Bart De Pauw

[Squealer]

Je gaat nogal sterk uit van het juridische aspect.

...? Klopt... Ondanks de emotionele lading in dit topic, mag dat?

Ivm de discussie ivm openbaar maken berichten.

Lijkt me een evidentie dat wie dag in dag uit te horen krijgt "aandachtshoer" haar eigen berichten publiek mag maken. Het is nogal moeilijk je te verdedigen als je de initiële aanval niet mag openbaar maken.

Is dat werkelijk "een evidentie"? En verdedigen gebeurt in principe in de rechtzaal. Als er sprake is van laster en eerroof owv berichten aan jouw adres, dan ga je daarmee naar de rechtbank. Maak je die openbaar, ben jij even schuldig aan schending van de privacy (en/of belaging/elektronische overlast/laster/eerroof) (-volgens mij-). Net zo min je bij een geval van verkeersagressie als slachtoffer ook niet zomaar de beelden met gezicht & nummerplaat herkenbaar openbaar mag zetten. Ook niet onder het mom van "Wie met vuur speelt, kan zijn vingers verbranden."

Maar ik ben geen jurist of ik zou de vraag naar de juridische grond v.w.b. de berichten in de docu niet stellen.

Ivm relaties op het werk. Elk bedrijf waar ik gewerkt heb, zijn er al strenge regels geweest (ofwel verboden tussen mgr en ondergeschikte, ofwel verboden tussen team leden of gewoon verbosen altogether). Of die nu juridisch waterdicht zijn of niet, is irrelevant (ik denk niet dat een Pfizer met 100k werknemers alles zal verbieden als man in site A werkt en vrouw in site B - maar vanaf er een machtsrelatie is, gaan de meeste toch wel tight worden). Het bewijst dat de meeste mensen er problemen inzien en de shitstorm willen buiten houden.

Ja ok, maar je bent je argument nu aan het afzwakken. Met ondergeschikten maakt dat de zaken uiteraard complexer en is het risico op machtsmisbruik, ook onbedoeld maar dusdanig geïnterpreteerd, vanzelfsprekend groter. In voorgaande berichten staat echter geen organigram gepost... Toch denk ik dat er zelfs dan geen expliciet "verbod" mag zijn zoals jij het eerst omschreef.

Ik zeg ook nergens dat gaan eten met vrouwelijke collega's verboden is.

=>

Je mag toch perfect met een vrouwelijke collega iets gaan eten?

In veel bedrijven is dat expliciet verboden voor evidente redenen.

 

[CaseBlue]

Ik moet zeggen, het leven is wel relatief stressloos als je geen debiele farcen uithaalt.

Van mij mogen ze perfect al mijn berichten publiceren die ik ooit gestuurd heb. Er zal hier en daar wel wat genante shit tussen zitten. En ja, ik heb ook achter vrouwen gezeten en afgewezen geweest. En ja ik kijk porno. En ja ik heb in WhatsApp groepen debiele shit gepost. Maar niks van het caliber dat niet op te lossen is met "et alors" en "doet niet iedereen dat". Het zou redelijk probleemloos in de ruis van de dag verdwijnen.

Bij bdp blijkbaar niet. Dat zal zijn reden hebben.... think about that.

Idem

Ja, ik heb ook wat domme zaken soms gestuurd. Maar nooit of ten nimmer iemand persoonlijk aangevallen of aangedrongen of zo passief aggressief als ik daar gelezen heb in die berichten.

Dat is echt iets anders dan een debiele of vunzige meme die je keer onder de boys stuurt.

 

[Avi]

Daarnaast gebeurde het nooit tegelijk maar was het altijd in periodes met dezelfde vrouw.

Dit wordt toch letterlijk ontkracht in de docu?

Er zit een getuigenis in waaruit blijkt dat BDP tegelijkertijd met meer dan één stagiaire of werknemer bij Koen Troef contacten onderhield.

 

[MrKend54l]

Dit wordt toch letterlijk ontkracht in de docu?

