Archief - De ontwikkelingen binnen het Vlaamse onderwijs

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Benjamin

Legacy Member
Tweak37 zei:
Dat zou een goede zaak zijn. Nog beter zou zijn om het niveau van de lerarenopleiding op te krikken, uiteraard.
Dat kan ook erg riskant zijn wanneer het niveau wordt ´opgekrikt` met nonwetenschap. Veel onderwijskundige theorietjes zijn helaas erg politiek gekleurd en slechts theorietjes, geen feiten.
Je kan dus ook slechtere leraren kweken met extra pedagogie. Denk bijvoorbeeld aan de verafgoding van competentiegericht onderwijs, het realistische rekenen en de contextwiskunde, het afraden van een nadruk op grammatica en vocabulaire, het afraden van al te veel historische feitjes en topografische kennis en meer van dat fraais waarmee het onderwijs is verkloot.
Kijk maar eens wat rond op de websites beteronderwijsnederland.net en beteronderwijsvlaanderen.be

Het beste is het in ieder geval wanneer die onderwijskunde, pedagogie en hoe je het ook allemaal noemt nooit losstaat van het specifieke vakgebied. Laat in godsnaam wiskundigen samen bepalen hoe je het best wiskunde doceert, linguïsten bepalen hoe je het best de specifieke vreemde taal doceert enz.
Het is gevaarlijk wanneer algemene principes worden toegepast op alle vakken, elk soort vak vereist een andere aanpak.

Tweak37

Legacy Member
Benjamin zei:
Dat kan ook erg riskant zijn wanneer het niveau wordt ´opgekrikt` met nonwetenschap. Veel onderwijskundige theorietjes zijn helaas erg politiek gekleurd en slechts theorietjes, geen feiten.
Je kan dus ook slechtere leraren kweken met extra pedagogie. Denk bijvoorbeeld aan de verafgoding van competentiegericht onderwijs, het realistische rekenen en de contextwiskunde, het afraden van een nadruk op grammatica en vocabulaire, het afraden van al te veel historische feitjes en topografische kennis en meer van dat fraais waarmee het onderwijs is verkloot.
Kijk maar eens wat rond op de websites beteronderwijsnederland.net en beteronderwijsvlaanderen.be

Het beste is het in ieder geval wanneer die onderwijskunde, pedagogie en hoe je het ook allemaal noemt nooit losstaat van het specifieke vakgebied. Laat in godsnaam wiskundigen samen bepalen hoe je het best wiskunde doceert, linguïsten bepalen hoe je het best de specifieke vreemde taal doceert enz.
Het is gevaarlijk wanneer algemene principes worden toegepast op alle vakken, elk soort vak vereist een andere aanpak.

Het moet natuurlijk een combinatie zijn. Een goed fundament in de vakken die je geeft (hoeft voor de lagere graden natuurlijk niet perse een master te zijn, maar wel een hoger niveau dan nu) en een goede kennis van pedagogie (in de brede zin). Want een wiskundige weet natuurlijk nog niet per definitie hoe je het best wiskunde geeft (en vice versa).

stoomboot

Legacy Member
Tweak37 zei:
Dat zou een goede zaak zijn. Nog beter zou zijn om het niveau van de lerarenopleiding op te krikken, uiteraard.

3 jaren lijkt me genoeg en het niveau is ook van degelijke kwaliteit. Zij die tegenwoordig toch slagen voor de opleiding, maar een slechte leerkracht zijn, worden sowieso gefilterd uit het onderwijs.

- ( Nieuwe ) leerkrachten worden regelmatig beoordeeld tijdens hun interims. Bij slechte prestaties, worden ze binnen een scholengroep niet meer gecontacteerd en kan de leerkracht er dus ook zijn dagen niet opbouwen.

- Vastbenoemde leerkrachten krijgen voortaan functioneringsgesprekken om de zoveel tijd, waarbij er na een functioneringsgesprek werkpunten worden genoteerd. Deze werkpunten moeten verbeteren of de leerkracht kan zijn baan kwijtraken.



Maar puur uit interesse; op welk vlak scheelt er iets met het niveau van de lerarenopleiding?

Benjamin

Legacy Member
Tweak37 zei:
Het moet natuurlijk een combinatie zijn. Een goed fundament in de vakken die je geeft (hoeft voor de lagere graden natuurlijk niet perse een master te zijn, maar wel een hoger niveau dan nu) en een goede kennis van pedagogie (in de brede zin). Want een wiskundige weet natuurlijk nog niet per definitie hoe je het best wiskunde geeft (en vice versa).
Een wiskundige komt daar in de praktijk meestal wel achter, een pedagoog zal het nooit leren tenzij die toevallig een wiskundige is.
Mijn punt was dat je de ervaren wiskundeleraren de nieuwe wiskundeleraren moet laten leren hoe ze het best die kennis en ervaring overbrengen. Leer een aantal gepromoveerde wiskundigen die daar interesse in heeft de basis van pedagogie, en enkel datgeen wat bewezen is volgens de meest rigoureuze standaarden, en laat hen vervolgens maar nieuwe wiskundeleraren klaarstomen. Veel problemen in het onderwijs zijn ontstaan doordat onderwijskundigen, sociologen en pedagogen zich met het onderwijs gingen bemoeien terwijl ze nada verstand hadden van de specifieke vakken. Voor elk vakgebied is een andere aanpak nodig en iemand die niet zeer deskundig is in dat vakgebied (in dit geval een onderwijskundige die zich met wiskunde wil bemoeien) moet zich daar niet mee bemoeien.
Jij weet net als ik dat je wiskunde op een heel andere manier onderwijst dan chemie en dat je chemie op een heel andere manier onderwijst dan een vreemde taal. Er zijn enkele universele feiten die leraren moeten weten maar daar moeten dit soort gammadeskundigen zich tot beperken. Denk aan iets als:
- de fasen van het leerproces: klassikale instructie, gezamelijk oefenen, individueel oefenen, toetsen
- structuur aanbrengen

Ze moeten zich niet inhoudelijk bemoeien met hoe je wiskunde onderwijst, met of zonder context bijvoorbeeld.
Het helpt natuurlijk ook niet dat juist de zwakste leerlingen van het middelbaar onderwijs kiezen voor de gammadisciplines en dat zij vervolgens de leraren gaan voorschrijven hoe ze les moeten geven.
Ik raad iedereen aan om eens de Onderwijskrant te lezen, je steekt er echt wat van op. Je kan die gratis downloaden dus er is geen excuus om er niet eens virtueel in te bladeren.
Ook de website van Jan van de Craats raad ik van harte aan, je kan hier een sublieme analyse vinden waarom zoveel leerlingen tegenwoordig niet meer kunnen rekenen en waarom het wiskundeniveau zo is gedaald. http://staff.science.uva.nl/~craats/


stoomboot zei:
3 jaren lijkt me genoeg en het niveau is ook van degelijke kwaliteit. Zij die tegenwoordig toch slagen voor de opleiding, maar een slechte leerkracht zijn, worden sowieso gefilterd uit het onderwijs.

