Concerten en dergelijke werken zonder perskaart. Die worden eerder voor journalistieke doeleinden gebruikt waar de politie bijvoorbeeld enkel toegang gaat verlenen tot rampgebieden aan mensen in bezit van een perskaart. Die perskaart gaat men dan regelen via de redactie waar de journalist/fotograaf in kwestie voor werkt en indien het hier om een freelancegeval gaat, moet je daar inderdaad zelf voor zorgen. En zoals Sm00ke zegt: dat kost pakken geld.
Concerten, festivals en alles wat ongeveer te maken heeft met podium en muziek werkt via accreditaties. Dat is geen term die men enkel aan die 'wereld' vasthangt. Het verschil is dat je per evenement telkens een nieuwe aanvraag moet indienen, alsook elke editie van een dergelijk festival. Een perskaart blijft bijvoorbeeld voor een jaar geldig.
Het is natuurlijk vanzelfsprekend dat je met connecties veel sneller aan accreditatie voor een concert kan geraken, maar dat hoeft niet per se. Onlangs zijn we met ons collectief Wannabes terug vanaf 0 begonnen en we geraken vrij gemakkelijk aan algemene accreditaties (het hangt er ook van af wat je te bieden hebt).
Vorig jaar, toen ik net begon met concertfotografie kende ik helemaal niemand die ook maar met een halve voet in die branche stond. Ik ben zoals de meesten volledig van 0 begonnen en heb geleidelijk aan mensen leren kennen die je ondermeer kunnen helpen. In dat stadium heb ik veel geluk gehad, na anderhalve maand zat ik al in Cactus als fotograaf en wat later, tijdens de zomervakantie, ben ik bij Goddeau terechtgekomen. Die laatste is dan ook mijn grootste connectie waardoor ik ietwat grotere namen kan bereiken. Voor festivals te coveren werk ik zonder connecties en dus op mijn eentje in functie van Wannabes. Na een tijdje kom je ook wel dezelfde mensen tegen en als die dan al kennisgemaakt hebben met Wannabes, verloopt alles wat soepeler.
Het is een vrij egocentrische gemeenschap, die concertfotografie dingen, je moet jezelf constant promoten anders wippen ze gewoon over op anderen, want er is keuze genoeg. Dat connecties belangrijk zijn, valt niet te ontkennen, maar beginnen moet je toch zonder en je zal wel merken dat je op veel meer medewerking kan rekenen dan je vooraf gehoopt had, algemeen gezien (ofwel ben ik tijdens een crisis aan concertfotografen begonnen, want ik was enorm geschrokken van de "gastvrijheid" rond dergelijke fotografie).