Algemene Loopthread

Ben het daar niet mee oneens, en ik denk dat ik dat stuk ook wel cover door in mijn lange duurlopen de fueling te trainen door zoveel mogelijk suikers binnen te spelen wat ook best challenging is. hoeft niet per sé of 1 of 2 te zijn, zowel vetverbranding trainen alsook eten tijdens het lopen trainen, als je die allebei traint dan komt het wel goed met die ultra’s,… werkt alleszins prima voor mij: ik heb veel plezier in het lopen, kijk uit naar de ultra wedstrijden en meest belangrijke, ben al 3 jaar blessurevrij ondanks toch grote weekvolumes
 
Dat klopt dus echt niet, toch niet op die manier en niet op het vlak van een soort "gemiddelde balans" die het beste zou zijn voor iedereen.

En ongevraagd 'tips' geven over calorieën beperken en gewicht verliezen kan evenzeer gevaarlijk of misschien zelfs maar gewoon averechts werken. Staat nog los van het feit dat de tips expliciet gaan over wat hij aangaf niet te gaan doen, dus hoe duurzaam het zou zijn als hij het nu plots wel eens zou proberen is toch ook de vraag.

Maar het staat toch niet ter discussie dat een hoger vetpercentage gelijk staat aan een hoger gewicht en dat gewicht een limiterende factor is?
Het verschil tussen 25% en 15% vetpercentage is gewicht dat je meezeult waar je niks mee bent. Als jij dus met gelijke spiermassa van 25 naar 15% vet kan gaan dan zal het resultaat zijn dat je beter zal kunnen presteren. We spreken hier niet over topsporters die van een zeer laag vetpercentage gewicht willen verliezen en dus ook spiermassa gaan verliezen.

Ongevraagde tips om gewicht te verliezen en calorieën te beperken vind ik nu toch wel sterk.
Naar mijn mening als je vraagt naar trainingsadvies om sneller te worden of welke superschoenen je moet kopen vraagt dan is mijn reactie start eerst met uw voeding te verbeteren.
Daarmee kan je al met vrij simpele ingrepen veel rendement halen.
Daarmee zeg ik niet eet nooit frieten, ga zwaar in calorietekort en probeer zoals een Spartaan u alles te ontzeggen. Allesbehalve.
Het is meer kies misschien voor een meer gebalanceerd ontbijt en middagmaal, die even hard uw hongergevoel zal stillen maar wel misschien als resultaat heeft dat je daardoor beter kan presteren en wat gewicht kwijtspeelt.

Dus eigenlijk gebruik ik enkel het verkeerde woord maar doe ik het voor de rest correct?

Ik train niet nuchter hé: het ontbijt is skyr + blauwe bessen + gebroken lijnzaad, de avond ervoor heb ik mijn hoofdmaaltijd gegeten dus ik ga voor een loopje van 10 km nooit "leeg" vallen.

Verder train ik op lange afstand altijd zoals voor een wedstrijd: met gels etc en zoveel mogelijk eten.

Maar op een ultra voldoende fuelen tot het einde is een utopie, dat lukt gewoon niet, dus dat je glycogeen op den duur leeg gaat zijn is een feit, dus is dat trainen met "lage glycogeen" toch gewoon wel nuttig?

Ik ken trouwens wel enkele US ultrarunners die 250-300km wedstrijden gewonnen hebben die wel effectief nuchter trainen... dus zijn die dan zo mis?

Ik denk dat we elkaar gewoon niet goed begrijpen.
Wat ik wou zeggen is dat je uw lichaam niet kan trainen om meer vet te verbranden door het te dwingen dat te moeten doen door fasted te trainen.
Wat je wel kan is het mentale aspect trainen door fasted te trainen, maar het nut daarvan is in feite beperkt. Je kan dat nog veel doen, hard afzien en het herkennen, maar in wedstrijd als je het voorhebt doet het nog altijd pijn en zal je nog altijd onherroepelijk moeten afzwakken.
En bij profs zie je het inderdaad soms nog, ook al zegt de wetenschap dat het gewoon niet verstandig is. Het mentale speelt bij een prof ook een grote rol, “ ja maar wat als ik dat nooit op training heb ervaren, hoe reageer ik dan erop in wedstrijd?”.

