Sneeuwstorm
Well-known member
Dus je zou idealiter een telescoop bouwen op de maan met maangrondstoffen (maar dan moet er eerst en vooral een permanente maanbasis staan).
Are we alone...? Het buitenaardse leven-topic.
- Onderwerp starter Thin Liz
- Startdatum
Exorikos
Active member
Ik betwijfel of je daarmee dergelijke koude objecten direct kan waarnemen. Rotsplaneten zullen altijd moeilijk blijven. Het signaal is erg laag. Je komt onderweg nog stofwolken tegen, de imperfecties in de spiegel, elektronische ruis in je detectieketen,...
Bernie.be
Well-known member
Het probleem van intelligent leven op eender welke planeet is, dat eens je bijna de technologie bereikt om verder, sneller te reizen om ander intelligent leven te bereiken, dat je tegen dan je eigen planeet zijn grondstoffen volledig hebt uitgeput en/of dat je door eigen toedoen je soort naar de verdoemenis hebt geholpen.
Fermi Paradox Finally Solved, And It’s Not Good
Een interessant artikel.
Op de vraag of wij alleen zijn in het universum? Volgens de theorie besproken in bovenstaanden video is het antwoord:
* Als we spreken over microben? --> 99,999999999...99% zeker dat deze ook voorkomen op (sommige) andere planeten. Simpel / éénvoudig leven ontstaat héél snel en heel simpel / éénvoudig. Er is bitterweinig nodig om het te doen ontstaan.
* Als we spreken over complex leven? --> Hier is het antwoord een groot vraagteken. Maar complex leven zoals WIJ het kennen op aarde ontstaat heel erg moeilijk / complex. Mogelijks (we weten het gewoon niet) kan complex leven ook ontstaan zijn op andere manieren.
Een interessant artikel.
Op de vraag of wij alleen zijn in het universum? Volgens de theorie besproken in bovenstaanden video is het antwoord:
* Als we spreken over microben? --> 99,999999999...99% zeker dat deze ook voorkomen op (sommige) andere planeten. Simpel / éénvoudig leven ontstaat héél snel en heel simpel / éénvoudig. Er is bitterweinig nodig om het te doen ontstaan.
* Als we spreken over complex leven? --> Hier is het antwoord een groot vraagteken. Maar complex leven zoals WIJ het kennen op aarde ontstaat heel erg moeilijk / complex. Mogelijks (we weten het gewoon niet) kan complex leven ook ontstaan zijn op andere manieren.
Sneeuwstorm
Well-known member
Ik vind het weinig waarschijnlijk dat er geen intelligent leven bestaat buiten de Aarde, gezien hoe onmetelijk groot het universum is. Dus best mogelijk zelfs al zijn wij alleen in de Melkweg dat er wel nog een andere planeet is met intelligent leven in het Andromedastelsel. Maar zo ver reiken onze huidige detectiemogelijkheden niet. Zelfs al kunnen we bepaalde stoffen waarnemen op een planeet hier enkele honderden lichtjaren vandaan dan is dat nog geen garantie dat daar (intelligent) leven is. Dat is slechts een aanwijzing dat er mogelijk leven is.
Avondland
Well-known member
Het universum is waanzinnig groot ("onmetelijk" stricto senso niet, maar met zo'n schaalgrootte is dat slechts semantiek) en je zou al een zeer geavanceerde "faster than light"-transportmogelijkheid moeten ontwikkelen om op een voor de mens op maat gemaakte reistijd zinvolle ontdekkingen te doen. Als je meerdere generaties moet opbranden om van punt A naar punt B te gaan is dat eerder een vorm van migratie.