Er zit een getuigenis in waaruit blijkt dat BDP tegelijkertijd met meer dan één stagiaire of werknemer bij Koen Troef contacten onderhield.

Nee dat klopt.
Ik focuste mij te veel op de periodes van de hoofdrolspelers.

 

[Wilcao]

De eerste aflevering gezien van die documentaire en hoe pijnlijk is dit zeg. Heeft niks te maken met onhandig flirten, maar is gewoon manipulatief tot en met. Echt walgelijk.

 

[JPV]

Is dat werkelijk "een evidentie"? En verdedigen gebeurt in principe in de rechtzaal. Als er sprake is van laster en eerroof owv berichten aan jouw adres, dan ga je daarmee naar de rechtbank. Maak je die openbaar, ben jij even schuldig aan schending van de privacy (en/of belaging/elektronische overlast/laster/eerroof) (-volgens mij-). Net zo min je bij een geval van verkeersagressie als slachtoffer ook niet zomaar de beelden met gezicht & nummerplaat herkenbaar openbaar mag zetten. Ook niet onder het mom van "Wie met vuur speelt, kan zijn vingers verbranden."

Maar ik ben geen jurist of ik zou de vraag naar de juridische grond v.w.b. de berichten in de docu niet stellen.

Ja ok, maar je bent je argument nu aan het afzwakken. Met ondergeschikten maakt dat de zaken uiteraard complexer en is het risico op machtsmisbruik, ook onbedoeld maar dusdanig geïnterpreteerd, vanzelfsprekend groter. In voorgaande berichten staat echter geen organigram gepost... Toch denk ik dat er zelfs dan geen expliciet "verbod" mag zijn zoals jij het eerst omschreef.

....
(andere post)
...
Mijn interpretatie van de wet is anders (waar ook mijn vraag uit ontstond), nl dat zolang een van de partijen die deelneemt aan het gesprek zijn toestemming geeft, de berichten opneembaar zijn. Ze openbaar maken, is nog iets anders. Of worden die zaken, eens ze in een rechtzaak aangewend worden, per definitie publiek domein? M.a.w. alle vuile was die in een gerechtelijk dossier belandt (-nog niet eens in een vonnis-), mag openbaar gemaakt worden? Het is daar dat mijn wenkbrauwen wat van fronsen.

Tuurlijk mag je berichten die aan jou gestuurd zijn, openbaar maken. het enige wat niet mag, is het openbaar maken met het oogmerk om te schaden (eerroof). Gezien BDP echter herhaaldelijk de ernst van de berichten geminimaliseerd heeft en het duidelijk is dat er nog veel mensen verschieten van de inhoud van de berichten, kunnen de vrouwen voldoende aantonen dat ze de berichten versturen met het oogmerk voor het verdedigen van hun eigen positie, niet noodzakelijk om de tegenpartij aan te vallen.

 

[JPV]

Langs de andere kant heeft zo iemand weinig buiten zijn professionele leven. Op veel andere plekken kan zo iemand geen vrouwen ontmoeten. Het gaat altijd over vrouwen waar hij al contact mee gehad had, dus nooit ad random.
Een situatie zoals op café, hoe zou dat dan in zijn werk gaan?
Je komt thuis van op café en ineens voegt BDP u toe op Facebook en begint u non-stop te spammen. Dat zou pas echt raar zijn.

En het is niet ongebruikelijk of onlogisch dat op een werkplek er relaties en verliefdheden ontstaan. Je werkt samen, leert elkaar soms verplicht kennen en soms bevalt dat wel.
Dat is allesbehalve ongebruikelijk.

Dat het dus over vrouwen gaat vanop de werkplek is dus niet zo gek. En al zeker geen direct indicatie van een misbruik van macht.

Daarnaast gebeurde het nooit tegelijk maar was het altijd in periodes met dezelfde vrouw.

Het meerendeel van je post is al feitelijk onwaar gebleken. En ook BV's hebben casual contacten hoor, toch wie normaal doet .

 

[JorisBlack]

Ik blijf het ook wel raar vinden hoe sommigen hier bepaalde zaken toch proberen te verdedigen.