- ( Nieuwe ) leerkrachten worden regelmatig beoordeeld tijdens hun interims. Bij slechte prestaties, worden ze binnen een scholengroep niet meer gecontacteerd en kan de leerkracht er dus ook zijn dagen niet opbouwen.

- Vastbenoemde leerkrachten krijgen voortaan functioneringsgesprekken om de zoveel tijd, waarbij er na een functioneringsgesprek werkpunten worden genoteerd. Deze werkpunten moeten verbeteren of de leerkracht kan zijn baan kwijtraken.
Drie jaar is kort, zeker wanneer de helft van de tijd ook nog eens wordt gebruikt voor pedagogie.
Het is belangrijk dat leraren niet alleen datgeen beheersen wat ze de leerlingen moeten leren: zij moeten een paar niveaus hoger zitten, alleen dan kunnen zij leerligen optimaal begeleiden.
Verder helpt het als de leraar ook wat breder is opgeleid (een wiskundeleraar die ook de nodige fysica op niveau heeft gehad en vice versa) en als hij zelf het hoogste niveau heeft ervaren zodat hij heeft ondervonden hoe belangrijk de fundamenten zijn en waarom ze zo belangrijk zijn.
Het lijkt me goed dat die hogeschoolopleiding, net als dat in het buitenland reeds decennialang het geval is, wordt uitgebreid naar 4 jaar. De voornaamste reden dat het volgens mij nog 3 jaar bedraagt is dat het goedkoper is voor de overheid. Verder zou ik vanaf het 4de leerjaar enkel licentiaten toestaan.

stoomboot

Legacy Member
Benjamin zei:
De voornaamste reden dat het volgens mij nog 3 jaar bedraagt is dat het goedkoper is voor de overheid. Verder zou ik vanaf het 4de leerjaar enkel licentiaten toestaan.
Allée, den helft van de leerkrachten lager onderwijs kan rustig zoeken naar een andere job :ironic:
En welke meerwaarde heeft de licentiaat? Dat hij een ruimere kennis hoort te hebben?

Neen, bedankt.
Zoals ik al zei zijn er genoeg filteringen op de kwaliteit van een leerkracht.
Moest u het trouwens interesseren:
De pedagogie is zo belangrijk geworden omdat ouders steeds meer hun verantwoordelijkheid willen ontlopen en dus de opvoeding overlaten aan de leerkracht.

Ik ben dagelijks een halfuur kwijt om nogmaals de normen en waarden uit te leggen.
En dagelijks spendeer ik ook maximaal een halfuur aan iets op een didactische manier aan te leren.
De rest van de dag is gevuld met de verwerking van de les.
Wat doet een leerkracht dan? Ondersteunen en eventueel bijsturen.


Dus didactiek is minder belangrijk aan het worden, omdat we langzaam maar zeker aan het overhellen zijn naar een systeem van zelfstandig leren, waarbij de leerkracht enkel een ondersteunende rol inneemt.
Als een leerling een ruimere kennis wilt omtrent een onderwerp, en de leerkracht bezit dat niet (omwille van interesse-verschil), kan dat tegenwoordig mooi opgevangen worden door verschillende media ;)

Benjamin zei:
Het lijkt me goed dat die hogeschoolopleiding, net als dat in het buitenland reeds decennialang het geval is, wordt uitgebreid naar 4 jaar.
Dat ze de opleiding willen optrekken naar 4 jaren, ze doen maar. Ik zat nog midden in de studies toen ze bij ons begonnen met een proefproject om het traject te verlengen naar 4 jaren met vrijwillige studenten.
Wat was het verschil tussen de opleiding van 3 jaren en die van 4 jaren?
- Meer spreiding van (lees: extra tijd tussen) de vakken en de opdrachten.
- Een week extra stage.

Fantastisch dus. De op zich zwakkere studenten krijgen het diploma zo wel erg makkelijk in hun schoot geworpen. Het enige moeilijke aan de opleiding van een leerkracht lager onderwijs is namelijk de tijdsdruk omtrent de opdrachten en stages. :help:

gilbereke

Legacy Member
Benjamin zei:
Een wiskundige komt daar in de praktijk meestal wel achter, een pedagoog zal het nooit leren tenzij die toevallig een wiskundige is.
Mijn punt was dat je de ervaren wiskundeleraren de nieuwe wiskundeleraren moet laten leren hoe ze het best die kennis en ervaring overbrengen. Leer een aantal gepromoveerde wiskundigen die daar interesse in heeft de basis van pedagogie, en enkel datgeen wat bewezen is volgens de meest rigoureuze standaarden, en laat hen vervolgens maar nieuwe wiskundeleraren klaarstomen. Veel problemen in het onderwijs zijn ontstaan doordat onderwijskundigen, sociologen en pedagogen zich met het onderwijs gingen bemoeien terwijl ze nada verstand hadden van de specifieke vakken. Voor elk vakgebied is een andere aanpak nodig en iemand die niet zeer deskundig is in dat vakgebied (in dit geval een onderwijskundige die zich met wiskunde wil bemoeien) moet zich daar niet mee bemoeien.
Jij weet net als ik dat je wiskunde op een heel andere manier onderwijst dan chemie en dat je chemie op een heel andere manier onderwijst dan een vreemde taal. Er zijn enkele universele feiten die leraren moeten weten maar daar moeten dit soort gammadeskundigen zich tot beperken. Denk aan iets als:
- de fasen van het leerproces: klassikale instructie, gezamelijk oefenen, individueel oefenen, toetsen
- structuur aanbrengen

Ze moeten zich niet inhoudelijk bemoeien met hoe je wiskunde onderwijst, met of zonder context bijvoorbeeld.
Het helpt natuurlijk ook niet dat juist de zwakste leerlingen van het middelbaar onderwijs kiezen voor de gammadisciplines en dat zij vervolgens de leraren gaan voorschrijven hoe ze les moeten geven.
Ik raad iedereen aan om eens de Onderwijskrant te lezen, je steekt er echt wat van op. Je kan die gratis downloaden dus er is geen excuus om er niet eens virtueel in te bladeren.
Ook de website van Jan van de Craats raad ik van harte aan, je kan hier een sublieme analyse vinden waarom zoveel leerlingen tegenwoordig niet meer kunnen rekenen en waarom het wiskundeniveau zo is gedaald. Jan van de Craats



Drie jaar is kort, zeker wanneer de helft van de tijd ook nog eens wordt gebruikt voor pedagogie.
Het is belangrijk dat leraren niet alleen datgeen beheersen wat ze de leerlingen moeten leren: zij moeten een paar niveaus hoger zitten, alleen dan kunnen zij leerligen optimaal begeleiden.
Verder helpt het als de leraar ook wat breder is opgeleid (een wiskundeleraar die ook de nodige fysica op niveau heeft gehad en vice versa) en als hij zelf het hoogste niveau heeft ervaren zodat hij heeft ondervonden hoe belangrijk de fundamenten zijn en waarom ze zo belangrijk zijn.
Het lijkt me goed dat die hogeschoolopleiding, net als dat in het buitenland reeds decennialang het geval is, wordt uitgebreid naar 4 jaar. De voornaamste reden dat het volgens mij nog 3 jaar bedraagt is dat het goedkoper is voor de overheid. Verder zou ik vanaf het 4de leerjaar enkel licentiaten toestaan.