En o ja, we weten allemaal hoe het afliep voor de inheemse bevolking toen Colombus Amerika ontdekte. De Columbian exchange was wellicht de grootste verandering in de menselijke geschiedenis en dat was dan nog de uitwisseling tussen aardse ecosystemen. Wat moet dat wel niet zijn tussen twee buitenaardse ecosystemen?
zwarten
Well-known member
https://www.researchgate.net/public...nsient_events_in_the_First_Palomar_Sky_Survey
oeoeoeoe
Preprint en nog niet peer reviewed maar die dr villaroel vergelijkt oude foto's van sterren (1957 dus nog van voor er satellieten waren) en merkt verdwijnende sterren op. Die is daar al een tijdje mee bezig.
oeoeoeoe
Preprint en nog niet peer reviewed maar die dr villaroel vergelijkt oude foto's van sterren (1957 dus nog van voor er satellieten waren) en merkt verdwijnende sterren op. Die is daar al een tijdje mee bezig.
Microscopisch leven lijkt mij vrij veelvoorkomend te zijn. Het is een kwestie van tijd vooraleer we het ontdekken en het valt niet uit te sluiten dat we dat zelfs binnen ons eigen zonnestelsel doen (zoals bvb. de ondergrondse oceanen op de manen van Jupiter). Het is op Aarde ook vrij vroeg ontstaan (minstens 3.5 miljard jaar geleden al).
Complex leven is inderdaad een meer ingewikkelde zaak. Het lijkt erop dat de stap naar multicellulair leven geen fluke is, maar dat het probleem zich eerder bevond in het creëren van een stabiel systeem dat multicellulair leven kan onderhouden, en dat een evolutionair voordeel geeft aan multicellulair leven tegenover ééncellig leven. Het lijkt erop dat er eerder gefaalde tijdelijke experimenten waren met multicellulair leven, zoals 2.1 miljard jaar geleden maar meer onderzoek is nodig.
Een theorie is dat tijdens de laatste sneeuwbalaarde multicellulair leven een voordeel kreeg tegenover ééncellig omdat door het beperkte en koude water het water meer viscoos was (/stroperig) en dat terwijl de zuurstofhoeveelheden stegen door het koude klimaat en de beperkte broeikasgassen (deels in gang gezet door een explosie aan cyanobacteriën en een gunstige ligging van de continenten voor een koud klimaat). Maar de moleculaire klok van bijvoorbeeld sponzen (en mogelijk ook kwallen) suggereert dat het eerste complex leven mogelijk al aanwezig was voor de sneeuwbalaarde begon. Dus opnieuw ook hier is meer onderzoek nodig, en er zijn nog altijd véél vragen over deze periode of het ontstaan van complex leven maar dat de Cambrische explosie echt een explosie was is ondertussen wat achterhaald. Meer dan waarschijnlijk was het zelfs een massa-extinctie gevolgd door biodiversificatie (met o.m. de evolutie van organismes met een harde schaal wat makkelijker fossiliseert, waardoor de "explosie" eigenlijk eerder schijn is).
Hoe dan ook, simpel leven was er vrij snel, maar het heeft véél langer geduurd voor er op Aarde complexe ecosystemen waren (+-3 miljard van simpel leven en nog maar 500 tot 750 miljoen jaar complex leven.)
Ook voor de ontwikkeling van "intelligent leven" of civilization-building (beschavingbouwende) organismes heeft het nog eens 500 miljoen jaar geduurd en ook voor ons waren de omstandigheden eigenlijk vrij specifiek en gunstig, gezien het een heel groot risico en investering is om zoveel te investeren in een complex brein. Het duurt heel lang voor onze kinderen volwassen zijn (+-18 jaar), wat in vergelijking met andere dieren héél lang is. Dat is een lange periode dat dieren eigenlijk nog niet volgroeid zijn en afhankelijk zijn van hun ouders en anderen in hun sociale groep.
Laatst bewerkt:
Ik hoop oprecht dat we géén leven vinden op planeten vlak bij ons, zelfs geen eencellig leven:
De aarde is een "jonge" planeet in de tijdslijn van het universum en als microscopisch leven zó frequent voorkomt dat het zelfs op onze buurplaneten aanwezig is, dan zou statistisch gezien het wel quasi onmogelijk moeten zijn dat er elders in het universum geen (veel verder ontwikkeld) intelligent leven aanwezig is.
