Nee. Dat is niet zo en dat is ook nooit zo geweest. Politieoptreden is absoluut géén all-or-nothing kwestie. Dat is geen mening hè... gewoon een algemeen feit. Ik heb eerder de indruk dat jullie een totaal verkeerd beeld hebben van politie en ordehandhaving dan wat anders.
Ik zeg dan ook nergens dat het een all or nothing kwestie is. Ik zeg enkel dat bij ELKE actie die men bij ordehandhaving toepast dat die actie een afweging is van de risico's. Dat een nulrisico niet bestaat. En dat je een restriciso zoals collateral damage dan ook een normale consequentie is.
Een consequentie die we proberen te beperken. Maar dat die niet onbestaande is.
Jij zit echter continue het statement te maken dat wij stellen, dat het een alles of nothing is.
Het enige moment dat ik en anderen WEL hebben gesteld, dat absoluut was, was het moment toen het LEEK (al interpreteer ik de gemaakte statements zo nog altijd...) dat er een statement was gemaakt dat een achtervolging op een kind helemaal NOT DONE was.
Dat was het statement waar mijn reactie vooral getriggerd werd.
Anderen en ik zeggen: het is een kind, dus de situatie is anders of kan anders ingeschat worden. Jij DENKT dat we zeggen: "Het is een kind, dus héél het gebeuren is fout". Zie je het verschil?
De situatie is anders, daar ben ik het niet mee eens. De situatie kan anders ingeschat worden. Daar kan ik wel mee leven. Maar opnieuw, zo is het tot op heden op geen enkele manier in de posts naar boven gekomen.
Al heb je meermaals gezegd dat het niet de intentie was om naar schuld te kijken.
Wat niet wil zeggen dat de reacties wel zo overkwamen. Of toch voor mij.
Je maakt bewust een karikatuur van wat we zeggen, om jouw mening "juister" te doen laten blijken... nice try though.
Neen ik maak er geen karikatuur van. Zo interpreteer ik hetgeen er gezegd wordt. Niet om mijn mening juister te doen lijken. Zo komen jullie antwoorden bij MIJ over.
Jullie principes van hoe het zou moeten zijn is gelukkig irrelevant. In jullie rechtsstaat zou ik nooit willen leven, waar we niet kritisch mogen zijn op wettelijk geweld, wat per definitie... juridisch is. Er zijn daar letterlijk wettelijke kaders rond. Daarom dat ik daar steeds op hamer op de what-if's, omdat die heel de discussie afleiden en inhoudelijk niets bijbrengen.
En je doet het weer opnieuw. Je zit hier continue te claimen dat ik er een karikatuur van maak. Om mijn mening juister te doen laten blijken. Maar ik heb nergens gezegd dat er geen kritiek mag op komen. Je mag kritiek hebben. Maar ik zou het wel eens plezant vinden indien we ipv direct van de hoge toren te blazen en te wijzen naar de flikken waren verkeerd ze hadden bij een kind die achtervolging niet mogen doen. Ze hadden, om de zoveelste vage term te gebruiken, proportioneel en anders moeten reageren (met de ondertoon het is toch evident hoe men het had moeten doen). Na de feiten. En in functie van de emotionele bagage die gekoppeld is aan het overlijden van een kind.
Het zou eens leuk zijn dat ook jullie eens empathie opbrengen voor de moeilijke omstandigheden waar de ordehandhavers in moeten werken en waar ook ZIJ gewoon hun best doen om alles zo correct mogelijk te laten verlopen. En waar pech ook hen gewoon kan treffen. Net zoals het feit dat er veel zaken zijn in het leven die een persoon gewoon overkomt omdat men pech in het leven heeft. Maar waar dat echt niet intentioneel is of was of op zijn minst leek met de informatie die ik nu heb.
Voor de rest weet ik niet of mijn principes hoe het zou moeten zijn irrelevant zijn. Wetten veranderen. En die veranderen oa ook onder invloed van meningen. Dat is juist wat een democratie is.
En ik ben helemaal hetzelfde opgevoed, en gelukkig heb ik wel mijn wereldbeeld kunnen bijsturen naar wat een rechtsstaat nu wel en niet betekent. We volgen de wet. Punt. Geen blind gezag, en dus ook niet zomaar in absoluten denken. Wat jij beschrijft, klinkt erg autoritaire trouwens en exact het omgekeerde van een (democratische) opvoeding wil zeggen.
Democratie wil niet zeggen dat je de regels die jij niet leuk vindt niet volgt. Democratie wil zeggen dat als je de regels niet leuk vindt dat je ze als groep probeert te veranderen. Maar zolang je die regels niet veranderd hebt volg je ze.
