beryl zei:
Als je werkgever 200 euro meer wil uitgeven aan een werknemer, dan zal de werknemer 200 per maand netto extra hebben als ie dat via een onkostenvergoeding doet, als dit als loon betaalt wordt(veronderstellend dat ie nog niet in de hoogste schijf zit), heb je hier 200/1,275( werkgeversbijdragen)/1,1307 (sociale zekerheid)*45% (belastingen) = 75 euro van over. Da's 125 euro die je elke maand betaalt aan de staat om bij langdurige ziekte 120 (200*60%) euro meer te krijgen van de staat. Als je niet de helft van je carrière ziek bent ga je er niet aan winnen.
Als je bovendien zelf naar een verzekeraar zou stappen en hem vragen hoeveel je maandelijks moet betalen om bij langdurige ziekte recht op 120 euro uitkering per maand te hebben zal dat een pak minder zijn dan 125 euro per maand.
Er is idd ook nog pensioen maar voor veel mensen doet dat er weinig toe aangezien ze teveel verdienen om het nog invloed te laten hebben op het bedrag van hun pensioen, en zelfs als het er wel toe doet is ook dit iets waarvoor ze zich met die 120 zelf zouden kunnen verzekeren. Als je 125 euro per maand extra pensioensparen doet zal je een pak meer extra pensioen krijgen dan als je 125 per maand extra belastingen betaalt.
Rekt zei:
Alé dat is toch iets totaal anders.
Geef mensen de keuze 250€ nettobonus (zoals waarover de quote ging) of 250€ meer brutoloon, we zullen eens zien wat men kiest.
Rekenfoutje, ik had het niet over 250€ nettobonus (bonus bestaat trouwens niet, het is 250€ netto vergoeding voor meestal niet bestaande onkosten, illegaal, enkel mogelijk wegens onderbemande controlediensten die dan maar forfaitair bedragen toelaten om minder werk te hebben) PLUS de salariswagen. Pakweg een 800 à 1000€ bruto. Niet iedereen heeft een auto nodig, of toch geen nieuwe bmw!
Het grote probleem is dat met die werkbonus en onrechtmatige onkostenvergoeding (want onbestaande onkosten) de werkgever de grote winnaar is.
Want inderdaad, zoals Mr Kendl aangeeft is 2260€ bruto plus nettovergoedingen van 270€ net evenveel nettoloon als 3000€ bruto.
Dus evenveel in de pocket van de werknemer elke maand voor bijna 800€/maand minder kosten aan de werkgever (wanneer je patronale bijdragen en kost eindejaarspremie/vakantiegeld rekent).
Maar die 800€ vloeit dus wel van de andere werknemers in hogere loonklassen,
niet naar werknemers in lagere loonklassen (zoals het hoort, voor zij die wat minder sterk in hun schoenen staan zoals laaggeschoolden etc), maar naar de werkgevers! Een master in Finance hoort voor mij niet bij de zwakkeren in de maatschappij!
En alle bedrijven moeten wel meelopen in dit spelletje, want die 800€ uitgespaard geeft hun de mogelijkheid om een mooie BMW 1 (of zelfs nipt een 3) aan het pakket toe te voegen en zo werknemers aan te trekken, zonder één euro meer uit te geven dan zij die niet meegaan in het salariswagen/hoge nettovergoedingen spelletje.
Ga je als werkgever niet mee in dat spelletje dan betaal je ofwel een pak meer als de concurrentie (niet houdbaar), ofwel heb je geen werkvolk.
Die voordelen overtreffen al lang die eindejaarspremie en vakantiegeld.
. deleted