Bedrog in je relaties?

Hoe zit het met bedrog in jouw relaties?

  • Ik ben al bedrogen geweest door een partner.

  • Ik heb een partner al bedrogen.

  • Ik ben al bedrogen + heb al bedrogen.

  • Geen van bovenstaande.


De resultaten zijn alleen zichtbaar na stemmen.
Ik denk niet dat ik dat zou gaan zeggen tegen die partner, zou hem er wel zeker over aanspreken maar is niet aan mij om dat te zeggen.
 
Dus, iemand onlangs nog gaan fietsen?
Ik zeg: Schat gaan we nog eens fietsen dat is lang geleden!
Ze zegt 'OK! We pakken meteen ne trippel!' We gaan aldus achter de schuur. :) Ikke echt blij.

:unsure:

7_types-tandem.jpg

 
Zoals ik eerder al aanhaalde: wat als de vrouw zwanger wordt? Dat is toch waar relaties doorgaans naartoe evolueren dus de kans is groot dat dit gebeurd. Een kind verdient het niet om in zulke situaties verwikkeld te worden.
De jaren '50 hebben gebeld... Ze zoeken je.

2) ik neem actie omdat de pijn die de bedrogen partner ondervind doorgaans enorm groot is. Ik kan niet gewoon aan de zijlijn blijven toekijken wanneer iemand een ander persoon zo veel pijn en verloren tijd bezorgd. En ja op zich manifesteert die pijn zich pas op het moment dat ik de waarheid aan het licht breng, maar ik ga er dan ook wel vanuit dat de waarheid vroeg of laat altijd wel bovenkomt. Dus beter vroeg dan laat.
Jij kan je onvoldoende in de leefwereld van dat koppel verplaatsen om die judgement call te kunnen maken. Dus dan hou je je erbuiten. Je kan je vriend aanraden om het op te biechten en wat je maar wilt maar je kan die beslissing niet voor hem nemen.
Wel zelfde vraag voor jou: waar begint jou ethische grens? Fysiek geweld in een relatie? Waarom, dat zijn toch uw zaken niet? Als de vrouw niet graag in elkaar getimmerd wordt zal ze de relatie wel beëindigen toch ...? :crazy:
Dat is wel van een heel andere orde he. Als je weet dat iemands veiligheid bedreigd is dan neem je actie, onvoorwaardelijk. Of je die persoon nu kent of niet. Doe je dat niet dan laat je, door jouw nalatigheid, een misdrijf doorgaan. Geen vergelijking he.
Laat me afsluiten met te zeggen dat het een beetje ironisch is hoe hard jullie afsteken op iemand die bedrog in een relatie zou gaan 'verklikken', alsof DAT de grote schande is. Over het bedrog zelf gaan jullie dan wel zeeer losjes over imo, want 'dat zijn mijn zaken niet'. Is het dan wel jullie zaak dat Hellsdinner of ik anders zouden handelen in die situatie? Dat is ons leven toch, moei u niet ...? :smile:
Bedriegen doe je niet, laat dat duidelijk zijn. Echter, rechter gaan spelen in iemand anders zijn leven doe je ook niet. Dus veroordeel die vriend die bedrog pleegt en trek je conclusie voor zover het jullie onderlinge relatie betreft, maar moei je er verder niet mee.
 
Laatst bewerkt:
De jaren '50 hebben gebeld... Ze zoeken je.

Ah, is het nu ook al ouderwets om te zeggen dat kinderen er doorgaans onder lijden wanneer hun ouders uit elkaar gaan?
Zelfs al gebeurd dat aimabel wat toch niet meteen de standaard is indien er bedrog bij gemoeid is, heeft het nog steeds een grote impact op het mentale welzijn van kinderen. Laat staan wanneer het uitdraait op een vechtscheiding waarbij kinderen soms zelfs een keuze tussen beide ouders moeten maken.