3 jaar is lang genoeg!

Het is echt niet nodig om veel meer te zien dan datgene dat echt nodig is om les te kunnen geven in het middelbaar.
Ik vind zelfs dat ze mensen die 3 jaar unief gedaan hebben (en bachelor hebben) maar moeten laten lesgeven in 3de graad middelbaar.

Ik geef u wel gelijk wat het pedagogie aandeel betreft in prof. bac. opleidingen voor docenten: gewoonweg overdreven en schandalig subjectief soms.

Trouwens, vroeger deed je 3 vakken in je prof. bac. nu nog maar 2 ...


Trouwens: om de nodige fundamenten te leggen in het lager middelbaar moet je echt geen "zware" of "hogere" wiskunde gezien hebben.. Je meot vooral de basis kennen en weten!!
En die vergeet je als je licentiaat of master wiskunde bent.. (je pikt dat wel snel op, maar je zal het slechter overbrengen op kinderen).

Om les te kunnen geven (goed les geven) moet je echt geen master zijn. Het is trouwens zo dat veel prof. bach. beter zaken kunnen uitleggen en strikter zijn in het overbrengen van info dan masters.

Tweak37

Legacy Member
Benjamin zei:
Een wiskundige komt daar in de praktijk meestal wel achter, een pedagoog zal het nooit leren tenzij die toevallig een wiskundige is.
Mijn punt was dat je de ervaren wiskundeleraren de nieuwe wiskundeleraren moet laten leren hoe ze het best die kennis en ervaring overbrengen. Leer een aantal gepromoveerde wiskundigen die daar interesse in heeft de basis van pedagogie, en enkel datgeen wat bewezen is volgens de meest rigoureuze standaarden, en laat hen vervolgens maar nieuwe wiskundeleraren klaarstomen. Veel problemen in het onderwijs zijn ontstaan doordat onderwijskundigen, sociologen en pedagogen zich met het onderwijs gingen bemoeien terwijl ze nada verstand hadden van de specifieke vakken. Voor elk vakgebied is een andere aanpak nodig en iemand die niet zeer deskundig is in dat vakgebied (in dit geval een onderwijskundige die zich met wiskunde wil bemoeien) moet zich daar niet mee bemoeien.
Jij weet net als ik dat je wiskunde op een heel andere manier onderwijst dan chemie en dat je chemie op een heel andere manier onderwijst dan een vreemde taal. Er zijn enkele universele feiten die leraren moeten weten maar daar moeten dit soort gammadeskundigen zich tot beperken. Denk aan iets als:
- de fasen van het leerproces: klassikale instructie, gezamelijk oefenen, individueel oefenen, toetsen
- structuur aanbrengen

Ze moeten zich niet inhoudelijk bemoeien met hoe je wiskunde onderwijst, met of zonder context bijvoorbeeld.
Het helpt natuurlijk ook niet dat juist de zwakste leerlingen van het middelbaar onderwijs kiezen voor de gammadisciplines en dat zij vervolgens de leraren gaan voorschrijven hoe ze les moeten geven.
Ik raad iedereen aan om eens de Onderwijskrant te lezen, je steekt er echt wat van op. Je kan die gratis downloaden dus er is geen excuus om er niet eens virtueel in te bladeren.
Ook de website van Jan van de Craats raad ik van harte aan, je kan hier een sublieme analyse vinden waarom zoveel leerlingen tegenwoordig niet meer kunnen rekenen en waarom het wiskundeniveau zo is gedaald. Jan van de Craats

Je geeft de pedagogie nu toch wel erg weinig krediet. Voor de lagere jaren (zeker het basisonderwijs, maar ook de eerste graad van het middelbaar onderwijs) is de pedagogische kant van de zaak echter veel belangrijker (in die zin die je echt geen wiskundige nodig hebt om iemand vergelijkingen aan te leren, maar wel iemand die weet hoe je zoiets moet aanpakken, en dus en voldoende kennis heeft van en wiskunde, en van onderwijs). Op zich is het systeem dus niet slecht: in de regentaatsopleiding krijg je bv. wiskunde (als basis), maar leer je ook hoe je die wiskunde moet geven (als het goed is van een licenciaat wiskunde die liefst ruime ervaring heeft in het onderwijs), en bovendien leer je algemene onderwijsprincipes en methoden (van pedagogen).

stoomboot zei:
Maar puur uit interesse; op welk vlak scheelt er iets met het niveau van de lerarenopleiding?

Ik (en ik niet alleen) stel gewoon vast dat het gemiddeld niveau van de afgestudeerden voor het regentaat en het lager onderwijs jaarlijks daalt, dat er van al die afgestudeerden een aanzienlijk aandeel niet de intellectuele capaciteiten heeft om les te geven, en een nog groter aandeel misschien wel de capaciteiten heeft maar niet genoeg bagage.
Pas op, ik zeg natuurlijk niet dat ze allemaal zwak zijn, maar dat er nog zoveel goede leerkrachten afstuderen is eerder ondanks dan dankzij de opleiding (ik chargeer nu enigszins).
Hoe komt dit? Langs de ene kant is de mentaliteit van de studenten veranderd. Ze zijn minder geintresseerd, minder gemotiveerd en gemakzuchtiger geworden. Hoe kan iemand een goede leerkracht in het basisonderwijs worden, als hij of zij helemaal geen interesse heeft in de zaken die hij of zij moet geven? Hoe kan zo iemand op een goede manier omgaan met jonge kinderen die vaak juist wel een grote intresse hebben in vanalles en nog wat?
Nu goed, men kan hopen (en tot op zekere hoogte zal dat wel zo zijn) dat dit voor een groot stuk wordt rechtgetrokken als zulke leerkrachten eenmaal aan het werk zijn. Maar daarnaast is er nog een fundamenteler probleem, nl. dat de hogescholen stelselmatig hun eisen moeten verlagen. Nu is dit een probleem voor het hele hoger onderwijs, maar het ergst stelt zich dit volgens mij in de lerarenopleidingen. Hier zijn verschillende redenen voor, die ik nu niet allemaal ga uitwerken (daar is al genoeg over geschreven op dit forum de laatste jaren). Maar de gevolgen zijn duidelijk.

