Archief - [deleted]
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Mooncat
Legacy Member
Grof gezegd kunnen er twee verschillende onderwijssystemen worden onderscheiden: een generalistisch en een gespecialiseerd onderwijssysteem. België is een duidelijk voorbeeld van het eerste. Het secundair sorteert op intellectueel niveau (ASO, TSO, BSO) en legt de nadruk op een theoretische en algemene vorming. BSO wordt gepercipieerd als minderwaardig en de meeste ouders zullen hun kinderen trachten te overtuigen om zo hoog mogelijk in dit watervalsysteem te beginnen. Bovendien zijn de connecties met het bedrijfs/industriële werkveld verwaarloosbaar. Natuurlijk bestaan er vakscholen en bestaan er dingen zoals leercontract, maar de nadruk in het Belgische onderwijssysteem ligt toch op algemene vorming.
Een land zoals Frankrijk heeft een gespecialiseerd onderwijssysteem waar er veel nauwere connecties bestaan tussen de bedrijfswereld en scholen. Je hebt er ook de zogenaamde grandes écoles wat eigenlijk technische universiteiten zijn waar de crème de la crème van de politieke en bedrijfswereld naartoe gaat en een betere reputatie hebben dan de gewone universiteiten.
De bedrijfswereld rekent dus op hogescholen en universiteiten om mensen te selecteren op algemeen niveau en hen een brede, algemene opleiding te verschaffen die hen voorbereidt op het latere werkleven, net zoals in Japan waar de selectie nog veel harder wordt gemaakt. In het bedrijf zelf krijgen mensen dan meestal een opleiding die specifieke vaardigheden verschaft toepasbaar binnen het bedrijf. Daardoor zijn Begische werknemers over het algemeen gewild bij buitenlandse bedrijven omdat ze een algemene, hoge opleiding hebben genoten die complementair is met industriespecifieke vaardigheden.
Het meeste werk in bedrijven, en zeker in operations, is eigenlijk veredeld intellectueel bandwerk dat het niveau van het middelbaar onderwijs allerminst overstijgt. Mensen die geen hoger onderwijs hebben genoten, zouden in verreweg de meeste gevallen moeiteloos kunnen meedraaien bij de meeste bedrijven. Omdat zo'n veertig procent verder studeert in het hoger onderwijs, hebben bedrijven echter de voorkeur om hen aan te schaffen omdat ze bewezen hebben dat ze over zekere analytische vaardigheden beschikken. Daarom ook dat studenten dikwijls een manama of banaba gaan studeren na hun studies om zich toch te kunnen differentiëren met de rest.
Deze uitleg is erg veragelemenend voor een systeem dat erg uitgebreid en diep is. Er bestaan belangrijke nuanceverschillen tussen een professionele bachelor en een universitaire master. De eerste wordt echt opgeleid om later een specifiek beroep uit te oefenen, terwijl de hoofdtaak van een universiteit stricto sensu er niet op gericht is om iemand voor te bereiden op het professionele leven. Maar deze veralgemenende uitleg is nodig om zo'n systeem te kunnen verduidelijken.
Dat heeft onder andere te maken met het onderwijssysteem, maar ook van veel andere factoren. Het verschil tussen de VS en België is dat de eerste een liberale markteconomie is, terwijl de laatste een gecoördineerde markteconomie is. Dit wordt bepaald door dingen zoals corporate governance, financiële systemen, de rol van de staat, de arbeidsmarkt, de relatie tussen werknemer en werkgever, R&D-beleid, enzovoort.
In België speelt de staat een belangrijke rol in de algemene economie zoals de allocatie van kapitaal. België beschikt over een credit-based state dominated (pardon my French) financieel systeem waardoor kapitaal vrij illiquide is, zeker in deze tijden van financiële crisis. Bovendien zijn er in België veel KMO's (relatief gezien veel meer dan in de VS) waar de eigenaars van de KMO zelf geld hebben geïnvesteerd in hun zaak. Dit resulteert in een strategie gericht op middellange tot lange termijn waar risico's worden gemeden en mikt men op een gestage groei. In de VS is de financiële markt veel meer liquide waardoor bedrijven gemakkelijker kunnen worden opgericht/uitgebreid en zijn managers meestal verschillend van de eigenaars. Managers durven dus meer risico's nemen en bijgevolg ook meer geld uitgeven aan R&D.
