Archief - Fulltime werken en armoede. Working poor in Belgie?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Berttt
Legacy Member
Maver!ck zei:
Moest ik iedere saai eentonig werk moeten doen: ik zou hieraan kapot gaan.
Waarom zijn er zoveel voorstanders van het brugpensioen onder arbeiders? Omdat ze hun job graag doen? Een manager werkt meestal wel tot zijn 65 gewoon omdat het leuk werk is....en dit zin geeft aan zijn leven.
Maver!ck
Legacy Member
ja miss zou jij daaraan kapot gaan, maar niet van stress lol
das geen stress he das gewoon saai en uitzichtloos
Zo blijkt langdurige mentale inspanning en werkdruk op den duur tot stress te leiden. Het inlassen van rustperiodes kan daarbij stress voorkomen. Mensen kunnen echter heel verschillend reageren op een verhoogde werkdruk. Zo is de een goed bestand tegen een hoge werkdruk, en de ander niet. Enkele voorbeelden van beroepen met een hoge werkdruk zijn vrachtwagenchauffeurs, vliegverkeersleiders, verpleegkundigen en managers van grote bedrijven. Bij de selectie van personeel wordt vaak rekening gehouden met de mate waarin iemand bestand is tegen werkdruk
zi zal de gemiddelde bandwerker daar toch neit meteen last van hebben
das geen stress he das gewoon saai en uitzichtloos
Zo blijkt langdurige mentale inspanning en werkdruk op den duur tot stress te leiden. Het inlassen van rustperiodes kan daarbij stress voorkomen. Mensen kunnen echter heel verschillend reageren op een verhoogde werkdruk. Zo is de een goed bestand tegen een hoge werkdruk, en de ander niet. Enkele voorbeelden van beroepen met een hoge werkdruk zijn vrachtwagenchauffeurs, vliegverkeersleiders, verpleegkundigen en managers van grote bedrijven. Bij de selectie van personeel wordt vaak rekening gehouden met de mate waarin iemand bestand is tegen werkdruk
zi zal de gemiddelde bandwerker daar toch neit meteen last van hebben
nite
Legacy Member
Berttt zei:En waarom snakken arbeiders naar hun brugpensioen en managers niet?
Omdat arbeiders een veel leukere job hebben ofzo
Heb je daar gegevens over dat arbeiders relatief meer snakken naar hun pensioen?
Ennuuuh, niemand kijkt uit naar brugpensioen he, das meestal een onverwacht (en asociaal) cadeau.
Omni
Legacy Member
Ja, want alle wetenschappelijke studies zijn fout. welvaartsziektes komen voor bij de lagere klassen van de bevolking omdat ze daar zin in hebben. Jezus seg.....
Als ik morgen geen herexamen had had ik je de artikels geupload maar nu kan ik beter een beetje in andere artikels kijken
Als ik morgen geen herexamen had had ik je de artikels geupload maar nu kan ik beter een beetje in andere artikels kijken
[BIG_JIM]
Legacy Member
Ik ben ook maar student maar dit is toch duidelijk een zaak van prioriteiten eh..
Dat werkt mij persoonlijk enorm op mijn zenuwen, je moet weten wat je wil en leren kiezen.
Bijvoorbeeld: je hebt mensen die uitgaan met een kleine 10€ en je hebt er die zonodig op zijn minst 20€ erdoor jagen op een avondje en dan klagen dat ze niet rondkomen met hun weekgeld.
-Wat is er mis met een auto van 15 jaar oud? Ik vind dat eerlijk gezegd maar normaal..
-Tv, internet.. Waarom beide? Wat is er dan zo interessant aan tv (films en nieuws kosten niets op het internet en voor de andere zever moet je het niet doen eh, wees eerlijk)? --> weer 15€/maand uitgespaard.
-50€ kledij per maand? Ik doe 3-4 jaar met een paar schoenen, tshirts zijn dingen die je vind voor 10€. Een mens heeft ook geen 10 broeken nodig eh..
