Carrion zei:
Uw eten is sowieso primair. Het is misschien zelfs beter dat je nu nog niet kan sporten. Focus u eerst volledig om uw eetpatroon terug onder controle te krijgen en de rest volgt. Dat is een valkuil waar velen in vallen. Meteen alles omdraaien en na 2 weken stoppen omdat het teveel in 1 keer is.
Helemaal mee eens. Ik ben ook begonnen met eerst aan mezelf te bewijzen dat ik 10 kg kon afvallen zonder extra te gaan sporten. Enerzijds om niet in de val te trappen van "ik heb nu x-tijd gesport, nu kan ik me wel y-eten permitteren"; ik wou ondervinden wat het puur aan eetgewoontes vergt om structureel af te vallen. En anderzijds omdat die 10 kg lichter gewoon ook beter is om blessures te vermijden. Het gaf ook nog een (onverwachte) extra motivatie om dat vol te houden. Na enkele kilo's te verliezen (puur eetgewoontes) voelde ik me al veel beter en wou ik ook echt meer sporten. Ik herinner me nog dat ik letterlijk op -9.5 kg stond en echt uitkeek om te gaan lopen, maar het mezelf dus nog niet toestond want geen - 10kg. Die laatste halve kilo vloog er wel af toen

.
Tussen juli en november 2018 ben ik zo 20 kg afgevallen. Ik bleef eten wat ik graag eet, maar dan (veel) kleinere porties in functie van de kcal. Maximaal ~1200 kcal per dag schat ik. Daarna iets onregelmatiger (veel business travel en vervolgens nog wat mentale klappen gehad). Uiteindelijk nog wel tot mijn doel van -30kg geraakt; dat zal ergens oktober 2019 geweest zijn. Dan scheiding te verwerken, wat duidelijk geen goed deed aan mijn gemoed en discipline mbt eetgewoontes. Daarbij terug 7 kg bijgekomen.
En sinds 2 weken er weer helemaal voor aan het gaan. Ik weet ondertussen wat voor mij werkt, maar toch de eerste week maakte mijn gewicht nog gekke sprongen en moest ik terug wennen aan de routine. Sinds vorige week wel terug op mijn curve van gemiddeld -150g/dag dus +- 1 kg/week. De energieboost is ook weer helemaal terug en de 'goesting' in ongezond eten is helemaal weg. Terug aan 1200 kcal/dag (en wsl zelfs minder als ik het echt zou tellen), maar helemaal geen hongergevoel. Ik weet dat het een aandachtspunt zal blijven en dat ik vatbaar ben voor mentale terugvallen, dus daar moet ik nog wel iets op vinden om die jojo niet terug te hebben. Maar de belangrijkste factor van de terugvallen is grotendeels uit mijn leven, dus ik zie het wel positief in

. Mijn guilty pleasures zijn pizza delivery, ijsjes, chips en crac-a-nuts, maar daar heb ik dus helemaal geen behoefte meer aan momenteel.