordje) relatie is dat weldegelijk een schaden van vertrouwen.
 
Maar zoals gezegd uiteraard is dat correct als je daar beiden expliciet zo over denkt. En als zowel jij als je partner gezegd hebben dat zoiets geen schending van vertrouwen is en dat dingen verzwijgen perfect ok is, dan is dat ok natuurlijk.

Maar als 1 partij die denkwijze heeft en de andere niet .. dat is iets anders natuurlijk. Jullie hebben gewoon een open relatie en dat is ok. Maar in een 'gewone' ( I know, stout woordje) relatie is dat weldegelijk een schaden van vertrouwen.
Nee dat vind ik niet, niet alles hoeft zo expliciet gesteld en afgesproken te zijn. Natuurlijk moet je impliciet wel op +/- dezelfde lijn zitten in een relatie over vele dingen. Al kan het natuurlijk zijn dat we semantisch het oneens zijn over 'open relatie'.

Als je natuurlijk christen bent en elkaar in de kerk eeuwige trouw enzo belooft hebt dan begrijp ik dat dit een zonde is. Maar ik ben dat nu eenmaal niet. Ik heb dat allemaal nooit expliciet afgesproken, maar ik vind het natuurlijk uiteraard logisch dat je prioritair de keuze voor je partner maakt...
Ik ben me dus wel degelijk bewust dat dit vreemdgaan of overspel is waar ik het over heb. Ik heb zeker geen expliciet open relatie dus. Idealiter zou er geen overspel zijn. Ik aanvaard echter dat er in het leven zaken je pad kunnen kruisen die daarom niet per se radicaal slecht hoeven te zijn. Dat hoeft je relatie of het vertrouwen niet te ondermijnen of per se slecht te zijn.
Ik hoef dat niet per se te weten indien dit zou gebeuren, en als ik het zou weten zou ik mogelijks jaloers zijn. Ik vraag er echter ook niet naar en heb vertrouwen dat er geen dingen gebeuren die onze relatie zou compromitteren.

Ik denk dat ik gewoon benoem wat een deel van de mensen in de praktijk ook gewoon doen: er is volgens de cijfers vrij veel overspel, en ik ben er vrij zeker van dat niet iedereen dit de dag nadien opbiecht aan zijn/haar partner....
 
Laatst bewerkt:
Haha, geniaal. Even eenzijdig en zonder de partner iets te laten weten beslissen dat je eigenlijkeen open relatie hebt, maar noem het zeker niet dat want dat is te expliciet. :')
 
Als je overspel pleegt neem je in de meeste gevallen (ic. "gewone" relatie) toch een risico, want er is altijd een kans dat de andere het te weten komt. Het is m.i. dus vooral een kwestie van de baten (een spannende nacht beleven, fantasie doen uitkomen) afwegen tegenover de potentiële gevolgen voor jezelf en voor andere betrokkenen (partner, maar bredere familie of zelfs kinderen).

Als je wat met de variabelen speelt kan het voor mij bij wijze van spreken varieren tussen 100% of 0% acceptabel.

Ik heb mijn ex-partner nooit bedrogen, maar had op het einde van onze relatie (we waren getrouwd) wel sterke gevoelens voor iemand anders. Op een gegeven moment heb ik dat ook gewoon op tafel gegooid, en ik denk dat het voor haar toen wel even kwetsend was als zou ik haar effectief bedrogen hebben.
 
Nee dat vind ik niet, niet alles hoeft zo expliciet gesteld en afgesproken te zijn. Natuurlijk moet je impliciet wel op +/- dezelfde lijn zitten in een relatie over vele dingen. Al kan het natuurlijk zijn dat we semantisch het oneens zijn over 'open relatie'.

Als je natuurlijk christen bent en elkaar in de kerk eeuwige trouw enzo belooft hebt dan begrijp ik dat dit een zonde is. Maar ik ben dat nu eenmaal niet. Ik heb dat allemaal nooit expliciet afgesproken, maar ik vind het natuurlijk uiteraard logisch dat je prioritair de keuze voor je partner maakt...
Ik ben me dus wel degelijk bewust dat dit vreemdgaan of overspel is waar ik het over heb. Ik heb zeker geen expliciet open relatie dus. Idealiter zou er geen overspel zijn. Ik aanvaard echter dat er in het leven zaken je pad kunnen kruisen die daarom niet per se radicaal slecht hoeven te zijn. Dat hoeft je relatie of het vertrouwen niet te ondermijnen of per se slecht te zijn.
Ik hoef dat niet per se te weten indien dit zou gebeuren, en als ik het zou weten zou ik mogelijks jaloers zijn. Ik vraag er echter ook niet naar en heb vertrouwen dat er geen dingen gebeuren die onze relatie zou compromitteren.