Ga er maar aanstaan: voor elke zandkorrel op aarde ongeveer een 10.000 sterren. Zelfs als je dan uitgaat van de slechtst mogelijke prognoses van mogelijke levensvatbare zones rond die ster (zowel de ster zelf als de planeet errond moet leven kunnen ondersteunen), dan spreek je nog over onvoorstelbare getallen, van die grootte zelfs dat in onze eigen melkweg het al zou moeten krioelen van het intelligent leven.
Deels van wat je omschrijft zou op meer "gevestigde" planeten minder een factor mogen zijn; de aarde was erg volatiel toen ze jong was.
De Big Bang (alhoewel dat concept ook al bijna achterhaald is gezien recente ontdekkingen) was een 14 miljard jaar geleden, de aarde is er 4.5 miljard jaar oud.
Maw miljarden jaren dat het universum kon proberen om intelligent leven te doen ontwikkelen op ontelbaren planeten met ontelbare combo's van factoren.
En dan kom je weer uit op de Fermi-Paradox en dat wij genaaid zijn als er leven zit vlak bij ons
De aarde is een "jonge" planeet in de tijdslijn van het universum en als microscopisch leven zó frequent voorkomt dat het zelfs op onze buurplaneten aanwezig is, dan zou statistisch gezien het wel quasi onmogelijk moeten zijn dat er elders in het universum geen (veel verder ontwikkeld) intelligent leven aanwezig is.
Ga er maar aanstaan: voor elke zandkorrel op aarde ongeveer een 10.000 sterren. Zelfs als je dan uitgaat van de slechtst mogelijke prognoses van mogelijke levensvatbare zones rond die ster (zowel de ster zelf als de planeet errond moet leven kunnen ondersteunen), dan spreek je nog over onvoorstelbare getallen, van die grootte zelfs dat in onze eigen melkweg het al zou moeten krioelen van het intelligent leven.
Deels van wat je omschrijft zou op meer "gevestigde" planeten minder een factor mogen zijn; de aarde was erg volatiel toen ze jong was.
De Big Bang (alhoewel dat concept ook al bijna achterhaald is gezien recente ontdekkingen) was een 14 miljard jaar geleden, de aarde is er 4.5 miljard jaar oud.
Maw miljarden jaren dat het universum kon proberen om intelligent leven te doen ontwikkelen op ontelbaren planeten met ontelbare combo's van factoren.
En dan kom je weer uit op de Fermi-Paradox en dat wij genaaid zijn als er leven zit vlak bij ons
Er was 100% zeker een Big Bang.
Er zijn wel meer en meer indicaties na oa het bekijken van beelden via de JW telescoop (en de meeste wetenschappers denken dat anno 2025 ook waaronder oa Brain Cox) dat de theorie dat de Big Bang uit het 'grote niets' ontstond en er daarvoor helemaal niets was, niet klopt.
Laatst bewerkt:
Dit dus. Ééncellig leven is waarschijnlijk niet zeldzaam. Intelligent leven is dat mogelijks wel maar zelfs als dat waar is: Het universum is zo immens groot dus dat wij echt de enigen zijn in het heelal geloof ik echt niet. Maar het moet een én én én zijn willen ze tot de aarde geraken. Je mag op 1000 lichtjaren 1000 alienrassen hebben rondlopen. Hoeveel van die aliens hebben de technologie om tot de aarde te geraken? Aan lichtsnelheid is 1000 lichtjaren = 1000 jaar reizen met wat de wetenschap nu weet.