Als de baas een oudere man is, dan hoort die niet alleen uit te gaan eten met een vrouwelijke (of zelfs mannelijke) stagiair van 20 jaar. Ok, dat kan allemaal volledig onschuldig zijn, maar het is een bijzonder slecht idee. Je doet dat gewoon niet. Ik heb op het werk ook enkele jongere mensen onder mij, en ik zou dat echt nooit doen. Het is raar, risicovol, en zelfs voor mij ongemakkelijk o.w.v. de machtsverhouding. Ga dan gewoon in groep iets eten. Onlangs wou bv. 1 van mijn jongere medewerkers mij ook toevoegen op facebook, en ik heb dat pertinent geweigerd. Hou toch gewoon uw professioneel leven gescheiden van uw privé leven. Ik word al ongemakkelijk van het idee dat ik met zo iemand op messenger zou beginnen te chatten, laat staan wat de inhoud van die berichten is.

Iets alleen gaan eten met een vrouwelijke collega van ruwweg dezelfde leeftijd, dat vind ik al minder tricky. Maar ook daar kan je in een baas-werknemer verhouding zitten, dus ook daar moet je een inschatting maken. Als leidinggevende moet je gewoon beseffen dat je personeel quasi nooit vrijuit zal durven communiceren met jou. Je moet je bewust zijn van die machtsverhouding.

 

[CaseBlue]

Ik blijf het ook wel raar vinden hoe sommigen hier bepaalde zaken toch proberen te verdedigen.

Als de baas een oudere man is, dan hoort die niet alleen uit te gaan eten met een vrouwelijke (of zelfs mannelijke) stagiair van 20 jaar. Ok, dat kan allemaal volledig onschuldig zijn, maar het is een bijzonder slecht idee. Je doet dat gewoon niet. Ik heb op het werk ook enkele jongere mensen onder mij, en ik zou dat echt nooit doen. Het is raar, risicovol, en zelfs voor mij ongemakkelijk o.w.v. de machtsverhouding. Ga dan gewoon in groep iets eten. Onlangs wou bv. 1 van mijn jongere medewerkers mij ook toevoegen op facebook, en ik heb dat pertinent geweigerd. Hou toch gewoon uw professioneel leven gescheiden van uw privé leven. Ik word al ongemakkelijk van het idee dat ik met zo iemand op messenger zou beginnen te chatten, laat staan wat de inhoud van die berichten is.

Iets alleen gaan eten met een vrouwelijke collega van ruwweg dezelfde leeftijd, dat vind ik al minder tricky. Maar ook daar kan je in een baas-werknemer verhouding zitten, dus ook daar moet je een inschatting maken. Als leidinggevende moet je gewoon beseffen dat je personeel quasi nooit vrijuit zal durven communiceren met jou. Je moet je bewust zijn van die machtsverhouding.

QFT

 

[beryl]

Ik blijf het ook wel raar vinden hoe sommigen hier bepaalde zaken toch proberen te verdedigen.

Als de baas een oudere man is, dan hoort die niet alleen uit te gaan eten met een vrouwelijke (of zelfs mannelijke) stagiair van 20 jaar. Ok, dat kan allemaal volledig onschuldig zijn, maar het is een bijzonder slecht idee. Je doet dat gewoon niet. Ik heb op het werk ook enkele jongere mensen onder mij, en ik zou dat echt nooit doen. Het is raar, risicovol, en zelfs voor mij ongemakkelijk o.w.v. de machtsverhouding. Ga dan gewoon in groep iets eten. Onlangs wou bv. 1 van mijn jongere medewerkers mij ook toevoegen op facebook, en ik heb dat pertinent geweigerd. Hou toch gewoon uw professioneel leven gescheiden van uw privé leven. Ik word al ongemakkelijk van het idee dat ik met zo iemand op messenger zou beginnen te chatten, laat staan wat de inhoud van die berichten is.