Het is een misvatting dat door altijd zeer goed te eten tijdens het trainen dat je het lichaam lui maakt en het daardoor geen vet zal verbranden.
Goed fuelen heeft net veel voordelen naar prestaties en herstel wat alleen maar de effecten van trainen ten goede komt.
Af en toe eens fasted trainen kan, maar dan moet je de afweging maken of de nadelen opwegen tegen de mentale voordelen.

Of fuelen tijdens een ultra een utopie is dat laat ik in het midden. Dat hangt van veel factoren af, maar alles start met een goeie fueling strategie en voldoende training om maximale opname te bekomen.
Als je start met een 30g/h strategie dan ben je op voorhand al verloren natuurlijk.
Al is het uiteraard wel zo dat op bepaalde wedstrijden net het onderdeel de onmogelijkheid om deftig aan voedsel te raken er bewust in gestoken wordt. Iets wat ondenkbaar op een triathlon of een fietsevent is.
 
Laatst bewerkt:
Maar het staat toch niet ter discussie dat een hoger vetpercentage gelijk staat aan een hoger gewicht en dat gewicht een limiterende factor is?
Het verschil tussen 25% en 15% vetpercentage is gewicht dat je meezeult waar je niks mee bent. Als jij dus met gelijke spiermassa van 25 naar 15% vet kan gaan dan zal het resultaat zijn dat je beter zal kunnen presteren. We spreken hier niet over topsporters die van een zeer laag vetpercentage gewicht willen verliezen en dus ook spiermassa gaan verliezen.

Ongevraagde tips om gewicht te verliezen en calorieën te beperken vind ik nu toch wel sterk.
Naar mijn mening als je vraagt naar trainingsadvies om sneller te worden of welke superschoenen je moet kopen vraagt dan is mijn reactie start eerst met uw voeding te verbeteren.
Daarmee kan je al met vrij simpele ingrepen veel rendement halen.
Daarmee zeg ik niet eet nooit frieten, ga zwaar in calorietekort en probeer zoals een Spartaan u alles te ontzeggen. Allesbehalve.
Het is meer kies misschien voor een meer gebalanceerd ontbijt en middagmaal, die even hard uw hongergevoel zal stillen maar wel misschien als resultaat heeft dat je daardoor beter kan presteren en wat gewicht kwijtspeelt.



Ik denk dat we elkaar gewoon niet goed begrijpen.
Wat ik wou zeggen is dat je uw lichaam niet kan trainen om meer vet te verbranden door het te dwingen dat te moeten doen door fasted te trainen.
Wat je wel kan is het mentale aspect trainen door fasted te trainen, maar het nut daarvan is in feite beperkt. Je kan dat nog veel doen, hard afzien en het herkennen, maar in wedstrijd als je het voorhebt doet het nog altijd pijn en zal je nog altijd onherroepelijk moeten afzwakken.
En bij profs zie je het inderdaad soms nog, ook al zegt de wetenschap dat het gewoon niet verstandig is. Het mentale speelt bij een prof ook een grote rol, “ ja maar wat als ik dat nooit op training heb ervaren, hoe reageer ik dan erop in wedstrijd?”.

Het is een misvatting dat door altijd zeer goed te eten tijdens het trainen dat je het lichaam lui maakt en het daardoor geen vet zal verbranden.
Goed fuelen heeft net veel voordelen naar prestaties en herstel wat alleen maar de effecten van trainen ten goede komt.
Af en toe eens fasted trainen kan, maar dan moet je de afweging maken of de nadelen opwegen tegen de mentale voordelen.