Nu de opleiding verlengen is niet de oplossing. Men moet simpelweg de lat weer hoger leggen, en weer meer de nadruk leggen op inhoud (ipv tig (pedagogische) projecten en weet ik veel wat nog meer). Eventueel zou het kunnen helpen om de hele lerarenopleiding op universitair niveau te brengen, maar het systeem laat zoiets allicht niet toe. Afijn, het is een moeilijk probleem dat allicht geen eenvoudige oplossing heeft, maar ik heb toch geen goed oog in (een deel van) de leerkrachten die de volgende generatie(s) moeten opleiden.

stoomboot

Legacy Member
Tweak37 zei:
Ik (en ik niet alleen) stel gewoon vast dat het gemiddeld niveau van het lager onderwijs jaarlijks daalt

Ik ga gedeeltelijk akkoord met deze stelling. Tegenwoordig blijven de kinderen die het moeilijk hebben gewoon meedraaien in het systeem (en dezelfde klas).

Aangezien de eindtermen voor het lager onderwijs gebaseerd zijn op het einde van het 4de leerjaar, betekent dat nu dat die zwakkere leerlingen dus nog 2 jaren extra bijgewerkt worden om de eindtermen te halen.

De eindtermen zijn nu niet zo radicaal veranderd (buiten w.o.), dus het gemiddeld niveau zal nog wel hetzelfde zijn (of zelfs gestegen zijn, omwille van al die extra begeleiding, zoals gok/gon/zorg/clb), als we kijken naar hoeveel procent van de leerlingen in het lager onderwijs de eindtermen halen.


Ouders luisterden vroeger veel beter naar de raadgevingen van een school en zo werden de zwakkere leerlingen ook naargelang hun niveau in het middelbaar geplaatst in aso/tso/bso .


Tegenwoordig moeten een school luisteren naar ouders en beslissen ouders eigenlijk alles. Een school kan niets meer beginnen zonder toestemming van ouders. Ook heb ik het gevoel dat ouders véél lakser geworden zijn omtrent het controleren en opvolgen van de studietijd van hun kind.


Daarenboven komt dan natuurlijk ook nog de opvoeding die nu meer op school gebeurt dan thuis. Hierdoor is er op school dus veel minder tijd om leerstof te herhalen (en de methode vast te zetten bij de leerlingen).




Ik heb hier enkel gesproken over het lager onderwijs, omdat opvoeding in het middelbaar geen extra aandacht heeft gekregen de afgelopen jaren. En een leerling in het middelbaar moet in staat zijn om zelfstandig te werken thuis.



Nu ja, toch een triestige evolutie. Hopelijk komt er een kentering -liefst zo snel mogelijk-.

Benjamin

Legacy Member
stoomboot zei:
Allée, den helft van de leerkrachten lager onderwijs kan rustig zoeken naar een andere job :ironic:
En welke meerwaarde heeft de licentiaat? Dat hij een ruimere kennis hoort te hebben?
Ik stel niet dat diegenen die NU al leerkracht zijn ontslagen moeten worden, dat kan niet. ;)
Wel kan je ofwel extra scholing verplicht stellen binnen een bepaalde termijn ofwel de opleiding vanaf nu hoger en langer scholen.
Ik had het over de laatste 3 jaar van het ASO waarin de leerlingen normaal gesproken rijp zijn om in een wat steviger tempo te werken. Dat heeft te maken met de maturatie van de hersenen (het vermogen om abstract te denken bijvoorbeeld). Tijdens die fase gun ik de leerlingen zo'n goed mogelijke leraren.
Ook voor de lagere school vind ik hoogopgeleide (universitair) leraren belangrijk maar dan om een andere reden: op die leeftijd zijn de leerlingen nog veel afhankelijker van de kwaliteit van de leraren en de ouders, meer dan dat later het geval is. Een slim kind wat uit een niet-intellectueel of anti-intellectueel milieu komt zal ondanks zijn hogere intelligentie toch een achterstand oplopen ten opzichte van minder slimme kinderen die wel uit een intellectueel milieu komen wanneer er niet een zeer goede leraar voor de klas staat. Het gaat hier niet zo zeer om het niveau van de kennis die de leraar moet overbrengen maar om het inzicht in hoe je die kennis moet overbrengen, iets wat met een pedagogiecursusje gebrekkig aan te leren is en wat effectiever kan worden aangeleerd door boven de stof te staan.
Ik verwijs nog maar een keer naar de nobele rekenkunde die niet meer wordt onderwezen op de lerarenopleidingen omdat de doelgroepstudenten dit niet aankunnen, kijk nog maar eens naar die vragen die de kweekschool in de jaren 30 stelde. De link heb ik hier reeds gepost, dus jullie mogen die zelf eventjes zoeken (met googelen zal je ze binnen 30 seconden vinden).
Ik verwijs ook nog eens naar het Finse model waarin de beste studenten voor de klas komen te staan en dit terwijl het salaris daar niet eens op peil is maar wel omdat het vak de beoefenaar veel status geeft, dankzij de strenge selectie.

Moest u het trouwens interesseren:
De pedagogie is zo belangrijk geworden omdat ouders steeds meer hun verantwoordelijkheid willen ontlopen en dus de opvoeding overlaten aan de leerkracht.
Natuurlijk interesseert mij dat maar ik had dat allang door. Dit is dan ook een van de grote problemen in het onderwijs. Ouders kunnen normaal gesproken, indien zij zich hiervoor inspannen, beter dan scholen kinderen opvoeden (normaal gesproken: helaas krijgen ook marginalen kinderen). Scholen kunnen normaal gesproken beter dan ouders de kinderen onderwijzen, zolang de leraren voldoende hoog zijn opgeleid om kinderen op dat niveau met een maximale efficiëntie te onderwijzen. Het is bijzonder inefficiënt om die rollen om te draaien, ouders moeten hun kinderen opvoeden en scholen moeten de kinderen onderwijzen. Naarmate de scholen meer aandacht besteden aan het opvoeden kunnen ze, zoals je terecht opmerkt, minder aandacht besteden aan het onderwijzen en moeten ouders, die hier minder geschikt voor zijn de kinderen meer onderwijzen, of dure begeleiding inhuren.
Scholen moeten er dus schijt aan hebben dat een deel van de ouders haar taak verwaarloost en kordaat ingrijpen, in eerste instantie door de leerling te straffen (eens op een verantwoorde wijze kwaad worden, het kind op de gang sturen, een taak geven...) en als dat geen effect geeft het kind op een school plaatsen die gespecialiseerd is in moeilijk opvoedbare kinderen (daar moet je uiteraard geen kinderen plaatsen die leerproblemen, autisme of iets dergelijks hebben).

