Ik begrijp je niet... Zeg je nu dat je als buitenstaander geen zaken hebt met een open relatie en impliceer je daarbij dat dit met een gesloten relatie wel het geval zou zijn? Imo heb je geen zaken met iemands anders relatie tout court, hoe die ook wordt gedefinieerd en hoe goed je ook bevriend bent met die mensen. Gebeuren er zaken die niet stroken met jouw waarden dan kan je dat afkeuren door de persoon erop aan te spreken. Je kan hem ook vragen om alles op te biechten omdat het anders jullie vriendschap in de weg staat.
Natuurlijk is een open relatie of bedrog in een gesloten relatie anders. Er is niets mis met een open relatie want dat is de keuze van beide partners. Vele buitenstaanders zullen open relaties vreemd of zelfs verkeerd vinden maar dat zijn hun zaken niet. Diegenen waar het er wel toe doet, i.e. de 2 partners weten ervan en hebben in gezamenlijk gesprek besloten die stap te nemen.
Bedrog in een gesloten relatie is en blijft bedrog. 1 partner hangt de egoïst uit en zoekt plezier buitenshuis, terwijl de andere in een valse wereld leeft met een tikkende tijdbom. Wel hoe langer het bedrog blijft duren, hoe zwaarder de explosie van die tijdbom.
Wat jij niet kan doen is je verder moeien door de rechter te gaan uithangen. En al zeker geen deadline opleggen. Wat denk je wel van jezelf als jij kan bepalen binnen welke periode iemand iets moet opbiechten... Je kan dat hoogstens voor je eigen relatie met die vriend doen: 'als je dit niet snel vertelt dan kan ik je niet langer zien'.
En uiteraard zal het moeilijker zijn naargelang je relatie met degene die is bedrogen maar dan nog moet je toch wel 's even nadenken en de volledige context in kaart brengen vooraleer je je moeit in een andere relatie omdat jouw principes zijn gekwetst.
Dit zegt eigenlijke dat je het niet doet om iemand anders te helpen he maar puur voor je eigen gevoel.
Het leed van bedrog is toch niet afhankelijk van de graad van vriendschap die jij met die persoon hebt.
1) Het zijn niet enkel 'mijn' principes die gekwetst worden hé. Het zijn principies die in het overgrote deel van de maatschappij gelden: als je in een relatie bent, is dit de facto een gesloten relatie tenzij anders besproken. Dat is zó normaal dat dit hierover doorgaans niet eens gesproken wordt: ben je in een relatie, dan heb je enkel seks met jou partner, punt. Wanneer hiertegen gezondigd wordt zorgt dit voor énorm leed en doorgaans het stopzetten van de relatie waardoor mensen jaren tijd verliezen in hun leven, jaren aan herinnering die nu een wrange smaak krijgen.
Zoals ik eerder al aanhaalde: wat als de vrouw zwanger wordt? Dat is toch waar relaties doorgaans naartoe evolueren dus de kans is groot dat dit gebeurd. Een kind verdient het niet om in zulke situaties verwikkeld te worden.
Dat hier een voorbeeld aangehaald wordt waarbij alles al 15 jaar alles goed verloopt kan zijn, maar laat ons niet doen alsof dat de standaard is.
2) ik neem actie omdat de pijn die de bedrogen partner ondervind doorgaans enorm groot is. Ik kan niet gewoon aan de zijlijn blijven toekijken wanneer iemand een ander persoon zo veel pijn en verloren tijd bezorgd. En ja op zich manifesteert die pijn zich pas op het moment dat ik de waarheid aan het licht breng, maar ik ga er dan ook wel vanuit dat de waarheid vroeg of laat altijd wel bovenkomt. Dus beter vroeg dan laat.
Misschien dat daar het verschil in onze mening vandaan komt? Ik ga er vanuit dat de waarheid altijd wel bovenkomt en jullie niet? Waardoor jullie vinden dat ik als buitenstaander de relatie verpest terwijl die voor hetzelfde geld altijd stand zou houden?
Verder komt er inderdaad het ongemakkelijke gevoel van mezelf bij waar ik zo snel mogelijk vanaf wil. Waarom zou ik daarmee opgezadeld moeten blijven zitten omdat die vriend zijn broek niet kon aanhouden?
En ook: uw subjectieve ethische principes die je keihard wil afdwingen, waar stopt dat?
Enkel relaties met personen? Of ook zwartwerk, nl. stelen van de maatschappij? Etc.?
Wel zelfde vraag voor jou: waar begint jou ethische grens? Fysiek geweld in een relatie? Waarom, dat zijn toch uw zaken niet? Als de vrouw niet graag in elkaar getimmerd wordt zal ze de relatie wel beëindigen toch ...?
Laat me afsluiten met te zeggen dat het een beetje ironisch is hoe hard jullie afsteken op iemand die bedrog in een relatie zou gaan 'verklikken', alsof DAT de grote schande is. Over het bedrog zelf gaan jullie dan wel zeeer losjes over imo, want 'dat zijn mijn zaken niet'. Is het dan wel jullie zaak dat Hellsdinner of ik anders zouden handelen in die situatie? Dat is ons leven toch, moei u niet ...?
. 
?