Ah daar begint het al mee hé. Stel dat er zo'n uberras bestaat. Gaan ze ons dan nog opmerken of zijn wij dan in hun ogen waardeloze insecten? Wat zijn de kosten vs baten om ons eens een bezoekje te brengen en hallo te zeggen? Mijn mening is dat intelligent leven bestaat maar dat om allerlei factoren het gewoon ook plausibel is dat ze de aarde nog nooit bezocht hebben. Maar moest er een soort tot hier geraken: Als ze denken zoals de mens dan worden wij best case behandeld als minderwaardige slaven. Of ja wat Topperman zegt ..
Laatst bewerkt:
Topperman
Active member
Zo een geavanceerde beschaving heeft niks aan slaven hé. Hooguit zijn we een soort dat verdreven wordt omdat zij hier willen zijn (net zoals wij orang oetans verdrijven uit oerwouden om palmolie plantages aan te leggen etc)
Wij zetten ook geen diersoorten meer in als slaven (trekpaarden, runderen, olifanten.. ) want er zijn betere opties.
Wij zetten ook geen diersoorten meer in als slaven (trekpaarden, runderen, olifanten.. ) want er zijn betere opties.
Ik ga niet allerlei video's hier posten maar Brain Cox zei oa deze zaken (sorry voor het Engels maar hij spreekt Engels en het leek mij dan ook uitzonderlijk gemakkelijker om het in het Engels neer te schrijven)
* The big bang we can still see even today through the JW telescope and what we see and is what truly happened. Sometimes in the media it looks as if new discoveries debunk the Big Bang. Those are misleading. The Big Bang itself was very real and the JW telescope does not debunk it but actually confirms this. But what we do see is that our theories (ik vraag me dan wel de details van die theorie af maar goed) about the big bang and how the universe started forming is not entirely correct. We now see things that our current theory cannot explain.
* The speed of expansion of the universe should slow down because the universe is cooling down and expansion requires energy. But instead we see (through JW) an increase in speed even after 14 billions years. And more than that: the speed is still increasing, there is no slowing down at all. According to our current theories of how the universe was created what we see is impossible. But yet we see it before our own eyes. So something about our theory is not correct or we are missing something we do not understand yet.
* The big bang we can still see even today through the JW telescope and what we see and is what truly happened. Sometimes in the media it looks as if new discoveries debunk the Big Bang. Those are misleading. The Big Bang itself was very real and the JW telescope does not debunk it but actually confirms this. But what we do see is that our theories (ik vraag me dan wel de details van die theorie af maar goed) about the big bang and how the universe started forming is not entirely correct. We now see things that our current theory cannot explain.
* The speed of expansion of the universe should slow down because the universe is cooling down and expansion requires energy. But instead we see (through JW) an increase in speed even after 14 billions years. And more than that: the speed is still increasing, there is no slowing down at all. According to our current theories of how the universe was created what we see is impossible. But yet we see it before our own eyes. So something about our theory is not correct or we are missing something we do not understand yet.
Laatst bewerkt:
Topperman
Active member
Hij mag dan wel slim zijn maar tis toch echt Brian Cox.
Sneeuwstorm
Well-known member
JWST heeft wellicht een planeet ontdekt in de habitable zone rond Alpha Centauri A. Dat er leven zou zijn op die paneet (gelijkaardig aan het leven op aarde) is onwaarschijnlijk aangezien het een gasreus is, met ongeveer de massa van Saturnus.
astrobiology.com
Het Alpha Centauri systeem zijn eigenlijk 3 sterren, 2 zonachtige sterren en 1 rode dwerg Proxima Centauri Rond die rode dwerg zijn er al 2 planeten gekend, maar die ster waarschijnlijk is te actief waardoor een planeet zou kunnen haar atmosfeer verliezen door de krachtige sterrenwind.
De planeet Proxima Centauri b bevindt zich eveneens in de habitable zone, maar het is niet geweten of deze ook een atmosfeer heeft.
