Damn... Gisteren via interim op gesprek geweest voor een nieuwe (administratieve) functie binnen een bedrijf hier in de buurt. Voor de zoveelste keer krijg ik een déjà vu.
Hoewel ik de vier jobs die ik in de afgelopen drie jaar heb uitgeoefend perfect kan verantwoorden, had ik niet gedacht dat ik een positieve indruk had nagelaten. Na het gesprek kreeg ik te horen dat ik ten laatste vrijdag antwoord zou krijgen, maar eigenlijk had ik het al laten varen en was ik vanmorgen alweer aan de slag gegaan met sollicitaties op een drietal andere vacatures die ik momenteel op het oog heb.
Nu liet het interimkantoor me zojuist weten dat ze de overige gesprekken voorlopig on hold hebben gezet en dat het bedrijf mij een loonsvoorstel wil doen, zijnde € 200 lager dan mijn "richtloon" en het loon dat ik de laatste keer verdiende, met het verschil dat hier maaltijdcheques van € 5,5 bij komen.
Probleem is dat het een nieuwe functie betreft, hetgeen bij mijn 2e job ook het geval was. Verder weet ik uit ervaring ook al dat het niet altijd positief hoeft te zijn als ze zo snel "toehappen" zoals bij m'n 4e job, hetgeen op langere termijn ook geen succes is gebleken wegens geen opleiding en gebrek aan achtergrondkennis van de materie.
Mijn buikgevoel zegt dan ook niet doen, uit schrik dat het op middellange termijn weeral een inschattingsfout zal blijken. Al loop ik dan wel weer het risico dat ik misschien weer een maand moet wachten eer er zich opnieuw een kans voordoet.
Langs de andere kant is er niks dat me tegenhoudt om het toch aan te nemen en intussen toch verder uit te kijken naar iets anders. Zo kan ik de verlofdagen waar ik nog recht op heb, opnemen en intussen iets bijverdienen. Maar als ik dan iets anders vind is het bedrijf wel "gekloot" en heb ik nóg een job op mijn cv te verantwoorden.
Maar misschien is een extra job nog altijd beter dan een open gat? Wat denken jullie?