Iets alleen gaan eten met een vrouwelijke collega van ruwweg dezelfde leeftijd, dat vind ik al minder tricky. Maar ook daar kan je in een baas-werknemer verhouding zitten, dus ook daar moet je een inschatting maken. Als leidinggevende moet je gewoon beseffen dat je personeel quasi nooit vrijuit zal durven communiceren met jou. Je moet je bewust zijn van die machtsverhouding.

Mensen zijn complex en persoonlijke relaties zijn complex, het geeft inderdaad risico's en het kan messy worden dus als werkgever is het aanlokkelijk om het gewoon helemaal te verbieden, het kost je niets en je hebt je paraplu open. In de praktijk werkt dat echter niet. Mensen raken bevriend of starten romantische relaties, we hebben doorheen de geschiedenis altijd al relaties van andere mensenwillen sturen, soms met goeie redenen, maar dat werkt vaak niet. Ik snap de nood aan simpele en proper afgelijnde regels in complexe omgevingen zoals "hou werk en privé strikt gescheiden" maar in de praktijk is dat vaak niet wenselijk.

 

[CaseBlue]

Mensen zijn complex en persoonlijke relaties zijn complex, het geeft inderdaad risico's en het kan messy worden dus als werkgever is het aanlokkelijk om het gewoon helemaal te verbieden, het kost je niets en je hebt je paraplu open. In de praktijk werkt dat echter niet. Mensen raken bevriend of starten romantische relaties, we hebben doorheen de geschiedenis altijd al relaties van andere mensenwillen sturen, soms met goeie redenen, maar dat werkt vaak niet. Ik snap de nood aan simpele en proper afgelijnde regels in complexe omgevingen zoals "hou werk en privé strikt gescheiden" maar in de praktijk is dat vaak niet wenselijk.

Er is een verschil om close te worden met een collega als single man versus als getrouwde middle age CEO met een 20 jarige stagiaire alleen gaan eten. En wees maar zeker dat mensen in het kader en directie zich daar maar al te bewust van zijn.

 

[beryl]

Er is een verschil om close te worden met een collega als single man versus als getrouwde middle age CEO met een 20 jarige stagiaire alleen gaan eten. En wees maar zeker dat mensen in het kader en directie zich daar maar al te bewust van zijn.

Ik zeg niet dat er geen gevoeligheden en grenzen mogen zijn en je moet zeker van de risico's bewust zijn maar eerder dat ik geen fan ben van harde en simpele grenzen als hou werk en privé ten alle tijde gescheiden. Wat je hier voorlegt is al vrij verregaand maar bijvoorbeeld je direct reports niet op social media toelaten vind als regel al wat overdreven. Alle respect als je je daar zelf niet comfortabel bij voelt maar ik denk dat dat bij de meeste mensen nooit tot problemen leidt.

 

[Sylverscythe]

Ik blijf het ook wel raar vinden hoe sommigen hier bepaalde zaken toch proberen te verdedigen.

Als de baas een oudere man is, dan hoort die niet alleen uit te gaan eten met een vrouwelijke (of zelfs mannelijke) stagiair van 20 jaar. Ok, dat kan allemaal volledig onschuldig zijn, maar het is een bijzonder slecht idee. Je doet dat gewoon niet. Ik heb op het werk ook enkele jongere mensen onder mij, en ik zou dat echt nooit doen. Het is raar, risicovol, en zelfs voor mij ongemakkelijk o.w.v. de machtsverhouding. Ga dan gewoon in groep iets eten. Onlangs wou bv. 1 van mijn jongere medewerkers mij ook toevoegen op facebook, en ik heb dat pertinent geweigerd. Hou toch gewoon uw professioneel leven gescheiden van uw privé leven. Ik word al ongemakkelijk van het idee dat ik met zo iemand op messenger zou beginnen te chatten, laat staan wat de inhoud van die berichten is.

Iets alleen gaan eten met een vrouwelijke collega van ruwweg dezelfde leeftijd, dat vind ik al minder tricky. Maar ook daar kan je in een baas-werknemer verhouding zitten, dus ook daar moet je een inschatting maken. Als leidinggevende moet je gewoon beseffen dat je personeel quasi nooit vrijuit zal durven communiceren met jou. Je moet je bewust zijn van die machtsverhouding.