Of fuelen tijdens een ultra een utopie is dat laat ik in het midden. Dat hangt van veel factoren af, maar alles start met een goeie fueling strategie en voldoende training om maximale opname te bekomen.
Als je start met een 30g/h strategie dan ben je op voorhand al verloren natuurlijk.
Al is het uiteraard wel zo dat op bepaalde wedstrijden net het onderdeel de onmogelijkheid om deftig aan voedsel te raken er bewust in gestoken wordt. Iets wat ondenkbaar op een triathlon of een fietsevent is.
uit ondervinding: na x aantal km (voor iedereen anders natuurlijk) word je eten gewoon beu, en dat maakt ultra’s net zo challenging

ik had massa’s gellekes bij in mijn eerste 80k en heb er slechts de helft van kunnen binnenspelen… willen en kunnen… 😉

uiteindelijk leer je je lichaam kennen en wat je nodig hebt en kan verdragen en dat vind ik net zo boeiend en waarom ik veel liever de lange afstand doe dan pakweg de marathon
 
uit ondervinding: na x aantal km (voor iedereen anders natuurlijk) word je eten gewoon beu, en dat maakt ultra’s net zo challenging

ik had massa’s gellekes bij in mijn eerste 80k en heb er slechts de helft van kunnen binnenspelen… willen en kunnen… 😉

uiteindelijk leer je je lichaam kennen en wat je nodig hebt en kan verdragen en dat vind ik net zo boeiend en waarom ik veel liever de lange afstand doe dan pakweg de marathon

Ook dat is trainen natuurlijk. Trainen om veel te kunnen eten :P

Maar ik snap het hoor, je bent zeker niet de enige waarbij het voorvalt. Bij velen betekent het wel dat de wedstrijd dan ook niet volmaakt kan worden.
In een triathlon gebeurt het vaak dat deelnemers opgeven door te weinig voeding binnen te krijgen. Gedwongen of zelf gezocht :P

Marathon is ook lange afstand hoor :P Jezus dat is 42km ze man :P
 
sidenote: deze post past misschien niet helemaal binnen wat hier standaard wordt geschreven en bediscussiërd en eerder binnen Gezondheid & lifystyle maar wou het wel even hier delen, het kan een aanmoediging zijn voor mensen die willen beginnen met lopen om welke reden dan ook.

Heb mijn eerste beenvliesonteking te pakken :scream: Na enkele 'woelige' jaren waarin ik voor niets meer tijd leek te hebben (en iedere dag verlof ook ging naar stressvolle zaken, voornamelijk examens gaan maken in feite, zie mijn bijdrage in 2022 aan "voltijds werken en studeren"). sinds januari in tijdskrediet gegaan om mijn mentale en fysieke gezondheid terug op punt te krijgen, maar soms moet een mens diep gaan om zijn doelen te bereiken. Na een week in tijdskrediet (08/01) ben ik heel casual beginnen lopen, sinds juni serieuzer beginnen nemen omdat ik er ondertussen wel plezier uit haalde en doelen begon te stellen. Sinds ongeveer een maand ben ik op de BMI-schaal uit de obesitas-range geraakt door een combinatie van het lopen en minder (en ook wel iets gezonder) te eten sinds juni, niets extreem want zat nooit hoger dan een BMI van 31,3 en dit was ook al zo gedurende +/- 2 jaar redelijk stabiel maar daar wou ik wel vanaf nu. Ik geniet oprecht van mijn loopjes, echt terug de klik gemaakt en zelfs lichtjes verslaafd terug, dit was jaren geleden voor mij (>10 jaar). Had dit in feite al een paar keer geprobeerd, maar toen de grootste fout gemaakt die men kan maken: te snel te veel willen, teleurgesteld zijn en er snel terug mee kappen, en dat ik vroeger toch wel een 'goede' loper was heeft mij eigenlijk tegengewerkt omdat ik geloofde dat ik snel terug een bepaald niveau zou halen en als het niet snel genoeg ging dacht ik "het lukt mij nooit meer". Deze keer anders aangepakt, op het gemak 5km, tussendoor wandelen tot wanneer ik het op 'schildpadtempo' zonder stoppen kon, steeds kleine progressies gemaakt en steeds mijn route lichtjes uitgebreid tot aan die 10km. Dus vooral: op geen enkel moment mij kapot lopen en bij wijze van spreken met mijn tong op de grond aankomen. Mijn ego opzij zetten was part of success. Natuurlijk maak ik als (her)beginner ongetwijfeld nog altijd fouten, en mijn overgewicht helpt niet ifv blessureleed, maar we leren bij. Net voor de ontsteking zat ik op 6'39" op 10km afstand. Nu rustige, korte loopjes op een finse piste tot ik er vanaf ben, en dan terug progressie maken, met de focus om eerst nog wat extra gewicht af te schudden voor ik terug een hoger tempo nastreef. Het doel is duidelijk: nog 15 tot 20 kilo verliezen en tegen juli volgend jaar in mijn eigen gemeente nog eens deelnemen aan een wedstrijd en rustig naar een halve marathon toe gaan op termijn, wil deze afstand toch zeker eens proberen. In de eerste wedstrijd (9,9km) zou ik graag in de eerste 50% eindigen tegen dan, waar ik nu in de top 5 van vanachter te beginnen zou zitten.