Ik ben dagelijks een halfuur kwijt om nogmaals de normen en waarden uit te leggen.
En dagelijks spendeer ik ook maximaal een halfuur aan iets op een didactische manier aan te leren.
De rest van de dag is gevuld met de verwerking van de les.
Wat versta je onder het aanleren op een didactische manier? Het klassikaal instructie geven (ik hoop dat je meer dan een half uur per dag daaraan besteedt) of iets anders?
Persoonlijk zou ik er helemaal geen tijd aan besteden verspillen.
Leg in het begin van het jaar een keer duidelijk de regels uit, bij de eerste overtreding van een leerling geef je een waarschuwing, de volgende keer dat hij/zij of een andere leerling diezelfde regel overtreedt dan geef je een straf die je proportioneel vindt. Waarom de hele tijd maar weer hetzelfde riedeltje herhalen. Met alle respect t.o.v. jou (jij zal ongetwijfeld je uiterste best doen) maar in mijn klassen lachten de leerlingen die leraren altijd uit en ze wisten verdomd goed hoe het spel te spelen. Weinig leraren hebben van nature echt overwicht over een klas, dat is een zeldzaam talent (wat ik waarschijnlijk ook niet heb), als je dat niet hebt dan kan je toch beter gepast streng zijn.


Dus didactiek is minder belangrijk aan het worden, omdat we langzaam maar zeker aan het overhellen zijn naar een systeem van zelfstandig leren, waarbij de leerkracht enkel een ondersteunende rol inneemt.
Ik houd mijn hart vast.
Dit komt overwaaien uit Nederland. Vraag me niet hoe het mogelijk is maar onderwijskundigen en -ogen hebben op de een of andere manier, ondanks dat zij zelf vaak middelmatige leerlingen waren op de middelbare school, enorm veel invloed op zowel de politiek als schoolbestuurders, de politici en schoolbestuurders laten zich gemakkelijk van alles op de mouw spelden. Of misschien wel erger, de bestuurders misbruiken theorietjes van onderwijskundigen en -ogen omdat die goed passen in hun politieke agenda. Pick your poison.
In Nederland waren ze al extreem doorgeschoten in het ´zelfstandig leren`. Geloof me, er wordt weinig geleerd onder die voorwaarden, ook in Vlaanderen en in alle andere regio's van deze aardbol (hell, zelfs in andere universa als de M-theorie klopt). Waarom?
1. omdat de hersenen van die leerlingen op die leeftijd nog onvoldoende volgroeid is. Het is algemeen bekend EN wetenschappelijk bevestigd dat pubers een onvermogen hebben om te plannen en om zich te concentreren. Ze hebben dus stevige begeleiding nodig en ze weten dat zelf maar al te goed.
2. omdat veel leerlingen nu eenmaal onvoldoende gemotiveerd zijn
3. omdat je nu eenmaal efficiënter leert wanneer een deskundige je de weg wijst dan wanneer je alles zelf moet uitzoeken. Met een kaart en wegwijzers vindt je ook gemakkelijker de weg naar huis dan wanneer je met een geblindeerde bus in the middle of nowhere wordt gedropt (wel leuk overigens maar niet zo handig in het onderwijs :D)

Als een leerling een ruimere kennis wilt omtrent een onderwerp, en de leerkracht bezit dat niet (omwille van interesse-verschil), kan dat tegenwoordig mooi opgevangen worden door verschillende media ;)
Ah ja, dat ICT-sprookje. Hoe ga je zoeken wanneer je weinig parate kennis hebt?
Wanneer je op niveau B iets beheerst dan ga je dezelfde materie op niveau A nog beter beheersen en hier meer inzicht in krijgen. Wanneer je op niveau C iets beheerst dan ga je dezelfde materie op niveau B nog beter beheersen en hier meer inzicht in krijgen. Dat is algemeen bekend bij hoogopgeleide onderwijzers die veel praktijkervaring hebben, zelf heb ik het ook mogen ondervinden dat ik ineens het HAVO-examen verdomd veel gemakkelijker vond nadat ik twee jaar VWO had gevolgd en niet omdat ik dezelfde stof nog eens herhaalde. Je moet boven de materie staan om kinderen op dat lagere niveau alles goed te kunnen uitleggen, gemakkelijk bij de kinderen op te sporen waar het in het koppie misgaat bij het leerproces,...
Een rule of thumb is dat de leraar 1 niveau hoger opgeleid moet zijn dan de leraar. Aangezien het ASO de voorbereidende opleiding is voor de universitaire studies (vergeet alle politiekcorrecte praatjes) zou de leraar voor de hoogste jaren zelf universitair geschoold moeten zijn. Momenteel ligt de harde grens op het 5de leerjaar, ik denk dat dat het beste minstens met 1 jaar wordt verlaagd aangezien dat juist het leerjaar is waarin de leerlingen grote sprongen kunnen maken wanneer ze hiertoe gestimuleerd worden (maturatie van de hersenen).

Dat ze de opleiding willen optrekken naar 4 jaren, ze doen maar. Ik zat nog midden in de studies toen ze bij ons begonnen met een proefproject om het traject te verlengen naar 4 jaren met vrijwillige studenten.
Wat was het verschil tussen de opleiding van 3 jaren en die van 4 jaren?
- Meer spreiding van (lees: extra tijd tussen) de vakken en de opdrachten.
- Een week extra stage.

Fantastisch dus. De op zich zwakkere studenten krijgen het diploma zo wel erg makkelijk in hun schoot geworpen. Het enige moeilijke aan de opleiding van een leerkracht lager onderwijs is namelijk de tijdsdruk omtrent de opdrachten en stages. :help:
Omdat jouw hogeschool het verkeerd uitvoerde gaan alle hogescholen het verkeerd uitvoeren? ;)
De bedoeling van zo'n jaar verlenging is natuurlijk niet om het programma uit te smeren (ja mac, dat geldt wat mij betreft ook voor industrieel :D). De bedoeling is om dat jaar volledig te benutten voor extra theoretisch onderwijs, vooral het onderwijs in de vakken die de leraar zelf gaat onderwijzen aangezien er voor pedagogie al ruimschoots voldoende ruimte is. Natuurlijk zijn niet alle hogescholen even goed en is het gemakkelijker en goedkoper voor een hogeschool om de reeds bestaande leerstof te spreiden dan dat het is om nieuwe vakken te ontwikkelen.

Benjamin

Legacy Member
gilbereke zei:
Ik geef u wel gelijk wat het pedagogie aandeel betreft in prof. bac. opleidingen voor docenten: gewoonweg overdreven en schandalig subjectief soms.
Ik ben blij dat steeds meer mensen dat inzien, dat is een grote winst indien ook de bestuurders hiernaar gaan handelen.

Trouwens: om de nodige fundamenten te leggen in het lager middelbaar moet je echt geen "zware" of "hogere" wiskunde gezien hebben.. Je meot vooral de basis kennen en weten!!
Lees eens op de website van Jan van de Craats (zie hierboven) zijn uitleg waarom Daan en Sanne niet kunnen rekenen.
Een minder slim en lager opgeleid iemand onthoudt de truucjes, een slimmer en hoger opgeleid iemand snapt de truucjes. Dat is het verschil.