Ik denk net zoals @beryl dat er wat situaties zijn buiten die duidelijke zwart-witgrenzen, die ook ok kunnen zijn.

Maar grosso modo wel akkoord verder. Met nu zelf op een universiteit te werken ben ik toch ook wel voorzichtig met vrouwelijke doctoraatsstudenten. Uiteindelijk is de sfeer veelal weinig formeel, maar er blijft wel een machtspositie gelden. Laat ons ook eerlijk zijn, ik heb als getrouwde man die naar de 40 gaat ook gewoon geen "deftige" reden om de grijze zone op te zoeken met een vrouw van halverwege de 20 die ik begeleid hé. Niet iedereen let daarmee zo hard op, soms gewoon wegens niet echt bewust van enig kwaad. Maar als er natuurlijk een zeker patroon in zit is dat gewoon fout.

En er zijn al relaties ontstaan tussen bv. master en doctoraatsstudenten, en soms is daar ook wel iets over te zeggen, maar het is niet altijd misbruik natuurlijk.

 

[JorisBlack]

Ik zie dat er geen gevoeligheden en grenzen mogen zijn of dat je zeker van de risico's bewust met zijn maar eerder dat ik geen fan ben van harde en simpele grenzen als hou werk en privé ten alle tijde gescheiden. Wat je hier voorlegt is al vrij verregaand maar bijvoorbeeld je direct reports niet op social media toelaten vind als regel al wat overdreven. Alle respect als je je daar zelf niet comfortabel bij voelt maar ik denk dat veel mensen daar gen probleem mee hebben zonder dat dat ooit toch problemen leidt.

Dat is ook geen bedrijfsregel ofzo he, dat is mijn persoonlijke keuze.
Simpel: mensen die voor mij werken zijn mijn vrienden niet. Ik ben daar gewoon heel voorzichtig in, want ik wil op het werk beslissingen kunnen nemen zonder dat dat invloed heeft op mijn privé, en vice versa.

edit: stel bijvoorbeeld dat er iets gebeurt op het werk waardoor ik het contract van x zou moeten stopzetten. Dan wil ik niet dat x ook een goede vriend is geworden, want dat is een pak meer miserie. Stel dat x dan zou beweren dat het niet om zuiver professionele redenen is, of dat ik x nog constant tegenkom in privé situaties, enz. enz. enz. Dan trek ik liever van in het begin een duidelijke lijn.

 

[Loser]

...? Klopt... Ondanks de emotionele lading in dit topic, mag dat?


Is dat werkelijk "een evidentie"? En verdedigen gebeurt in principe in de rechtzaal. Als er sprake is van laster en eerroof owv berichten aan jouw adres, dan ga je daarmee naar de rechtbank. Maak je die openbaar, ben jij even schuldig aan schending van de privacy (en/of belaging/elektronische overlast/laster/eerroof) (-volgens mij-). Net zo min je bij een geval van verkeersagressie als slachtoffer ook niet zomaar de beelden met gezicht & nummerplaat herkenbaar openbaar mag zetten. Ook niet onder het mom van "Wie met vuur speelt, kan zijn vingers verbranden."

Maar ik ben geen jurist of ik zou de vraag naar de juridische grond v.w.b. de berichten in de docu niet stellen.

Ik ben ook geen jurist. Maar ik weet wel nog de chronologie in deze zaak: Er was een volledige radiostilte tot Bart De Pauw die zelf heeft doorbroken. Hij heeft zijn recht op anonimiteit opgegeven en is zelf naar de pers gestapt om het zo breed mogelijk te laten uitsmeren. Hij eiste zelfs dat de namen van de vrouwen bekend zouden worden gemaakt. Of dat was omdat hij echt geloofde dat hij niks had misdaan, of om te intimideren, dat zullen we nooit weten. Ik denk dat eerste. Maar zodra hij zijn recht op anonimiteit opgeeft, is dat opgegeven. Je kunt niet "een beetje anoniem" zijn.

