NotoriousP zei:
Inschrijvingsgeld verhogen hé...
Voor 500€ per jaar kan je nog zeggen "ik ga 5 jaartjes feesten en ik zie wel met mijn diploma wat ik dan doen".
Voor 5000€ of 25000€ (studentenlening) ga je dat niet zo snel doen. Dan ga je eerder zeggen "ik kies best iets waarmee ik die lening gemakkelijk kan afbetalen".
Ging u hierin vroeger gelijk gegeven hebben...
Helaas is dit ergens een moeilijke discussie. Heb deze onlangs zelfs ook al enkele malen met mijn vriendin gehad (specifiek over het "kopen van succes" dmv een Vlerickopleiding).
In ieder geval vind ik het niet kunnen dat het inschrijvingsgeld verhoogd zou worden. Dit omdat men anders kinderen uit financieel zwakkere gezinnen de kans ontneemt verder te studeren. Is niet alleen een gemiste kans voor het kind, maar ook voor de maatschappij aangezien een mogelijke "high potential" verloren kan gaan door deze financiële grens.
Anderzijds zou men dan kunnen stellen dat men het inschrijvingsgeld enkel voor de financieel sterkere gezinnen verhoogd. Spijtige hieraan is dan weer dat ouders, die veel sparen, werken, ... gestraft worden.
Daarom lijkt het mij beter de volle verantwoordelijkheid van de studies bij de student zelf te leggen.
Hierbij denk ik aan een volgend systeem:
1) Iedere student betaald initieel het huidige tarief (+/-500) per jaar
2) Vervolgens wordt aan iedere studierichting een maximale studieduur gegeven (werkelijk aantal studiejaren + eventueel x aantal brosjaren naargelang de moeilijkheid van de materie).
3) Daarnaast bepaald men ook het maximaal aantal niet voltooide opleidingen op 2
4) Men maakt een overzicht de studierichtingen naar gelang de vraag & aanbod op de arbeidsmarkt.
5) Men bepaald de werkelijke studiekost per richting
Blijkt nu dat:
A) De student erdoor is binnen de gestelde maximale studieduur: de student heeft zijn diploma en that's it.
B) De student raakt overschrijdt de maximale studieduur
* Ofwel doe hij de gekozen studierichting uit. Gevolg is dat
hij/zij gedurende de eerste 5 jaar dat hij/zij tewerkgesteld is, de werkelijke studiekost terugbetaald van de volledige opleiding. Dit geld moet men dan maar inhouden via loonbeslag. In principe wordt er dus betaald door de student en niet door de ouders.
* Ofwel kiest men te stoppen en een andere richting te kiezen. Hierbij houdt men rekening met punt 3)
* Ofwel gaat men gewoon werken. Werkelijke studiekost wordt terugbetaald via loonbeslag. Kwestie om studerende feestende toeristen te ontmoedigen.
C) Men kiest een studierichting en na maximaal twee jaar blijkt dat men het niet graag doet=> geen probleem. Gewoon veranderen en de nieuwe gewenste richting kiezen. Hierbij houdt men rekening met punt A & B.
*Ofwel: Blijkt dat de student opnieuw niet graag de gekozen richting volgt, dan gebeurt de nieuw te kiezen richting tegen de werkelijke studiekost. Deze wordt samen met de reeds verloren jaren afgehouden via loonbeslag.
* Ofwel: de student gaat gewoon werken en gedurende de eerste 5 jaar wordt de werkelijke studiekost van de verloren jaren via loonbeslag betaald.
D) De student kiest een richting zonder economische waarde (zie vraag & aanbod).
* Ofwel: de student vindt binnen de twee jaar werk. Geen probleem!
* Ofwel: de student vindt (zoals verwacht) binnen de twee jaar geen werk.
Gevolg: verplichte herscholing via de VDAB, Syntra,... tot knelpuntberoep. Vanaf men tewerkgesteld is betaald men dan via loonbeslag de werkelijke studiekost van de gevolgde opleiding aan de hogeschool/unief terug.
Bedoeling van "mijn" systeem is om de verantwoordelijkheid bij de student te leggen en niet meer bij de ouders. De student moet mijns inziens zelf grondig nadenken over wat hij al dan niet wilt en moet dit toetsen aan de vraag- & aanbod op de arbeidsmarkt. Door hem later eventueel financieel te straffen zal deze mijns inziens een wel overwogen keuze maken in plaats van lukraak ergens een richting te kiezen en een x-aantal jaar te leven op de kap van zijn ouders en de maatschappij.