Gisteren heb ik dus de 100km gelopen op de Trail des Cisterciens, tijd voor een kort verslag van de dag.
De start werd per 2 gegeven om de 4 minuten. Uw startpositie werd bepaald op basis van de betrail ranking en dan werd je gekoppeld aan iemand anders. Mijn “partner” had echter heel weinig getraind de afgelopen maanden en moest heel snel lossen. Ik had bij aanvang eigenlijk een super goed gevoel, ik dacht echt dat ik er iets moois van kon maken. Eerste 30km zeer vlot kunnen doorlopen, maar nadien volgde de miserie...
Ik had onderweg naar de start nog goed ontbeten in de auto en niets deed toen vermoeden dat mijn maag mij parten zou spelen. De eerste 30km moest ik niet echt iets eten, enkel wat sportdrank om dan na 30km een eerste wrap binnen te spelen. Heel snel merkte ik dat er iets helemaal verkeerd zat en na 35km heb ik 2x moeten overgeven, wat mij nooit overkomt. Geprobeerd om even te temporiseren om 10km later nog iets te eten, maar het was terug van dat, weer overgegeven. Op dat moment wist ik dat er iets serieus fout zat. Het plan was toen om het heel rustig aan te doen tot de CP van km 60 en dropbag om daar al zittend iets binnen te spelen. Na 60km dan weer proberen te eten en meteen bij vertrek weer overgeven. Op dat moment wist ik dat het onmogelijk was om nog iets neer te zetten en wilde ik gewoon de finish halen. Heb de laatste 40km enkel gelopen op 50/50 Cola/water.
De tijd was een drama, 11u57 en 26e plaats op 115 man, maar eigenlijk was ik nog min of meer tevreden. Er loopt op zo’n afstand altijd wel iets mis, dat is ook het mooie aan de sport, het is gewoon zaak om uw doelen te herbekijken en die finish te halen. Het was de eerste wedstrijd in 6 maanden, ik wilde daar echt geen DNF achter mijn naam hebben.
Vorig jaar in augustus heb ik hier de 100km ook gelopen, maar vandaag was het toch veel mooier. Alles in de natuur Is natuurlijk veel groener in de lente, alles staat in bloei. Ik heb gelukkig wel kunnen genieten van de knappe omgeving, een regio waar ik anders nooit loop. Voor het eerst had de organisatie ook de toestemming gekregen om door de abdij van Villers-la-Ville te lopen, zeer indrukwekkend.
Een dikke pluim voor de organisatie trouwens, in zeer lastig omstandigheden dit neer zetten verdient al ons respect. De vriendelijkheid van alle vrijwilligers is iets waar ik keer op keer van onder de indruk ben.
Nu enkele dagen rusten en dan de laatste fase voor de GTLC ingaan.