Nà de rechtszaak liggen de zaken opnieuw anders: bepaalde zaken worden dan openbaar. Zoals die sms'jes. Voor al de rest is er ook nog de persvrijheid. Als je bronnen hebt die je kunt dubbelchecken, je hebt inhoud en je hebt een maatschappelijke rechtvaardiging, is er héél veel wat je mag publiceren. Ja, dat kàn zwaarder doorwegen dan het recht op privacy, zeker als dat recht op privacy al is opgegeven door die persoon. Anders zou elke onderzoeksjournalist werkloos zijn.

Het voorbeeld van je verkeersagressie gaat niet helemaal op: voor de veroordeling, gefilmd op openbare plaats...

 

[CaseBlue]

Ik zeg niet dat er geen gevoeligheden en grenzen mogen zijn en je moet zeker van de risico's bewust zijn maar eerder dat ik geen fan ben van harde en simpele grenzen als hou werk en privé ten alle tijde gescheiden. Wat je hier voorlegt is al vrij verregaand maar bijvoorbeeld je direct reports niet op social media toelaten vind als regel al wat overdreven. Alle respect als je je daar zelf niet comfortabel bij voelt maar ik denk dat dat bij de meeste mensen nooit tot problemen leidt.

Ik zeg ook niet dat je bijvoorbeeld een verbod moet (of kunt...) instellen, maar wees er als baas wel van bewust dat uw aanwezigheid een invloed heeft op hoe iedereen zich zal gedragen. Een meeting met of zonder de baas erbij is een volledig ander beest. Sommige bazen beseffen dat soms niet...

Dus uw afwezigheid op hun sociale media is ook een vorm van respect vind ik. Je kan uw betrokkenheid en empatie andere manieren tonen los van sociale media. But that's just me.

Maar ontopic: inzake BPD was dit allemaal niet van toepassing. Die heeft het altijd gemunt op jong vlees waar hij een vorm van macht over had of hierarchisch hoger stond op zijn minst. De leeftijd van de meeste vrouwen was amper boven de 20.

En er is ook duidelijk gezegd dat de lijst met vrouwen eigenlijk langer is...

 

[MrKend54l]

Ik zeg ook niet dat je bijvoorbeeld een verbod moet (of kunt...) instellen, maar wees er als baas wel van bewust dat uw aanwezigheid een invloed heeft op hoe iedereen zich zal gedragen. Een meeting met of zonder de baas erbij is een volledig ander beest. Sommige bazen beseffen dat soms niet...

Dus uw afwezigheid op hun sociale media is ook een vorm van respect vind ik. Je kan uw betrokkenheid en empatie andere manieren tonen los van sociale media. But that's just me.

Het is een puur persoonlijke keuze, maar persoonlijk kan ik mij niet direct vinden in zo een zeer rigide denkwijze.
Het is allemaal te zien in welke context ook, en uiteraard vanaf een bepaald niveau is er een bepaalde afstand die je handhaaft en moet handhaven.
Maar laat ons ook niet vergeten dat je de meeste van je tijd op je werk spendeert, en je naast leidinggevende ook gewoon een persoon bent.
Maar de basis blijft uiteraard wel professionaliteit, maar dat kun je op verschillende manieren invullen.

De term baas is ook een beetje de oude manier van kijken naar de zaken. Waarschijnlijk nog als het ideaalbeeld de donkerrode autoritaire leider.
Terwijl dat voorbijgestreefd is en er meerdere “juiste” manieren zijn.
In een organisatie zijn er nu eenmaal mensen belast met andere taken, sommige al wat meer strategisch dan andere. Maar iedereen speelt zijn rol.
Uw rol als leidinggevende is sturing geven en ervoor zorgen dat de strategie gevolgd wordt.
Nergens staat er dat dit niet op een menselijke manier kan.

Op mijn sociale media staan geen geheimen hoor. Sociale media is een verlengstuk voor wie je bent als persoon, de persoon die je op het werk bent die weerspiegelt zich ook op uw sociale media.
Van de personen waarmee je nauw samenwerkt weet je toch vaak gewoon wat hun hobby’s zijn en hoe hun kinderen heten?
En daar vertel je toch al eens een persoonlijk verhaal tegen, ook al is het hiërarchisch uw overste? Daar is in mijn ogen weinig mis mee.