En die vergeet je als je licentiaat of master wiskunde bent.. (je pikt dat wel snel op, maar je zal het slechter overbrengen op kinderen).
Ik kan dat echt niet plaatsen.
Droge feitjes, ja. Die kan je vergeten. Tot mijn schaamte moest ik laatst opzoeken wat ook alweer de hoofdstad was van een bepaalde provincie terwijl ik toch echt ooit een 10 haalde voor die overhoring van provincies en hoofdsteden (ondanks 2 spelfouten :s). Maar alles waar je mee kan redeneren, dat zou je toch niet zo snel moeten vergeten wanneer je het goed hebt bestudeerd. Simpel voorbeeldje: ik kan nog steeds uitleggen wat prijselasticiteit inhoudt terwijl ik dit in het 5de leerjaar van het VWO heb geleerd, niet omdat ik de definitie heb onthouden maar omdat ik het principe had begrepen.

Om les te kunnen geven (goed les geven) moet je echt geen master zijn. Het is trouwens zo dat veel prof. bach. beter zaken kunnen uitleggen en strikter zijn in het overbrengen van info dan masters.
Het is niet mijn ervaring dat er een verschil is in de kwaliteit van de uitleg tussen masters en hogeschoolbachelors (in mijn geval eerste- en tweedegraadsleraren). Volgens mij is dat een individueel talent wat niet meer of minder vaak voorkomt bij hoger opgeleide mensen. Wel hebben die hogeropgeleide mensen meer kennis en inzicht waardoor ze hun talent om iets goed te kunnen uitleggen (als ze dat hebben) beter kunnen benutten.
Het is natuurlijk wel zo dat hogeschoolbachelors eerder de, in de ogen van academici, zonde begaan om iets te overversimplificeren terwijl academici soms geneigd zijn om details erbij te betrekken die echt even niet belangrijk zijn. Maar ja, dat lijkt mij geen probleem.

Benjamin

Legacy Member
Tweak37 zei:
Je geeft de pedagogie nu toch wel erg weinig krediet.
Zomaar wat steekwoorden: realistisch rekenen, context wiskunde, zwakkere leerlingen op de gang individueel laten werken in plaats van de uitleg van de leraar mee te volgen en na de les extra te werken (ja, dit komt echt voor en ja, dit is onder invloed van die pedagogie), verminderd aandacht voor grammatica, vocabulaire en het in 2 richtingen vertalen, sterk verminderde parate kennis, zelfstudie en competentiegericht onderwijs (zelfstudie maar dan ook vaak met groepjes (niets is miserabeler in het onderwijs) wat aantoonbaar tot slechtere resultaten leidt, veel meer speciale kinderen op de lagere school doordat het gestructureerde frontale klassikale onderwijs sterk is verminderd sinds de jaren 80,...

Voor de lagere jaren (zeker het basisonderwijs, maar ook de eerste graad van het middelbaar onderwijs) is de pedagogische kant van de zaak echter veel belangrijker (in die zin die je echt geen wiskundige nodig hebt om iemand vergelijkingen aan te leren, maar wel iemand die weet hoe je zoiets moet aanpakken, en dus en voldoende kennis heeft van en wiskunde, en van onderwijs).
Dat spreek ik niet tegen, de centrale vragen zijn volgens mij welke pedagogie moet worden onderwezen (alleen FEITEN, geen politieke idealen) en wie die moeten onderwijzen. Laat in godsnaam wiskundigen de rekenpedagogie ontwikkelen en linguïsten de taalpedagogie leren. Anderen moeten zich daar niet mee bemoeien. Ja, ze mogen hun pedagogische inzichten delen met deze vakspecialisten maar het is aan die vakspecialisten om de vakspecifieke pedagogie te ontwikkelen en aan de leraren die met hun voeten in de modder staan om te beslissen wat zij wel en niet toepassen.
Momenteel bemoeien teveel leken (onderwijskundigen en -ogen (met alle respect voor de witte raven onder hen) zich met de vakspecifieke pedagogie en verplichten schoolbestuurders die zelf nooit voor de klas hebben gestaan de leraren om dit alles op te volgen. In Nederland (ik weet niet ofdat dit in Vlaanderen ook reeds het geval is) moeten leraren zelfs naar indoctrinerende cursussen toe en vallen hierdoor lessen uit, anders kunnen ze fluiten naar een enigszins marktconform salaris.

Op zich is het systeem dus niet slecht: in de regentaatsopleiding krijg je bv. wiskunde (als basis), maar leer je ook hoe je die wiskunde moet geven (als het goed is van een licenciaat wiskunde die liefst ruime ervaring heeft in het onderwijs), en bovendien leer je algemene onderwijsprincipes en methoden (van pedagogen).
Natuurlijk moeten ze ook enige pedagogie krijgen maar wel van vakspecialisten die daarnaast wat verstand hebben van pedagogie, niet van pedagogen of onderwijskundigen die al dan niet wat verstand hebben van wiskunde.
Op die manier voorkom je dat ze totaal onwerkbare pedagogische theorietjes gaan volgen die meer door idealen dan door feiten zijn gevormd. In de stages kan de leraar vervolgens die theorieën toetsen in de praktijk onder begeleiding van een ervaren leraar.
En ja, ook die algemene onderwijsprincipes moeten worden onderwezen maar daar ben je snel klaar mee, 1 cursus volstaat.
Instructie, klassikaal oefenen, zelfstandig oefenen, ruimte geven voor vragen en extra uitleg, toetsen, feedback en als het nodig is dat alles nog eens herhalen. Verder moet je natuurlijk nog uitleggen hoe je als leraar overwicht krijgt en behoudt wanneer je toevallig niet dat natuurlijke overwicht hebt, iets waarvoor je wat theoretische handvaten kan krijgen maar wat je pas echt kan leren in de praktijk en wat niet iedereen kan leren. Het is natuurlijk sterk gesimplificeerd maar in een notendop vat dat wel aardig de algemene onderwijsprincipes samen.

Ze zijn minder geintresseerd, minder gemotiveerd en gemakzuchtiger geworden.
...
Maar daarnaast is er nog een fundamenteler probleem, nl. dat de hogescholen stelselmatig hun eisen moeten verlagen. Nu is dit een probleem voor het hele hoger onderwijs, maar het ergst stelt zich dit volgens mij in de lerarenopleidingen.
Daar bestaat een goede remedie tegen: toetsen en consequent die toetsen beoordelen en niet de cijfers verhogen omdat er teveel gezakten zijn (druk van schoolbestuur en politiek).

Nu de opleiding verlengen is niet de oplossing. Men moet simpelweg de lat weer hoger leggen, en weer meer de nadruk leggen op inhoud (ipv tig (pedagogische) projecten en weet ik veel wat nog meer). Eventueel zou het kunnen helpen om de hele lerarenopleiding op universitair niveau te brengen, maar het systeem laat zoiets allicht niet toe. Afijn, het is een moeilijk probleem dat allicht geen eenvoudige oplossing heeft, maar ik heb toch geen goed oog in (een deel van) de leerkrachten die de volgende generatie(s) moeten opleiden.
Het een kan samengaan met het ander. Er zijn weinig hogere opleidingen die maar 3 jaar duren. Al geef ik toe dat drie jaar kan volstaan voor die laagste leerjaren van het ASO wanneer de opleiding intensief is en wanneer er van een heel behoorlijk startniveau van de studenten kan worden uitgegaan.