Webb Finds New Evidence For A Large Planet Orbiting in The Habitable Zone Of Alpha Centauri A - Astrobiology
Astronomers using the NASA/ESA/CSA James Webb Space Telescope have found strong evidence of a giant planet orbiting a star in the stellar system closest to our own Sun.
astrobiology.com
Het Alpha Centauri systeem zijn eigenlijk 3 sterren, 2 zonachtige sterren en 1 rode dwerg Proxima Centauri Rond die rode dwerg zijn er al 2 planeten gekend, maar die ster waarschijnlijk is te actief waardoor een planeet zou kunnen haar atmosfeer verliezen door de krachtige sterrenwind.
De planeet Proxima Centauri b bevindt zich eveneens in de habitable zone, maar het is niet geweten of deze ook een atmosfeer heeft.
Laatst bewerkt:
Pas een heleboel filmpjes gezien van Prof David Kipping. Dude heeft een heerlijke stem om naar te luisteren. Hij vertelt veel over de ontderwerpen die hierboven aangehaald zijn. Waar ik vroeger overtuigd was van buitenaards leven, neig ik nu veel meer naar de "ja, maar...". Kan ook zijn doordat youtube mij in die tunnel duwt, ik verafschuw het yt algoritme zo hard.
www.youtube.com
Cool Worlds
Space, astronomy, exoplanets, astroengineering and the search for extraterrestrial life & intelligence. The Cool Worlds Lab (http://coolworldslab.com), based at the Department of Astronomy, Columbia University, is a team of astronomers seeking to discover and understand alien worlds...
www.youtube.com
Ik lag gisteravond in bed en had een soort hypothese uitgevonden over de Fermi-paradox. Er is een stroming die zegt dat intelligent leven inherent zelf-limiterend is zichzelf uitroeit binnen een beperkte termijn. Meestal wordt dan gesproken over oorlogen, vernietiging van het eigen eco-systeem, en andere dramatische gebeurtenissen.
Ik begin te denken dat we uiteindelijk zullen ontdekken dat we onszelf zullen limiteren doordat niemand nog geïnteresseerd is om een maatschappij in stand te houden omdat iedereen in een soort staat van oneindig gesimuleerd hedonisme beland.
We zijn in de loop van onze geschiedenis bezig geweest om een overlevingsstrijd te leveren en ons leven gradueel te verbeteren, generatie na generatie. De mens heeft een hoop behoeften waaraan we willen voldoen die een resultaat zijn van evolutie en die vaak een indirecte stap zijn om als soort te overleven.
We moesten caloriën krijgen dus zijn we gevolueerd om suiker en vet erg lekker te vinden. We moesten ons voortplanten dus zijn we gevolueerd om seks erg leuk te vinden. Wat we zien zodra we een fundamentele behoefte hebben opgelost, er heel snel een soort overcompensatie ontstaat met negatieve gevolgen. Onze voedselbevoorrading is in de loop van de 20ste eeuw enorm productief geworden en in de loop van enkele decennia werd overgewicht een groter probleem dan ondergewicht.
We ontdekten hopen trukjes om in bepaalde behoeften te voorzien die extreem efficient het beloonsysteem van onze hersenen hacken: fastfood, gokken, videogames, sociale media drugs, porno... Waar we nog weinig of niks voor hebben zijn complexere emoties die ons een gevoel van voldoening en een tevredenheid over ons leven bezorgen. Kinderen krijgen, succes hebben in een job, liefde, vriendschap...
In de loop van de 21ste eeuw zullen we echter ons eigen brein leren begrijpen en aanpassen, en zullen we de mogelijkheid hebben om ook dat soort effecten in onze hersenen te stimuleren, wat de noodzaak aan het leiden van een normaal leven helemaal doet verdwijnen. Al de complexe emoties en interacties in onze hersenen die gepaard gaan met bvb een eerste liefdeskus, een toffe uitstap met vrienden, de trots van je kinderen die opgroeien, een belangrijke sportprijs winnen, zullen perfect gesimuleerd kunnen worden en nog veel intenser beleefd kunnen worden dan hun reële tegenhangers. Iedereen sluit zich op in een grote simulatiemachine en leeft een enorm voldoeninggevend en deugdzaam virtueel utopisch leven.
