Bedrog in je relaties?

[Sloan]

Goh, neuzen nu niet maar als die van mij vraagt of ze es de berichten mag zien van een vrouw/collega/vriendin/.... whatever waar ik veel contact mee heb en ze voelt haar daar niet mee op haar gemak dan doe ik dat ook gewoon, hoor (en omgekeerd ook).

Al gedaan?

Wij hebben daar na 2j, zelfs nog nooit aan gedacht.

 

[kay-gell]

Al gedaan?

Wij hebben daar na 2j, zelfs nog nooit aan gedacht.

Heb dat zeker al gedaan.
Het zal misschien ewa met 't verleden te maken hebben ook.
Nu niet dat ik dat elke week doe maar dat is al es voorgevallen ja.
Was ook niks speciaal te zien en dan is da vergeten.

 

[Avondland]

Mijn instinct is 'ja, dan is het ineens gedaan' maar ik durf dit niet met 100% zekerheid te zeggen. Ik zie mijn partner doodgraag. Wij komen goed overeen, communiceren ook redelijk goed en zou ik een relatie van bijna 20 jaar weggooien door 1 foutje?
Toch weet ik niet zeker of het beschadigde vertrouwen herstelbaar zou zijn. Ik zou er in iedergeval kapot van zijn. Hij is namelijk niet enkel mijn levenspartner, maar ook mijn beste vriend.

Op een levenslange relatie komt je relatie daar toch zelden volledig ongeschonden uit, denk ik. Het kan, maar in de praktijk komen er wel eens krasjes op die glans en dan is het samen werken om dat draaglijk te houden. Dat is het cliché "rugzakje" waar men over spreekt. Mensen blijven mensen en maken fouten. Meestal zijn dat gelukkig kleine zaken waar je mee kan leven maar af en toe gebeurt het wel dat er zaken gebeuren die moeilijker te slikken zijn. Een vertrouwensbreuk heb je ook in verschillende gradaties. Dat gaat niet enkel over bedrog in de liefde, maar ook over ongeoorloofde uitgaven of het niet opvolgen van bepaalde afspraken. Soms gaat het ook om een opstapeling van kleine frustraties die zodanig groot worden dat het helemaal ontploft. Of de komst van een kind dat een heel huishouden op stelten zet, waarbij de vrouw volgens het traditionele rollenpatroon toch véél meer op haar bord krijgt dan de man.

Om maar te zeggen: een relatie vanzelfsprekend beschouwen en perfect op elkaar afgestemd zijn is een droomsituatie, maar in de praktijk is het soms wel hard werken. Op de moeilijkste momenten vind ik dat een relatie soms té veel moeite kost en dat ik - op dat specifieke moment - single mensen benijd omdat zij niet al die moeite moeten doen. Dat gevoel ebt weg als het terug oké zit en dan is het wel terug lovey-dovey en vind ik een relatie helemaal plezant.

 

[Z3r0]

Ook wel jammer dat voor mannen open relatie precies een free fuck betekent.

Ah jij gaat ervoor betalen?

Of verwar je Polyamorie met een open relatie?

 

[anonymousMF]

Mensen dat dan zeggen nadat ze bedrogen zijn "10 jaar van mijn leven weggegooid!" dat snap ik dus ook niet. 1. Het is niet omdat er nu iets gebeurt dat er 10 jaar is weggegooid het verleden veranderd helemaal niet, alsof uw leven bestaat uit het opbouwen van eer en dat al die opgebouwde eer is weggegooid ofzoiets tis echt absurd. En 2. Ge kunt toch gewoon iets anders doen met uw leven kansen en vrouwen genoeg hoor, en zeker beter ook die niet bedriegen.

Voor een beginnende relatie oke, maar als je decade(s) samen bent, getrouwd met de belofte om er altijd voor elkaar te zijn, kinderen hebt, dan is het toch weldegelijk een grote impact om uiteen te gaan.

