hyperon zei:
Mensen focussen hier op arbeidslasten, die inderdaad te hoog zijn. Arbeid wordt belast alsof het een absoluut luxeproduct is. Andere lasten (vb. kapitaallasten) of voordelen in natura (goedkoop onderwijs, quasi gratis gemeente) zijn veel goedkoper.
Het klopt dat Belgie steevast erg hoog scoort in het overheidsbeslag, maar buiten Japan, de VS en sommige perifere Europese landen ligt dat overheidsbeslag in de andere landen echt niet drastisch lager. Door de uitkeringen en fiscale uitgaven veel selectiever te maken en door sommige diensten aan de privé te geven (openbaar vervoer, thuiszorg, etc.) kan dat percentage macro-economisch gerust naar onder. Die twee vestzak/broekzak-operaties verklaren het gros van het verschil al.
Het enige waardoor de Belg echt minder waar krijgt voor zijn geld, ligt in onze staatsstructuur. Die verhoogt de administratieve kost zonder efficientiewinst.
Is het ook niet zo dat onze sociale zekerheid gewoonweg veel te gul is, voor mensen waarvoor deze sociale zekerheid niet is bedoeld en die er overigens ook vrijwillig niet toe bijdragen?
Percentsgewijs zullen die uitgaven misschien niet zo hoog liggen, maar het werkelijke kostenplaatje waarij je alles meerekent wat bepaalde lagere S.E.S.-groepen (de zogenaamde niet-werkwilligen) kosten incluis zelfs justitie-, gevangenis- en beveiligingskosten, is denk ik zeer onfraai.
Niet voor niets hebben wij een enorm aanzuig-effect tot ver buiten onze landsgrenzen en groeit ons inwonersaantal gestaag.
De sociale zekerheid is niet meer aangepast aan de huidige groepen die ze steunt lijkt me, noch qua stelsel van kinderbijslag, werkloosheidsuitkering, leeflonen, ... aangepast.
Dat enerzijds, en anderzijds worden heel veel jobs gewoonweg gesubsidieerd waarbij ze hun doelstelling missen.
Zo was er laatst op een reportage iets over hoe de dienstencheques hun doel voorbij geschoten. Het doel was zeer zwakke doelgroepen op de arbeidsmarkt activeren, namelijk ongeschoolde (vaak anderstalige) vrouwen. Het resultaat was dat er in de praktijk vrouwen uit Polen (dus nog daar gedomicilieerd) met hoger onderwijsdiploma's (masterniveau) naar hier komen, omdat ze dan toch iets van werk hebben... waarbij men zich dan de vraag stellen of het de taak was van de overheid om Poolse werklozen te subsidieren.
Dit vertaalde zich dus ook niet in lagere uitgaven aan werkloosheidsuitkeringen voor ons, daar die vrouwen hier nooit een werkloosheidsuitkering gekregen hadden.
Daarbij is de overheid de grootste werkgever.
En dan heb je ook nog heel veel overheidsafhankelijek zogenaamde non-profit organisaties ... die eigenlijk parasiteren op de kap van allerlei kansengroepen (multiculturele, anderstalige, ethnische, kwetsbare, mindervaliden, ...). Veel van die organisaties doen vast en zeker veel goed werk, daar niet van. Maar door de bomen ziet men het bos niet meer uit en uiteindelijk is het niet nodig om 75 verschilende organisaties te hebben voor eenzelfde groep, als deze niet overkoepelend werken hebben ze weinig bijdragen. Dit is dan ook vooral een manier - m.i.- om postjes te creëren en bepaalde mensen aan het werk te helpen zonder dat men al te hard moet werken voor zijn verdiensten anderzijds ... bovendien zijn de bedragen die er in van die vehikels circuleren (acw zal zeker niet de enige zijn die zogenaamd liefdadig en ten voordele van het volk is maar in de praktijk achter dat mooie plaatje heel wat anders herbergt...) allesbehalve controleerbaar en noch minder van de poes ...
Achter de schermen gaat het er dan soms ook nog minder liefdadig aantoe (als het gaat om kotendrukking en het betalen van het lager personeel of het gewone werkvolk) dan in de privé ...
Dit allemaal onder zware overheidsfinanciëring ...