Benjamin

Legacy Member
stoomboot zei:
Ouders luisterden vroeger veel beter naar de raadgevingen van een school en zo werden de zwakkere leerlingen ook naargelang hun niveau in het middelbaar geplaatst in aso/tso/bso .
Dat zou toch geen probleem zijn wanneer de scholen efficiënt filteren: reële cijfers geven en op basis van die cijfers bepalen wie er wel en niet overgaat naar het volgende leerjaar. Ik vind die B-attesten ook maar niets, zakken voor je jaar maar wel overmogen naar een hoger leerjaar van een gemakkelijkere richting. Dit fenomeen is met name sinds het laatste decennium ook in Nederland populair.

Tegenwoordig moeten een school luisteren naar ouders en beslissen ouders eigenlijk alles. Een school kan niets meer beginnen zonder toestemming van ouders. Ook heb ik het gevoel dat ouders véél lakser geworden zijn omtrent het controleren en opvolgen van de studietijd van hun kind.
Ik vraag me al enkele jaren af hoe het toch kan dat die scholen zo luisteren naar die ouders (hoezo moeten luisteren?).
Dat de ouders de studietijd niet opvolgen mag voor de school geen probleem zijn. Daarvoor is de feedback in de vorm van cijfers uitgevonden. Scoor je onvoldoende, dan moet je het jaar gewoon overdoen: de beste motivator die er is, nietwaar?

Nu ja, toch een triestige evolutie. Hopelijk komt er een kentering -liefst zo snel mogelijk-.
Ik zou er niet op rekenen, ik vrees dat het eerst nog veel erger moet worden voordat een kentering mogelijk wordt. Je weet wel, de wal en het schipt.
In Nederland IS het al veel erger in veel opzichten en pas sinds pak hem beet 1 jaar zie je heel langzaam een kentering ontstaan. In ieder geval zijn er al een paar parlementsleden die hier een flink steentje aan bij kunnen dragen: een lid en een voormalig bestuurder van BON.

Tweak37

Legacy Member
Benjamin zei:

Ik denk dat we het ongeveer met elkaar eens zijn. :) Al is de situatie in Nederland nog wel wat dramatischer dan hier (het ergste is dan nog dat allerlei methoden die in Nederland duidelijk gefaald hebben, toch ook hier ingevoerd worden).

Qua rekenonderwijs bijvoorbeeld is er in Vlaanderen voorlopig niet direct een probleem, volgens mij behoren "Opa’s rekenrecepten" zoals die Jan van de Craats ze noemt nog steeds tot de leerstof van het basisonderwijs. Iemand die het vierde leerjaar heeft afgewerkt komt al behoorlijk ver (vooral qua cijferen, breuken is meer voor de laatste twee jaar). Ik denk dat de problemen hier op andere vlakken dan rekenen/wiskunde liggen.

Benjamin

Legacy Member
Tweak37 zei:
Ik denk dat we het ongeveer met elkaar eens zijn. :) Al is de situatie in Nederland nog wel wat dramatischer dan hier (het ergste is dan nog dat allerlei methoden die in Nederland duidelijk gefaald hebben, toch ook hier ingevoerd worden).
²

Qua rekenonderwijs bijvoorbeeld is er in Vlaanderen voorlopig niet direct een probleem, volgens mij behoren "Opa’s rekenrecepten" zoals die Jan van de Craats ze noemt nog steeds tot de leerstof van het basisonderwijs. Iemand die het vierde leerjaar heeft afgewerkt komt al behoorlijk ver (vooral qua cijferen, breuken is meer voor de laatste twee jaar). Ik denk dat de problemen hier op andere vlakken dan rekenen/wiskunde liggen.
Vooralsnog wel, maar...
Tweak37 zei:
het ergste is dan nog dat allerlei methoden die in Nederland duidelijk gefaald hebben, toch ook hier ingevoerd worden
Ik vrees dan ook dat het een kwestie van tijd is voordat het ook hier wordt ingevoerd, in afgezwakte vorm danwel. Het is mij overigens opgevallen dat de wiskundeboekjes in Vlaanderen ook al wat meer contextvragen bevatten maar gelukkig houden ze de hoeveelheid tekst nog beperkt en draait het nog vooral om de wiskunde zelf. Hopelijk blijft dat zo.

Jan van de Craats heeft het overigens met nog een paar anderen een stichting opgericht die het rekenonderwijs wil verbeteren, die stichting kreeg subsidie van twee universiteiten. Deze stichting heeft het voor elkaar gekregen dat er een nieuwe methode uitkomt (dit jaar of volgend jaar) waarin de leerlingen weer wat meer cijferen en minder kleuren (je zal vast begrijpen wat ik hiermee bedoel ;)).

bugsystyle

Legacy Member
Benjamin zei:
Zomaar wat steekwoorden: realistisch rekenen, context wiskunde, zwakkere leerlingen op de gang individueel laten werken in plaats van de uitleg van de leraar mee te volgen en na de les extra te werken (ja, dit komt echt voor en ja, dit is onder invloed van die pedagogie), verminderd aandacht voor grammatica, vocabulaire en het in 2 richtingen vertalen, sterk verminderde parate kennis, zelfstudie en competentiegericht onderwijs (zelfstudie maar dan ook vaak met groepjes (niets is miserabeler in het onderwijs) wat aantoonbaar tot slechtere resultaten leidt, veel meer speciale kinderen op de lagere school doordat het gestructureerde frontale klassikale onderwijs sterk is verminderd sinds de jaren 80,...

.

Ik ben best wel te vinden over wat je allemaal zegt, maar toch heb ik wel mijn vragen bij deze stelling. (ook semi terug te vinden in andere stukken argumentatie van je)

In praktijk komt dat toch weinig voor dat de leerlingen aan het lot overgelaten worden? Zo'n strikt cognitivistische visie wordt toch niet aangenomen?
Ik had eerder het gevoel in al mijn observaties die ik rijk ben, dat de lerende de kennis aangeboden krijgt door een leerkracht, door weet ik veel welke instructietechnieken en dat de verwerking van de leerstof best goed tot zijn recht komt in groepswerk? (ik dacht daarintegen wel pos. onderzoeksresultaten gelezen te hebben)
Dat een leerkracht vervolgens als coach zal optreden tijdens groepstaken daar waar groepswerk en zelfstandig werk de bovenhand neemt. (kinderen worden zo niet aan hun lot overgelaten, ook de zwakken niet)
Deze merkmethoden zijn toch pos. omdat een persoonlijke verwerking van de kennis toch beter beklijft in combinatie van een goeie feedback van de leerkracht?

Spreken je hier trouwens algemeen of enkel over het lager onderwijs/ secundair onderwijs/ hoger onderwijs?

gilbereke

Legacy Member
Benjamin zei:
Ik ben blij dat steeds meer mensen dat inzien, dat is een grote winst indien ook de bestuurders hiernaar gaan handelen.