Ik kleed mij zeker ook niet 'sjofel' maar het is hier de gewoonte om 2 maal per jaar tijdens de solden kledij te kopen en er ook voor te zorgen.
Verder zijn mijn ouders zelfstandig en werken wij met veel personeel (boerderij) en wat mij vooral opvalt is dat echt hardwerkende mensen, mensen die BEREID zijn iets te doen om eventueel iets te maken van hun toekomst ook bijzonder schaars zijn hoor (het zal mss eigen zijn aan het type arbeiders, jobstudenten die wij aantrekken).
@TS: Je neef mag ook niet verwachten dat alles hem in de schoot geworpen zal worden eh. Hij is nog jong, van enkele jaren in een niet zo mooi appartementje te wonen en geen auto te hebben zal hij niet doodgaan. Een brommertje kost 2dehands nog geen 400€ (waarom in godsnaam zou je een nieuwe scooter van 2000€ kopen..).
Ik weet ook wel dat ik mss niet evenveel recht van spreken heb als sommige werkende mensen hier maar een mens moet gewoon beseffen dat je niet alles kunt hebben en leren denken voor zichzelf in plaats van altijd als een robot het 'ideale beeld' van de maatschappij na te streven.
Dat werkt mij persoonlijk enorm op mijn zenuwen, je moet weten wat je wil en leren kiezen.
Bijvoorbeeld: je hebt mensen die uitgaan met een kleine 10€ en je hebt er die zonodig op zijn minst 20€ erdoor jagen op een avondje en dan klagen dat ze niet rondkomen met hun weekgeld.
-Wat is er mis met een auto van 15 jaar oud? Ik vind dat eerlijk gezegd maar normaal..
-Tv, internet.. Waarom beide? Wat is er dan zo interessant aan tv (films en nieuws kosten niets op het internet en voor de andere zever moet je het niet doen eh, wees eerlijk)? --> weer 15€/maand uitgespaard.
-50€ kledij per maand? Ik doe 3-4 jaar met een paar schoenen, tshirts zijn dingen die je vind voor 10€. Een mens heeft ook geen 10 broeken nodig eh..
Ik kleed mij zeker ook niet 'sjofel' maar het is hier de gewoonte om 2 maal per jaar tijdens de solden kledij te kopen en er ook voor te zorgen.
Verder zijn mijn ouders zelfstandig en werken wij met veel personeel (boerderij) en wat mij vooral opvalt is dat echt hardwerkende mensen, mensen die BEREID zijn iets te doen om eventueel iets te maken van hun toekomst ook bijzonder schaars zijn hoor (het zal mss eigen zijn aan het type arbeiders, jobstudenten die wij aantrekken).
@TS: Je neef mag ook niet verwachten dat alles hem in de schoot geworpen zal worden eh. Hij is nog jong, van enkele jaren in een niet zo mooi appartementje te wonen en geen auto te hebben zal hij niet doodgaan. Een brommertje kost 2dehands nog geen 400€ (waarom in godsnaam zou je een nieuwe scooter van 2000€ kopen..).
Ik weet ook wel dat ik mss niet evenveel recht van spreken heb als sommige werkende mensen hier maar een mens moet gewoon beseffen dat je niet alles kunt hebben en leren denken voor zichzelf in plaats van altijd als een robot het 'ideale beeld' van de maatschappij na te streven.
koen v
Legacy Member
Van sommige reply's hier weet je gewoon dat ze uit de mond komen van een student/thuis wonende werkende die echt niet weet hoe het is om zich in zo'n situatie te bevinden.
Ik heb eigenlijk wel in dezelfde situatie gezeten (en zit er nog in).
Zelf heb ik ook zojuist 2 jaar fulltime gewerkt, en dit in combinatie met alleen wonen.
Ik ben 21 jaar.