Jij kan je onvoldoende in de leefwereld van dat koppel verplaatsen om die judgement call te kunnen maken. Dus dan hou je je erbuiten. Je kan je vriend aanraden om het op te biechten en wat je maar wilt maar je kan die beslissing niet voor hem nemen.

Dat is wel van een heel andere orde he. Als je weet dat iemands veiligheid bedreigd is dan neem je actie, onvoorwaardelijk. Of je die persoon nu kent of niet. Doe je dat niet dan laat je, door jouw nalatigheid, een misdrijf doorgaan. Geen vergelijking he.

Bedriegen doe je niet, laat dat duidelijk zijn. Echter, rechter gaan spelen in iemand anders zijn leven doe je ook niet. Dus veroordeel die vriend die bedrog pleegt en trek je conclusie voor zover het jullie onderlinge relatie betreft, maar moei je er verder niet mee.
Ik kan niet met 100% zekerheid weten ofdat de vrouw die bedrogen wordt liever zou hebben dat haar omstaanders haar inlichten of niet.
Ik heb even gezocht maar geen statistieken van gevonden. Mijn buikgevoel zegt dat het overgrote deel van de mensen dit liever wél zou weten, dus daar handel ik naar. En ja in sommige gevallen zou ik misschien een trigger zijn waardoor een relatie breekt die zonder mij zou blijven bestaan hebben. Maar ook in die gevallen ben ik niet in fout. De fout ligt bij de bedrieger. Ik handel naar mijn geweten en met de beste bedoelingen.

Ik speel geen rechter, ik speel agent. Diegene die rechter moet spelen is de vrouw die bedrogen wordt: zij moet beslissen hoe het verder gaat. Maar daarvoor moet ze wel de feiten kennen. Ik ben van mening dat iedereen in zulke situatie verdient die feiten te kennen.

Ik begrijp best dat jij een andere mening hebt. Ik denk dat jouw mening over het algemeen voor meer miserie zorgt dan de mijne, maarja so be it.
We gaan elkaar niet kunnen overtuigen dus ik ga het hier bij laten.
 
Jij kan je onvoldoende in de leefwereld van dat koppel verplaatsen om die judgement call te kunnen maken. Dus dan hou je je erbuiten. Je kan je vriend aanraden om het op te biechten en wat je maar wilt maar je kan die beslissing niet voor hem nemen.
Je verwart hier toch wel twee dingen. Je vriend dwingen om iets op te biechten en zelf het slachtoffer waarschuwen zijn twee aparte zaken. Uiteraard kan je je vriend niet dwingen tot iets maar zelf gewoon iemand feiten geven die relevant zijn voor hen is iets compleet anders.
 
Je verwart hier toch wel twee dingen. Je vriend dwingen om iets op te biechten en zelf het slachtoffer waarschuwen zijn twee aparte zaken. Uiteraard kan je je vriend niet dwingen tot iets maar zelf gewoon iemand feiten geven die relevant zijn voor hen is iets compleet anders.
Dat vind ik dan weer een vreemde. Ik zou de vriend 'dwingen' het zelf op te biechten (dwingen = laat hem weten dat hij +/- 1 week heeft om het zelf te vertellen, anders doe ik het) omdat ik er vanuit ga dat het voor hen beiden beter is als de vriend het zelf opbiecht. Maar als dat na 1 week nog steeds niet gebeurd is dan doe ik het want het kan ook niet de bedoeling zijn dat hij dit op de lange baan schuift met allerhande excuses á la 'het was niet het goede moment'.
 
omdat ik er vanuit ga dat het voor hen beiden beter is als de vriend het zelf opbiecht
En waarom acht je jezelf zo belangrijk dat je iemand een beperking in tijd gaat opleggen? Als je het dan toch zo belangrijk vindt dat de partner het weet, ga er gewoon langs en vertel het even.
 