En misschien niet onbelangrijk: ik voel mij fysiek en mentaal nu al veel beter en mijn lichaam geeft enkele duidelijk signalen die dit bevestigen, hoewel ik er zeker nog niet ben, mijn lichaam is nog steeds gespannen en gestresseerd maar dat heeft ook wel te maken met de aankomende herexamens. Ik krijg ook opmerkelijk veel complimenten uit mijn omgeving dat ik er goed uit zie, dat ik terug energie heb. Mijn bachelordiploma binnen trekken in scherpe mentale en fysieke vorm volgend jaar moet het sluitstuk zijn van mijn lange inspanning. Hopelijk kan ik tegen volgend jaar hierop quoten en zeggen dat het allemaal gelukt is, zowel het diploma als mijn eerste succesvolle wedstrijd lopen in >10 jaar :thumb:.
 
Gisteren mijne nieuwe schoenen getest: Saucony Tempus.
Energy return viel een beetje tegen. Hartslag/pace was eigenlijk onveranderd tov mijn GT-2000's.
Demping zit wel goed. Dus wel een goede daily trainer. Voor de wedstrijden ga ik toch mijn adizero adios aan doen. Merkbare snellere schoenen als de tempus/gt-2000.
 
Ik net de Hoka Arahi 7 besteld op zalando.
Kwam ze toevallig tegen. €94,45 ipv €150
Moest dringend nieuwe aanschaffen.
Ik kom van de saucony guide 13. Dus benieuwd naar Hoka
 
Maar het staat toch niet ter discussie dat een hoger vetpercentage gelijk staat aan een hoger gewicht en dat gewicht een limiterende factor is?
Het verschil tussen 25% en 15% vetpercentage is gewicht dat je meezeult waar je niks mee bent. Als jij dus met gelijke spiermassa van 25 naar 15% vet kan gaan dan zal het resultaat zijn dat je beter zal kunnen presteren. We spreken hier niet over topsporters die van een zeer laag vetpercentage gewicht willen verliezen en dus ook spiermassa gaan verliezen.
Net dat stuk staat dus tegenwoordig hoe langer hoe meer ter discussie. Ja, in de extremen gesproken is het uiteraard zo. En sterker nog: gemiddeld gesproken is het ook zo.

Als je gaat kijken naar de toppers, dan zie je dat zij een heel laag vetpercentage hebben. Maar daaraan de conclusie verbinden dat je een heel laag vetpercentage moet hebben om beter te worden, is omgekeerd en niet wetenschappelijk. Dat is de causaliteit die er niet noodzakelijk is. Verder weet je ook niet of dat misschien een resultaat is van coaches die daar onredelijk hard naar kijken, meer dan feitelijke resultaten. En dan is er ook het omgekeerde: dan wordt gewicht het doel, terwijl net de prestatie het doel zou moeten zijn. Er is geen reden om van gewicht een doel te maken hier, hoogstens één van de de middelen. Het zou kunnen dat iemand beter presteert met een hoger vetpercentage, maar dat die afhaakt door de 'tips' die hem eigenlijk niet eens veel zouden helpen.

En ten slotte gaan je tips wel op voor de gemiddelde mens, maar daarom niet specifiek voor dié mens. Je weet al ten eerste niet of je iemand voor je hebt die aanleg heeft voor een eetstoornis. Je weet ook niet hoe hij reageert op (een vermindering/vermeerdering van) welke voedingsstoffen. Gemiddeld genomen wel, maar de gemiddelde mens heeft 1,5 been. Ik heb er 2. De gemiddelde persoon is 1,76cm. Dat wil daarom niets zeggen over de specifieke persoon.
 
