Geen ergernis van mij, maar wel op iemand uit mijn omgeving/familie.
Persoon is midden 20, heeft al 3 verschillende werkgevers gehad in de zorgsector (type bejaardentehuis/ocmw) en altijd was de sfeer er kut, fout van de werkgever, kut collega's ed. :ironic:
DIe persoon valt plots in "burnout" (zo fake als iets en je merkt het in de manier van doen. Zelfs haar eigen familie gelooft haar nie..maar swat, ondertussen zit ze een jaar op ziekteverlof.
Persoon wil niet gaan werken waar er minder wordt verdiend dan bij huidige/vorige werkgever. Het moet minstens een opstapje zijn.
Meanwhile koopt die gedurende het ziekteverlof een woning...vraag mij niet hoe dit kan ivm lening, iedereen in de familie stelt zich die vraag.
We zitten in een groepsgesprek en opeens poste die persoon dat hij een job had gevonden (Andere sector en privé) en er binnenkort mocht beginnen.."alleen weet ik nog niet wanneer ik mag beginnen":ironic:..yeah right, precies goede afspraken gemaakt.
Week later "Oei ik heb mij precies vergist. De job is toch niet interessant.De job is eerst 3 maand interim en dan pas vast. Als ik dan herval/ziek val ben ik mijn job kwijt en val ik op de werkloosheid"
Iedereen in die groep "Ja euh, maar in de privé zijn heel veel contracten eerst X maanden interim en daarna vast"
Antwoord "Ik heb nog nooit met een proefperiode gewerkt, altijd direct vast...Ook teveel schrik ivm onze lening, dat we die niet meer kunnen betalen als ik werkloos ben" ... ja...das nu ook het voordeel als ge in de publieke sector/overheid werkt..maar dat heeft ze nu pas door.
In de familie heeft die persoon wel dik afgedaan door echt duidelijk te tonen dat hij wil profiteren van het systeem. Iedereen in de familie hoopt dat die persoon tegen de lamp gaat lopen