En waarom acht je jezelf zo belangrijk dat je iemand een beperking in tijd gaat opleggen? Als je het dan toch zo belangrijk vindt dat de partner het weet, ga er gewoon langs en vertel het even.
Waarom die beperking in tijd lijkt mij toch voldoende uitgelegd in mijn post hierboven.
Maarja als je al mijn eerdere posts waarin ik uitleg waarom ik actie zou ondernemen gewoon negeert en er vanuit ga dat ik dit doe om mezelf belangrijk te voelen, tja dan is het hopeloos.
 
Dat vind ik dan weer een vreemde. Ik zou de vriend 'dwingen' het zelf op te biechten (dwingen = laat hem weten dat hij +/- 1 week heeft om het zelf te vertellen, anders doe ik het) omdat ik er vanuit ga dat het voor hen beiden beter is als de vriend het zelf opbiecht. Maar als dat na 1 week nog steeds niet gebeurd is dan doe ik het want het kan ook niet de bedoeling zijn dat hij dit op de lange baan schuift met allerhande excuses á la 'het was niet het goede moment'.
The audacity van mensen hier is wel zorgwekkend
 
Ik vind de arrogantie en morele superioriteit hier toch vooral in het 'niet vertellen'-groepje zitten.

Als je gewoon feiten vertelt zonder daar verdere raad of waardeoordelen aan te koppelen, speel je op geen enkele manier rechter in iemands relatie. Want wat die ander met die feiten doet, beslist die nog altijd 100% zelf.

Als je de intentie hebt om dat te doen, getuigt het net van respect voor de ander om dat vooraf kenbaar te maken en die ander de kans te geven dat voor te zijn.

Als je partner dingen niet mag weten dan doe je die niet in bijzijn van derden. Doe je dat toch, is het slim om vooraf af te toetsen hoe die waarnemer er tegenover staat. Maar als je kiest het in de openbaarheid te doen, je iets doet dat je partner niet mag weten, dan weet je wat het risico is van dat gedrag te stellen. Verwachten van een ander om over dingen te zwijgen, is net wat getuigt van geen rekening houden met je vrienden en hoe die zich daarbij voelen.

Dat wil niet zeggen dat je het vertellen moet als je dat niet wil. Maar je gaat op geen enkele manier in de fout door dat wel te doen.

Beslissen waarbij iemand anders zich ok moet voelen, is getuigen van een gevoel van morele superioriteit en rechter spelen in iemand anders zijn leven. Gewoon de waarheid vertellen is dat niet.
 
Ik vind de arrogantie en morele superioriteit hier toch vooral in het 'niet vertellen'-groepje zitten.

Als je gewoon feiten vertelt zonder daar verdere raad of waardeoordelen aan te koppelen, speel je op geen enkele manier rechter in iemands relatie. Want wat die ander met die feiten doet, beslist die nog altijd 100% zelf.

Als je de intentie hebt om dat te doen, getuigt het net van respect voor de ander om dat vooraf kenbaar te maken en die ander de kans te geven dat voor te zijn.

Als je partner dingen niet mag weten dan doe je die niet in bijzijn van derden. Doe je dat toch, is het slim om vooraf af te toetsen hoe die waarnemer er tegenover staat. Maar als je kiest het in de openbaarheid te doen, je iets doet dat je partner niet mag weten, dan weet je wat het risico is van dat gedrag te stellen. Verwachten van een ander om over dingen te zwijgen, is net wat getuigt van geen rekening houden met je vrienden en hoe die zich daarbij voelen.

Dat wil niet zeggen dat je het vertellen moet als je dat niet wil. Maar je gaat op geen enkele manier in de fout door dat wel te doen.

Beslissen waarbij iemand anders zich ok moet voelen, is getuigen van een gevoel van morele superioriteit en rechter spelen in iemand anders zijn leven. Gewoon de waarheid vertellen is dat niet.
Relaties zijn complex en spelen tussen twee personen, vaak kennen buitenstaanders (of zelfs betrokkenen) mekaars diepe gevoelens niet volledig. Omwille van die complexiteit is terughoudendheid (als buitenstaander) in zoiets toch niet per sé verkeerd. Dat is eerder respectvol en zeker niet moreel superieur.