Je 'investeert' gigantisch veel tijd en geld onder de assumptie dat de andere zich aan de belofte gaat houden. Dus dan kan je je zeker bedrogen voelen moest die er zo lichtzinnig mee omspringen. Bij het uiteengaan moet je bijvoorbeeld je huis verkopen, verlies je jaren aan spaargeld, etc.

Voor mij impliceert die belofte dat je blijft proberen en niet zomaar opgeeft na een mindere periode. Ook al lijkt het op dat moment (of zelfs later zo) dat dat een opoffering van je vraagt en het 'op een ander' beter zou zijn. Wat is het punt van de belofte anders ? Dan kan je beter beloven 'zolang het leuk blijft blijf ik bij jou' in plaats van 'Ik wil je man zijn en ik beloof je trouw te blijven in goede en kwade dagen, in armoede en rijkdom, in ziekte en gezondheid.'.

Nu het 'bedriegen' zelf vind ik ook minder belangrijk dan het stoppen met proberen of lichtzinning opgeven van je relatie nadat een trouwbelofte of equivalente belofte is gedaan. Dat eerste kan een spur of the moment foutje zijn, dat tweede is het breken van de belangrijkste belofte van je leven. Nadat ik de belofte heb gedaan ga ik er ook 100% voor wat betekend dat bijvoorbeeld al onze bezittingen echt samen zijn, ik bereid zou zijn naar de andere kant van de wereld te verhuizen voor de relatie moest dat nodig zijn, enzovoort.

 

[Sloan]

Ah jij gaat ervoor betalen?

Of verwar je Polyamorie met een open relatie?

Ik had iemand gequote, maar de mods hebben het onhandig verwijderd.

Vrouwen worden sneller benaderd door mannen 'op missie' vanaf dat ze weten dat ze een open relatie hebben, en meestal met een stuk minder beleefdheid omdat ze ervan uitgaan dat de vrouw gewoon met iedereen in bed wilt duiken.
Ze denken er maw niet over na dat er wel degelijk een match moet zijn.

 

[Z3r0]

Heb dat zeker al gedaan.
Het zal misschien ewa met 't verleden te maken hebben ook.
Nu niet dat ik dat elke week doe maar dat is al es voorgevallen ja.
Was ook niks speciaal te zien en dan is da vergeten.

Als ze de berichten tussen ons maar niet te zien krijgt

 

[Five-seveN]

Voor een beginnende relatie oke, maar als je decade(s) samen bent, getrouwd met de belofte om er altijd voor elkaar te zijn, kinderen hebt, dan is het toch weldegelijk een grote impact om uiteen te gaan.

Je 'investeert' gigantisch veel tijd en geld onder de assumptie dat de andere zich aan de belofte gaat houden. Dus dan kan je je zeker bedrogen voelen moest die er zo lichtzinnig mee omspringen. Bij het uiteengaan moet je bijvoorbeeld je huis verkopen, verlies je jaren aan spaargeld, etc.

Voor mij impliceert die belofte dat je blijft proberen en niet zomaar opgeeft na een mindere periode. Ook al lijkt het op dat moment (of zelfs later zo) dat dat een opoffering van je vraagt en het 'op een ander' beter zou zijn. Wat is het punt van de belofte anders ? Dan kan je beter beloven 'zolang het leuk blijft blijf ik bij jou' in plaats van 'Ik wil je man zijn en ik beloof je trouw te blijven in goede en kwade dagen, in armoede en rijkdom, in ziekte en gezondheid.'.

Nu het 'bedriegen' zelf vind ik ook minder belangrijk dan het stoppen met proberen of lichtzinning opgeven van je relatie nadat een trouwbelofte of equivalente belofte is gedaan. Dat eerste kan een spur of the moment foutje zijn, dat tweede is het breken van de belangrijkste belofte van je leven. Nadat ik de belofte heb gedaan ga ik er ook 100% voor wat betekend dat bijvoorbeeld al onze bezittingen echt samen zijn, ik bereid zou zijn naar de andere kant van de wereld te verhuizen voor de relatie moest dat nodig zijn, enzovoort.