Bovendien is het R&D-beleid een verschil van dag en nacht. In België wordt R&D voornamelijk (dus niet alleen) in universiteiten uitgevoerd met een beperkte subsidiëring van de staat en zijn de connecties tussen universiteiten en industriële partners niet zo hecht. In de VS wordt er veel meer geld, zowel door de staat als industriële partners, geïnvesteerd in R&D met de gekende gevolgen. Het grote verschil is dat bedrijven in de VS opportunistischer gedragen en dit wordt in de hand gewerkt door een hire-and-fire policy.
Bedrijven werven liever nieuwe mensen aan dan hun bestaande werknemers te heropleiden. Daarom beschikken ze over veel betere reconfiguratiemogelijkheden (de mogelijkheid om snel te antwoorden op nieuwe markttrends) en R&D is voor dergelijke bedrijven belangrijk om deze nieuwe trends te ontdekken. In België worden zowel werknemers als werkgevers verdedigd door belangengroepen, respectievelijk vakbonden en sectorale associaties zoal Agoria. Belgische bedrijven zijn over het algemeen minder in staat om marktopportuniteiten te exploiteren omdat ze rekening moeten houden met deze groepen en het lot van de werknemer en werkgever meestal verstrengeld is in een lange termijnvisie.
Een land zoals Frankrijk heeft een gespecialiseerd onderwijssysteem waar er veel nauwere connecties bestaan tussen de bedrijfswereld en scholen. Je hebt er ook de zogenaamde grandes écoles wat eigenlijk technische universiteiten zijn waar de crème de la crème van de politieke en bedrijfswereld naartoe gaat en een betere reputatie hebben dan de gewone universiteiten.
De bedrijfswereld rekent dus op hogescholen en universiteiten om mensen te selecteren op algemeen niveau en hen een brede, algemene opleiding te verschaffen die hen voorbereidt op het latere werkleven, net zoals in Japan waar de selectie nog veel harder wordt gemaakt. In het bedrijf zelf krijgen mensen dan meestal een opleiding die specifieke vaardigheden verschaft toepasbaar binnen het bedrijf. Daardoor zijn Begische werknemers over het algemeen gewild bij buitenlandse bedrijven omdat ze een algemene, hoge opleiding hebben genoten die complementair is met industriespecifieke vaardigheden.
Het meeste werk in bedrijven, en zeker in operations, is eigenlijk veredeld intellectueel bandwerk dat het niveau van het middelbaar onderwijs allerminst overstijgt. Mensen die geen hoger onderwijs hebben genoten, zouden in verreweg de meeste gevallen moeiteloos kunnen meedraaien bij de meeste bedrijven. Omdat zo'n veertig procent verder studeert in het hoger onderwijs, hebben bedrijven echter de voorkeur om hen aan te schaffen omdat ze bewezen hebben dat ze over zekere analytische vaardigheden beschikken. Daarom ook dat studenten dikwijls een manama of banaba gaan studeren na hun studies om zich toch te kunnen differentiëren met de rest.
Deze uitleg is erg veragelemenend voor een systeem dat erg uitgebreid en diep is. Er bestaan belangrijke nuanceverschillen tussen een professionele bachelor en een universitaire master. De eerste wordt echt opgeleid om later een specifiek beroep uit te oefenen, terwijl de hoofdtaak van een universiteit stricto sensu er niet op gericht is om iemand voor te bereiden op het professionele leven. Maar deze veralgemenende uitleg is nodig om zo'n systeem te kunnen verduidelijken.
Flawless zei:
Dat heeft onder andere te maken met het onderwijssysteem, maar ook van veel andere factoren. Het verschil tussen de VS en België is dat de eerste een liberale markteconomie is, terwijl de laatste een gecoördineerde markteconomie is. Dit wordt bepaald door dingen zoals corporate governance, financiële systemen, de rol van de staat, de arbeidsmarkt, de relatie tussen werknemer en werkgever, R&D-beleid, enzovoort.
In België speelt de staat een belangrijke rol in de algemene economie zoals de allocatie van kapitaal. België beschikt over een credit-based state dominated (pardon my French) financieel systeem waardoor kapitaal vrij illiquide is, zeker in deze tijden van financiële crisis. Bovendien zijn er in België veel KMO's (relatief gezien veel meer dan in de VS) waar de eigenaars van de KMO zelf geld hebben geïnvesteerd in hun zaak. Dit resulteert in een strategie gericht op middellange tot lange termijn waar risico's worden gemeden en mikt men op een gestage groei. In de VS is de financiële markt veel meer liquide waardoor bedrijven gemakkelijker kunnen worden opgericht/uitgebreid en zijn managers meestal verschillend van de eigenaars. Managers durven dus meer risico's nemen en bijgevolg ook meer geld uitgeven aan R&D.