Er is een groot verschil tussen je niet moeien en verzwijgen he.

Wat mij stoort is de arbitraire redenering van bvb. @Wallfish

> Bedrog > vriend krijgt 1 week om op te biechten > anders zeg ik het

Zoiets vind ik moreel superieur en rechter spelen in iemand anders leven.

Dat betekent niet dat ik me geen situaties kan voorstellen waarbij je de partner van die vriend gaat inlichten. Ik hoop echter dat de meesten hier zoiets pas doen na een serieuze afweging of het wel gepast is. En niet omdat de deadline van een week is overschreden.
 
Laatst bewerkt:
Maar je vraagt de ander toch al om rechter te spelen zodra je beslist dat die ander die info krijgt? Alleen heb je er minder last van als die jouw kant kiest.
 
Laatst bewerkt:
Mja, kende de dude even goed als de vrouw?
Hebben ze kinderen en een huis?
Net samen?
Zit er al langer een haar in de boter?

Er speelt nog zoveel mee, maar over het algemeen nie moeien en die dude uit uw vriendenkring houden. Mensen die cheaten deugen doorgaans niet.

Ale zot, ff een huwelijk opblazen en die kinderen met al die miserie zetten omdat ge beter wilt slapen. Helemaal koekoek.
 
Mja, kende de dude even goed als de vrouw?
Hebben ze kinderen en een huis?
Net samen?
Zit er al langer een haar in de boter?

Er speelt nog zoveel mee, maar over het algemeen nie moeien en die dude uit uw vriendenkring houden. Mensen die cheaten deugen doorgaans niet.

Ale zot, ff een huwelijk opblazen en die kinderen met al die miserie zetten omdat ge beter wilt slapen. Helemaal koekoek.
Het hele punt is hier toch dat op deze manier beide partners met de volledige informatie kunnen beslissen wat met de relatie te doen, in plaats van dat één kant even beslist dat te verzwijgen "voor de kinderen". Allezja, zo blijven we in cirkels gaan natuurlijk, maar misschien moest "de dude" eerst aan de kinderen denken ook.
 
Toch een vreemde redenering? Is het niet eerder:
Dat is een andere POV dan, niet?. Als jij zelf wilt vreemdgaan moet je achteraf nie komen janken ofc.

Ik werkte vroeger in de podiumbouw, lange dagen en dikwijls paar dagen van huis weg. Mijn kameraden en collega's gingen dikwijls vreemd op zo'n momenten.
Fast forward paar jaar later, allemaal gescheiden.
 
Doet me denken aan 1 van die gasten.
Op de 10j tijd was die paar keer uiteen gegaan met zijn vrouw, telkens een dag of 2-3. Dan kwam die altijd wa escortes poepe bij ons.

Een ex van mij heeft mij ook zo eens een weekend liggen gehad. Vrijdag bericht dat ze single was, zaterdag gepoept, zondag bericht dat ze terug samen zijn. Ben er nogaltijd van overtuigd da die dude een cuck was.
 
Holy fuck, dat ge zelfs overweegt om een goeie kameraad te gaan verraden. Inderdaad, gevalletje who needs enemies.

Ge hebt u niet te moeien in de interne keuken van kameraden. Dat ge er is mee praat en advies geeft, sure. Maar onder druk zetten? Waardeloze kameraad zijt ge dan, ik zou alle contact met u verbreken en een aantal keer uw banden plat steken.
 
Holy fuck, dat ge zelfs overweegt om een goeie kameraad te gaan verraden. Inderdaad, gevalletje who needs enemies.

Ge hebt u niet te moeien in de interne keuken van kameraden. Dat ge er is mee praat en advies geeft, sure. Maar onder druk zetten? Waardeloze kameraad zijt ge dan, ik zou alle contact met u verbreken en een aantal keer uw banden plat steken.
Lijkt me dat het soort mensen voor wie dit een probleem is ook het soort mensen is dat banden zou plat steken :p
 
Terug
Bovenaan