 

[cege]

Het is een puur persoonlijke keuze, maar persoonlijk kan ik mij niet direct vinden in zo een zeer rigide denkwijze.
Het is allemaal te zien in welke context ook, en uiteraard vanaf een bepaald niveau is er een bepaalde afstand die je handhaaft en moet handhaven.
Maar laat ons ook niet vergeten dat je de meeste van je tijd op je werk spendeert, en je naast leidinggevende ook gewoon een persoon bent.
Maar de basis blijft uiteraard wel professionaliteit, maar dat kun je op verschillende manieren invullen.

De term baas is ook een beetje de oude manier van kijken naar de zaken. Waarschijnlijk nog als het ideaalbeeld de donkerrode autoritaire leider.
Terwijl dat voorbijgestreefd is en er meerdere “juiste” manieren zijn.
In een organisatie zijn er nu eenmaal mensen belast met andere taken, sommige al wat meer strategisch dan andere. Maar iedereen speelt zijn rol.
Uw rol als leidinggevende is sturing geven en ervoor zorgen dat de strategie gevolgd wordt.
Nergens staat er dat dit niet op een menselijke manier kan.

Op mijn sociale media staan geen geheimen hoor. Sociale media is een verlengstuk voor wie je bent als persoon, de persoon die je op het werk bent die weerspiegelt zich ook op uw sociale media.
Van de personen waarmee je nauw samenwerkt weet je toch vaak gewoon wat hun hobby’s zijn en hoe hun kinderen heten?
En daar vertel je toch al eens een persoonlijk verhaal tegen, ook al is het hiërarchisch uw overste? Daar is in mijn ogen weinig mis mee.

Allemaal leuk en wel tot je 1 van de 6 moet buitensmijten of 1 van de 6 moet promoveren omdat je zelf naar ergens anders vertrekt.

Met 1 van de 6 dikke buddy geweest en shit hit the fan. "Vermijd kompromat" lijkt me altijd gemakkelijker dan achteraf te moeten gaan verantwoorden.

Horizontaal kun je doen wat je wilt, poep er elke dag mee in het fotokopie lokaal als je wil. Vertikaal kun je beter je ass coveren om geen farcen mee te maken. Ik snap niet dat je niet gewoon van aaaaalle mensen in je bedrijf gewoon die 6 of zo die aan je rapporteren met rust kunt laten. Er zijn er toch genoeg andere om hun Facebook uit te snuffelen en buddy mee te worden?

 

[sniper80]

Na het zien van de documentaire blijven er voor mij nog steeds veel vragen over. Manipulatie, niet weten van ophouden en een ziekelijke drang naar afwijzing en de bijhorende extreme gevoelens lijken zeker in De Pauw's karakter te zitten.
De documentaire is vrij eenzijdig opgehangen, gemaakt voor (door?) de partij die hem ontslagen heeft. Logisch dat hij zelf niet ging meewerken hieraan. Van een aantal vrouwen krijg ik 100% de indruk dat ze heel duidelijk grenzen hebben gesteld, van anderen zie ik eerder een grijs gebied.
Uiteindelijk is dat ook duidelijk zichtbaar in het uiteindelijke vonnis.
De Pauw lijkt me vooral een irritant mannetje in zijn berichtjes. Ik zie er niet in het minst iets leuks aan. Iemand die ik vrij snel definitief de mond zou snoeren of blokkeren, onafhankelijk of ik daar professioneel mee moet werken of die persoon een (ex-)idool is. Maar blijkbaar is dat voor sommigen toch niet zo evident als ze daar hun eigen kansen mee verminderen. Alsof Koekentroef het enige productiehuis was in Vlaanderen...

 

[glashelder]

De documentaire is vrij eenzijdig opgehangen, gemaakt voor (door?) de partij die hem ontslagen heeft.

De documentaire werd gemaakt door Woestijnvis voor Streamz.