De persoon waar je mee trouwt is de persoon waar je mee trouwt, een belofte laten doen veranderd daar weinig of niks aan. Ik heb ook ooit mensen in een relatie vanalles laten beloven, zo precies alsof “ik ben niet zeker of ik met u wil samen zijn maar als je dit en dat belooft dan is het ok” … stelt gewoon niks voor en heb ik zeer wrange gevoelens aan over gehouden. Huidige vriendin heb ik 10 jaar en ik heb nog nooit gevraagd eender wat plechtig te beloven. En als we trouwen dan zie ik dat als papierwerk en feest en niet als een plechtige belofte en verbintenis. Maar iedereen is daar anders in. Mensen veranderen trouwens. Beloven dat je binnen 10 jaar nog altijd hetzelfde in het leven zal staan als nu dat kan gewoon niet dus ik neem dat ook niet op als iets waar ik een enorm gewicht in leg en enorm veel van laat afhangen. Als ze bedrog is dan ben je spaargeld kwijt ja omdat het huis moet verkocht worden, maar jij koos om met haar samen te zijn en dat huis te kopen dus het was ook uw risico imo dus als het fout loopt is dit gewoon het risico dat erbij hoorde. Maar ik respecteer andere meningen.

 

[RidderBauknecht]

En als we trouwen dan zie ik dat als papierwerk en feest en niet als een plechtige belofte en verbintenis. Maar iedereen is daar anders in. Mensen veranderen trouwens. Beloven dat je binnen 10 jaar nog altijd hetzelfde in het leven zal staan als nu dat kan gewoon niet dus ik neem dat ook niet op als iets waar ik een enorm gewicht in leg en enorm veel van laat afhangen.

Ik denk dat iedereen wel weet dat het absoluut niet gegarandeerd is dat je voor de rest van je leven gaat samen blijven als je trouwt. En iedereen weet ook wel dat mensen kunnen veranderen. Ik zie die belofte bij een langdurige relatie of bij trouwen dus niet als 'ik blijf voor altijd bij je, ongeacht wat' maar eerder als een 'ik ga het niet zomaar opgeven en ik ben van plan om mijn leven met je te spenderen en ik ga je nooit moedwillig kwetsen'.

Enfin ja, men noemt zoiets niet voor niets een 'levenspartner'. Je plant samen je toekomst, je koopt samen dingen, je maakt herinneringen, gezamenlijke vrienden, deelt je intiemste momenten, kent elkaars diepste geheimen, ... Al die dingen vereisen een diep vertrouwen in elkaar, en als je dan plotseling hoort of ziet dat dat vertrouwen gebroken wordt (door bedrog dus) dan is het toch heel normaal dat mensen kwaad zijn, of drama maken?

Enfin, goed voor jou dat jij dat dan blijkbaar niet zou doen, maar dat wil wel niet zeggen dat mensen die anders zouden reageren verkeerd in een relatie (of zelfs in het leven) staan.

 

[Sylverscythe]

De persoon waar je mee trouwt is de persoon waar je mee trouwt, een belofte laten doen veranderd daar weinig of niks aan. Ik heb ook ooit mensen in een relatie vanalles laten beloven, zo precies alsof “ik ben niet zeker of ik met u wil samen zijn maar als je dit en dat belooft dan is het ok” … stelt gewoon niks voor en heb ik zeer wrange gevoelens aan over gehouden. Huidige vriendin heb ik 10 jaar en ik heb nog nooit gevraagd eender wat plechtig te beloven. En als we trouwen dan zie ik dat als papierwerk en feest en niet als een plechtige belofte en verbintenis. Maar iedereen is daar anders in. Mensen veranderen trouwens. Beloven dat je binnen 10 jaar nog altijd hetzelfde in het leven zal staan als nu dat kan gewoon niet dus ik neem dat ook niet op als iets waar ik een enorm gewicht in leg en enorm veel van laat afhangen. Als ze bedrog is dan ben je spaargeld kwijt ja omdat het huis moet verkocht worden, maar jij koos om met haar samen te zijn en dat huis te kopen dus het was ook uw risico imo dus als het fout loopt is dit gewoon het risico dat erbij hoorde. Maar ik respecteer andere meningen.