M'n huur was in het begin 350 EUR voor een studio waar ik veel lawaaioverlast had, nadien ben ik overgeschakeld op m'n huidig appartement van 550 EUR.
En in mijn opinie begint een deftig iets tegenwoordig maar vanaf 500 EUR.
Kijk maar eens rond.
Wel, met de 2 eerste jobs die ik had, (eerst afwasser, dan verkoper) van 40u/week en zo'n 1200-1300 netto was het telkens nipt om rond te komen.
Sparen zat er absoluut niet in.
Kosten als elektriciteit/water/verzekering/belastingen/eten/huur/kleren en je budget is op.
Ik geef nooit geld aan een gsm, heb geen MP3, wel internet en een oude televisie.
Ik bedoel maar, je hoeft absoluut niet in armoede te leven.
Maar extra's zoals bv. een reisje maken hoef je echt niet veel te doen.
Dan ben ik maar overgeschakeld naar de horeca, waar ik min. 60u/week werkte 6/7.
Op die manier verdiende ik bijna het dubbele, maar je moet wel al je vrije tijd opgeven.
Je komt telkens moe thuis, je dwingt jezelf nog even tot eten maken, en je gaat slapen.
En dat zo maar continu door, zo leef je dan echt enkel maar om te werken.
Dusja, het is mogelijk om meer te verdienen, maar dan is het keihard werken en heb je naar mijn mening niet echt een leven meer.
We moeten niet overdrijven, we hoeven absoluut niet in armoede te leven en hebben het betrekkelijk goed als we dit bekijken op wereldvlak.
Maar, het is een feit dat voor niet hooggeschoolden (en dit zijn er veel), van de echt "lagere klassen tot middelklasse" het absoluut niet evident is.
En dan zeker en vooral voor de alleenstaande mensen.
We hebben het dan over mensen die willen werken, en MIN. FULLTIME werken tot jobs met vélé overuren.
Je kan wel zeggen dat je dan maar moet gaan studeren.
Wat ik mijn geval dan ook ga doen vanaf september omdat ik absoluut niet in deze situatie wil blijven.
Ik heb het geluk dat m'n ouders me daar financiëel in willen steunen.
Velen hebben dit niet, en beurzen en dergelijke zijn heus niet voor iedereen bereikbaar.
Maar, voor veel mensen is dit niet evident, in vele opzichten.
Ook hier kan ik veel dieper op ingaan, wat ik nu niet ga doen.
Maar dit gaat van financïele redenen, persoonlijke problemen tot intellectuele mogelijkheden.
Het is o zo gemakkelijk praten vanuit de comfortabele zone waarin sommige mensen zitten.
En die in de toekomst ook gewoon altijd meer steun zullen hebben van buitenaf dan anderen.
Er wordt zo lichtzinnig over heen gegaan dat het triest is.
Oké, dit is het leven.
En iedereen probeert zogoed mogelijk in dit systeem te aarden.
Maar in onze welvaart zouden deze specifieke problemen echter wel aangepakt kunnen worden, er zijn middelen voor.
De macht is alleen ietwat te eenzijdig verdeelt.
En nee, ik ben absoluut niet voor communistische toestanden, maar soms is het wel schrijnend hoe je als alleenstaande fulltime, werkende persoon, moeite moet hebben om in je basisonderhoud te voorzien.
En je geen exra's te kunnen veroorloven.
Ik ben blij dat ik weer kan gaan studeren, ik weet wat het is om aan de andere zijde te lopen en ga er dan ook helemaal voor.
Maar ik besef dat niet iedereen die keuze heeft.
Ik kwam persoonlijk soms werkelijk SLECHT van het werk dat ik moest doen.
Laat staan dat je dit je hele leven moet doen en dan nog nooit kunnen sparen of een eigendom kopen ....
Ik heb eigenlijk wel in dezelfde situatie gezeten (en zit er nog in).
