Extreem vermoeiend man. Ik heb gisteren er al iets te veel moeite ingestoken, maar you're really grasping at straws here...
Ik vind mij helemaal in zijn mening. Misschien moet je u openstellen voor het feit dat mensen hierin van mening kunnen verschillen?
Nogmaals. Het is géén OF dingetje. Het is niet OF achtervolgen / een risico nemen OF niet achtervolgen / straffeloosheid. Waarom blijf je alles zo zwart-wit benaderen. Een 12-jarige op een step achtervolgen heeft toch een andere inschatting nodig dan, laat ons zeggen een gewapende overvaller?
Bij alles wat de politie doet is er een risico. Elke seconde waarin de politie reageert is er een risico. En een afweging tussen straffeloosheid en een risico nemen.
En dat geldt niet enkel voor de politie. Dat geldt voor alles in onze ordehandhaving.
Daarnaast is het niet omdat je paars wordt van te stellen dat die achtervolging die men heeft gedaan, op eenzelfde manier zou gebeuren wanneer dit een gewapende overvaller was. Of met het voorbeeld dat ik heb laten zien. Uiteindelijk is er een verschil tussen het starten van de achtervolging (waarbij men dacht - dat komt wel in orde (zoals op andere momenten - waar er niets is misgegaan)) en het blijven voortzetten van de achtervolging. En het feit dat er op elke seconde een andere beslissing kan genomen worden. Zo lang leek het ook niet dat de achtervolging gaande was (nog geen 5 minuten had ik gelezen).
Daarnaast heb je dan ook nog eens de behandeling die verschillend kan zijn. En waar ik mij perfect kan inbeelden dat men dat van plan was.
Desondanks ga je er continu vanuit dat omdat het een kind is, dat het disproportioneel is. Terwijl die redenering voor mij gewoonweg niet van tel is. EN als dat de redenering is die je toepast... dat dit de reden is voor de claims over straffeloosheid.
Indien dat niet uw intentie is. Dan denk ik dat we de discussie kunnen staken, want dan bedoelen we in grote lijnen hetzelfde. We drukken het gewoon anders uit.
Als je dat verschil echt niet kunt inzien, dan ben je gewoon bezig met je punt doorduwen, niet met argumenteren.
Theoretisch kan je stellen dat het feit zoals je het hier verwoord, de persoon die zijn punt doorduwt, jij bent.
Ik denk dat de oorzaak van deze discrepantie zit in het feit dat jij u baseert op wat jij denkt dat het juridisch kader is (ik zeg denk omdat ik niet weet of dat effectief klopt, en ik ook geen zin heb om er een juridische discussie van te maken). Terwijl mijn, en ik denk onze (Mrkendi, silence, straddle,...), interpretatie eerder gaat vanuit het principe dit is volgens ons hoe het zou moeten zijn.
Als je dan stelt dat het zinloos is om te discussiëren over buikgevoel. Dan ben ik het daar gewoon niet mee eens. In een discussie probeer je ervoor te zorgen waar mensen fout zijn met hun buikgevoel. Zolang je dat echter niet kan, of dat niet kan overbrengen, dan is er niets mis met buikgevoel. En is buikgevoel een mening zoals een andere.
Al heeft het gebruik van de term buikgevoel een pejoratieve insteek om iemand anders zijn mening als dusdanig te bestempelen. Wat voor mij defacto ook al gewoon verkeerd is.
Het enige dat ik echter kan stellen is dat met al de argumenten die jij, loser, JPV en killalot tot op heden hebben aangedragen mij voor geen seconde en voor geen meter doet akkoord gaan. Gaan wij tot een vergelijk komen. Neen daar ben ik ondertussen in al die jaren rond dit punt al 100% zeker. En daar gaan wij dan ook blijven verschillen van mening.
Maar ik geef toe dat ik ben opgegroeid in een omgeving waar enorme aandacht gehecht werd aan discipline. Luisteren wat een volwassene zegt. Doen wat de politie zegt. Omdat dit onderdeel is van wat de rechten en plichten die bij een goede functionele werkende maatschappij horen.
En dat het in mij dan ook nooit zou zijn opgekomen om als een politieagent mij iets zou vragen om op die leeftijd de plaat te poetsen...
Dit is gewoon 100% classic morele chantage en draagt werkelijk niets bij. Stop met kritiek op dit, mogelijk overdreven, optreden te framen als een aanval op politie in het algemeen. Niemand zegt dit. Niemand insinueert dit.
Voor mij kwam de origine van de post, inclusief het verdere verloop. Ook gewoon zo over.
En laat mij duidelijk zijn. Voor mij moet de mogelijkheid er zijn, maar is het resultaat van de uitvoering niet gewenst. Maar ik aanvaard wel het feit dat er zulke incidenten zijn. Dat hoort nu eenmaal bij het principe van ordehandhaving. Omdat ik niet geloof in de enkel linkse aanpak van ordehandhaving. Voor mij is een combinatie nodig. Maar schuw ik zeer zeker niet de strengere vorm van handhaving.
Al is er nog een significant verschil tussen een strengere vorm van handhaving en de meermaals geclaimde statements over dat ik aanhanger zou zijn van wild west omstandigheden of dat het voor mij aanvaardbaar zou zijn dat een politieagent eventjes in een supermarkt in het wilde weg begint rond te schieten om te proberen een gauwdief tegen te houden.
Ik heb er geen probleem mee indien men schiet. Ook als er daardoor een dode valt. Maar dat is nog altijd dag en nacht verschil met de gestelde claims.
Ik herhaal, collateral damage is iets dat voor mij een spijtig voorval is maar wat een aanvaardbare kost is van ordehandhaving in de maatschappij.
Opnieuw voor MIJ.
Is de meerderheid hier niet voor. Dan zal ik mij daar naar schikken. Maar mijn mening gaat daar wel niet door veranderen. Ongeacht van met welke termen en insinuaties iemand hier afkomt.