Ik vind dat je vanuit je eigen standpunt het idee achter een huwelijk nogal kapotrelativeert of negatief voorstelt. Het was, en voor sommige mensen is, een pak meer dan papierwerk en feest lijkt me. Je hebt ook gewoon mensen die het voor het idee achter het huwelijk doen, en het feest zo laten hé. Ik vind dat je het nogal in extremen voorstelt alsof het ofwel leven zoals jou is, met een voor mij nogal vreemde gelatenheid omtrent je relatie, ofwel leven in een soort van hypocriete, stugge constructie die niet houdbaar is.

 

[Five-seveN]

Ik vind dat je vanuit je eigen standpunt het idee achter een huwelijk nogal kapotrelativeert of negatief voorstelt. Het was, en voor sommige mensen is, een pak meer dan papierwerk en feest lijkt me. Je hebt ook gewoon mensen die het voor het idee achter het huwelijk doen, en het feest zo laten hé. Ik vind dat je het nogal in extremen voorstelt alsof het ofwel leven zoals jou is, met een voor mij nogal vreemde gelatenheid omtrent je relatie, ofwel leven in een soort van hypocriete, stugge constructie die niet houdbaar is.

Hetgeen mijn standpunt is is dat mensen soms te zwaar aan bedrog tillen, zie hogere reacties van mij. Als hun verweer dan is “ge zou voor minder een mental breakdown krijgen en compleet flippen als iemand u iets plechtig belooft je vervolgens heel uw leven opgeeft en die persoon die belofte dan niet nakomt en al die jaren weggegooid zijn!!” dan is dat imo een zwak verweer ja. Niet iedereen dat trouwt “voor de liefde” gaat zijn partner voor de rest van zijn leven zoveel mogelijk demoniseren nadat die bedrogen is geweest. Maar er zijn wel veel mensen waar dat zo wel is. En ik heb het enkel over hun.

 

[Sylverscythe]

Hetgeen mijn standpunt is is dat mensen soms te zwaar aan bedrog tillen, zie hogere reacties van mij. Als hun verweer dan is “ge zou voor minder een mental breakdown krijgen en compleet flippen als iemand u iets plechtig belooft je vervolgens heel uw leven opgeeft en die persoon die belofte dan niet nakomt al die jaren weggegooid worden!!” dan is dat imo een zwak verweer ja. Niet iedereen dat trouwt “voor de liefde” gaat zijn partner voor de rest van zijn leven zoveel mogelijk demoniseren als die bedrogen is geweest en zich voelen alsof het diepste van zijn eer gekrenkt is. Maar er zijn wel veel mensen waar dat zo wel is. En ik heb het enkel over hun.

Ik vermoed dat mensen die zwaar tillen aan bedrog dan ook wel de mensen zijn die getrouwd zijn voor de liefde en dat ook dachten van hun partner hé? Het zijn echt niet allemaal mensen die plots leven als een soort aanhangsel van hun partner die zwaar tillen aan bedrog, dat bedoel ik dus met het nogal extreem voorstellen. Je kan ook gewoon een normale, gezonde relatie hebben tussen twee mensen die elk een individu blijven. Maar praktisch in onze maatschappij gaat dat meestal wel gepaard met gemeenschappelijke eigendom en vooral kinderen, dan is het toch logisch dat mensen zwaar tillen aan bedrog?

Allez mensen die weten dat de ander eigenlijk het niet zo hard meent, maar dan wel trouwen/een heel leven met zo iemand opbouwen, ik vermoed dat dit nu niet echt de standaard is.