Bovendien is het R&D-beleid een verschil van dag en nacht. In België wordt R&D voornamelijk (dus niet alleen) in universiteiten uitgevoerd met een beperkte subsidiëring van de staat en zijn de connecties tussen universiteiten en industriële partners niet zo hecht. In de VS wordt er veel meer geld, zowel door de staat als industriële partners, geïnvesteerd in R&D met de gekende gevolgen. Het grote verschil is dat bedrijven in de VS opportunistischer gedragen en dit wordt in de hand gewerkt door een hire-and-fire policy.
Bedrijven werven liever nieuwe mensen aan dan hun bestaande werknemers te heropleiden. Daarom beschikken ze over veel betere reconfiguratiemogelijkheden (de mogelijkheid om snel te antwoorden op nieuwe markttrends) en R&D is voor dergelijke bedrijven belangrijk om deze nieuwe trends te ontdekken. In België worden zowel werknemers als werkgevers verdedigd door belangengroepen, respectievelijk vakbonden en sectorale associaties zoal Agoria. Belgische bedrijven zijn over het algemeen minder in staat om marktopportuniteiten te exploiteren omdat ze rekening moeten houden met deze groepen en het lot van de werknemer en werkgever meestal verstrengeld is in een lange termijnvisie.
ralf
Legacy Member
Vind ik trouwens volledig fout. Een goede TSO opleiding is zeer waardevol en nuttig, en daar kijk ik allesbehalve op neer.
Het is onterecht en tegenproductief dat mensen hun kinderen uit het TSO weren, en zijn er eigenlijk veel te veel studenten die in het ASO blijven hangen.
Ook een BSO opleiding kan (en zou moeten) erg waardevol zijn. Probleem is wel dat heden ten dage BSO eerder als vuilbak gebruikt wordt, en waar ook veel studenten met gedragsproblemen terecht komen.
Voor het geld hoef je ook niet te studeren.
Een vriend is zelfstandig elektricien, met een aantal mensen in dienst, en die rijft maandelijks een pak meer binnen dan ik als dr. ir.
Over je Japan statement. Het is waar dat het toelatingsexamen in Japan echt een survival of the fittest is. De universiteit daarentegen is eerder een plezierrit, met slaagpercentages tegen de 100%. Degenen die niet slagen gaan trouwens naar de duurdere, maar kwalitatief lagere privé unief's.
Het is onterecht en tegenproductief dat mensen hun kinderen uit het TSO weren, en zijn er eigenlijk veel te veel studenten die in het ASO blijven hangen.
Ook een BSO opleiding kan (en zou moeten) erg waardevol zijn. Probleem is wel dat heden ten dage BSO eerder als vuilbak gebruikt wordt, en waar ook veel studenten met gedragsproblemen terecht komen.
Voor het geld hoef je ook niet te studeren.
Een vriend is zelfstandig elektricien, met een aantal mensen in dienst, en die rijft maandelijks een pak meer binnen dan ik als dr. ir.
Over je Japan statement. Het is waar dat het toelatingsexamen in Japan echt een survival of the fittest is. De universiteit daarentegen is eerder een plezierrit, met slaagpercentages tegen de 100%. Degenen die niet slagen gaan trouwens naar de duurdere, maar kwalitatief lagere privé unief's.
Mooncat zei:
Digital Lies
Legacy Member
De discussie toegepaste informatica vs universitaire is één die hier al veel gevoerd is en dus niet moet herhaald worden. Ik zou je enkel aanraden om geen uitspraken te doen over een richting die je niet gevolgd hebt en waar je duidelijk illustreert niks van af te weten.sanderkevdw zei:
sanderkevdw
Legacy Member
Digital Lies zei:
De discussie is inderdaad al elders gevoerd. Voor de duidelijkheid, ik heb mijn eerste jaar Fysica minor Informatica gevolgd waardoor ik dus wel een vrij groot aantal vakken van 1e bach Informatica mee gevolgd heb. En ik ken ook wel een aantal mensen die net in die richting afgestudeerd zijn. De richting zal voor jouw misschien al aangepast zijn, maar over beide opleidingen die de mensen die nu afstuderen gevolgd hebben weet ik toch wel iets...
neusaap
Legacy Member
Mooncat zei:
Spijtig genoeg.