Het probleem is dat de instanties het niet inzien.. Het onderwijs wordt langs alle kanten kapot gemaakt en ze snappen het zelf niet.


Lees eens op de website van Jan van de Craats (zie hierboven) zijn uitleg waarom Daan en Sanne niet kunnen rekenen.
Een minder slim en lager opgeleid iemand onthoudt de truucjes, een slimmer en hoger opgeleid iemand snapt de truucjes. Dat is het verschil.
Het gaat hier over de echte fundamenten.. daar valt vaak niks te snappen of zijn het echt simpele dingen waarvoor je echt geen 5 jaar gestudeerd moet hebben...


Ik kan dat echt niet plaatsen.
Droge feitjes, ja. Die kan je vergeten. Tot mijn schaamte moest ik laatst opzoeken wat ook alweer de hoofdstad was van een bepaalde provincie terwijl ik toch echt ooit een 10 haalde voor die overhoring van provincies en hoofdsteden (ondanks 2 spelfouten :s). Maar alles waar je mee kan redeneren, dat zou je toch niet zo snel moeten vergeten wanneer je het goed hebt bestudeerd. Simpel voorbeeldje: ik kan nog steeds uitleggen wat prijselasticiteit inhoudt terwijl ik dit in het 5de leerjaar van het VWO heb geleerd, niet omdat ik de definitie heb onthouden maar omdat ik het principe had begrepen.

Eum, ik doelde erop dat veel licentiaten of hoger opgeleiden dingen als "normaal" of als "basis" beschouwen (ze staan minder stil bij zaken die voor hen evident lijken) en vaak daardoor zaken verkeerd of minder goed overbrengen.
Of te snel over de leerstof gaan.


Het is niet mijn ervaring dat er een verschil is in de kwaliteit van de uitleg tussen masters en hogeschoolbachelors (in mijn geval eerste- en tweedegraadsleraren). Volgens mij is dat een individueel talent wat niet meer of minder vaak voorkomt bij hoger opgeleide mensen. Wel hebben die hogeropgeleide mensen meer kennis en inzicht waardoor ze hun talent om iets goed te kunnen uitleggen (als ze dat hebben) beter kunnen benutten.
Het is natuurlijk wel zo dat hogeschoolbachelors eerder de, in de ogen van academici, zonde begaan om iets te overversimplificeren terwijl academici soms geneigd zijn om details erbij te betrekken die echt even niet belangrijk zijn. Maar ja, dat lijkt mij geen probleem.

Ik heb toch wel die indruk...

Het oversimplificeren werkt duidelijk in vele gevallen en is handig...

Ik vind trouwens nog altijd dat een persoon met een academische bachelor perfect in de hogere graden van het middelbaar les moet kunnen geven. Die persoon heeft meer dan genoeg stof gezien en die master is echt niet nodig om beter les te kunnen geven (in tegendeel).
Trouwens: BAMA.... mogelijkheid geven om met bach. dipl. te gaan werken... I do not think so...

gilbereke

Legacy Member
Benjamin zei:
Omdat jouw hogeschool het verkeerd uitvoerde gaan alle hogescholen het verkeerd uitvoeren? ;)
De bedoeling van zo'n jaar verlenging is natuurlijk niet om het programma uit te smeren (ja mac, dat geldt wat mij betreft ook voor industrieel :D). De bedoeling is om dat jaar volledig te benutten voor extra theoretisch onderwijs, vooral het onderwijs in de vakken die de leraar zelf gaat onderwijzen aangezien er voor pedagogie al ruimschoots voldoende ruimte is. Natuurlijk zijn niet alle hogescholen even goed en is het gemakkelijker en goedkoper voor een hogeschool om de reeds bestaande leerstof te spreiden dan dat het is om nieuwe vakken te ontwikkelen.

Benjamin: je kan niet blijven verlengen en meer les gaan geven etc...

Hetzelfde met mac-bc zijn verhaal: hij wil van 4 naar 5 jaar maar niet inboeten aan "hoeveelheid" stof en een nuttig 5de jaar hebben.. Welnu: ik kan van burgelijk een studie maken van 10 jaar zonder dat ik inboet aan niveau, hoeveelheid..
Je moet ergens een grens trekken en zeggen: dit en dit in zoveel jaar en dat moet volstaan...

Het verlengen van de 4 naar 5 jaar voor uniefsopleidingen heeft gezorgd voor een afzwakking in veel opleidingen (evenveel stof in meer jaar) of gewoon hier en daar nog wat pietluttige details extra om de dagen maar gevuld te krijgen..
(is misschien nu al beter, maar ik weet bv dat indertijd toen men van 4 naar 5 jaar ging, de mensen van biologie die studeerden toen bama werd ingevoerd plots 2(!!!) bachelorproeven moesten maken om toch maar een half jaarke te kunnen vullen....
In de opleiding wiskunde werd vb een vak opnieuw gedoceerd, maar deze keer met hier en daar extra bewijzen of addenda ... )

En een docent lager middelbaar heeft echt al genoeg theorie gezien om les te kunnen geven.. De meerderheid van wat ze zien, vergeten ze toch of gebruiken ze toch niet meer...

stoomboot

Legacy Member
Benjamin zei:
Dat zou toch geen probleem zijn wanneer de scholen efficiënt filteren: reële cijfers geven en op basis van die cijfers bepalen wie er wel en niet overgaat naar het volgende leerjaar. Ik vind die B-attesten ook maar niets, zakken voor je jaar maar wel overmogen naar een hoger leerjaar van een gemakkelijkere richting. Dit fenomeen is met name sinds het laatste decennium ook in Nederland populair.

Sorry, maar het laatste dat een school kan doen is zijn wil doordrukken of ouders even op een onsubtiele manier duidelijk maken wat hun kind waard is.

Zodra een ouder niet content is over een school, gaat het kind naar een andere school.
En er is voor een school niets zo jammer als een kind dat weggaat, want dan zijn de subsidies ervoor natuurlijk ook weg.
En als het ergens om draait in het hedendaags onderwijs, is het wel subsidie.






I.v.m. rekenboeken... (lager onderwijs, natuurlijk)
Er is één bepaalde uitgeverij met een niet nader genoemde methode die allerlei oefeningen (van verschillende vakgebieden) in één les geeft. Geweldig toch hoe zij de ultieme manier bedacht hebben om:
- Leerlingen meer van de wijs te brengen.
- Leerkrachten het moeilijker te maken om de nieuwe inhoud aan te bieden aan de leerlingen, want er zijn amper genoeg oefeningen in de les die effectief gaan over de nieuwe inhoud. Dus de leerlingen hebben de nieuwe inhoud niet vastgezet.
- Zwakke leerlingen nog meer uitsluiten.


En laat het net deze methode zijn die het meeste voorkomt in onze Vlaamse scholen :cry:
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan