Als je denkt dat ik met mijn 4700-4800 bruto aan de vetpotten zit dan heb je een verkeerde perceptie van mijn schouder breedte. Ok voor solidariteit, maar op een bepaald moment komt daar ook een einde aan.
Het meest frustrerende punt is trouwens dat ondanks alle solidariteit er naar 'mijn gevoel' heel weinig efforts gedaan worden om de uitgaven te beperken en het misbruik tegen te gaan, daar zijn wij als land veels te laks in.
Nu het is comfortabel leven, maar de verhouding netto- bruto is absurd, het voorbeeld met Frankrijk was dan ook niet correct zoals hierboven al aangegeven.
Bijkomstige frustratie van me is altijd de opmerking dat we het hier zo goed hebben:
Ja en nee,
Ja: in geval van ziekte/arbeidsongeschiktheid en verlies van werk. Dan heb je een sociaal vangnet, onderwijs...
Nee: Belgische infrastructuur ( wegen / openbaarvervoer ed.) kunnen heel wat leren van anderen. Staatsstructuur, misbruik sociaal vangnet etc etc...
Komt er eigenlijk op neer dat er heel wat ruimte is voor verbetering of reductie van uitgaven...
Ik kan hier werkelijk uren over discussiëren, er zijn telkens heel wat mensen die zeggen "kijk wat je allemaal krijgt voor je bijdrage" en meestal zijn dit dan de voorbeelden gezondheidszorg en onderwijs.
Alsof dt zo fantastisch is, ja je krijgt wat terug van de dokter, en andere instellingen, anderzijds dien je los van de overheid ook nog eens lidmaatschap te betalen en als je echt geen hoge kosten wilt, die je een bijkomende hospitalisatie verzekering te nemen. Het onderwijs gaat al jaren achteruit, weinig geld voor renovatie van de gebouwen of überhaupt bouwen van nieuwe scholen, de klassen worden alsmaar groter en het niveau is dalende. Ja, de boeken kosten niet te veel en ook je inschrijvingsbedrag is beperkt, maar er zijn opnieuw zoveel zaken die bijkomstig te betalen zijn, het onderwijs is eigenlijk nog het beste voorbeeld van waar voor je geld, bij al de rest lig je er vierkant op.
Nuja, gnenoeg van mijn gezaag.
Groeten,