Ik denk dat ik gewoon benoem wat een deel van de mensen in de praktijk ook gewoon doen: er is volgens de cijfers vrij veel overspel, en ik ben er vrij zeker van dat niet iedereen dit de dag nadien opbiecht aan zijn/haar partner....
Mja, eerlijk gezegd klinkt dit alles toch als de postrationalisatie waar ik het over had hoor. Ofwel weet je man dat je soms eens met een ander seks hebt als je hierin zin hebt, ofwel weet hij het niet. Ik vermoed dat in dat tweede geval hij geen heel filosofisch betoog in zijn hoofd maakt zoals jij net hebt neergeschreven, maar gewoon veronderstelt dat je monogaam bent.
 
Nee wees gerust, hij veronderstelt dat niet hoor :). Don't ask don't tell is niet hetzelfde als doesn' exist.
Ik krijg het gewoon moeilijk hier uitgelegd dat er een verschil is tussen bedriegen - overspel/vreemdgaan - open relatie. Zeker als je dan zelf een andere visie hierop hebt dan is dat moeilijk om te begrijpen allicht. Niet alles hoeft per se formalistisch vastgelegd te worden in rules of engagement. Ik voel niet de behoefte om daar ergens harde grenzen te stellen.

Waar mijn partner en ik het over eens zijn is dat het niet de bedoeling is om vreemd te gaan. We hebben dus zeker geen open relatie (tenzij er semantisch een verschil is maar voor mij wil dat zeggen dat je er geen graten inziet dat de ander seks heeft met anderen). Maar wij beseffen beiden dat monogamie niet evident is en dat het vlees zwak kan zijn. Er is een verschil tussen begrip opbrengen voor fouten die anderen maken of het stimuleren van het maken van die fouten... Bedrog is voor ons wanneer je de relatie zou compromitteren om bij die andere te zijn,....
Als er een keer overspel gebeurt dan hoeft dat niet expliciet aangegeven te worden of wat dan ook. Het is dus ook zeker niet de bedoeling om actief op zoek te gaan naar vertier op een ander. Maar soms gebeuren er nu eenmaal dingen die beter niet aan de grote klok gehangen worden...

Voor de mensen hier die verwachten dat er actief wordt opgebiecht na zoiets: wat zou dan de consequentie zijn in jullie relatie? Zouden jullie je dan beter voelen als de liefde van je leven/ je soulmate even komt vertellen dat hij vorig weekend stomende seks heeft gehad in een hotelkamer met een knappe vrouw? De kans is statistisch in ieder geval niet onbestaande dat dit nog niet gebeurd zou zijn :)
 
Mja, eerlijk gezegd klinkt dit alles toch als de postrationalisatie waar ik het over had hoor. Ofwel weet je man dat je soms eens met een ander seks hebt als je hierin zin hebt, ofwel weet hij het niet. Ik vermoed dat in dat tweede geval hij geen heel filosofisch betoog in zijn hoofd maakt zoals jij net hebt neergeschreven, maar gewoon veronderstelt dat je monogaam bent.
Hangt af van wat haar partner zijn gedacht is hé. Als hij eenzelfde mening is toegedaan dan is het algemene regime voor beiden hetzelfde.
 
Hangt af van wat haar partner zijn gedacht is hé. Als hij eenzelfde mening is toegedaan dan is het algemene regime voor beiden hetzelfde.
Welja, klinkt toch gewoon alsof de partner het weet en er akkoord mee is. Ik denk dat voor velen dat onder een redelijk open relatie valt. De reacties komen er dan toch vooral op dat zij het expliciet geen open relatie vindt. Voor mij bestaat het onderscheid dat zij maakt tussen "soms gebeurt het" en "actief op zoek gaan naar" niet echt.

Voor mij allemaal goed hoor, twee volwassenen moeten zelf maar beslissen wat voor hen ok is.
 
Ik denk sowieso dat het zelfs in een open relatie allemaal fun & games is tot er significante en persistente gevoelens van komen :p
Idem in een niet open relatie...
Als er gevoelens voor een ander ontstaan dan is het kiezen: relatie met die ander of relatie met je huidige partner...
 
Idem in een niet open relatie...
Als er gevoelens voor een ander ontstaan dan is het kiezen: relatie met die ander of relatie met je huidige partner...
Maar hoe ik zijn post opvat is dat de hele hormonale machinerie die wij "gevoelens" noemen wel wat uitdrukkelijker begint te werken als er knuffels, kussen, seks aan te pas komt.
 
Maar hoe ik zijn post opvat is dat de hele hormonale machinerie die wij "gevoelens" noemen wel wat uitdrukkelijker begint te werken als er knuffels, kussen, seks aan te pas komt.
Nee akkoord dat zal zeker wel zo zijn.
Maar als ik naar het aantal "seriëel monogamen" in mijn omgeving kijk dan denk ik dat er toch ook nog andere mechanismen spelen :).
En om voor een one night stand in het buitenland onmiddellijk je relatie op te zeggen dat is als volwassen vrouw toch ook niet zomaar iets dat je doet.
 
Maar hoe ik zijn post opvat is dat de hele hormonale machinerie die wij "gevoelens" noemen wel wat uitdrukkelijker begint te werken als er knuffels, kussen, seks aan te pas komt.
Dat zal zeker zo zijn, maar ik bedoelde het niet per se zo.

