Dus om samen te vatten: tijdens het middelbaar was je een soort genie (altijd de primus, 89%, etc.), je hebt geen uitgaansleven, je bent een studie-holic, je hebt een enorme intresse in rechten (aangezien je dingen opzocht, je vriendin hielp met een rechtzaak).
Ik ging eigenlijk elk weekend uit tot een jaar ofzo geleden, niet dat ik zie wat dat ermee te maken heeft. Ik ben al helemala geen studie-holic, want anders had ik geen herexamens nu.
Ook ben ik geen genie, ik onthou gwn snel dingen die me interesseren (maar dat mag hier niet gezegd worden, want dan ben je prententieus).
En dan vertrouwen uw ouders u niet om een studie als rechten te gaan doen??? En dan kan jij ze niet overtuigen dat je dat aankan??? En dan geloof jij niet genoeg in jezelf dat je dat gaat aankunnen???
(zoek de fout/ongeloofwaardigheid in uw verhaal)
Het is niet mijn schuld dat ik niet overeenkom met mijn ouders, als jij dat aanneemt als excuus om mijn geloofwaardigheid in twijfel te trekken, is dat jouw probleem.
Ik geloofde idd niet in mezelf toen. Kijk eens aan, toch een normaal kantje aan het puber zijn dat ik wél had
.
+ een beetje minder pretentie kan ook wel he

+ definieer kuddedier, een woord waar je precies wel graag mee gooit naar alles en iedereen die een andere mening heeft dan de enige juist, de jouwe