Zelf heb ik ook zojuist 2 jaar fulltime gewerkt, en dit in combinatie met alleen wonen.
Ik ben 21 jaar.
M'n huur was in het begin 350 EUR voor een studio waar ik veel lawaaioverlast had, nadien ben ik overgeschakeld op m'n huidig appartement van 550 EUR.
En in mijn opinie begint een deftig iets tegenwoordig maar vanaf 500 EUR.
Kijk maar eens rond.
Wel, met de 2 eerste jobs die ik had, (eerst afwasser, dan verkoper) van 40u/week en zo'n 1200-1300 netto was het telkens nipt om rond te komen.
Sparen zat er absoluut niet in.
Kosten als elektriciteit/water/verzekering/belastingen/eten/huur/kleren en je budget is op.
Ik geef nooit geld aan een gsm, heb geen MP3, wel internet en een oude televisie.
Ik bedoel maar, je hoeft absoluut niet in armoede te leven.
Maar extra's zoals bv. een reisje maken hoef je echt niet veel te doen.
Dan ben ik maar overgeschakeld naar de horeca, waar ik min. 60u/week werkte 6/7.
Op die manier verdiende ik bijna het dubbele, maar je moet wel al je vrije tijd opgeven.
Je komt telkens moe thuis, je dwingt jezelf nog even tot eten maken, en je gaat slapen.
En dat zo maar continu door, zo leef je dan echt enkel maar om te werken.
Dusja, het is mogelijk om meer te verdienen, maar dan is het keihard werken en heb je naar mijn mening niet echt een leven meer.
We moeten niet overdrijven, we hoeven absoluut niet in armoede te leven en hebben het betrekkelijk goed als we dit bekijken op wereldvlak.
Maar, het is een feit dat voor niet hooggeschoolden (en dit zijn er veel), van de echt "lagere klassen tot middelklasse" het absoluut niet evident is.
En dan zeker en vooral voor de alleenstaande mensen.
We hebben het dan over mensen die willen werken, en MIN. FULLTIME werken tot jobs met vélé overuren.
Je kan wel zeggen dat je dan maar moet gaan studeren.
Wat ik mijn geval dan ook ga doen vanaf september omdat ik absoluut niet in deze situatie wil blijven.
Ik heb het geluk dat m'n ouders me daar financiëel in willen steunen.
Velen hebben dit niet, en beurzen en dergelijke zijn heus niet voor iedereen bereikbaar.
Maar, voor veel mensen is dit niet evident, in vele opzichten.
Ook hier kan ik veel dieper op ingaan, wat ik nu niet ga doen.
Maar dit gaat van financïele redenen, persoonlijke problemen tot intellectuele mogelijkheden.
Het is o zo gemakkelijk praten vanuit de comfortabele zone waarin sommige mensen zitten.
En die in de toekomst ook gewoon altijd meer steun zullen hebben van buitenaf dan anderen.
Er wordt zo lichtzinnig over heen gegaan dat het triest is.
Oké, dit is het leven.
En iedereen probeert zogoed mogelijk in dit systeem te aarden.
Maar in onze welvaart zouden deze specifieke problemen echter wel aangepakt kunnen worden, er zijn middelen voor.
De macht is alleen ietwat te eenzijdig verdeelt.
En nee, ik ben absoluut niet voor communistische toestanden, maar soms is het wel schrijnend hoe je als alleenstaande fulltime, werkende persoon, moeite moet hebben om in je basisonderhoud te voorzien.
En je geen exra's te kunnen veroorloven.
Ik ben blij dat ik weer kan gaan studeren, ik weet wat het is om aan de andere zijde te lopen en ga er dan ook helemaal voor.
Maar ik besef dat niet iedereen die keuze heeft.
Ik kwam persoonlijk soms werkelijk SLECHT van het werk dat ik moest doen.
Laat staan dat je dit je hele leven moet doen en dan nog nooit kunnen sparen of een eigendom kopen ....
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.