 

[anonymousMF]

De persoon waar je mee trouwt is de persoon waar je mee trouwt, een belofte laten doen veranderd daar weinig of niks aan. Ik heb ook ooit mensen in een relatie vanalles laten beloven, zo precies alsof “ik ben niet zeker of ik met u wil samen zijn maar als je dit en dat belooft dan is het ok” … stelt gewoon niks voor en heb ik zeer wrange gevoelens aan over gehouden. Huidige vriendin heb ik 10 jaar en ik heb nog nooit gevraagd eender wat plechtig te beloven. En als we trouwen dan zie ik dat als papierwerk en feest en niet als een plechtige belofte en verbintenis. Maar iedereen is daar anders in. Mensen veranderen trouwens. Beloven dat je binnen 10 jaar nog altijd hetzelfde in het leven zal staan als nu dat kan gewoon niet dus ik neem dat ook niet op als iets waar ik een enorm gewicht in leg en enorm veel van laat afhangen. Als ze bedrog is dan ben je spaargeld kwijt ja omdat het huis moet verkocht worden, maar jij koos om met haar samen te zijn en dat huis te kopen dus het was ook uw risico imo dus als het fout loopt is dit gewoon het risico dat erbij hoorde. Maar ik respecteer andere meningen.

Het punt van de belofte is dat je beloofd dat ook binnen 10 jaar je gaat gaan voor de relatie. Dat kan toch perfect ? Dan beloof je nog niet dat je helemaal niet gaat veranderen.

Net zoals als je een kind krijgt je ook niet 10 jaar later gaat beslissen die te dumpen ook al sta je 'anders in het leven'. En als je dat dan wel doet dan ben je een klootzak.

En in beide gevallen zijn er extreme cases waarbij de andere gewelddadig word of je besteelt of ... Dus in die extreme gevallen ben ik het eens dat je je belofte kunt breken. Maar je vrouw dumpen omdat de collega op het werk leuker lijkt, dat valt bij mij onder de belofte breken.

 

[Splitr]

? Dan heb je ze toch wel bedrogen?

nenee dat was voor mijn huidige relatie

 

[Five-seveN]

Het punt van de belofte is dat je beloofd dat ook binnen 10 jaar je gaat gaan voor de relatie. Dat kan toch perfect ? Dan beloof je nog niet dat je helemaal niet gaat veranderen.

Net zoals als je een kind krijgt je ook niet 10 jaar later gaat beslissen die te dumpen ook al sta je 'anders in het leven'. En als je dat dan wel doet dan ben je een klootzak.

Ik zie de man worden van iemand niet als een zelfde soort jarenlange verplichting als de vader worden van een kind. Dat is een totaal andere categorie.

Een kind laat je niet achter. Een vrouw is een volwassen persoon waarom zou je daar aan moeten vasthouden juist om wille van een belofte 10 jaar geleden. Als je die in dezelfde categorie van klootzak zet dan ben je toch wel in de serieuze minderheid hoor.

Dat is wat ik bedoel, bedrog wordt voor sommigen echt een paar maten te zwaar aan getild. Als je bedrog en huwelijk eindigen al gelijk gaat stellen met uw kind na 10 jaar dumpen dan moet je imo je morele weegschaal wel eens serieus gaan bijregelen.

 

[anonymousMF]

Ik zie de man worden van iemand niet als een zelfde soort jarenlange verplichting als de vader worden van een kind. Dat is een totaal andere categorie.

Een kind laat je niet achter. Een vrouw is een volwassen persoon waarom zou je daar aan moeten vasthouden juist om wille van een belofte 10 jaar geleden. Als je die in dezelfde categorie van klootzak zet dan ben je toch wel in de serieuze minderheid hoor.

Dat is wat ik bedoel, bedrog wordt voor sommigen echt een paar maten te zwaar aan getild. Als je bedrog en huwelijk eindigen al gelijk gaat stellen met uw kind na 10 jaar dumpen dan moet je imo je morele weegschaal wel eens serieus gaan bijregelen.