Al mag je zonder problemen gerust de mening geven dat je het er niet mee eens bent. En dan mogen de personen die het daar niet mee eens zijn ook hun mening geven. En moet elke partij dat maar accepteren. Maar zolang je ze niet op democratische wijze veranderd hebt volg je ze.
En als kind lijkt het mij nu niet zo erg dat het er iets autocratischer aan toe gaat dan op latere leeftijd wanneer je de capaciteiten hebt ontwikkeld om de gevolgen te dragen van uw keuzes. Hoe lomp die keuzes dan ook wel niet zijn.
Net zoals dat de Britten de keuze hebben moeten ondergaan van uit de EU te stappen. En moeten ze nu op de blaren zitten (of als het in de toekomst goed uitdraait voor de britten, dan moeten wij binnen de EU maar op de blaren gaan zitten)
Een goede werkende maatschappij wil niet zeggen dat we onvoorwaardelijke gezag moeten aanvaarden. We moeten ons als burgers inderdaad gehoorzamen, maar we verwachten wel verantwoording en transparantie terug van de overheid. Ik snap ook niet waarom mensen het woordje "zwak" er dan bij halen: dat is letterlijk de kern van een rechtstaat.
Maar verantwoording en transparantie wil niet zeggen een trial by media. Zoals het mij wel overkwam.
Het lijkt mij dan ook gewoon een goede reflectie om te starten met respect voor de politie en de moeilijkheden waar zij dag in dag uit mee geconfronteerd worden. Het onderzoek af te wachten. En op basis van de feiten dan de analyse te maken. ipv hier al direct te beginnen rondgooien met termen zoals : een kind achtervolgen. DAT IS NOT DONE.
Neen dat is niet not done. Er zijn redenen dat je dat wel doet. Zelfs als het zo catastrofaal mis kan gaan zoals het nu is mis gegaan. Omdat in 99.99999999% (cijfers uitgevonden) van de gevallen waar men dit doet, het resultaat anders is. En dit een positief effect heeft voor de maatschappij doordat ingrepen in de opvoeding vroeg genoeg kunnen gebeuren. Wat voor mij ook een stuk van de taak is van de politie. Maar zoals altijd met de juiste tool ter beschikking. En dat kan voor mij dan ook gaan van de politie is uw vriend die via een sociale werker (of een expert (wat je niet kan verwachten dat elke politieagent een expert in psychologie of... is)) probeert om te helpen het in goede banen te leiden tot ja zelfs een vergeetput waar je de hopeloze gevallen in achter laat. Hopende dat die hopeloze gevallen zo min mogelijk zijn. En ja voor mij is er een groep die hopeloos is of die soms de harde hand nodig heeft die de gevolgen van de acties moet voelen voordat ze inzien dat ze moeten veranderen.
Het belangrijkste is te kunnen identificeren wanneer wat van toepassing is. Maar in het begin ben ik zeer zeker bereid om de persoon het voordeel van de twijfel te gunnen. Maar dat voordeel is, in tegenstelling tot andere mensen, niet oneindig.
Tja, het moment dat iemand zegt dat "collateral damage" een aanvaardbare kost is van orderhandhaving, dan vraag ik me echt af vanwaar jullie deze mentaliteit hebben. Politie mag enkel geweld gebruiken indien wettelijk toegelaten, strikt noodzakelijk en proportioneel. Dat is de rechtstaat waarin we gelukkig leven. In dit geval is een minderjarig slachtoffer, zeker géén "kost", maar een falen van die inschatting. Dat we het daar zelfs over hebben is compleet wereldvreemd.
Een collateral damage slaat op het feit dat zaken kunnen misgaan. Dat niemand, niet ik ,niet jij, de toekomst kan voorspellen en alle risico's van zaken die kunnen misgaan kunnen voorkomen. En dat de kost van onze veiligheid dan ook daarop gebaseerd is.
Wat echter niet wil zeggen dat ze niet hun best moeten doen. Dat ze zomaar alles kunnen doen. Maar als de inschatting leek te zijn dat men dit kon doen zonder slachtoffers en er gaat iets mis. Dan is dit voor mij niet defacto de reden om de kruisiging te starten.
En, ik val in herhaling, geef ik hen het voordeel van de twijfel in functie van het onderzoek.
Zonder onmiddellijk emotioneel te gaan reageren en te claimen dat zo een kind achtervolgen not done is. Dat dit onaanvaardbaar is in onze rechtstaat.
En dat is mijn... mening
En je mag die mening hebben. Het resultaat van de rechtstaat is een gemeenschappelijke deler van die meningen. En ik houd mij aan die gemeenschappelijke deler.
Maar dat wil daarom niet zeggen dat ik de cheerleader van die mening ben.