Uiteindelijk zal misschien blijken dat het op een grotere tijdschaal enorm triviaal is voor geëvolueerde wezens om in AL hun behoeftes te voorzien en dat er geen enkele motivatie overblijft om een maatschappij in stand te houden of het universum te verkennen.
Ik vraag me af of deze hypothese al bestaat of in gelijkaardige vorm is uitgewerkt.
Ik begin te denken dat we uiteindelijk zullen ontdekken dat we onszelf zullen limiteren doordat niemand nog geïnteresseerd is om een maatschappij in stand te houden omdat iedereen in een soort staat van oneindig gesimuleerd hedonisme beland.
We zijn in de loop van onze geschiedenis bezig geweest om een overlevingsstrijd te leveren en ons leven gradueel te verbeteren, generatie na generatie. De mens heeft een hoop behoeften waaraan we willen voldoen die een resultaat zijn van evolutie en die vaak een indirecte stap zijn om als soort te overleven.
We moesten caloriën krijgen dus zijn we gevolueerd om suiker en vet erg lekker te vinden. We moesten ons voortplanten dus zijn we gevolueerd om seks erg leuk te vinden. Wat we zien zodra we een fundamentele behoefte hebben opgelost, er heel snel een soort overcompensatie ontstaat met negatieve gevolgen. Onze voedselbevoorrading is in de loop van de 20ste eeuw enorm productief geworden en in de loop van enkele decennia werd overgewicht een groter probleem dan ondergewicht.
We ontdekten hopen trukjes om in bepaalde behoeften te voorzien die extreem efficient het beloonsysteem van onze hersenen hacken: fastfood, gokken, videogames, sociale media drugs, porno... Waar we nog weinig of niks voor hebben zijn complexere emoties die ons een gevoel van voldoening en een tevredenheid over ons leven bezorgen. Kinderen krijgen, succes hebben in een job, liefde, vriendschap...
In de loop van de 21ste eeuw zullen we echter ons eigen brein leren begrijpen en aanpassen, en zullen we de mogelijkheid hebben om ook dat soort effecten in onze hersenen te stimuleren, wat de noodzaak aan het leiden van een normaal leven helemaal doet verdwijnen. Al de complexe emoties en interacties in onze hersenen die gepaard gaan met bvb een eerste liefdeskus, een toffe uitstap met vrienden, de trots van je kinderen die opgroeien, een belangrijke sportprijs winnen, zullen perfect gesimuleerd kunnen worden en nog veel intenser beleefd kunnen worden dan hun reële tegenhangers. Iedereen sluit zich op in een grote simulatiemachine en leeft een enorm voldoeninggevend en deugdzaam virtueel utopisch leven.
Uiteindelijk zal misschien blijken dat het op een grotere tijdschaal enorm triviaal is voor geëvolueerde wezens om in AL hun behoeftes te voorzien en dat er geen enkele motivatie overblijft om een maatschappij in stand te houden of het universum te verkennen.
Ik vraag me af of deze hypothese al bestaat of in gelijkaardige vorm is uitgewerkt.
Avondland
Well-known member
Ik vind dat wel een interessante gedachtegang. Uiteindelijk lijken die shortcuts naar behoeftebevrediging je dan toch met een leegte achter te laten.
We worden ook wel bepaald door het besef van onze sterfelijkheid en eindigheid, daarop is onze zinsgeving (meer bepaald: de zin van het bestaan) gebaseerd. Naar mijn mening zou onsterfelijkheid existentieel ondraaglijk zijn voor de mens. Daar zal wel een bepaalde rek op zitten en hoewel het interessant kan zijn om enkele eeuwen langer te kunnen leven zou de verveling er zodanig insluipen dat we onszelf van kant willen maken. Dan zwijg ik ook maar over de mogelijkheid dat je je geliefden sneller ziet heengaan.