Mijn punt is als je wel zo een commitment binnen 10 jaar kunnen doen naar je kind toe, waarom zou dat dan onmogelijk zijn naar je vrouw toe.

Dat jij dat niet wilt doen fine, maar dat maakt het nog niet belachelijk of onmogelijk. Minderheid dat er zo naar kijkt weet ik ook nog niet, het is de basis van de katholieke religie bijvoorbeeld.

Ben blij dat ik iemand heb ontmoet waar ik dat dus wel mee kan doen. Laat me toe meer als 10 jaar vooruit te plannen. Zekerheden zijn er uiteraard nooit maar we hebben veel gesprekken gehad waarbij ons beiden approach dus niet die van jou is (we kunnen toch niet weten wat binnen 10 jaar komt), maar eerder zoals bij een kind (je maakt een keuze en staat bij die keuze).

Bij haar hangt er ook nog een traditioneel en religie aspect aanvast. Haar ouders en zussen zouden een scheiding ook maar heel moeilijk begrijpen.

Jou approach zou voor mij een afknapper zijn, ik hoop dat je daar ook eerlijk in bent naar je partners toe.

 

[Zubrowka]

Jou approach zou voor mij een afknapper zijn, ik hoop dat je daar ook eerlijk in bent naar je partners toe.

double afknapper.

 

[Tijdloos]

Een dikke week geleden terug gekomen van vakantie met een deel vrienden, waaronder een koppel.
Zijn al 4 jaar samen, nu kom ik gisteren bij die man thuis. Lang verhaal kort, zijn vriendin ging "met vriendinnen" iets doen in een bepaalde stad, maar die vriendinnen bleken gewoon in de Ardennen te zitten en hadden dit ook op hun Instagram story gezet.

Die vrouw was dus gewoon met een vent op restaurant geweest en samen op hotel blijven slapen.

4 jaar, weg, poef. Had het echt niet zien komen, zeker niet van haar.

Nummertje 5 dit jaar waar de vriendin haar lief gaat bedriegen...je zou voor minder niet meer willen daten

*toevoeging: Nee geen vrouwenhaat, ik hoor (toevallig) gewoon exponentieel meer verhalen van vrouwen die hun man bedriegen dan andersom

 

[Waelvis]

Een dikke week geleden terug gekomen van vakantie met een deel vrienden, waaronder een koppel.
Zijn al 4 jaar samen, nu kom ik gisteren bij die man thuis. Lang verhaal kort, zijn vriendin ging "met vriendinnen" iets doen in een bepaalde stad, maar die vriendinnen bleken gewoon in de Ardennen te zitten en hadden dit ook op hun Instagram story gezet.

Die vrouw was dus gewoon met een vent op restaurant geweest en samen op hotel blijven slapen.

4 jaar, weg, poef. Had het echt niet zien komen, zeker niet van haar.

Nummertje 5 dit jaar waar de vriendin haar lief gaat bedriegen...je zou voor minder niet meer willen daten

*toevoeging: Nee geen vrouwenhaat, ik hoor (toevallig) gewoon exponentieel meer verhalen van vrouwen die hun man bedriegen dan andersom

Vandaag ook zo iets te horen gekregen.

Koppel van denk ik ongeveer 40j getrouwd.
Zij heeft (vermoedelijk al 2j) een affaire met een van zijn beste kameraden.

Dit ook terwijl die andere vent zijn vrouw zwaar ziek was (is paar maand geleden gestorven) en die 4 af en toe samen op weekend gingen.

 

[Hellsdinner]

Ik vraag mij dan altijd af hoe ze daar achter komen. Ben ik gewoon te goedgelovig dat ik gewoon altijd geloof wat mijn vriendin zegt?
Stel dat ik twijfels heb over waar ze is en met wie, hoe zou ik daar in godsnaam zelfs achter komen waar ze echt is?