Da's een beetje de insteek van de filosoof Robert Nozick zijn "experience machine" gedachte-experiment, maar dan in de context van of het de maatschappelijke vooruitgang zou stoppen of niet. Zijn idee was dat je je een machine moet voorstellen waar mensen zich kunnen aan koppelen die ervoor zorgt dat we in ons hoofd allerlei aangename ervaringen kunnen beleven die op geen enkele manier te onderscheiden zijn van echte ervaringen. Sex, liefde, succes, alles wat ons gelukkig maakt. Zijn vraag is dan of mensen zich zouden willen aansluiten voor de rest van hun leven of niet.
Nozick's gevoel was dat de meeste mensen dat niet zouden doen, dat de meeste mensen niet zo hedonistisch zijn en wel degelijk belang hechten aan de echtheid van hun ervaringen en persoonlijkheid. Hij had dit gedachte experiment bedacht als tegenargument tegen het idee dat mensen louter gelukszoekers zijn.
De vraag is of die emoties in jouw idee ook echt evenwaardig kunnen zijn en of het rationeel idee of ze al dan niet echt zijn hoe dan ook een rol speelt. Onze hersenen zijn door evolutie ook zo ontworpen dat we niet enkel voedsel, sex, geborgenheid en vriendschap kunnen appreciëren maar ook een drang om te ontdekken en te verbeteren, om te willen ontdekken hoe een ander eiland eruitziet, en ik kan me voorstellen dat zeker voor dat soort emoties de echtheid heel belangrijk is. Er zijn dingen waarvan we willen weten hoe ze werken en we willen zien wat er zich achter de horizon bevindt. We kunnen nu al science fiction lezen en kijken die een pak interessanter en spectaculairder is dan de mogelijkheden in de reële toekomst maar het niet echt zijn daarvan pakt een heel stuk van de aantrekkelijkheid daarvan af en voor veel mensen nu wint de aantrekkelijkheid van een saaiere maar echtere wereld.
Hoe belangrijk 'echt'-heid is hangt van mens tot mens af. Iedereen kijkt al eens fictie op TV, maar sommigen meer dan anderen.
Anderen gamen af en toe, maar anderen gaan daar echt in op.
Lijkt mij dat hoe realistischer de fictieve ervaringen worden, hoe meer en meer men er zijn tijd aan zal spenderen. Er zijn nu al mensen die in feite volledig in hun world of warcraft avatar leven en hun 'echte' leven als de tussenperiode beschouwen. Beeld u in wat het wordt als men straks in volledige VR kan ontsnappen met NPCs die niet meer van echte mensen te onderscheiden zijn. En een relatie aangaan met chatbots ipv echte mensen, waarna je die chatbot in een ultrarealistische sekspop laat installeren.
Dit lijkt voor ons nog steeds raar. Iemand die volledig in een game leeft of die verklaart verlieft te zijn op een chatbot of sekspop ga je even met een scheef oog bekijken. Maar ik denk dat dit stilaan meer en meer normaal gaat worden in de toekomst. Misschien dat dit nog enkele decennia duurt, maar toch. En als zowel de financiële drempel en het sociale stigma verdwijnt, hoeveel mensen zullen er mee op de kar springen?
Verder zitten we met AI dat steeds meer jobs zal vervangen, fabrieken die quasi volledig gemanaged kunnen worden door robots, zelfrijdende auto's, drones die pakjes bezorgen, ...
Allemaal zaken die er imo uiteindelijk voor zorgen dat er ofwel een volledige instorting van het huidige kapitalistische systeem zal komen en er iets als universeel basisinkomen moet komen, ofwel een soort dystopische toekomst waarbij de maatschappij in grip komt van enkele grote multinationals als een google of amazon.
Stel dat het toch goed uitdraait en we allen gewoon enorm veel vrije tijd zullen krijgen, wat doe je dan met die tijd? Zingeving, echte relaties, ontdekken en verbeteren, ... klinkt allemaal goed, maar:
- zingeving, hoe? Elkaar helpen heeft weinig nut als er robots zijn die alle taken uit handen nemen. Kunst creëeren? AI genereert beelden op 2 seconden waar jij weken aan werkt.
- echte relaties zijn niet altijd eenvoudig en vragen werk. Het is een kleine stap om tijdens een ruzie even rust en bevestiging te zoeken bij een AI. En hoe meer je het doet, hoe aantrekkelijker de AI wordt en hoe lastiger het werk voor echte relaties wordt.
- ontdekken, wat? We weten steeds meer hoe de natuur werkt. Quantummechanica zit op zulk niveau dat niemand het eigenlijk nog echt begrijpt. De wereldkaart is ingekleurd. De kaart van het heelal nog niet maar via telescopen wordt dit steeds meer en meer computermatig ingekleurd. Andere planeten bezoeken, ok dat zal nog wel in onze toekomst zitten maar zelfs nu is het al duidelijk dat dit eerder als marketingstunt zal gebeuren want robots beginnen de mens hierbij in te halen qua capaciteiten en vereisen veel minder voorzieningen en risico.
Andere zonnestelsels bezoeken kan je al zeker schrappen de eerst volgende eeuw.
- Verbeteren, wat? AI is of zal hierin beter worden dan ons.
Daarentegen, stel dat men een computer in je hersenen kan proppen die jouw eender wat kan doen beleven. Of een soort Inception serum dat je lucide doet dromen. Wie van ons zou dit nooit gebruiken? En hoe verslavend zou dat niet zijn, iets dat jou de macht geeft al je stoutste dromen te doen beleven?
Voor mijn part, moest een VR wereld echt in alle behoeften kunnen voorzien en je eender wat kan doen beleven inclusief bijhorende sensory inputs denk ik wel dat ik me zou laten gaan. De aantrekkingskracht is groot - er vanuit gaande dat je echt gewoon je dromen kan waarmaken en doen wat je wilt. Wil je even als Luke Skywalker met lightsabers zwaaien, doe maar. Daarna even een Harry Potter kerstmis doorbrengen in het kasteel incl zoveel lekkers eten als je wilt zonder ziek te worden, leuk. Enzovoorts.
Alleja, misschien dat dat na een tijd wel begint te vervelen, ik weet het niet. Moeilijk te zeggen want er is niets dat ons dit momenteel écht kan doen ervaren en al zeker niet voor zolang je wil. De echte wereld houd ons nog veel te sterk vast omwille van allerhande verplichtingen.
Dusja ik denk dat dit inderdaad een zeer realistische oplossingen van de fermi paradox is. Het is maar de vraag in hoeverre mensen zich laten gaan in VR werelden, of toch vasthouden aan wat 'echt' moet zijn.
. Kan zijn dat het object gewoon "te zacht" was om deze te laten ontploffen. (Luchtballon of iets dat nauwelijks van metaal heeft. Drone uit plastiek.)