Je kan heel tolerant zijn tov. je partner maar zodra er echte gevoelens aan te pas komen wordt het toch snel een existentiële bedreiging voor je relatie. Dat kan gebeuren met of zonder fysieke betrekkingen denk ik :)

Ik vind het ook heel fascinerend/intrigerend hoe en waarom men uiteindelijk tot die gevoelens komt. Ze overvielen mij gewoon toen het gebeurde. Het was geweldig en vreselijk tegelijk...
 
Ik denk dat je ook niet jezelf kan verwijten dat je in je leven nog verliefdheid tegenkomt. Maar daar moet je wel eerlijk mee zijn en tijdig van kunnen wegstappen. Zo goed als geen enkele relatie is bestand tegen verliefdheid en de gevolgen daarvan. Een open relatie is ook snel om zeep als één van de twee verliefd wordt op een ander en een rooskleurige wereld ziet op een ander. Er zullen zeldzame koppels zijn hier en daar die elkaar zo ver durven en kunnen laten wegdriften om elkaar weer te vinden op het einde van de dag, maar dat zullen er echt héél weinig zijn.

Ergens wel chapeau als je dat zou kunnen.
 
Nee dat vind ik niet, niet alles hoeft zo expliciet gesteld en afgesproken te zijn. Natuurlijk moet je impliciet wel op +/- dezelfde lijn zitten in een relatie over vele dingen. Al kan het natuurlijk zijn dat we semantisch het oneens zijn over 'open relatie'.

Als je natuurlijk christen bent en elkaar in de kerk eeuwige trouw enzo belooft hebt dan begrijp ik dat dit een zonde is. Maar ik ben dat nu eenmaal niet. Ik heb dat allemaal nooit expliciet afgesproken.

Maar de gangbare norm in onze samenleving is monogamie. Dus mij lijkt het logisch dat als je afwijkt van wat in een samenleving als normaal wordt beschouwd, je wel het fatsoen hebt om dat net wel expliciet te laten weten aan je partner.

Dat jij dat wat denigrerend als christenen die elkaar eeuwige trouw beloven afdoet, maakt dat niet minder algemeen aanvaard binnen onze samenleving.

Ik ben verre van gelovig, maar als mijn lief een al dan niet semantische open relatie wenst, zou ik toch wel verwachten dat die mij daar even niet semantisch, expliciet van op de hoogte brengt.
 
Maar de gangbare norm in onze samenleving is monogamie. Dus mij lijkt het logisch dat als je afwijkt van wat in een samenleving als normaal wordt beschouwd, je wel het fatsoen hebt om dat net wel expliciet te laten weten aan je partner.

Dat jij dat wat denigrerend als christenen die elkaar eeuwige trouw beloven afdoet, maakt dat niet minder algemeen aanvaard binnen onze samenleving.

Ik ben verre van gelovig, maar als mijn lief een al dan niet semantische open relatie wenst, zou ik toch wel verwachten dat die mij daar even niet semantisch, expliciet van op de hoogte brengt.
Maar nee, ik confirmeer juist de norm. Zoals ik reeds gezegd heb wil ik helemaal geen open relatie of toestemming tot overspel afspreken, dat zou nu toch wel duidelijk moeten zijn onderhand. Wat zou ik dan expliciet op voorhand moeten afspreken of iemand van op de hoogte brengen? Dat de kans bestaat dat ik ooit tijdens mijn 87-jarige levensverwachting een typische menselijke normoverschrijdende handeling zou stellen die overspel heet? En dat ik op voorhand reeds vergiffenis vraag voor die zonde?

Principiele standpunten innemen is gemakkelijk maar de kans op overspel is gewoon groot blijkt uit de observaties. Of je dat nu op voorhand expliciet afspreekt of niet dat verandert daar toch niets aan? Als het zover komt kan je er maar beter van genoten hebben :) . Mijn partner is heus wel matuur genoeg om de basis van de menselijke natuur te begrijpen hoor, daar hoeven echt geen expliciete overeenkomsten voor te worden afgesproken, gelukkig maar. Dat staat dan nog puur los van de praktijk waarin de geschiedenis toch leert dat zelfs gelovigen die een huwelijksgelofte met god als getuige sloten toch veelvuldig overspel pleegden.
Als je een puur open communicatie binnen je relatie wil over dat soort zaken dan is dat prima en moet je dat zeker doen. Maar wie er bij wint dat je partner komt opbiechten dat hij gisteren seks met iemand anders heeft gehad dat vraag ik me toch wel af.
 
Toch enkele vragen hierbij hoor:

- Als ik het dus goed begrijp, heb je liever dat je partner het via iemand anders te weten komt dan via jou?
- Als het dus morgen zou uitkomen dat je pardoes al een aantal keren op zakenreis het bed hebt gedeeld met een niet onknappe spanjaard of andere exoot, deert je partner dit niet?

Indien zo, allemaal prima natuurlijk en jullie moeten doen waar jullie je goed bij voelen.
 
Terug
Bovenaan