Net dat stuk staat dus tegenwoordig hoe langer hoe meer ter discussie. Ja, in de extremen gesproken is het uiteraard zo. En sterker nog: gemiddeld gesproken is het ook zo.

Als je gaat kijken naar de toppers, dan zie je dat zij een heel laag vetpercentage hebben. Maar daaraan de conclusie verbinden dat je een heel laag vetpercentage moet hebben om beter te worden, is omgekeerd en niet wetenschappelijk. Dat is de causaliteit die er niet noodzakelijk is. Verder weet je ook niet of dat misschien een resultaat is van coaches die daar onredelijk hard naar kijken, meer dan feitelijke resultaten. En dan is er ook het omgekeerde: dan wordt gewicht het doel, terwijl net de prestatie het doel zou moeten zijn. Er is geen reden om van gewicht een doel te maken hier, hoogstens één van de de middelen. Het zou kunnen dat iemand beter presteert met een hoger vetpercentage, maar dat die afhaakt door de 'tips' die hem eigenlijk niet eens veel zouden helpen.

En ten slotte gaan je tips wel op voor de gemiddelde mens, maar daarom niet specifiek voor dié mens. Je weet al ten eerste niet of je iemand voor je hebt die aanleg heeft voor een eetstoornis. Je weet ook niet hoe hij reageert op (een vermindering/vermeerdering van) welke voedingsstoffen. Gemiddeld genomen wel, maar de gemiddelde mens heeft 1,5 been. Ik heb er 2. De gemiddelde persoon is 1,76cm. Dat wil daarom niets zeggen over de specifieke persoon.
Toch wel straf dan dat je bij de marathon aan de finish het bmi ziet omhoog gaan met de minuten die verstrijken,…

En dat is bij om het even welke marathon overal ter wereld hé
 
Toch wel straf dan dat je bij de marathon aan de finish het bmi ziet omhoog gaan met de minuten die verstrijken,…

En dat is bij om het even welke marathon overal ter wereld hé
Dat is niet straf, dat is exact hetzelfde?
Wil dat daarom zeggen dat iedere individuele sporter beter wordt als hij nog 3kg vet verliest op een generische manier die bij de gemiddelde mens helpt om gewicht te verliezen?
 
Dat is niet straf, dat is exact hetzelfde?
Wil dat daarom zeggen dat iedere individuele sporter beter wordt als hij nog 3kg vet verliest op een generische manier die bij de gemiddelde mens helpt om gewicht te verliezen?
Uitzonderingen zal je altijd hebben, maar dat wil wel zeggen dat voor 99,9% vd mensen vetverlies = sneller lopen
 
Ik net de Hoka Arahi 7 besteld op zalando.
Kwam ze toevallig tegen. €94,45 ipv €150
Moest dringend nieuwe aanschaffen.
Ik kom van de saucony guide 13. Dus benieuwd naar Hoka
Ik loop met zowel de hoka arahi 6 als de saucony guide 16 als daily trainers. De arahi vind ik net iets sneller dan de guide die mij nog meer ondersteuning geeft heb ik het gevoel. Beide vrij gelijkaardige schoenen met toch wel verschillende manieren voor het bieden van anti pronatie stabiliteit
 
Uitzonderingen zal je altijd hebben, maar dat wil wel zeggen dat voor 99,9% vd mensen vetverlies = sneller lopen
Klopt maar denk dat niemand ontkent dat wat kg’s minder je sneller maakt. Gaat eerder over het feit dat men zich beter focust op kwalitatieve trainingen met voldoende voeding dan gewichtsverlies op zich als doel. Dat kan een leuke side effect zijn van een verhoogde trainingload maar indien je in een calorie deficit zit benut je niet maximaal je gains. Is volgens mij in iedere sport wel zo
Zou een leuk research project zijn. 20 mensen - niet getrainde runners -
2 groepen van 10 - eentje met focus op absoluut gewichtsverlies maar een verlaagde trainingsload en eentje met 100% focus op trainingsload. Wie maakt de meeste vooruitgang tegenover baseline pace?
 
