Bagietjeeuh
Legacy Member
Leuke vraag waar ik dit weekend voor de eerste keer echt mee heb zitten worstelen. Het hangt eigenlijk af van wat je precies wil doen. Op Dour bijvoorbeeld had je in vrijwel elke tent (behalve die buiten dan) hetzelfde frontlicht, een paar oranje lampen die nooit veranderen van kleur (tenzij aan en uit gaan) ... in dat geval kan je een manuele instelling gebruiken die invariabel is, het licht vooraan blijft toch hetzelfde.
Indien dat niet het geval is, gebruik ik gewoon mijn stand waar mijn diafragmakeuze constant blijft. Hij bepaalt dan de shutter aan de hand van het diafragma dat je gekozen hebt. Ik zet het altijd op de grootste opening, hoeveel licht er ook is. Weinig scherptediepte is iets waar ik enorm van hou en het is ook veel minder druk (met kleine opening op een festival met zon heb je vaak een scherpte gitarist en een scherpe drum achter z'n rug, dat is vrij sucky)...
Ik onderbelicht ook altijd een halve stop, dat is bij Canongebruikers heel vaak het geval, dus zo een speciale instelling is dat echter niet. Verder zijn er niet echt dingen waar ik speciaal op let, misschien onbewust wel...
Help mij onthouden dat ik er de volgende keer wat op let ;-)
Enfin, procentueel gezien mag je zeggen dat in 80% van de gevallen je een andere instelling moet gaan gebruiken, die 20% staat dan voor festivals waar je meestal wel dezelfde "tacktiek" kan toepassen. Bij de foto's van Cactusfestival bijvoorbeeld steken heel wat tegenlichtopname's, bij Dour is dat al een pak minder.
In de nabewerking van de beelden steekt wel iets meer, ik probeer sinds kort altijd (en vooral sinds Dour) de band een kleur mee te geven. Het klinkt wellicht belachelijk, maar bij het beluisteren van muziek "link" ik dat vaak aan een kleur, dat kan je ook live zien bij het optreden, waar de groep soms de opdracht geeft speciaal gebruik te maken van een kleur voor de spots (An Pierlé bv. blauw-wit, maar ik verkies geel bij haar)...die kleur probeer ik dan wat in de nabewerking mee te geven
Hopelijk is het iets duidelijker zo...ik ben barslecht in dingen uitleggen
Indien dat niet het geval is, gebruik ik gewoon mijn stand waar mijn diafragmakeuze constant blijft. Hij bepaalt dan de shutter aan de hand van het diafragma dat je gekozen hebt. Ik zet het altijd op de grootste opening, hoeveel licht er ook is. Weinig scherptediepte is iets waar ik enorm van hou en het is ook veel minder druk (met kleine opening op een festival met zon heb je vaak een scherpte gitarist en een scherpe drum achter z'n rug, dat is vrij sucky)...
Ik onderbelicht ook altijd een halve stop, dat is bij Canongebruikers heel vaak het geval, dus zo een speciale instelling is dat echter niet. Verder zijn er niet echt dingen waar ik speciaal op let, misschien onbewust wel...
Help mij onthouden dat ik er de volgende keer wat op let ;-)
Enfin, procentueel gezien mag je zeggen dat in 80% van de gevallen je een andere instelling moet gaan gebruiken, die 20% staat dan voor festivals waar je meestal wel dezelfde "tacktiek" kan toepassen. Bij de foto's van Cactusfestival bijvoorbeeld steken heel wat tegenlichtopname's, bij Dour is dat al een pak minder.
In de nabewerking van de beelden steekt wel iets meer, ik probeer sinds kort altijd (en vooral sinds Dour) de band een kleur mee te geven. Het klinkt wellicht belachelijk, maar bij het beluisteren van muziek "link" ik dat vaak aan een kleur, dat kan je ook live zien bij het optreden, waar de groep soms de opdracht geeft speciaal gebruik te maken van een kleur voor de spots (An Pierlé bv. blauw-wit, maar ik verkies geel bij haar)...die kleur probeer ik dan wat in de nabewerking mee te geven
Hopelijk is het iets duidelijker zo...ik ben barslecht in dingen uitleggen
)