Goeie technische mensen raken dunner en dunner gezaaid, en er komen veel te veel mensen uit de universiteiten die noodgedwongen jobs moeten aannemen die nauwelijks iets te maken hebben met hun studies.
Laatst nog ergens gelezen dat de afstemming van opleidingen op de arbeidsmarkt nergens zo slecht is...
Genious
Legacy Member
Gewoon maar even vermelden dat change management echt niet te onderschatten valt qua belang in de praktijk.flyingdutchman zei:
Een deel van het probleem is denk ik dat vaak iets wel de moeite is om onderzoek in te geven, maar niet om les in te geven. Maar iedere prof moet zijn vak hebben en dat is een gans intern politiek spel op de koop toe. Die resem aan management vakken. Die eindeloze reeks financiële vakken die kopieën van elkander leken... (HIR gestudeerd)
Een ander zeer is altijd dat schermen met 'een unief hoort academisch te zijn'.
Dat is imho geen excuus:
1. Quasi niemand gaat verder in een academische context.
2. Dat is academisch voorstellen als theoretisch en abstract. Wat niet fair is. Iets academisch kan praktische implicaties en/of applicaties hebben. En als het die niet heeft, kan je natuurlijk de waarde van de kennis in twijfel stellen.
Dan komt ge op de werkvloer en na 5 jaar en evenveel IT-vakken weet ge nog niet wat een facttabel is of hoe een projectcyclus eigenlijk concreet er uit ziet.
Slotbedenking: ze proberen nu alle masters naar 2 jaar te krijgen, wat imho een rotidee is. Je krijgt echt wel het nodige gezien in quasi alle richtingen in 4 jaar ipv 5. Dat is gewoon weer dat dwaas inflatiespel van "zij doen dat, wij moeten volgen of onze masters zijn minder waard".
Wat veel waardevoller zou zijn is de omgekeerde beweging dat ze het allemaal van 5 naar 4 brengen. Maar ter compensatie het aanbod aan manama's aanzienlijk uitbreiden en die zeer concreet houden. Heeft naar mijn mening een resem aan voordelen:
1. We stoppen die domme educatie-inflatie.
2. Ik heb de indruk dat er precies veel zijn die manama's willen doen, dat kan dan binnen hetzelfde timeframe.
3. Het geeft meer mogelijkheden om verschillende achtergronden te mixen. Wat een meerwaarde is. De praktijkervaring leert wel dat het echt geen evidentie is in sommige gevallen. (maar goed, niemand is verplicht buiten zijn gebied te gaan)
4. Degene die het moe zijn na 4 jaar, hebben toch hun masterpapierke.
5. Degenen die meer waarde hechten aan praktijkervaring verliezen een jaar minder.
6. Mogelijks goedkoper (omdat er minder volk 5 jaar doet), hoewel, ik heb eigenlijk geen idee of extra richtingen (die manama's) voor veel extra overhead zorgen of niet.
7. Al die wietels die richtingen willen studeren met een erg beperkte tot onbestaande relevantie/economische waarde voor na de studies, kunnen dan eenvoudiger in 1 jaar nog een pak goed maken.
8. Het kan ook allemaal veel gerichter gegeven worden dan. Mensen kunnen zich echt op iets specifieks richten als ze dat willen.
xversex
Legacy Member
MrKend54l zei:
Een ir. en een master in de rechten zijn toch niet direct inzetbaar in een bedrijf hoor, net omwille van de geringere praktijkervaring. En dat geldt voor het grootste deel van de uniefopleidingen.
Geneeskunde is een ander verhaal, maar die hebben dan ook erg veel stage.
Met uw laatste zin ben ik het wel eens.
Potenza
Legacy Member
Persoonlijk rekruteer ik nooit meer op diploma, enkel op competenties en instelling. Te veel slechte ervaring met masters en MBA's die na 5 jaar geen vraagstuk van het 2de middelbaar kunnen oplossen.
Afin ben zelf ook CEO met een professionele bachelor . Alles in je carrière hangt af van jezelf, niet je diploma.
Afin ben zelf ook CEO met een professionele bachelor . Alles in je carrière hangt af van jezelf, niet je diploma.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.