OK ik heb sinds woensdag de cola zero voor 90% vervangen door water. Ik eet nu dagelijks een stevige portie havermoutpap, veel (magere) melk ..
Ik ga sindsdien qua gevoel stevig achteruit. Ik voel mij 24/7 heel slecht, ik slaap bijna niet meer, tijdens de loopsessies voel ik alsof ik zand in de benen heb.

Vandaag had ik zelfs het slechtste loopgevoel ooit denk ik. Verschrikkelijk gewoon.

Mijn lichaam moet er stilletjes aan nog aan wennen. Ik ga stap voor stap de switch moeten maken.
 
Laatst bewerkt:
OK ik heb sinds woensdag de cola zero voor 90% vervangen door water. Ik eet nu dagelijks een stevige portie havermoutpap, veel (magere) melk ..
Ik ga sindsdien qua gevoel stevig achteruit. Ik voel mij 24/7 heel slecht, ik slaap bijna niet meer, tijdens de loopsessies voel ik alsof ik zand in de benen heb.

Vandaag had ik zelfs het slechtste loopgevoel ooit denk ik. Verschrikkelijk gewoon.

Mijn lichaam moet er stilletjes aan nog aan wennen. Ik ga stap voor stap de switch moeten maken.
Ze noemen dat ook wel eens afkickverschijnselen 😂
 
Net dat stuk staat dus tegenwoordig hoe langer hoe meer ter discussie. Ja, in de extremen gesproken is het uiteraard zo. En sterker nog: gemiddeld gesproken is het ook zo.

Als je gaat kijken naar de toppers, dan zie je dat zij een heel laag vetpercentage hebben. Maar daaraan de conclusie verbinden dat je een heel laag vetpercentage moet hebben om beter te worden, is omgekeerd en niet wetenschappelijk. Dat is de causaliteit die er niet noodzakelijk is. Verder weet je ook niet of dat misschien een resultaat is van coaches die daar onredelijk hard naar kijken, meer dan feitelijke resultaten. En dan is er ook het omgekeerde: dan wordt gewicht het doel, terwijl net de prestatie het doel zou moeten zijn. Er is geen reden om van gewicht een doel te maken hier, hoogstens één van de de middelen. Het zou kunnen dat iemand beter presteert met een hoger vetpercentage, maar dat die afhaakt door de 'tips' die hem eigenlijk niet eens veel zouden helpen.

En ten slotte gaan je tips wel op voor de gemiddelde mens, maar daarom niet specifiek voor dié mens. Je weet al ten eerste niet of je iemand voor je hebt die aanleg heeft voor een eetstoornis. Je weet ook niet hoe hij reageert op (een vermindering/vermeerdering van) welke voedingsstoffen. Gemiddeld genomen wel, maar de gemiddelde mens heeft 1,5 been. Ik heb er 2. De gemiddelde persoon is 1,76cm. Dat wil daarom niets zeggen over de specifieke persoon.
Ja maar kom Loser.
Ik spreek hier over 15% vetpercentage. Dan zit je niet in de regionen van laag VP eh. Dat is eerder gewoon wat we mogen aanzien als middelmaat normaal. Ik wil u gerust volgen dat gewicht niet de leidraad mag zijn. Maar we moeten ook wel eerlijk durven zijn dat als je aanschurkt tegen de bovengrens van normaal of erover zit dat je daar duidelijk marge hebt.
Ik pleit niet voor een steng dieet te gaan volgen. Ik pleit om bepaalde keuzes doordachter te maken en iets meer aandacht voor voeding te hebben. Beter presteren door minder goeie of slechte leefgewoonten aan te pakken.
Het is niet enkel maar de loopschoenen aanknopen en trainen, trek het iets breder.
350€ uitgeven voor schoenen om sneller te lopen, terwijl je veel meer kan winnen door die gewoonten en levenswijze aan te pakken.
 
Ik loop met zowel de hoka arahi 6 als de saucony guide 16 als daily trainers. De arahi vind ik net iets sneller dan de guide die mij nog meer ondersteuning geeft heb ik het gevoel. Beide vrij gelijkaardige schoenen met toch wel verschillende manieren voor het bieden van anti pronatie stabiliteit
Heb altijd in de guide reeks gezeten. Dus benieuwd hoe het gaat voelen.
En voor die prijs dat de Arahi stonden…
 
Terug
Bovenaan